Ο ήλιος είχε σηκωθεί αρκετά ψηλά, όταν ο Ρον ξύπνησε. Του πήρε λίγη ώρα για να συνειδητοποιήσει που βρίσκεται και τι είχε γίνει την προηγούμενη μέρα. Με μια κίνηση του χεριού του, έψαξε το κρεβάτι του μέχρι να καταλάβει ότι ήταν μόνος. Η Σουζάνα, που είχε ήδη σηκωθεί, κατάλαβε ότι ξύπνησε και τον φώναξε από το σαλόνι. "Πρέπει να ζω σε ένα όνειρο." σκέφτηκε ο Ρον. Αν και ήταν ακόμα μισοκοιμισμένος, ακολούθησε την φωνή της.
"Καλημέρα Μεγάλε!" του είπε η Σουζάνα μόλις τον είδε.
"Καλημέρα." μουρμούρισε ο Ρον.
"Έχω λίγη αλληλογραφία να τελειώσω. Στο μεταξύ μας έχουν φέρει πρωινό. Ξεκίνα και έρχομαι σε πέντε λεπτά."
Ο Ρον μπήκε στο μπάνιο και μόλις τελείωσε από την πρωινή καθαριότητα πήγε για πρωινό. Η Σουζάνα είχε τελείωσε με την αλληλογραφία και τον περίμενε. Τότε ο Ρον παρατήρησε ότι η Σουζάνα, φορούσε μονάχα το μπουρνούζι της και μάλλον τίποτα άλλο.
Μόλις πλησίασε ο Ρον, τον τράβηξε και τον φίλησε για "καλημέρα". Έπειτα άρχισαν να τρώνε.
"Νωρίς σηκώθηκες." είπε ο Ρον.
"Δεν θα το έλεγα." απάντησε η Σουζάνα.
Τότε ο Ρον κοίταξε την ώρα και συνειδητοποίησε ότι κόντευε μεσημέρι. Η Σουζάνα συνέχισε:
"Μάλλον εσύ ξύπνησες αργά."
"Γιατί δεν με ξύπνησες;"
"Δεν υπήρχε λόγος. Ας ξεκουραστείς και εσύ λίγο."
Ο Ρον σκέφτηκε ότι σε σύγκριση με τα καθήκοντα που είχε κανονικά σαν Χρυσούχος, ήταν σαν να βρίσκεται σε διακοπές. Αλλά προτίμησε να μην το σχολιάσει. Έτσι η Σουζάνα συνέχισε:
"Δεν υπάρχει λόγος να πάμε στο Υπουργείο σήμερα. Ας πάμε μια βόλτα στην Διαγώνιο Αλέα."
"Πρέπει να περάσω όμως, έστω και για λίγο από το γραφείο μου."
"Για ποιον λόγο;"
"Πρέπει να βγάλω τις βραδινές υπηρεσίες, είναι το μόνο καθήκον που έχω στο σώμα. Επίσης θα πρέπει να συντάξω αναφορά για την φύλαξη σου."
"Θα τα γράψεις όλα;" ρώτησε η Σουζάνα.
Ο Ρον κοκκίνισε ελαφρά και είπε "Όχι.. Όχι, απλά ότι δεν είχαμε κανένα περιστατικό θα αναφέρω. Για παράδειγμα να σου επιτεθεί κάποιος και αναγκαστώ να κάνω χρήση βίας"
"Είναι ανάγκη να πάμε σήμερα;" ρώτησε η Σουζάνα.
Ο Ρον σκέφτηκε λίγο και είπε "Υποθέτω πως όχι. Έχω χρόνο, αλλά αύριο πρέπει να περάσουμε έστω και για μια ώρα από το Υπουργείο."
"Αύριο θα περάσουμε, στο υπόσχομαι."
Με αυτά τα λόγια η Σουζάνα σηκώθηκε και πήγε προς το μέρος του. "Για σήμερα όμως ας χαλαρώσουμε από τις έγνοιες." του είπε και μια κίνηση έλυσε την ζώνη από το μπουρνούζι και το άφησε να πέσει κάτω.
Ο Ρον σιγουρεύτηκε ότι η Σουζάνα δεν φορούσε τόση ώρα εσώρουχα. Αυτή πάλι χωρίς να χάσει χρόνο κάθισε πάνω του και έβαλε το όργανο του μέσα της. Ο Ρον κατάφερε αυτήν την φορά να κρατηθεί αρκετή ώρα. Κάποια στιγμή ένιωσε ότι η Σουζάνα σπαρταρούσε πάνω του την ώρα που φώναζε με ενθουσιασμό. Αυτό έγινε άλλη μια φορά, πριν τελειώσει ο Ρον και η Σουζάνα γονατίσει εξουθενωμένη στο πάτωμα.
"Ουάου… αυτό ήταν… φοβερό." είπε ξέπνοα η Σουζάνα και μετά από λίγο τον αγκάλιασε, τον φίλησε και του είπε "Μάλλον πρέπει να αναφέρω στον Υπουργό ότι οι υπηρεσίες σου εξελίσσονται σε πρώτης ποιότητας. Ίσως πάρεις και προαγωγή."
Ο Ρον κόλλησε για λίγο και η Σουζάνα γελώντας είπε "Έλα, πλάκα κάνω. ετοιμάσου τώρα να φύγουμε."
Μετά από λίγο έκαναν την βόλτα τους στην Διαγώνιο Αλέα. Αυτή την φορά η Σουζάνα ρώτησε τον Ρον που θα πρότεινε να πάνε. Θεωρητικά ήταν ώρα για γεύμα αλλά δεν πεινούσαν ακόμα. Έτσι ο Ρον πρότεινε παγωτό στο Φλόριαν Φόρτεσκιου. Της Σουζάνας, της άρεσε η ιδέα και ξεκίνησαν.
Λίγο πριν φτάσουν όμως σχεδόν έπεσαν πάνω σε μια κοκκινομάλλα. Αυτή γύρισε τους είδε και είπε:
"Σουζάνα, τι κάνεις εδώ;"
"Έστερ." είπε η Σουζάνα και συνέχισε "Ρον από εδώ μια καλή φίλη από το σχολείο, Έστερ ο Ρον, φύλακας μου και καλός φίλος."
"Χάρηκα πολύ." είπαν σχεδόν ταυτόχρονα η Έστερ και ο Ρον.
"Ρον μας αφήνεις πέντε λεπτά να τα πούμε;" είπε η Σουζάνα.
Ο Ρον έγνεψε θετικά και απομακρύνθηκε τόσο ώστε να μην ακούει τις δύο γυναίκες αλλά να έχει πλήρη οπτική επαφή. Παρατήρησε την Έστερ και για μια στιγμή νόμιζε ότι η φιγούρα της του ήταν οικία. "Λες να είναι θεία μου;" σκέφτηκε αλλά αμέσως μετά διόρθωσε τον εαυτό του "Ρον συνήλθε, δεν είμαστε οι μόνοι με κόκκινα μαλλιά στον κόσμο."
Η Σουζάνα κάτι ψιθύρισε στην Έστερ και αυτή με την σειρά της γύρισε προς το μέρος του Ρον χαμογελώντας. "Τι μπορεί να της είπε;" αναρωτήθηκε ο Ρον.
Τότε ήταν που ο Ρον αντιλήφθηκε μια περίεργη κίνηση. Ένας άνδρας πλησίαζε τις δύο γυναίκες με ταχύ βήμα. Ο Ρον δεν έχασε χρόνο. Έπεσε σχεδόν πάνω στον άνδρα και τον ακινητοποίησε.
"Ήρεμα, δημοσιογράφος του Ημερήσιου Προφήτη είμαι."
Ακριβώς πίσω από τον άνδρα ακολουθούσε μια νεαρή κοπέλα με μια φωτογραφική μηχανή στα χέρια. Αν και τρομοκρατημένη κατάφερε να δείξει στον Ρον τις δημοσιογραφικές ταυτότητες τους.
Την ίδια στιγμή, η Σουζάνα πλησίασε για να ηρεμήσει τον Ρον. Αυτός με την σειρά του σήκωσε τον δημοσιογράφο και απομακρύνθηκε. Η Σουζάνα έκανε μια γρήγορη δήλωση και ξαναγύρισε στην φίλη της.
Λίγο μετά οι δύο γυναίκες φιλήθηκαν σταυρωτά και η Σουζάνα γύρισε πίσω. Έτσι πήγαν και έπιασαν θέση στο παγωτατζίδικο.
"Είσαι καλός εσύ. Ούτε που κατάλαβα ποτέ έπεσες επάνω στον δημοσιογράφο." είπε με θαυμασμό η Σουζάνα.
"Δεν έπρεπε όμως να είμαι τόσο μακριά σου."
Η Σουζάνα πήγε να απαντήσει αλλά την πρόλαβε ο σερβιτόρος. Αφού παρήγγειλαν, η Σουζάνα είπε:
"Ευχαριστώ Ρον, που μας άφησες λίγο μόνες. Είχαμε καιρό να βρεθούμε. Ήμασταν καλές φίλες στο σχολείο."
"Δεν έκανα τίποτα." απάντησε ο Ρον.
Η Σουζάνα τον είδε προβληματισμένο και ρώτησε "Είσαι καλά;"
"Μια χαρά."
"Δεν με ξεγελάς. Φοβάσαι ότι θα μου επιτεθούν εάν δεν είσαι δίπλα μου ή μήπως σε ενοχλεί που μίλησα στην Έστερ για σένα;"
"Μίλησες στην Έστερ για μένα;"
"Ναι, αλλά μην αγχώνεσαι. Είναι πολύ καλή φίλη και σήμερα το βράδυ φεύγει από την Αγγλία και θα κάνει καιρό να γυρίσει. Άλλωστε δεν της είπα και λεπτομέρειες."
"Δεν με πειράζει αυτό." είπε ο Ρον χωρίς να την πείσει "Άλλα πράγματα σκέφτομαι."
"Πες μου."
"Βασικά σκεφτόμουν ότι ενώ εσύ ξέρεις τα πάντα για μένα, εγώ δεν ξέρω τίποτα. Μάλλον θα έχεις διαβάσει και τον φάκελο μου στο Υπουργείο ενώ εγώ βασικά ξέρω μόνο το όνομα σου."
Η Σουζάνα χαμογέλασε και είπε:
"Αυτό σε προβληματίζει; Νόμιζα ότι θα ήξερες την ιστορία μου. Ο Ημερήσιος Προφήτης γράφει τόσα πολλά για μένα που είναι σαν να δημοσίευσε την βιογραφία μου."
"Αλήθεια, δεν έχω χρόνο συνήθως για να διαβάζω την εφημερίδα."
"Δεν σου αρέσει και πολύ το διάβασμα. Σωστά; Μην στεναχωριέσαι ούτε και εμένα μου αρέσει τόσο. Λοιπόν τι θες να μάθεις;"
"Τα πάντα."
"Αυτό δεν γίνεται. Κάποια πράγματα τα κρατάω μόνο για μένα."
"Όσα θες τότε."
Η Σουζάνα άρχισε να εξιστορεί τότε. Έφυγε από την Αγγλία όταν ήταν εννιά ετών λίγο μετά αφού ξεκίνησε ο πρώτος πόλεμος των μάγων. Οι γονείς της ήταν καθαρόαιμοι μάγοι, αλλά δεν ήθελαν να ταχθούν με το μέρος του Βόλντεμορτ και των Θανατοφάγων του. Μιας και φοβόντουσαν για την ασφάλεια της οικογένειας τους, έφυγαν για τις ΗΠΑ μαζί με την οικογενειακή τους περιουσία. Εκεί κατάφεραν να ενταχθούν στην κοινωνία των μάγων και να πετύχουν επαγγελματικά.
Η ίδια πήγε σχολείο στο Ilvermory και επιλέχθηκε στον κοιτώνα του Thunderbird κυρίως λόγω της περιπετειώδους φύσης της. Από τότε που τελείωσε το σχολείο προτίμησε να ζει σαν πλούσια κληρονόμος. Οι γονείς της δεν ήθελα να φύγουν από τις ΗΠΑ και δεν την άφησαν να γυρίσει πίσω, φοβούμενοι την επιστροφή του Βόλντεμορτ. Μόνο όταν πια ήταν σίγουρο ότι είχε πεθάνει της επέτρεψαν να επιστρέψει στην Αγγλία. Αλλά οι ίδιοι, που δεν είχαν και καλές αναμνήσεις παρέμειναν στις ΗΠΑ.
"Αυτά πάνω κάτω για μένα. Θες να ρωτήσεις κάτι άλλο;" είπε η Σουζάνα.
"Ένα πράγμα μόνο ακόμα. Εάν θες φυσικά." είπε διστακτικά ο Ρον.
"Σε ακούω."
"Πως και δεν παντρεύτηκες ως τώρα;"
"Που το ξέρεις ότι δεν είμαι ήδη παντρεμένη;"
Ο Ρον κοκάλωσε και είπε "Εεε νόμιζα…"
Η Σουζάνα γέλασε και είπε "Καλά νόμιζες, δεν είμαι ούτε υπήρξα παντρεμένη."
Ο Ρον τότε αυτόματα ρώτησε "Γιατί;"
"Σου φαίνεται περίεργο;"
"Ναι. Είσαι πολύ όμορφη για να μην σε προσέξει κάποιος."
Η Σουζάνα τον κοίταξε στα μάτια και ο Ρον σάστισε. Χωρίς να δείξει ενοχλημένη η Σουζάνα, ανασήκωσε τους ώμους της και του είπε:
"Δεν ξέρω. Υποθέτω ότι δεν βρήκα τον κατάλληλο." και κοιτώντας τον Ρον ακόμα πιο έντονα στα μάτια πρόσθεσε "Μέχρι τώρα φυσικά."