Hoofdstuk 14 Halloween
In de drie bezems was het erg rustig die avond. Er waren veel schouwers gekomen om te kijken of er nog meer dooddoeners waren in Zweinsveld. De vrienden waren in de drie bezems samen met Hagrid en Anderling.
Voor dat Harry zou gaan vertellen wat Hij en Ginny die dag hadden gezien. Moesten ze eerst nog even wachten op Romeo en Arthur. Die kwamen om acht uur ook binnen wandelen. Zo als altijd kwam Molly mee om zich te verzekeren dat het met iedereen goed ging. Harry vertelde samen met Ginny het verhaal van die middag. En Romeo vertelde dat de Schouwers niets meer gevonden hadden. Ze waren eigenlijk niets meer opgeschoten. Dan dat ze die middag al wisten. Alleen wisten ze nu zeker dat Draco en Lucius iets van plan waren met het Kasteel. Harry bedankte Ginny nog wel even dat ze niets over de geheime gang naar het kasteel had verteld.
De vraag die bij Ginny en Harry bleef spelen was. Wie in het kasteel speelde onder een hoedje met Draco en Lucius. Niemand had daar ook maar een idee over wie het zou kunnen zijn. Dus dat werd weer goed op letten op alles en iedereen. Bijna alle leerlingen in het kasteel gedroegen zich voorbeeldig. Op twee na Sabine en Ricky die hadden daar heel veel moeite mee. Maar de tijden dat ze aan elkaar geplakt werden, werd gelukkig ook steeds minder. De gedachte toen ze helemaal groen waren was nog vers in ieders geheugen. Die schaamte hadden Ginny en Harry hun beide voor de rest van het kasteel bespaard. Wel hadden ze het aan de anderen laten zien. En gezegd dat alleen professor Anderling de tegen spreuk wist.
Hagrid en Anderling gingen als eerste naar het Kasteel. Romeo ging vlak na hun ook weg. Iets knaagde aan Harry toen Romeo weg liep. Het was hem opgevallen dat Romeo niet meer zo open was als anders. Maar het kon ook zijn verbeelding zijn. Harry dacht er niet meer over na en liet het dus dan ook maar zo. Toen Molly wou op staan vroeg Hermelien of die nog even wou blijven zitten. Iedereen kreeg een rondje van Madam Rosmerta. Hermelien schraapten haar keel en haalde een stuk perkament te voor schijn.
Niet echt goed begrijpend keek iedereen naar het perkament. Ginny zag dat het, het perkament was waar ze de laatste dag op aan het schrijven was. Hermelien ging er even goed voorzitten en begon te vertellen. "Jullie weten dat ik bij Severus Sneep moest komen". De vrienden Knikte. "Nou van Severus Sneep kreeg ik al zijn boeken. Die nu in de bibliotheek op het Prosper landgoed staan. Op een boek na en dat is deze".
Hermelien haalde een boek uit haar tas en vergrote die naar zijn normalen grote. Het was een mooi donker rood boek. Met gouden letters was erop te lezen dat het geschreven was door Zalazar Zwadderich, de titel luide. De kunst van samensmelting en versmelting. Madam Rosmerta keek niet begrijpend op. "Dat is toch een fabeltje niemand kan zo versmelten. Gebonden ja, maar versmelten nee dat kan gewoon niet. Dat gaat toch met een stukje ziel van elkaar".
Iedereen keek van Rosmerta naar Ginny en Harry en toen weer terug naar Rosmerta.
"Nee, zijn jullie versmelt, zijn jullie gek geworden. Dat doe je toch niet" riep ze luid. "Ik heb een borrel nodig". Er werd nog een rondje neer gezet en Rosmerta vroeg. "Hoe hebben jullie dat gedaan en waarom in Merlijns naam". Harry had Rosmerta snel even globaal het verhaal verteld, over hoe het kwam dat hun versmolten waren.
Rosmerta vroeg als iedereen het al wist. Waarom wou Hermelien het er dan toch weer over hebben. Harry en Ginny wouden dat ook wel eens weten waarom Hermelien hen dit wou vertellen. Ze hadden tegen Severus Sneep gezegd dat ze het boek hadden gelezen. Maar eerlijk gezegd hadden ze dat niet gedaan. Nu was Hermelien de enige die dat wel gedaan had. Terwijl iedereen hun glas leeg dronk waren ze in afwachting op het verhaal van Hermelien. Na haar laatste slok te hebben opgedronken schraapte ze nog eens haar keel en begon met vertellen.
"Zo als iedereen nu weet zijn Ginny en Harry versmolten. In dit boek staat dat het alleen kan als er echte liefde en angst is. De liefde van Ginny voor Harry en anders om waren algemeen bekend. De angst in de geheimen kamer kunnen wij ons niet voor stellen. Maar toen Harry zei dat hij ook dood wilde als Ginny dood zou zijn, dat was nieuw voor ons". Rosmerta schrok en keek een beetje angstig naar Harry. Daarna keek ze ontroerd naar Ginny. Hermelien keek even naar Rosmerta en ging weer verder.
"Niet dat, dat er niet toe deed. Dat was misschien het genen wat hun ziel deed splijten, en niet deed scheuren zo als bij een vloek. Nu is er ook nog een andere manier om samen te smelten. In dit boek staat een spreuk die dat zou kunnen bewerkstellen. Deze spreuk zou de krachten van beide personen verviervoudigen. Zalazar Zwadderich heeft het geprobeerd met Goderic Griffoendor". Iedereen leek geschokt toen ze dat hoorde. Hier en daar werd er naar adem gehapt. Hermelien keek even op toen ze dat hoorde en negeerde de vragende blikken. "Maar omdat die twee zo verschillend waren was dat niet gelukt.
Dat was een van de redenen waarom er kwaad bloed was tussen de schoolhoofden. Het ergste is dat je bloed moet hebben bij deze spreuk, menselijk bloed. Beste is als je dan het bloed van een modderbloedje of een Half bloed tovenaar heb, om deze spreuk te laten werken. En versmelting vind alleen plaats als er echte liefde en angst tegelijk is. Nu Heb ik de hele dag en nacht dit boek bestudeert. Door dat ik dat gedaan heb, ben achter een hoop dingen gekomen die jullie straks allemaal kunnen. Jullie konden elkaar al voelen dat is een. Daarna konden jullie elkaar onbewust vertellen wat er was en waar je was.
Zo wist Ginny dat jij in st Holisto was. En hoe dat kwam weten we allemaal. Even keek Hermelien kwaad naar Ron. "Daarna konden jullie voelen hoe het met jullie zelf was, of er pijn was of niet en nog meer van die soort dingen.
Nu kunnen jullie ook elkaars gedachten horen en beantwoorden".
Molly en Rosmerta Keken niet begrijpend naar Hermelien. Weer zag Hermelien hun blikken maar negeerde hen opnieuw. "Pas geleden heb jij Ginny, Harry naar jou toegehaald toen je bang was. Straks kunnen jullie elkaar oproepen wanneer jullie maar willen. Maar ook elkaar naar een plek steuren waar of je elkaar ook wild hebben. Jullie krachten zijn verviervoudigt. Straks hoeft maar een van jullie een spreuk te leren en de ander kent het ook. De stukje ziel die jullie bij elkaar hebben geplaatst, is langzaam aan het veranderen. Straks is het een met de ziel van de ander. Dit houdt in dat jullie een zijn in lichaam en geest".
Hermelien haalden adem en zei dat het alles was wat ze gevonden. Harry wist dat ze nog iets achter hield, maar wist ook beter dat Hermelien daar een rede voor had. Ginny die nu alle gedachte van Harry kon horen, keek naar Hermelien. Ze reageerde er niet op maar kon zien dat Harry gelijk had.
Langzaam ging het gesprek over op Halloween. Het zou niet lang meer duren of het was zover. Wat niemand wist, was dat Ginny en Harry de investering in de Topfopshop met een rede hadden gedaan. En volgens Harry en Ginny moest er gelachen worden. De investering hield in dat George nieuwe grappen moest verzinnen. Na Halloween zou hij ze kunnen verkopen en een mooie winst maken voor hen alle drie. Ginny had Harry overgehaald om dat geld op een nieuwe rekening te zetten. Ze wouw haar ouders een nieuw nest geven voor hun tweeën. Een nieuw nest leek Harry geweldig. Harry zelf had het geld niet nodig. Zijn rijkdom vulde zich zelf al aan en toch werkte hij nog voor zijn geld. George zou ook een gedeelte op de nieuwe rekening van het nest zetten. En het Halloween feest zou de eerste proef zijn voor de nieuwe grappen.
Iedereen was uitgenodigd voor het feestmaal op Zweinstein. Nog maar zes dagen te gaan en dan was het feest. Molly en Arthur gingen rond elfuur weg. De volgende dag zouden ze niet komen. Romeo was die avond al bij gepraat en Arthur wou een dag met Molly door brengen. Molly was zeer geroerd bij die gedachten, dus niemand mocht ze morgen storen. Dat had Molly ze ook goed duidelijk gemaakt. Molly ging als eerste door de vlammen naar het nest toe. Ginny rende naar haar vader toe en gaf hem een knuffel. "Bedankt dat je mam morgen bezig houd" fluisterde ze in zijn oor. Met een glimlach stapte Arthur de vlammen in.
Terwijl iedereen naar buiten liep en op weg waren naar hun huisje, vroeg Harry aan Hermelien wat ze achter hield. Hermelien slikten en keek een beetje bedroeft naar hun beide. "Wat vertel je ons niet Hermelien we willen het nu weten" zei Ginny fel. Hermelien slikten weer "Jullie versmelting is erger dan jullie denken. Harry is zo sterk dat jij dat nu ook bent Ginny. Jullie kunnen straks door elkaars ogen kijken, elkaars spreuken af maken, elkaars pijn voelen tot het punt dat jullie samen op een ziekenzaal moeten liggen. Al deze krachten kunnen jullie op roepen als jullie ze nodig hebben. En het ergste is Jullie kunnen niet alleen dood gaan. Als een van jullie ziek is en de ander gezond zal je niet kunnen sterven. Want het gezonde stukje ziel houd de ander in leven. Jullie kunnen alleen los van elkaar vermoord worden, maar dat is ook niet goed. Als een van jullie dood gaat volgt de ander ook binnen een dag". Hermelien had tranen in haar ogen toen ze dat vertelde.
Het idee dat ze beide vrienden in een keer zou verliezen was teveel voor haar geworden toen ze het gelezen had. Ze begon langzaam te snikken om van uit het niets vervolgens in huilen uitgebarsten. Ginny liep op Hermelien af en legde een arm om der schouder heen. "Nou Hermelien dan zit er niets anders voor ons op dan samen oud worden ben ik bang". Terwijl Hermelien met waterige ogen naar Harry en Ginny keek knikte ze van ja. Het sarcasme in dat antwoord had ze begrepen en moest er zelfs een beetje om lachen. Toch zou het iets zijn dat ze niet snel zou vergeten.
Alle lessen waren voltooid. Het was nog een dag voor Halloween. Harry, Ron en Ginny kwamen terug van hun Zwerkbal wedstrijd. Pullover United hadden met 340 tegen 60 gewonnen van Appleby Arrows. Holyhead Harpies hadden gewonnen met 480 tegen 200 van Cambridge Cannons. De beide ploegen stonden nu weer een en twee. De Holyhead Harpies stond met 110 munten achter op Pullover United.
Nu was het de tijd om alles te gaan versieren voor het grote feest. De vrijdag was iedereen vrij om te doen wat ze wilden. De leraren moesten de grote zaal geen versieren. Er kwamen nu meerdere tafels op het podium te staan waar normaal alleen de opper tafelstond. Een was er voor de Familie Wemel plus Harry Hermelien, Marcel en Loena. Een tweede voor alle leraren en Romeo plus andere genodigde. De derde tafel was voor leden van de Pullover en Holyhead. Hagrid kwam binnen met een kar vol pompoenen.
Deze werden door de leraren betoverd tot griezelige gezichten. Er werd een eeuwig brandende vlam van binnen in de pompoen geplaatst. Er werden kleine doodshoofdjes getoverd met vleugeltjes die door de zaal heen vlogen. Overal kwamen spinnenwebben. En slingers te hangen. De zaal werd steeds mooier en griezeliger
Nu was het nog een paar uur voor ze gingen beginnen. Harry had een pamflet laten bezorgen waar in stond of iedereen verkleed wou gaan. Op de sluipweg wijzer kon hij zien dat er veel mensen op hun slaapzaal waren. Dit gaf hem goede hoop. Zelf zouden ze zich op de leraren kamer van Severus verkleden. De dames op de leraren kamer van Ginny. Harry had stiekem in zijn gedachten door laten schemeren dat hij als cowboy zou gaan. Hij hoopte dat Ginny die gedachten had gehoord.
Ginny had kleef geroepen en gevraagd of hij wou kijken of de keuken klaar was met de speciale drankjes. Nog een uurtje voor het eten. Over een halfuurtje mocht iedereen zich in de grote zaal gaan vertonen. De vrienden zouden bij de deur staan om iedereen te ontvangen. De jongens stonden al te wachten in hun cowboy kleding. Op de band om hun hoed stond sheriff van Zweinstein. Hun geweren schoten conventie als of het kanonnen waren. Op de gesp van hun riem stond eigendom van. Bij Harry was dat Ginny, bij Ron, Hermelien. En bij Marcel was dat Loena. Toen kwamen de dames binnen. Ze hadden alle drie sexy indianen pakjes aan. Alle drie de mannen waren ademloos aan het staren. Ze werden door de dames met een zoen uit hun trans gehaald net voor dat de eerste Leerlingen binnen kwamen. Arthur kwam binnen verkleed als een bandiet. Molly kwam binnen verkleed als Schouwer. Romeo Was verkleed als piraat. Professor Anderling kwam in haar eigen kledij binnen. "U bent niet verkleed" vroeg Hermelien. "Jawel, mevrouw Wemel ik ben verkleed als heks" En ze wees op een pukkel die ze op haar neus had zitten. Harry kon zijn lach niet inhouden en bulderde het uit. Hagrid kwam binnen op zijn knieën. Banning was ook uitgenodigd en kwam binnen met een baard en op stelten. Toen Ron vroeg wie ze waren. Antwoorden Hagrid dat hij verkleed was als Banning en Banning als Hem. Nu was het de beurt aan Hermelien om in lachen uit te barsten. Fleur kwam verkleed als Dwaaloog dolleman. Compleet met rond draaiend oog en houtenbeen. Bill kwam verkleed als vrouw. Toen hij naar Hermelien keek riep hij. "Ik hou van een koele bries in mijn kruis". Hermelien wierp hem een blik toe, toen een naar Ron en Harry. Terwijl die terug keken Rende ze hard weg richting wc.
Ron legde Marcel, Loena en Ginny uit dat het zelfde gebeurd was tijdens het WK zwerkbal. Toen Hermelien terug kwam waren haar ogen en wangen rood van het lachen. Ze ging met moeit weer naast Ginny staan. Op dat moment ging Bill weer achter Hermelien staan. "Gaat het een beetje". Voor dat ze weer weg kon rennen deed Bill een plakbezwering op haar voeten. Nu kon iedereen zien hoe ze gierden van het lachen. Na dat iedereen hun plaats had ingenomen, liet professor Anderling het feestmaal beginnen. Alles en iedereen waren rustig aan het eten en drinken. De eerste twee uur zou alleen voor het eten zijn. Daarna was het vrij snoepen en rond lopen. Nu was het bijna het einde van het eten.
Nog vijf minuten voor het vrij snoepen. Ginny riep kleef en vertelde hem dat het de hoogste tijd was. Overal verscheen er een glas met drinken. Professor Anderling hief het glas en vroeg of iedereen haar wou volgen. De hele zaal hief hun glas naar professor Anderling. "Mogen de zoetigheid jullie smaken en het horror gevoel met jullie zijn, Proost". Iedereen nam een grote slok en riep proost. Harry Keek Ginny en George aan en begon te lachen net als Ginny en George. In de zaal klonk er een gegil. Overal werd gekeken. Molly zag er uit als een zebra ze had overal strepen op het gezicht en handen. Arthur had overal vlekken. Overal in de zaal kwam er een gilletje en daar na galach. Ze kregen vlekken, Cirkels, Vierkantjes op hun huid. Na twee minuten waren ze alles weer kwijt. George had net een spandoek uit laten rollen met de tekst. Deze Halloween wordt u mede aangeboden door Zonko, Tovertweelings Topfopshop, Ginny en Harry Potter. "Dames en Heren ik ben George Wemel. Vanavond zijn er overal vallen neer gelegd. Dus eet, drink en lach je ziek". Professor Anderling zat op George te letten en nam een slok van haar nog steeds opgeheven glas. Haar gezicht werd paars en ze kreeg gelen stippen. Iedereen lach blauw van het lachen. Professor Anderling giechelde mee toen ze even gauw in de spiegel keek.
Nu ging iedereen door de zaal heen overal lagen zoete hapjes en drankjes. Er lagen kleine hoedjes die iedereen vijf seconde van grote veranderde als je ze opzette. Het ene moment liep je met een kleine bol hoed en het volgende met een hoed die over je ogen viel. Er stond een grote schaal met kleine witten snoepjes. Als je een snoepje nam veranderde je neus of oren van vorm. Er was stem toffees. Die je tien minuten een dialect gaf. Deze waren een hit vooral bij Ginny en Harry. Er lagen kleine schalen met giechel balletjes. Leg ze op je tong en je giechelt voor een uur.
Marcel liep met een grote boog om de tafels heen, nam alleen maar hapjes van het eten van Loena. Harry zag het en keek met een duivels glimlach naar Ginny. Ginny knikte hevig. Ginny pakte een kanariekano en haar toverstok. Harry pakte zijn eigen toverstok. Nu kwam het erop aan. Marcel wou net een hap nemen. Harry riep Accio broodje. Het broodje van Marcel verdween uit zijn handen. Ginny toverde de kanariekano bij Marcel in zijn hand, vrijwel op het zelfde moment dat het broodje door Harry verdween. Marcel nam een grote hap, boem, Overal zaten veren en een snavel, Marcel was een knalgele kanarie. Even wachten riep George en Daar was Marcel alweer in de rui. Na dat al zijn veren afgevallen waren moest hij er om lachen. Hij riep nog wel dat hij geprobeerd had om nergens in te trappen, maar dat was niet gelukt.
George rende naar Ginny en Harry. Hij had twee koekjes in zijn handen. Ginny liep naar professor Anderling en fluisterde wat in haar oor. Harry pakte zijn blokje hout en schreef er wat op. Professor Anderling riep dat de Wemels graag alleen een familie dans wouden hebben. Harry greep Ginny en liep op de dans vloer af. Hermelien haalden Ron bij het eten weg en trok hem mee naar de dansvloer. Loena hat Marcel mee getrokken Fleur had Bill de dansvloer opgetrokken. George hielp professor Anderling de dans vloer op. Nu was het alleen nog maar wachten op Molly en Arthur. Toen ze op de dansvloer stonden toverde George twee koekjes voor Molly en Arthur. Ginny deed het zelfde bij de rest van de dansers. Er werd getwijfeld door Molly en Arthur maar toen ze de rest een hap zagen nemen deden ze het ook maar. Met een luide knal veranderde Arthur in een Grote trol net als Molly. Twee trollen zo te zien dansen was geweldig. Molly gilde toen ze Arthur zag. Ze zag uit haar ooghoek George lopen en ging hem achterna. Arthur rolde van het lachen op de grond. Plop en ze waren weer hun zelf. "Mensen dit zijn trollen koekjes eet smakelijk, de nieuwste aan winst van de Topfopshop". Iedereen rende naar de schaal met koekjes, binnen vijf minuten was iedereen een trol. Zelfs Romeo en professor Anderling lieten zich in een trol veranderen.
"Ginny wat dacht je er van zullen we even bloemen gaan brengen". Bij die woorden wist Ginny meteen dat Harry even naar het graf ven zijn ouders wou gaan. Ieder jaar met Halloween ging hij daar een bosje bloemen neerleggen. Hij zwaaide even naar Hermelien en Ron, die begrepen wat hij ging doen. Een half uurtje later waren ze terug in de grote zaal en feesten weer mee. Om een uur was het feest over en moesten alle leerlingen naar bed. De leraren en de genodigde hadden alles met een paar zwaaien van hun toverstok weggetoverd. En was het voor hen ook de hoogste tijd om te gaan. Iedereen bracht de genodigde naar het hek, zodat ze konden verdwijnselen. Ginny en Harry gingen terug omdat ze wacht moesten lopen en de rest ging naar het huisje. Harry nam Ginny in zijn gedachten en vertelde haar. "het was een geweldig feest, we hebben het overleefd nu nog de rest van het jaar. Ik hou van jou". Met een kus liepen ze naar de leraren kamer van Ginny en was Halloween voorbij.