Hoofdstuk 21 Hugo

POV Emma

Skye werd de volgende dag overgebracht naar St. Holisto's Hospitaal voor Magische Ziektes en Zwaktes. Tegen die tijd wist de hele school dat ze vervloekt was, al kende niemand de details en wisten blijkbaar alleen Emma, William, Thomas, Harry, Ron, Hermelien dat Skye niet het beoogde slachtoffer was geweest. "O, en Malfidus, natuurlijk," zei Harry tegen Emma, Ron en Hermelien. Die deden alsof ze niets hoorden, zoals altijd als Harry weer eens over zijn Malfidus-is-een-Dooddoenertheorie begon.

Emma voelde zich een beetje ongemakkelijk als Harry erover begon.

Aan het ontbijt kreeg ze een bezorgde brief van George terug. Hij schreef er ook in dat hij het tegen Fred had gezegd. Die werd enorm paniekerig. Schreef George.

Het werd stil. Emma keek verbaast op. Bij het ontbijt was altijd veel geroezemoes. Ze keek naar Hermelien, die naast haar zat, en zag dat ze verbaast naar boven keek.

Emma keek omhoog. Er vloog een zeearend tussen de uilen, met een brief in zijn klauwen! Vele leerlingen wezen en het geroezemoes kwam weer.

Emma keek zo gefascineerd naar de mooie vogel, dat ze niet door had dat de arend op haar afvloog. De arend vloog boven haar, en daalde rustig naar beneden. Emma maakte wat plek, en de arend kwam op tafel zitten.

Hij stak zijn poot uit, en keek vragend naar Emma. Emma glimlachte naar de vogel, en haalde de brief van zijn poot af. Aarzelend stak ze haar hand uit, en aaide de arend over zijn kop. De arend deed alleen zijn ogen dicht. Emma's hand gleed over de vleugels heen, en de arend deed zijn ogen open.

"Ga maar naar de Uilenvleugel, om wat uit te rusten. Ik zal je vanmiddag terug naar Rusland sturen, goed?" De arend kraste, (dat door de hele Zaal galmde), en vloog op.

Het was een grappig gezicht, de arend tussen de uilen. Emma keek de vogel na, terwijl hij door een raam verdween.

Emma keek om zich heen, en zag dat iedereen verbaast naar haar keek.

Ze keek snel naar Hermelien, Harry en Ron die haar ook met grote ogen aanstaarden. Emma werd rood. "Van wie heb je die brief gehad?" bracht Ron verbaast uit. Emma lachte. "Van Sjors." "Hoe weet je dat? Je hebt de brief niet eens gelezen!" zei Harry. Emma glimlachte geheimzinnig. "Sjors zit in Rusland. Hij zit daar voor Goudgrijp." Voegde ze er aan toe, toen Ron zijn mond opendeed. "En gister had ik hem een uil gestuurd, maar George, mijn uil George, en de andere uilen vonden het zwaar. Dus ik stuurde hem dat hij verschillende uilen moest sturen. Hij stuurde terug dat hij verschillende vogels zou sturen. Ik had niet verwacht dat hij een zeearend een brief zou laten bezorgen!" legde Emma uit.

Hermelien lachte. "Hij doet wel moeite, hij zal wel wat belangrijks te zeggen hebben." Emma werd rood. "Eh, misschien." Snel opende ze de brief, en begon te lezen.

Lieve Emma,

Sorry!

En iedereen zal wel vreemd opgekeken hebben dat ik Hugo gestuurd heb! Ik vroeg aan mijn baas of ik een vogel hier in Rusland kon gebruiken, omdat onze uilen na één keer heen al moe waren.

Hij zei: 'Ich zal chet doen, choor, maar michien ziet 'ij er andersch uit!' Zo heeft hij het gezegd. Hij kan wel een beetje Engels, maar hij heeft een enorm accent.

Dus ik verwachtte een andere uil, maar komt hij met een zeearend aan! Maar we zullen nu het beste deze vogel gebruiken, dat is wel handig. Kan jij jouw uil naar George sturen.

Ik moet je iets leuks vertellen. Ik heb een vriend Lev, en hij heeft een zus, Orlenda. Ik kende Lev al van het werk, maar zijn zus kwam een keer langs.

Ik zal je niet al te nieuwsgierig maken, maar we hebben al een tijd een relatie!

Ze is een lieve meid, en ik weet zeker dat jij het ook goed kan vinden met haar.

Trouwens Lev betekent leeuw, en Orlenda adelaar. Zo leer jij ook nog wat! J

Nu weet je zeker dat het me spijt, omdat ik nu zelf ook een vriendin heb. Ik zou het ook vreselijk vinden als zij met iemand anders zoent. Dus zeg ook maar tegen George dat het me spijt.

Hopelijk vergeef je het me,

Sjors

Emma keek op. Ik vergeef je Sjors! En wat fantastisch dat hij een vriendin had! Emma was eigenlijk niet lang boos geweest, maar had het alleen gedaan, zodat Sjors wist dat hij het nóóit meer moest doen.

Het was een lange brief geweest. Maar het was ook duidelijk. Sjors was over zijn oren verliefd. Dat merkte ze wel.

Hermelien keek haar vragend aan. "Wat zei hij?" Emma keek even naar Harry en Ron die aan het praten waren, en niet meer op Emma letten.

"Hij heeft een vriendin. En hij legde uit waarom hij de brief stuurde met Hugo – de zeearend." Hermelien knikte. "Je bent zeker ook een beetje opgelucht?" vroeg ze. Emma knikte. "Ja, eigenlijk wel. Huh, hoezo?" vroeg Emma verward. "Nou, je kon merken dat hij nog verliefd op jou en Skye was." Emma knikte. "Oké, ik snap het."

De rest van de dag verliep rustig. Ze hoorde niets van Skye, en Emma maakte zich zorgen. Ze hoopte dat Alles goed was met haar. Skye was alleen Dooddoener geworden, vanwege haar en als dit haar dood betekende... Ze zou zich voor eeuwig schuldig voelen.

William schaamde zich waarschijnlijk voor zijn kus. Hij keek haar de hele dag niet aan. Hij ontweek haar voortdurend.

De volgende ochtend aan de ontbijttafel, liep hij zonder iets te zeggen langs haar en ging aan het begin van de tafel zitten; alleen.

Hermelien kwam naast haar zitten en vroeg: "Hoe gaat het?"

"Niet zo best. Ik kon niet slapen vannacht. Ik zag haar steeds voor me."

Ze kneep haar ogen dicht en wendde haar gezicht af. Hermelien legde haar hand op haar schouder.

Emma opende haar ogen en zag Draco naar haar kijken vanaf de tafel van Zwadderich. Hij keek bang en ongerust. Thomas, die naast hem zat, snauwde wat. Toen Draco opstond, trok Thomas hem woedend terug. Emma had medelijden met Skye en Draco, omdat ze met zo'n persoon moesten leven. Draco rukte zich los en liep naar Emma.

"Jij weet wat er met Skye is gebeurd. Kan je het me vertellen? Thomas zegt niets, behalve dat het haar eigen stomme, domme schuld is."

Emma vatte kort samen wat er was gebeurd. Draco keek haar meelevend aan, want hij zag hoe moeilijk ze het vond alles na te vertellen.

"Dat spijt me. Arme Skye." Draco liep weg.

Harry en Ron keken hem met open mond na.

"Had hij nou net... Spijt?" vroeg Ron. "Had hij medelijden met Skye?" vroeg Harry.

"Dus, nu zie je, Malfidus heeft haar niet willen doden." zei Hermelien zelfvoldaan.

"Dus was het Right." zei Harry meteen. Hermelien zuchtte geërgerd en keek Emma aan.

"Harry heeft nu een nieuwe theorie: Thomas Right is een Dooddoener."

Emma wist niet hoe ze moest reageren. Thomas was waarschijnlijk ook een Dooddoener, net als Skye en Draco.

"Ik ga Sjors een brief schrijven." zei Emma snel.

Hermelien knikte en Emma liep eerst naar professor Anderling.

"Professor, hoe is het met Skye?"

"De toestand van Skye Wizard is hetzelfde als gister." deelde Anderling mee. Emma knikte triest.

"Oké, dank u, professor Anderling."

Emma vond het triest dat te horen. Een onveranderde situatie hield natuurlijk in, dat ze gilde en pijn leed.

Ze liep naar boven en haalde inkt, een ganzenveer en perkament tevoorschijn.

Lieve Sjors,

Ik vergeef je! Wat leuk voor jou en Orlenda!

Maar het spijt me, want ik moet je wat vervelends vertellen; Skye ligt in het St. Holisto. Ze is Vervloekt door een halsketting. Het is een mysterie hoe ze eraan komt, maar ik zal vertellen wat er is gebeurd.

Emma schreef wat er gebeurd was, en sloot de brief af met 'Groetjes Emma'.

Toen liep ze naar de deur en liep naar de Uilenvleugel.

Hugo stond ergens bovenin te wachten.

Emma riep hem naar beneden en liet hem op haar arm zitten. Ze aaide hem en zei: "Ik heb een brief voor Sjors. Kan je hem brengen?"

De arend maakte een geluid dat Emma aanhield voor een ja. Ze bond te brief aan zijn poot en Hugo spreidde zijn vleugels en vloog weg.

En wat vinden jullie er van dat Sjors een nieuwe vlam heeft? Het werd wel eens tijd dat hij van Skye en Emma afstapte en een vriendin kreeg.

Reviews?