Disclaimer: I do not own Twilight. It belongs to the most wonderful woman in the world SM.

A/N: Hello there guys. Het is weer een tijdje geleden maar hier issie dan. Hoofdstuk 21.

Ik wil zowieso; Jessie, Decock, Bella-Ja-Ik-Bella, Bella-00, Belle (2x), Twilightfreaky, Cssst, Josphine, Melina heel erg bedanken voor de lieve reacties.

And Aligine, thank you very much. I know you can't read it here, because you can't read dutch, but I do appreciate it that you leave a revieuw here to say that you like my story. So thank you again.

POVs: Bella, Edward, Rosalie

BPOV.

Na een tijdje te hebben rondgehangen in het park, was het tijd voor mij om naar huis te gaan. Edward smeekte me niet of ik niet nog één nachtje bij hem kon slapen, maar ik had mijn ouders de afgelopen weken maar amper gezien. Aan de andere kant… vanavond weer tegen hem aan liggen, tussen zijn sterke armen…

Stoppen Bella, je overleeft wel 1 nachtje zonder Edward.

Alice reed me naar huis. Ik waarschuwde Alice dat ze de snelheidslimiet iets meer naar beneden moest doen als ze me voor huis afzette. Aangezien Charlie nog steeds als politie werkt.

En zoals gewoonlijk luisterde ze weer niet. Ze kwam scheurend tot stilstand voor mijn huis. Ze lachte alleen maar toen ik haar een stomp tegen haar arm gaf. Ze liep mee naar binnen.

''Alice, kun je de volgende keer een beetje op je snelheidslimiet letten? Want anders zal ik een boete uit moeten schrijven'' zei mijn vader toen we de huiskamer inliepen. Hij zat op de bank naar een basketbalwedstrijd te kijken. Hij lette niet echt op.

Alice grijnsde, ''Sorry Meneer Swan. Ik zal de volgende keer beter opletten.'' Zei ze terwijl ze met haar ogen knipperde.

Charlie werd even rood, ''Nouja, ik zal het voor deze ene keer door de vingers zien. Bella is in ieder geval op tijd thuis. En voor de zoveelste keer Alice, je kunt gewoon Charlie zeggen.''

Alice plofte op de bank naast Charlie, ''Oke dan, Charlie.''

Hij lacht even naar haar voordat hij zijn aandacht weer op de basketbalwedstrijd richtte. Charlie was in de laatste paar weken erg gehecht aan geraakt aan Alice. Hij vond het altijd erg leuk als ze langskwam. Hoevaak ze ook over de snelheidslimiet ging, hij gaf haar nooit een boete.

Alice was een keer aangehouden door een van zijn collega's. Alice zou haar rijbewijs kwijtraken omdat ze meer dan 50 km per uur te hard reed. Charlie had dat op een of andere manier weten te voorkomen en Alice haar rijbewijs mocht houden.

Ik durf er bijna met heel mijn spaarrekening om te wedden, dat als ik het zou zijn geweest, hij het niet voor mij had gedaan. Hij zou dan zeggen dat het mijn eigen schuld zou zijn geweest.

Mijn moeder kwam ook de woonkamer binnen en ging naast Charlie op de bank zitten. Ze ging dicht tegen hem aanliggen terwijl hij zijn arm om haar heen sloeg.

Dit leek weer net als vroeger. Zonder de ruzies die we de afgelopen weken hadden meegemaakt. Ze hadden vaker ruzie dan anders, en dat maakte me zorgen.

Maar dit voelde goed. Zo ging het vroeger ook, mijn ouders knuffelend op de bank, en ik zat op de stoel. Het voelde goed. Het deed me denken aan de tijd terug in Phoenix. Het enige verschil zou zijn dat buiten de zon zou schijnen in plaats van de harde regen die nu buiten kletterde. En Alice zou nu niet hier zijn.

En het belangrijkste, ik zou Edward dan niet hebben.

Alice en ik liepen de trap op naar boven. Het was een tijdje geleden dat ik echt tijd door had gebracht in mijn kamer. Het was slapen, omkleden en weg, en dan de volgende avond weer precies dezelfde routine.

Ik plofte op bed neer terwijl Alice zoals gewoonlijk mijn klerenkast in dook. Ze schudde haar hoofd bij het zien van mijn kleren. Ze keek me afkeurend aan. Ik lachte schaapachtig terug.

''Het wordt weer tijd om te shoppen Bells''

Ik werd al misselijk bij het idee, maar ik zou er niet onderuit komen. Alice had me al een paar keer aan herinnerd dat ik zeker nog naar de stad moest om schoenen en accessoires te halen. Rosalie had nog gezegd dat ik iets van haar kon lenen als ik echt geen zin had om te gaan.

Ik vrolijkte op toen ze dat voorstelde, maar Alice wilde dat ik er splinternieuw uit zou zien.

We hadden nog precies een maand te gaan voor Edwards verjaardag. We waren nu bijna anderhalve maand elkaar.

Edward gaf me de 'ik zei het je' look, toen we onze eerste maand vierde. Hij had me romantisch mee uit eten genomen, na veel tegengestribbel van mij. Hij had een apart plekje geserveerd in het restaurant.

Flashback.

Edward en ik liepen hand in hand naar het restaurant. Hij pakte mijn jas aan en schoof mijn stoel aan toen ik erop ging zitten. Ik kleurde toen ik zag hoeveel moeite hij voor mij had gedaan. De tafel was verlicht met een warme gloed van geurkaarsjes.

Op de tafel lagen rozenblaadjes. Ik pakte de roos die naast mijn bord lag en rook er even aan.

Edward was adembenemend hoe zijn groene ogen fonkelde en de lach die op zijn gezicht stond.

''De bloemenkleur rood staat voor de hartstocht, levenskracht, liefde en warmte die ik voor je voel. En natuurlijk voor de prachtige blos die je wangen altijd hebben'' fluisterde hij.

Hij lachte zachtjes toen zoals verwacht mijn wangen kleurde. Hij reikte zijn hand over de tafel om mijn wang te strelen. Ik leunde met mijn hoofd tegen zijn hand.

Hij volgde met zijn duim over mijn lip. ''En de kleur van je zachte lippen'' lachte hij.

''Je gaat dit toch niet eh… iedere maand doen hè?'' fluisterde ik tegen zijn vingers.

''Alleen als jij me dat toelaat''

Ik schudde mijn hoofd. ''Laten we het maar voorzichtig aan doen met je geld''

Ik sloeg mijn ogen neer en keek naar het cadeautje dat naast mijn bord lag. ''Mag ik?'' vroeg ik voorzichtig.

Hij lachte mijn scheve glimlach. ''Tuurlijk. Het is van jou.''

Ik pakte het voorzichtig op en keek even naar de verpakking. Het was rood verpakt en er zaten kleine hartjes op. Die kleine hartjes vormde samen één groot hart. In het midden stond in sierletters geschreven 'ik hou van je'

''Het gaat erom wat erin zit lief. Niet om de verpakking'' zei Edward.

Ik kleurde weer omdat ik besefte dat ik iets te lang naar de verpakking stond te staren. Ik keek even op naar hem en zag dat hij nog steeds die prachtige glimlach had.

Ik maakte het pakje voorzichtig open. Langzaam, toen het cadeau tevoorschijn kwam, vulde mijn ogen zich met tranen.

Ik schudde mijn hoofd. ''Dit kan ik niet aan nemen Edward''

Zijn gezicht vertrok. ''Is het… vind je het niet mooi?''

Ik staarde even geschokt naar hem. Natuurlijk vond ik het mooi, het was prachtig. Daar hoefde hij niet aan te twijfelen. ''Nee Edward, het is prachtig. Het is echt heel mooi. Het is alleen… het is teveel.''

Hij keek opgelucht. Hij pakte mijn arm en schoof de armband over mijn hand. Hij kuste elke vingertop en toen de binnenkant van mijn hand. We keken samen naar de armband.

Aan mijn pols hing nu een zilveren armbandje, met een diamanten hart eraan. Het fonkelde in het licht net zo mooi als de fonkeling in Edwards ogen.

''Het is echt prachtig'' zei ik zacht.

''Ja, dat ben je'' zei hij terug.

Ik bloosde. Ik keek op naar hem en hij staarde vol liefde terug. Mijn hart smolt toen hij me zo aankeek, onze handen nog in elkaar gevouwen.

Hij hing voorzichtig over de tafel om zijn lippen op die van mij te drukken. Het was kort, maar deze kus had zoveel bedoelingen. Het was lief, teder. Het voelde alsof hij met die ene korte kus iets van zichzelf aan mij had gegeven.

''Zo'', Alice verstoorde mijn gedachten toen ze naast me op het bed sprong. ''Esme heeft verschillende hapjes klaargemaakt en, als de vriendin van Edward, zul jij ze morgen moeten proeven.''

Ik schudde mijn hoofd even om het beeld van een adembenemende Edward, in het restaurant, tegenover mij aan de tafel van me af te schudden. ''Waarom ik? Ik denk dat jullie beter weten wat hij lekker vind of wat niet.'' Ik probeerde niet te afstandelijk te reageren, maar het feit dat ze mijn gedachten verstoorde maakte me chagrijnig.

Ze haalde haar schouders op. ''Jij bent de vriendin, dus jij moet ervoor zorgen. Maak je geen zorgen, de dingen die Esme heeft gemaakt zal Edward vast wel allemaal lekker vinden. Je hoeft dus alleen maar te kiezen wat jij lekker vind. Rosalie helpt je morgen mee.''

''Doen we het bij hun huis?'' Lijkt me niet erg verstandig om het daar te doen. Aangezien Edward er misschien ook woonde. Aangezien Edward misschien ieder moment thuis kon komen terwijl wij daar bezig zijn.

''Ja, het is bij Edward thuis. Emmet en Jasper hadden er toch voor gezorgd dat Edward moest nablijven? Die zal nog wel even op school zitten morgen.''

Alice kon de rest van de avond niet lang blijven. Jasper zou die avond bij haar blijven slapen en hij had haar al 5 keer gebelt of ze al onderweg was. Beetje ongeduldig niet?

Nadat hij voor de 6de keer belde liet ik Alice naar huis gaan. Ik moest toch nog wat aan mijn huiswerk doen.

Na Alice gedag te hebben gezegd sprong ik boven in de douche. Ik liet de warme stralen mijn lichaam verwarmen. Ik waste mijn haren en lichaam. Ik merkte dat mijn gedachten langzaam weer terug gingen naar de dag dat Edward en ik samen een maand hadden. De manier hoe hij me aanraakte, hoe hij me kuste. Dat was misschien wel de mooiste dag van mijn leven. Het was perfect geregeld.

Het enige wat mij die avond verstoorde was de bediening. Het bestond uit bijna allemaal vrouwen. En geen één kon zijn ogen van mijn vriend afhouden.

Elke keer als Edward en ik close werden, kwam er wel iemand van de bediening langs om te vragen of we iets moesten. Na een tijdje werd Edward het ook zat. Hij gaf ze 50 euro om ons met rust te laten.

Ik merkte dat ik al te lang onder de douche stond. Mijn knieën en ellebogen waren rood geworden van de warme stralen.

Ik wikkelde een handdoek om me heen en kamde mijn haren door. Toen ik mijn pyjama aan had getrokken, liep ik naar beneden om mijn ouders welterusten te wensen.

''Blijf nog even'' zei mijn moeder, ''we hebben je de afgelopen weken amper gezien''

Ze lag met haar hoofd op Charlie zijn benen. Ze nam verder de hele bank in beslag.

Ik zuchtte en nam plaats op de stoel.

Mijn moeder ging rechtop zitten. ''Wat heb je de afgelopen dagen allemaal gedaan?''

Met Edward gezoend. Met Edward in een bed gelegen. Met Edward naar een film. Met Edward uit eten. In mijn ondergoed voor Edward gedanst -hoewel dat niet echt een succes was-. Dat waren allemaal dingen die ik mijn moeder niet kon vertellen. Zelfs na 1 maand en 2 weken durfde ik het ze niet te vertellen.

Edward werd ongeduldig. Hij wilde zich graag voorstellen aan mijn ouders als mijn vriendje. Hoewel ik hem zo niet wilde omschrijven, voor mij voelde het veel sterker dan een simpele middelbare school relatie.

We hadden Esme en Carlisle al verteld hoe het tussen ons zat. Niet omdat ik dat zo graag wilde, maar omdat Esme er zelf naar vroeg. Het feit dat ik daar altijd was. Het feit dat ik bij Edward in bed sliep. Het feit dat Edward en ik onze handen niet bij konden houden als we bij elkaar waren. Tuurlijk, zo zou je het geen geheim kunnen houden. Daarom nam ik ook geen risico om Edward mee naar hier te nemen.

Maar Esme zei dat het ze het niet daaraan had gezien. Ze zag het aan de liefde die Edward in zijn ogen had als hij naar me keek. Aan de manier hoe ik bewoog als hij ook bewoog. Ik had het zelf niet eens in de gaten. Ze zei dat, elke keer als hij ging verzitten of bewoog, ik ook ging bewegen. Ik probeerde daar heel erg op te letten, en Esme merkte ook dat ik probeerde dat te vermeiden. Ze zei dat ik er niet op moest letten.

Het ging toch vanzelf.

Ik moest snel een antwoord verzinnen, want ik had nog steeds geen antwoord gegeven op mijn moeders vraag. ''Ik heb wat rondgehangen met wat vrienden.'' Dat was een deels waar…

Dat was het moment waar mijn vader insprong. ''En die vrienden van je, daar zitten toch zeker geen jongens bij?''

Ik rolde mijn ogen. ''Pap, ik ben geen klein meisje meer. Ik ben 17. Ik hoopte dat je al over die fase heen was?''

Hij vernauwde zijn ogen, ''welke fase?''

''De fase waarin een vader zijn dochter verbiedt om met jongens om te gaan. Ze zijn gewoon vrienden pap. Niks aan de hand.''

Hij bromde nog wat. Mijn moeder streek liefdevol over Charlie's wang. Als ik zo naar mijn ouders kijk, verlang ik weer naar Edward.

Ik haatte het zelf ook om hem niet mee naar huis te nemen. Ik zou hem het liefst ook aan mijn ouders voorstellen. Ik was alleen bang voor de reactie van mijn vader. En mijn moeder zou hoogstwaarschijnlijk gelijk seksuele voorlichting geven.

Dáár was ik op dit moment ook niet echt klaar voor.

EPOV.

We bleven nog wat rondhangen in het park terwijl Alice Bella naar huis bracht. Ik had net afscheid genomen van Bella. Ik liep weer terug naar de plek waar we zaten en plofte neer.

Emmet was druk bezig met Rosalie. Het was best een vies gezicht om mijn beste vriend en mijn zus zo tekeer zien gaan tegen elkaar.

''Niet te geloven'' zei Jasper hoofdschuddend. ''Ik kan bijna de lust voelen die van hun afkomt. Pas maar op Edward. Straks bespring ik je nog.''

''En ik kan bijna wel raden wat er in de gedachten van Emmet omgaat.'' Lachte ik.

Ik staarde naar de lucht. Het was rond Twilight. De lucht was donker, met een roodpaarse gloed. Een zachte bries hing in de lucht. De lichte wolken verdwenen langzaam voor de nacht.

''Het is raar hoe het allemaal gelopen is'' zei Jasper opeens.

''Wat?'' zei ik zonder hem aan te kijken.

''Dat alles eerst een weddenschap was''

Nu draaide ik mijn hoofd wel naar hem om. Ik trok mijn wenkbrauw omhoog om te laten zien dat hij verder moest gaan.

''Van jou en Bella. Je bent achter haar aan gegaan door die weddenschap.''

Opeens kreeg Jasper een klap tegen zijn schouder. We keken alle 2 opzij en we zagen Emmet staan. ''Dat moet je niet zeggen! We zijn hem nog 20 euro schuldig weet je nog? Ik heb niet meer zoveel geld nadat ik Rosie heb beloofd om die oorbellen terug te betalen. Je wilt niet weten hoe verrekte duur die dingen waren.'' Fluisterde Emmet.

Toen hij zag dat ik lachte, wist hij dat ik alles gehoord had. ''Oh crap''

Jasper stootte hem tegen zijn schouder.

''Hey, waar was dat goed voor?'' jammerde Emmet.

''Die kreeg je nog terug'' Jasper draaide zich om terug naar mij, ''en wat die 20 euro betreft… heb je al seks gehad met Bella?''

Ik schudde mijn hoofd.

Emmet's ogen werden groot. ''Je hebt… je bent… Edward is…'' en nog voordat hij kon uitpraten lachte hij. Hij sloeg zijn armen om zijn buik terwijl de hele bank schudde van het gewicht van Emmet. ''Je wilt zeggen dat je… nu al 3 maanden droog staat?'' zei hij tussen zijn lachen door.

Rosalie gaf hem een klap tegen zijn achterhoofd wat Emmet gelijk liet stoppen met lachen. Serieus, die jongen zat echt onder de plak bij haar.

''Bella is er nog niet klaar voor. En ik respecteer haar keuze.'' Zei ik simpel.

''Wow Eddie'' ik gromde toen hij die naam gebruikte. ''Je hebt het nog nooit zo lang vol gehouden.''

''Jij ook niet'' wierp ik tegen.

''Klopt klopt. Maaaaar'' hij rekte het expres uit, ''Ik heb een vriendin die me wil geven wat ik wil'' hij gaf me een knipoog.

''Niet als je Bella en Edward belachelijk blijft maken. Ik kan zo van gedachten veranderen'' zei Rosalie terwijl ze met haar middelvinger en duim tegen elkaar klikte.

De rest van de avond had Emmet het er niet meer over. Jasper ging al vroeg weg. Hij had afgesproken met Alice. Ik zuchtte, ze konden en gaan wanneer ze wilde. Ik kon niet eens bij mijn eigen vriendin langs gaan als ik naar haar aanwezigheid verlangde.

Misschien dat ik Carlisle een goed woordje voor me kan doen. Zeggen dat ik Bella met respect zou behandelen. Dat ik ontzettend veel van haar hou en dat soort dingen.

Niemand kan nee tegen Carlisle zeggen, Charlie vast ook niet. Hij was dan misschien politieagent, maar Carlisle was een begaafde dokter. Hij had veel invloed.

Misschien zou ik Charlie moeten aanrijden. Zorgen dat hij gewond raakt… Carlisle red zijn leven, en in ruil daarvoor mag ik met zijn dochter uit.

Klinkt voor mij een geniaal plan.

Als ik maar bij Bella in de buurt kan zijn wanneer ik wil. Dat ik Bella kan bellen zonder bang te hoeven zijn dat haar vader misschien in de buurt is. Dat ik langs kan gaan wanneer ik dat wilde. Dat ze bij mij kon blijven slapen zonder al die smoesjes.

Hoewel dat laatste betwijfel ik. Ik denk dat Bella dan voortaan zou moeten zeggen dat ze bij Alice blijft slapen. Charlie is spijtig genoeg niet zo dom dat hij zou geloven als ze zou zeggen dat ze bij Rosalie bleef slapen, dat ze dan ook echt bij Rosalie blijft slapen in plaats van bij mij.

Charlie zou me vermoorden als hij ons samen in een bed zou zien.

Ik kon niet ontkennen dat ik een beetje vreesde voor mijn leven.

Ik wachtte ongeduldig totdat Rosalie en Emmet afscheid hadden genomen. Na wat wel uren leken stapte Rosalie eindelijk bij me in de auto en reden we op weg naar mijn huis.

Toen we de oprit opreden zagen we Carlisle in zijn Mercedes net wegrijden. Vast weer een noodgeval in het ziekenhuis.

Esme was in de keuken aan het koken. Het was 11 uur 's avonds. Waarom in hemelsnaam zou ze met dit tijdstip moeten koken?

Ze stond vaker dan normaal in de keuken. Ze vond het fijn om daar te werk zijn, het was soort van haar eigen kamertje waar ze haar gang kon gaan.

De kamer waar ik mijn eigen gang kan zijn is mijn slaapkamer. Ik weet niet hoe Esme daar over denkt. Ik grinnikte.

Ik wilde naar de keuken lopen maar Rosalie ging voor me staan. Ze stond voor me met haar armen gekruist voor haar borst.

Ik trok mijn wenkbrauw op. ''Zou ik er even langs mogen?''

Ze keek even twijfelend. Ze beet op haar onderlip terwijl haar ogen van mij naar de keuken en weer terug schoten. Was er iets in de keuken wat ik niet mocht zien?

In dat geval, ging ik zeker naar binnen. Niemand heeft ooit een geheim voor me kunnen bewaren. Ik kwam altijd over achter.

Ze beschuldigde mij er vaak van dat ik gedachten kon lezen. Misschien was dit een voorproefje, en in mijn volgende leven kon ik echt gedachten horen. Wie weet…

Rosalie zuchtte en zette een stap opzij. Ik liep langs haar richting de keuken.

Het rook zoals gewoonlijk heerlijk. Esme was druk bezig met wat ze ook aan het doen was. Er lagen verschillende hapjes op de keuken.

Was ze soms van plan om een feest te geven of zo?

Ik kuchte toen Esme na 10 minuten nog niet in de gaten had dat ik achter haar stond. Ze gaf een gilletje en draaide zich vliegensvlug om. Ze legde haar hand over haar hart. Ik lachte.

''Niet grappig Edward.'' Zei ze terwijl ze met haar vinger in mijn arm prikte. ''Ik had jullie helemaal niet thuis horen komen.''

Rosalie kwam ook de keuken in en ging op de bar zitten.

''Vind je het gek? Mijn hemel Esme wat ben je van plan om te doen? Een feest geven?''

Ik zag Rosalie naast me verstijven. Ik keek haar even raar aan.

''Ik was eigenlijk van plan om Charlie en Renee volgende week hier uit te nodigen voor het eten. Ik wil ze wel iets goeds voorschotelen na die heerlijke maaltijd die Bella ons de vorige keer had gegeven.'' Zei Esme terwijl ze zich weer op de pannen die op het fornuis stonden richtte.

Rosalie ontspande weer.

Ik wist niet of dat wel een goed idee zou zijn om Charlie en Renee uit te nodigen. Bella's ouders wisten nog niets over ons.

Ik weet wel dat Carlisle en Esme hun mond konden houden, maar stel nou dat ze er iets uitflappen?

Het was dan wel een voordeel als we hier thuis waren. Carlisle zou de schietwonden kunnen verzorgen als Charlie van plan was zijn pistool op me te richten.

Ik hoefde niet eens naar het ziekenhuis.

Maar zou ik het zelf wel echt zo erg vinden als ze er eindelijk achter kwamen? We moesten het ze ooit vertellen dus waarom niet nou?

Ik wist wel een ding… Bella zou hier niet blij mee zijn.

RPOV.

Oh mijn god. Heel even dacht ik dat Edward erachter zou komen. Het was altijd onmogelijk om een verassing voor hem te organiseren. Hij wist er altijd achter te komen, het leek echt alsof hij gedachten kon lezen. Nu weet ik dat dát onmogelijk is, maar het was maar een idee.

Als Carlisle, Esme en ik het op een of andere manier het verborgen voor hem konden houden dan was Emmet degene wel die het er uitflapte. En áls Emmet voor een keer zijn grote mond dicht kon houden dan had hij zijn geheime wapen nog. Hij maakte iedereen in zijn omgeving duizelig en kuste zo de geheimen uit iedereen die het wist.

Daarom hoopte ik echt dat Bella een betere wilskracht heeft. Als Edward ook maar iets in de gaten zou hebben dan bleef hij net zo lang doorgaan totdat ze het zou opgeven.

Nou zou het voor mij absoluut ranzig zijn om met mijn broer te zoenen, maar hij zou wel een andere manier verzinnen.

Ik wilde Edward gewoon voor één keer verassen. Vooral omdat ik zo blij was dat hij nu eindelijk iemand had gevonden waar hij echt gek op was. Dat moest gevierd worden.

Emmet had zijn mond al verschillende keren bijna voorbij gepraat, maar ik wist hem net op dat moment gelukkig te kunnen afleiden.

Het leek alsof het enige wat ik deed was Emmet afleiden om op zijn schoot te springen en hem te zoenen. Niet dat ik daar heel erg bezwaar mee had.

Edward was naar boven gegaan om te douchen. Ik zat nog op de bar terwijl Esme en ik aandachtig luisterde totdat de douche aanging en we verder konden praten.

Eindelijk werd de douche aangezet en draaide ik me om naar Esme.

''Een etentje?'' vroeg ik.

Ze glimlachte schaapachtig. ''Ja, ik werd zo overdonderd, ik moest iets verzinnen. Het ergste is nog dat we het nu ook nog echt moeten doen. Ik vind het niet erg om met Charlie en Renee bij te kletsen, het probleem is alleen of ik niet weet of ik daar tijd voor heb. Ik dacht dat ik dit nooit van mijn leven zou zeggen… maar ik ben de keuken een beetje beu.''

''Waarom vraag je niet of Edward gaat koken? Jij kunt je even ontspannen en Edward kan een goed voorbeeld geven tegenover de ouders van Bella. Hij moet ze nog steeds overtuigen.''

Ze zuchtte. ''Oh, ook dat nog. Nu moet ik nog proberen mijn mond te houden over de relatie van Bella en Edward. Maar goed dat we Emmet niet hebben uitgenodigd.''

Ik lachte met haar mee. Mijn Emmet zou zijn mond niet kunnen houden, vooral niet om zoiets. En ik denk dat ik niet midden aan tafel Emmet op zijn bek kan pakken waar de ouders van Bella bij zitten.

Wat zouden ze dan wel niet van mij denken.

''Nou, dan zal ik Renee maar alvast bellen'' zei Esme.

EPOV.

Ik liep in mijn pyjamabroek naar mijn kamer en pakte mijn telefoon. Ik moest haar waarschuwen.

''Edward?'' ze klonk opgelucht.

''Ja ik ben het. Is er iets?''

''Nee, ik ben alleen blij dat je 5 minuten geleden niet heb gebelt. Ik zat beneden met mijn ouders.''

''Uh ja, daar moet ik het met je nog over hebben…''

''Je gaat me toch niet weer vertellen dat ik mijn ouders moet vertellen over ons?''

''… Esme nodigt jou ouders uit voor een etentje hier thuis.''

''Wat?'' vroeg ze geschokt.

''Ze is waarschijnlijk al aan het bellen.''

''Dit moet ik zien te voorkomen.'' Ik hoorde Bella aan de andere kant de trap af stormen. ''Oh shit shit shit.'' Piepte ze.

''Bella?''

Ze zuchtte. ''Mijn moeder heeft de telefoon al opgenomen.'' En ik hoorde dat ze de trap weer op slofte.

''En nu?'' het laatste wat ik wilde was Bella in de problemen brengen. Ik wilde niet dat haar vader Bella zou verbieden om met me om te gaan ofzoiets. Niet dat het me ervan zou weerhouden om bij Bella te komen, maar het zou allemaal een stuk ingewikkelder worden.

Ze zuchtte weer. ''Ik weet het niet…Edward even stil zijn''

''Huh?'' vroeg ik verbaasd. Het ene moment was ze hardop aan het praten en nu was ze aan het fluisteren.

''Shhhh'' zei ze aan de andere kant van de lijn. Ik wachtte aandachtig af terwijl Bella ook stil zat.

''Mijn vader komt naar boven. Ik spreek je hier morgen nog wel over. Doei!''

De verbinding werd verbroken. ''ik hou van je.'' Mompelde ik in de lege telefoon.

De volgende morgen reed ik alleen naar school. Haar moeder was ziek en bleef thuis, Ze kon het risico niet nemen dat haar moeder mij zag.

Ik wachtte op haar op de parkeerplaats. Ik leunde tegen mijn auto aan.

''Heey Edward'' kwam er een stem achter me. Ik draaide mijn hoofd opzij en zag Jessica naar me toe lopen.

Nog voordat ik iets terug kon zeggen of doen gaf ze me drie kusjes op mijn wang.

''Eh… ook goede morgen Jessica''

Ze sloeg haar arm in die van mij en legde haar hoofd op mijn schouder. ''Ik heb je gemist'' zei ze terwijl ze mijn schouder kuste.

''Oh'' was het enige wat ik kon zeggen. Het was niet zo dat is haar ook had gemist. De enige persoon die ik op dit moment miste was Bella.

Op dat moment kwam er een ander groepje meisjes naar me toe. Jessica keek vuil naar hun en sloeg haar armen om mijn middel.

Ik trok mijn wenkbrauw op. Wat was hier aan de hand?

Aan alle kanten werd ik begroet door meisjes.

Ik zag Emmet aan komen rijden. Ik probeerde tussen hun door te komen op weg naar Emmet. Zonder succes. Ze drukte me allemaal met hun handen terug tegen mijn auto.

Ik kon geen kant meer op.

Lauren kwam uit de menigte en kwam voor me staan. Ik moest toegeven. Ze zag er goed uit, dat heeft ze altijd al gedaan. Maar ze kon in geen enkele manier tippen aan mijn Bella.

Ze sloeg haar armen om mijn nek en drukte haar lichaam tegen die van mij. Ze kwam niet erg ver aangezien die grote dingen van haar aan de voorkant. Ik geloofde nog steeds niet dat ze echt waren.

Haar gezicht kwam dichterbij waardoor ik mijn hoofd een stukje naar achter moest doen om te zorgen dat onze lippen elkaar niet raken.

Serieus, wat was er aan de hand? Als Bella me zo zou zien zou ze flippen. En terecht.

''Wat denk je van vanavond, bij mij thuis?'' Fluisterde ze in mijn oor. Volgens mij was het verleidelijk bedoeld.

Ik hoorde het gebrul van Bella's pick-up. Oh oh…

Ik haalde haar armen uit mijn nek. ''Tanya, voor als je het nog niet wist. Ik hoor nu bij Bella.''

Ze keek me verwarrend aan terwijl ze haar wenkbrauwen samentrokken tot één streep. ''Maar iedereen zegt dat je vrijgezel bent? Iedereen zegt dat het uit is tussen jou en Bella?''

Nu was ik degene die verwarrend keek. ''Waarom zouden ze dat in hemelsnaam denken?''

Ze tuitte haar lippen terwijl ze een stapje van me vandaan deed. ''Nou… er gingen roddels rond dat Bella vreemd gegaan was met Tyler. En dat jij het uit had gemaakt. Je kwam ook niet met Bella aan op school, dus ik dacht dat de roddels waar waren.''

Ik haalde diep adem om de woorden die ik van plan was te zeggen door te slikken. ''Wie heeft dat gezegd?''

''Tyler.''

Ik balde mijn vuisten. Ik zou echt eens een hartig woordje met hem spreken.

Bella was op de parkeerplaats aangekomen. Ze werd begroet door Rosalie en Alice. Ze had gelukkig niets in de gaten. Ik moest snel hier vandaan zien te komen.

Ik probeerde weer weg te lopen maar Jessica duwde me terug. ''Volgens mij is je relatie met Bella niet eens spannend.''

Ik zei niks. Ik probeerde een opening te zoeken door de menigte. Ik snap niet dat ik hier vroeger van hield.

Ik vond het altijd heerlijk om meisjes om me heen te hebben. Meisjes die aandacht van me wilde. Er bestond voor mij toen niets beters dan dat.

Alles wat ik nu nodig had stond een paar meter verderop. Nu hoefde ik al die aandacht niet meer.

Tuurlijk, het was goed om te weten dat ze je nog steeds aantrekkelijk vonden nu je geen vrijgezel meer was maar die aandacht was overbodig.

''Ik durf te wedden dat ze je nog geen seks heeft gegeven.''

Ik zei weer niks. Het was waar, maar dat hoefde zij niet te weten. Niemand hoefde dat te weten.

Ze hadden niks te maken met onze relatie.

Fuck. Bella had me gezien. Die blik in haar ogen had ik nog nooit gezien. Haar blik was woedend. Ik smeekte haar met mijn ogen, hopend dat ze me wilde helpen. En dat ze ook zou begrijpen dat ik hier niet voor koos. In ieder geval, nu niet meer.

Het was toch best aantrekkelijk. Bella die altijd zo rustig en stil was, die nu angstaanjagend keek van de jaloersheid.

Ik gniffelde in mezelf.

Bella kwam woedend onze kant op samen met Rosalie. Ze liep door menigte en duwde verschillende meisjes opzij. Ik keek haar schaapachtig aan toen ze mijn hand pakte en me mee sleurde. Alle meisjes deinsde achteruit van de moorddadige blik die in Rosalie's ogen lag.

''Zeg het maar als je zin hebt om echt een keer los te gaan. Je weet me te vinden.'' Riep Jessica ons na.

Bella stopte abrupt met lopen en draaide zich om. Haar haren waaide verleidelijk om haar heen. Nog voordat Bella iets kon doen liep Rosalie er al heen.

Ze liep zo snel als ze kon met haar hakken naar Jessica toe en keek haar boos aan. ''Als je ook maar één keer, het maakt niet uit of hij naar jou toe gaat of jij naar hem, als je ook maar één keer aan mijn broertje zit dan zul je met mij te maken hebben Jes. Je blijft met je vieze vuile gore poten van hem af gesnopen. Hij is met Bella nu. Stel jezelf niet zo te koop''

Jessica snoof maar ze leek wel bang.

''Jezus, hebben jullie dan ook echt geen eigenwaardigheid.'' Mompelde Rosalie terwijl ze terug naar ons liep.

Bella haalde diep adem naast me. Ik sloeg mijn arm om haar schouder en kuste haar haar. ''Dankje, je hebt letterlijk mijn leven gered''

''Ik deed het niet voor jou'' mompelde ze, maar ik meende toch een glimlach op haar prachtige gezicht te zien.

''Ik heb nog een hartig woordje met Tyler te spreken.''

Bella staarde me aan. Ik hield mijn mond maar, ik wilde haar niet nog meer van streek maken.

De zoemer ging eindelijk en ik liep met Bella mee naar haar eerste les. Ik haalde diep adem toen ik zag dat Mike naast Bella ging zitten. Ze is al van mij. Ze is van mij. Herhaalde ik mezelf toen ik naar mijn eigen les liep.

Ik moest de hele les nog meisjes van me afslaan. Sommige hadden het bericht niet begrepen over het feit dat Bella en ik nog gewoon bij elkaar waren.

Sooo, what do you think?

Het is het langste hoofdstuk wat ik tot nu toe heb geschreven. Laat ook even weten of je liever langere hoofdstukken hebt, of de normale die ik nu post.

Oh, en ik heb weer een hoofdstuk geplaats bij It's a dangerous love affair. Als het niet teveel moeite is dan kijk ik jullie heel lief aan om daar ook even een reactie te plaatsten?

- anoek013.