Hallo iedereen,

hehe, eindelijk weer een hoofdstuk af. Het duurde even, ten eerste ben ik deze maand lekker wezen varen en had ik daardoor veel minder tijd om te schrijven. Ten tweede zat ik even vast, ik lijk er nu langzaam doorheen te komen. Hopelijk gaat het volgende hoofdstuk beter. Wist je dat goede/bruikbare reviews helpen bij het schrijven. Jammer genoeg zie je die niet veel. Ik hoop in ieder geval dat jullie zullen genieten van dit lekker lange hoofdstuk.

met vriendelijke groet,

een boekenworm

Hoofdstuk 21 De eerste schoolweek

Harry werd zondagmorgen vroeg wakker, en zorgde er snel voor dat hij er presentabel uitzag voor hij naar het ontbijt in de grote zaal ging. In de leerlingenkamer kwam hij een grote groep nieuwe eerstejaars tegen. 'Is er iets?' Vroeg Harry aan de nerveuze kinderen.

De jongens en meisjes praatte zachtjes onder elkaar en uiteindelijk stapte één dapper klein jongetje naar voren toe. Harry herkende hem als Ulv Lobo van de vorige avond. 'Meneer Potter,' stamelde hij.

Harry gniffelde zachtjes. 'Ik ben Harry,' corrigeerde hij.

'Oke, ehm Harry. Wij weten niet waar we kunnen ontbijten en we hebben honger,' ging hij verder terwijl de knorrende magen van het groepje zijn bewering staafde.

'Zal ik jullie dan maar de weg wijzen naar de grote zaal, ik was er immers net zelf onderweg naar toe.'

'Dank u, Harry,' zei Ulv.

'Kom, volg mij maar naar buiten toe.' Zei Harry voor hij de eerstejaars op sleeptouw nam. Eenmaal in de grote zaal aangekomen fluisterde Harry in Ulv's oor; 'zal ik je een geheim vertellen.'

'Oh ja graag,' zei hij enthousiast.

'De keukens liggen achter een schilderij met een grote fruitschaal erop, de deur gaat open door de peer te kietelen.' Fluisterde terug. 'Veel plezier met zoeken naar alle geheime gangen,' sprak hij vervolgens iets luider uit voor hij richting Ginny liep. Die al een plaatsje voor hem aan de ontbijttafel had vrijgehouden.

'Morgen Harry,' zei Ginny toen ze haar pompoensap neerzette. 'Lekker geslapen?' Vroeg ze vervolgens.

'Goedemorgen Ginny, ja het ging wel. Geen nachtmerries ten minste, en jij?'

'Ik wou dat ik het laatste ook kon zeggen,' gaapte Ginny. 'Marcel en ik zijn net nadat ik jouw brief gestuurd had gewekt door een paar slecht gehumeurde klassen oudste, er waren een paar eerste en tweede jaars met nachtmerries en natuurlijk ook de gebruikelijke eerstejaars die hun familie misten en getroost moesten worden. Ik was tot één uur bezig voor iedereen rustig sliep en toen kwamen mijn eigen nachtmerries. Aangewakkerd en bijgevuld door alle nachtmerries van anderen waar ik vannacht naar heb moeten luisteren,' zei ze waarna ze nogmaals gaapte.

'Moet ik aan professor Anderling vragen of die afspraak wat later kan?' Vroeg Harry bezorgd.

'Waarom dat?' Vroeg Ginny met opgetrokken wenkbrauw terwijl ze hem streng aankeek. Op dat moment deed Ginny hem veel denken aan haar moeder die met één blik al haar zes zonen en haar echtgenoot onder de duim hield.

'Nou ehm, ik dacht dat je misschien nog wat extra wilde slapen,' zei Harry voorzichtig.

Ginny schudde haar hoofd, 'altijd aan een ander zijn behoefte denken,' mompelde ze zachtjes. Vervolgens keek ze hem nog eens diep aan, zuchtte even en zei toen: 'Nee dank je, ik ben hoofdmonitor door haar gemaakt en zal haar niet teleurstellen.'

'Oke,' zei Harry waarna hij haar voorzichtig een kusje op de wang gaf en ze samen verder gingen ontbijten.

Even later kwam professor Anderling op hun aflopen. 'Zijn jullie uitgegeten?' Vroeg ze.

Harry wierp snel een blik op Ginny, die net op dat moment haar laatste boterham in haar mond propte. 'Ik denk van wel, professor.' Zei Harry vervolgens.

Nog zonder verder te wachten draaide ze zich om en zei: 'Goed, dan verwacht ik jullie binnen tien minuten in mijn kantoor.'

Gelukkig had professor Anderling hun net genoeg tijd gegeven om Ginny haar mond leeg te laten eten voor ze doorliepen naar het kantoor van het schoolhoofd. 'Moest dat nou zo snel,' vroeg Ginny terwijl ze aan het lopen waren.

'Sorry, stamelde Harry. Ik dacht dat je klaar was,' ging hij verder.

'Je had het kunnen vragen,' zei ze serieus.

'Maar dat deed professor Anderling al,' protesteerde Harry voor hij de twinkeling in haar ogen zag. Waarna ze samen lachend verder liepen.

Eenmaal bij het kantoor aangekomen gaf Ginny het wachtwoord (Cyperse) en liepen ze door naar boven naar het bewuste kantoor. De deur stond open. 'Ah daar zijn jullie, ik vreesde dat het nog langer zou duren,' zei professor Anderling. Harry keek in het rond, nieuwsgierig naar wat er allemaal veranderd was door het nieuwe schoolhoofd. Zoals hem al eerder was opgevallen was de stok voor Felix verdwenen en ook de tafel met de vreemde zilveren voorwerpen was vervangen. De tafel was vervangen door een lagere tafel bekleed met een ruw touw en in het midden was een kuil bekleed met een zachte wollige stof, ideaal voor kat om in te slapen maar ook haar nagels aan te krabben. En in plaats van de stok stond er een metershoge krabpaal met verscheidene verdiepingen zachte verdiepingen. In gedachte zag hij professor Anderling als een cyperse kat door haar kantoor lopen en krabben aan de verschillende palen.

'Potter luister je wel,' riep de professor plotseling waardoor hij ruw wakker werd geschud uit zijn dagdroom.

'Ja professor,' zei Harry braaf.

'Kun je mij dan vertellen wat ik net gezegd heb,' vroeg ze vervolgens streng. Harry wist niet wat hij moest zeggen, aangezien hij net te druk bezig was met om zich heen aan het kijken. 'Ahh,' zei ze dan ook naar een paar minuten stilte. 'Aangezien u duidelijk mijn verhaal de eerste keer gemist hebt, zal ik hem speciaal voor u nog eens herhalen, meneer Potter.' Ditmaal lette Harry wel op wat professor Anderling vertelde terwijl Ginny de tijd nam om in de kamer rond te kijken. 'Meneer Potter, zoals uw vriendin u misschien wel verteld heeft,' begon professor Anderling te vertellen. 'Heeft de weerwolf Fenrir Vaalhaar afgelopen jaar meer slachtoffers dan ooit gemaakt. Uiteraard waren daarbij jongens en meisjes die eigenlijk hier op school hadden moeten zitten en natuurlijk ook dit jaar en komende jaren hier naar school gaan.' Harry zuchtte opgelucht, blij dat kinderen een kans op een opleiding zouden krijgen ondanks dat Fenrir hun gebeten had. 'Er is echter ook een geval van een leerling hier op school die vorig jaar gebeten was,' zei professor Anderling somber.

'Wie?' Vroeg Harry bang voor nog meer doden.

'Simon,' was het korte antwoord dat met een erg sombere toon werd uitgesproken. Ginny keek op toen ze de naam hoorde, 'hij leeft ten minste nog,' mompelde ze zachtjes terwijl ze nu erg somber naar beneden keek.

'Juffrouw Wemel, u hoeft zich niet schuldig te voelen. Meneer Filister kende de risico's maar al te goed en was jij niet degene die hem veilig hielp te zijn in het krijsende krot. Die keer dat jullie geen wolfsworteldrank konden krijgen,' zei professor Anderling op een strenge maar toch troostende manier.

'U wist het?' Stamelde Ginny verbaasd.

'Niet opgevallen dat ik de morgen na volle maan als kat in het krijsende krot zat? Ik heb Simon de hele nacht gezelschap gehouden en met de laatste keer was Remus er ook bij,' het laatste kwam er zuchtend uit.

'We zullen hem allemaal missen,' zei Harry terwijl hij de professor voorzichtig op de arm klopte.

'Dank je Harry,' zei Minervra rustig. 'Maar laten we nu verder gaan.' Vervolgde ze waarna Harry en Ginny knikte met hun hoofd. 'Jullie weten nu dat er dus een aantal leerlingen weerwolven zijn. En aangezien Remus altijd vertelde dat zijn transformaties met zijn vrienden altijd makkelijker waren. Leek het mij een goed idee om deze jongens en meiden kennis met elkaar laten maken voor de eerste volle maan zodat ze zich meer met elkaar op gemak zijn als ze samen in het krijsende krot zitten. En dit is waar jullie bij komen kijken, het wordt jullie taak die eerste ontmoeting te regelen en ervoor te zorgen dat ze ordelijk verlopen. Hier hebben jullie een lijst van de jongens en meisjes die erbij moeten zijn, en Harry laat ze hun vrienden uitnodigen als ze willen. Misschien is het een idee om het verhaal van Remus en zijn vrienden te vertellen aan de groep. Laat me weten hoe het afloopt,' zei professor Anderling voor ze hun wegstuurde.

'Vond jij het ook zo vreemd hoe Anderling zich gedroeg?' Vroeg Harry toen ze op de gang stonden.

Ginny draaide zich eerst om, voor ze Harry's vraag positief beantwoordde. 'Ze gedroeg zich inderdaad niet als de lerares die we hebben leren kennen, misschien heeft zij het moeilijk om het einde van Vilijn te verwerken. Ze heeft het vorig jaar ook behoorlijk zwaar gehad, constant twijfelend tussen wat goed is en het regime van de school.' Vertelde Ginny terwijl ze in de richting van de uilenvleugel liepen.

'Ja,' zei Harry afwezig. Terwijl hij terugdacht aan zijn aanvaring met haar vlak voor de gevechten. 'Daar zou je best wel gelijk in kunnen hebben, maar heeft het haar zoveel beïnvloed?' Vroeg Harry zich hardop af.

'Het heeft ons allemaal beïnvloed. Kijk maar naar ons. We zijn achterdochtig alleen maar omdat iemand zich anders gedraagt dan anders, en ik durf sinds mijn eerste jaar geen dagboek meer bij te houden. Iets wat ik vroeger graag deed.' Was Ginny's enigszins vurige antwoord. Harry was stil, ze had gelijk. Dat was overduidelijk, zelfs voor hem. Hij wist echter niet wat hij erop moest antwoordde en zweeg daarom maar. Zo liepen ze gezamenlijk zwijgend door de school. Uiteindelijk vlakbij de uilenvleugel verbrak Ginny de stilte, 'ik denk dat we beter de brief die we naar iedereen willen versturen nu kunnen schrijven. Voor we in de uilenvleugel zijn,' zei Ginny.

'Ja daar heb je gelijk in,' waarna ze het dichtstbijzijnde klaslokaal indoken om met het schrijven van de brief bezig te gaan. Ze waren een paar uur bezig maar rond tien uur waren de brieven perfect en konden door de schooluilen bezorgt worden. De rest van de vrije dag brachten ze door in de leerlingenkamer waar ze bijpraatte met de andere Griffendors. 's Avonds tijdens diner keek Harry naar de verbaasde jongens en meiden die de brieven kregen die Harry en Ginny die morgen geschreven hadden. Hij zag de nieuwsgierige, gespannen glimlachen en blikken die hun kant op geworpen werden.

Harry glimlachte vriendelijk terug, toen hij na het eten opstond en samen met Ginny nog een laatste wandeling over het terrein wilde maken werden ze aangesproken door een aantal zenuwachtige leerlingen met een brief in hun hand. 'Kom maar mee allemaal,' zei Ginny waarna ze het eerste en beste lokaal binnenliep. Het leek de oefenruimte van de duelleerclub gezien het groot aantal kussen die over het lokaal verspreid lagen. Harry sommeerde de kussens en legde ze in een grote cirkel neer, vervolgens nodigde Ginny iedereen uit om te gaan zitten.

'Nou zoals jullie in jullie brief hebben kunnen lezen is het schoolhoofd maar al te bewust van jullie "harig probleempje" zoals mijn vader altijd zei,' begon Harry. 'Sommige van jullie zullen misschien Professor Lupos voor verweer tegen zwarte kunsten herinneren. Hij had hetzelfde probleem. Mijn vader werd vrienden met hem in het eerste jaar en toen hij er in de tweede achter kwam dat zijn vriend in zijn jeugd gebeten was deed zij iets wat Lupos nooit verwacht had. Ze bleven niet alleen vrienden maar zijn drie vrienden werden speciaal voor hem Faunaten. Zo konden de drie weliswaar illegaal hem gezelschap houden. Hij heeft ooit bekend dat die volle manen samen met zijn vrienden de beste waren ooit,' vertelde Harry.

'Aangezien professor Anderling jullie met zijn allen tegelijk laat transformeren, dacht ze dat het voor jullie misschien aangenaam zou zijn om elkaar van te voren al te kennen en te vragen of jullie vrienden hadden die voor jullie hetzelfde zouden doen. Zodat zij en professor Barn hun ermee kan helpen.' Ging Ginny verder.

'Zijn er nog vragen?' Vroeg Harry vervolgens.

De jongens en meisjes keken hun verbaasd aan. Het was duidelijk niet wat ze verwacht hadden toen ze een brief lazen waarin ze uitgenodigd werden voor een bijeenkomst van speciale gevallen op Zweinstein. De meeste keken aangenaam verrast om zich heen, maar niemand wist echt wat ze moesten vragen. Gezien niemand van hun een hand opstak. 'Denk er nog eens over na en dan zien we elkaar komende zaterdagmorgen en nodig jullie vrienden uit die jullie vertrouwen,' Zei Ginny na zo'n vijf minuten. Waarna Ginny en Naar buiten liep, gevolgd door Harry die zijn vriendin snel achterna liep.

Toen ze uiteindelijk terug kwamen in de leerlingenkamer was deze grotendeels alweer verlaten alleen de kleine Ulv en een meisje van een paar jaar ouder die Harry niet direct herkende, ze hadden allebei een brief in hun handen toen ze naar Harry en Ginny liepen. 'Kom maar mee,' zei Ginny die gebaarde naar de kamers van de hoofdmonitoren wees. Harry liep ook mee naar haar kamer maar liet haar het woord doen, waarna de twee gerustgesteld terugliepen naar hun eigen slaapzalen. Harry en Ginny echter maakte er volop gebruik van het feit dat zij een eigen kamer had.

De volgende morgen deelde professor Barn tijdens het ontbijt de roosters uit. Harry keek erna uit om zijn rooster te kunnen vergelijken met zijn vrienden wetend dat hij met Ron en Hermelien de meeste vakken deelde maar hij zou er ook vast een paar vakken delen met Ginny. Net toen Harry een hap wilde nemen van zijn toast tikte er iemand op zijn schouder. Harry draaide zich snel om en had gewoontegetrouw zijn toverstok getrokken. 'Oh, sorry professor.' Verontschuldigde hij zich toen hij zag dat hij professor Barns met zijn toverstok bijna zijn oog had uitgestoken.

'Geen goed begin van het schooljaar, meneer Potter. Hopelijk verloopt de rest beter,' zei de man streng terwijl hij Harry zijn rooster gaf.

Harry keek naar zijn rooster, vandaag had hij bezweringen, toverdranken en gedaanteverwisseling. Dinsdag was verweer tegen zwarte kunsten en kruidenkunde. Woensdagmorgen was weer gedaanteverwisseling en 's middags de extra lessen van professor Banning. Donderdag had hij hopelijk de hele dag samen met Ginny les eerst met verweer tegen zwarte kunsten en later in bezweringen. En vrijdag had hij voor de laatste maal toverdranken en kruidenkunde. Ron die naast hem zat had nu zijn rooster ook gekregen en riep: "Joehoe," 'woensdag de hele middag vrij.'

Verscheidene oudere leerlingen keken naar verbaasd naar Ron, de jongere keken echter eerder jaloers naar hem. Harry lachte zachtjes om Rons reactie, het leek even alsof de oorlog zijn vriend niet veranderd had en die vreselijke maanden nooit plaats hadden gevonden. Vervolgens zag hij de blikken in de ogen van zijn klasgenoten en hij wist, dat het niet zo was. De oorlog was over, maar de gevolgen waren nog al te pijnlijk, bedacht Harry zich somber.

'Hé Harry, mag ik jouw rooster ook zien,' vroeg Ginny nieuwsgierig.

'Als we ze naast elkaar leggen kan in die van jou ook zien,' stelde Harry voor.

'Prima,' zei ze. Waarna ze die van hun naast elkaar op tafel legde. Straks hadden ze samen bezweringen, waarna Harry naar toverdranken ging en Ginny naar Dreuzelkunde. Dinsdagmorgen had hij kruidenkunde terwijl Ginny Zwerkbaltheorie had. En 's middags zaten ze samen in verweer tegen zwarte kunsten. Woensdagmorgen was Ginny vrij en 's middags als Harry bij professor Banning was had zij Zwerkbaltheorie. Donderdag was hun dag samen besloot Harry, ze hadden die dag allebei verweer 's ochtends en bezweringen 's middags. Vrijdag kon Ginny uitslapen terwijl hij in de kerkers toverdraken zat te brouwen, dan had ze dreuzelkunde en 's middags vrij terwijl hij in de kassen werkte. Het viel hem nu pas op hoe vol zijn rooster vergeleken met anderen was.

Na het ontbijt liepen Harry en Ginny samen naar bezweringen. Iets waar Ginny een paar venijnige blikken en opmerkingen van kreeg. Harry hoorde de gemene opmerkingen en vroeg zachtjes aan 'Ginny; houd het dan nooit op?'

'Nu je een grotere held bent dan ooit? Waarschijnlijk nooit,' fluisterde ze terug. Harry zuchtte diep, konden ze hem dan nooit met rust laten? Vroeg hij zich vanbinnen af.

Eenmaal in het bezweringenlokaal besefte Harry dat hij de meeste van zijn klasgenoten dit jaar niet herkende. Naast Ginny herkende hij enkele mensen met wie hij in de zesde ook dit vak had gevolgd zoals Marcel en enkele mensen uit Ravenklauw. Maar de meeste waren volkomen vreemd voor hem en staarde hem vol nieuwsgierigheid aan. 'Eh Hallo,' stamelde Harry verlegen. Wat een gegiechel van de meisjes in het lokaal opleverde en een humeurige Ginny die hem meesleepte naar een tafeltje achterin naast Loena.

De rest van bezweringen was erg lastig, professor Banning had besloten alle spreuken van voorgaande jaren eerst nog eens door te nemen voor ze over gingen op de meer ingewikkelde bezweringen. Harry had doordat hij afgelopen jaar nauwelijks iets aan schoolwerk gedaan ook nog eens moeite om alles bij te benen en Ginny maakte het er niet makkelijker op door hem constant af te lijden. Hij was dan ook blij toen de les eindelijk afgelopen was, deze vreugde duurde echter tot hij afscheid moest nemen van Ginny die op de eerste verdieping moest zijn en Harry achter Ron en Hermelien aansjokte die gezamenlijk naar de kerkers liepen.

Terwijl ze naar beneden liepen ging Ron steeds dichter naar Hermelien toe lopen, alsof hij bang was om haar kwijt te raken. Het leek wel of hij haar hand fijn kneep. 'Hé Ron, alles goed?' Vroeg Harry aan zijn vriend.

'Ja, hoor.' Was Rons nerveuze antwoord terwijl hij Hermelien nog dichter bij zich haalde. De kerkers moesten Ron zeker denken aan Villa Malfidus, bedacht Harry zich gezien Rons vreemde gedrag.

'Ron, je knijpt me fijn.' Zei Hermelien geïrriteerd na een paar minuten.

'Oh Sorry,' zei hij terwijl hij haar iets meer ruimte gaf.

Toen ze voor Harry's gevoel eindelijk bij de juiste kerker aankwamen stond professor slakhoorn hun al op te wachten. 'Ah meneer Potter, Juffrouw Griffel en Meneer Wemel. Het doet me goed jullie in levende lijve weer in mijn klas te zien.' Groette hij beleefd terwijl iedereen de klas in liep.

'Hallo Professor,' groette Harry, Ron en Hermelien beleefd. Zodra iedereen zat begon de professor met zijn les en net zoals professor Banning begon hij met het herhalen van de lesstof van de eerdere jaren. En net als twee jaar geleden verwachtte hij dat Harry net zo goed was als zijn moeder, net als de vorige keer was het makkelijker nu er geen humeurige professor in zijn nek hijgde. Hij miste de adviezen van de halfbloedprins wel, ze hadden zijn toverdranken zoveel verbeterd. Al bleken ze nu wel redelijk te zijn, hij zou er nu toch hard aan moeten werken. Aan het eind van de les vroeg professor Slakhoorn of ze nog even wilde blijven. Harry zuchtte, eigenlijk had hij helemaal geen zin om weer bij de Slakkers te gaan, hoewel nu er meer mensen uit de S.V.P. zouden zitten hij er in ieder geval meer vrienden had zitten. Hij hoorde Hermelien die naast hem zat ook zuchten, blijkbaar had zij ook niet zoveel zin om naar de bijeenkomsten van professor Slakhoorn te gaan. Zijn vriend Ron echter leek te stralen, niet dat Harry dat zo vreemd vond. Ron had het de laatste keer niet goed opgevat dat professor Slakhoorn wel zijn twee beste vrienden wilde hebben maar hemzelf niet.

'Ah meneer Potter, juffrouw Griffel, en meneer Wemel, jullie zijn erg vriendelijk om even achter te blijven. Ik wou graag weten of jullie naar een klein samenzijn van mij wilde komen deze zaterdagavond?' Vroeg de professor.

'Ja,' zei Ron enthousiast terwijl hij smekend naar Harry en Hermelien keek.

Harry en Hermelien keken elkaar twijfelend aan, zij had blijkbaar ook niet veel zin in de soupertjes van de toverdrankleraar. 'Jullie mogen een introduce meenemen,' zei professor slakhoorn in een poging om hun te laten komen. 'Ik begreep dat u bevriend was geraakt met meneer Kruml,' vervolgde hij tegen Hermelien. 'Of misschien die intrigerende juffrouw Lovegood, Nu juffrouw Wemel weer een vriend gevonden schijnt te hebben.' Vroeg hij aan Harry onwetend van zijn fout.

'Ik geloof dat juffrouw Wemel met veel plezier met mij mee zou willen gaan,' zei Harry geïrriteerd.

'Dan zie ik jullie zaterdagavond,' zei de professor met een glimlach. Waarna hij de kerker verliet.

Hermelien keek lichtelijk geïrriteerd naar Harry terwijl Ron zijn vriend bedankte dat hij ook mee zou gaan. Waarna ze samen richting de grote zaal vertrokken om te gaan lunchen. Na een snelle lunch haastte Harry zich naar gedaanteverwisseling. Hij had vanmorgen al een slechte start gemaakt bij professor Barn en was van plan deze les om het goed te doen. Hij was om te beginnen al op tijd en daarna deed hij zijn uiterste tijdens de les. Niet dat dat veel leek uit te maken, professor Barn leek toch al tegen hem te zijn. Harry was tot zijn grote verbazing één van de betere in deze klas en toch leek de man zijn houding tegenover Harry niet te verbeteren.

Na gedaanteverwisseling had Harry de rest van de dag vrij, hij besloot eerst madame Hooch op te zoeken om te kijken wanneer hij de try-outs voor het Griffoendor team kon gaan houden. Dankzij de map van zijn vader had hij haar gelukkig snel gevonden en dankzij haar precieze schema kon hij al snel voor komende maandag de try-outs plannen. Daarna ging hij terug naar de leerlingenkamer om aan zijn huiswerk voor gedaanteverwisseling te beginnen.

Dinsdagmorgen begon professor Stronk met een test over de stof van de afgelopen zes jaren, als voorbereiding voor de P.U.I.S. aan het eind van het schooljaar. Het kostte Harry de hele morgen om te maken, maar gelukkig gaf ze hun in ieder geval geen huiswerk op. Behalve de ongelukkige zoals Ron die de test niet voor het einde van de les af kregen. Na de lunch liep hij samen met Ginny, Ron, Hermelien, Marcel en Loena naar verweer tegen zwarte kunsten. Zodra ze bijna bij het lokaal waren kwam Andromeda naar buiten, vervolgens struikelde Harry bijna over Hermelien die verstijfde. 'Het spijt me,' zei Andromeda. 'Het spijt me wat mijn zuster jullie heeft aangedaan,' zei ze zodra ze de verstijfde Hermelien en Marcel zag.

Hermelien en Marcel werden langzaam wakker uit hun trance beseffend dat dit niet Bellatrix Van Detta maar haar veel vriendelijkere zuster Andromeda Tops/Zwarts. Ron hing nog steeds beschermend om zijn vriendin heen, terwijl de rest alweer ontspannen richting de klas liepen.

'Goedemiddag iedereen, zoals jullie waarschijnlijk al weten ben ik professor Andromeda Zwarts en welkom bij mijn lessen verweer tegen zwarte kunsten. Iets waar jullie de afgelopen jaar waarschijnlijk veel praktijkervaring mee hebben, ondanks dat dit vak door de vorige leraar verminkt werd.' Bij het horen van deze zin klonk er een opgeluchte zucht door de klas, hoewel sommige leerlingen van Zwadderich erg nors richting de nieuwe lerares keken. Daarna begon ze een test uit te delen om te zien hoe het niveau in de klas was. 'Dit is een P.U.I.S.T.-examen van een paar jaar geleden die ik heb opgevraagd om te zien hoever jullie staan in dit vak. Het is dus niet erg als jullie deze test tijdens deze les niet af krijgen, het is immers alleen maar diagnostisch bedoelt.' Vertelde Professor Zwarts tijdens het uitdelen van de perkamentrollen. Toen Hermelien en de leerlingen uit Ravenklauw dit hoorde keken ze plotseling erg nerveus naar het perkamentrol voor hun, terwijl professor Zwarts hun toestemming gaf om aan de toets te beginnen.

Nadat professor Zwarts het teken had gegeven dat hun tijd op was, vroeg ze aan Harry en Ginny of ze nog even wilde blijven. Zodra de rest de deur uit was, begon Andromeda met praten. 'Ah Harry, Ginny, dank je dat jullie met mij wilde praten. Hebben jullie zaterdag wat te doen?' Vroeg ze vervolgens.

Ginny zei van niet, Harry moest echter toegeven dat Slakhoorn hun verwachtte bij zijn soupertje. Ginny keek vervolgens verbaasd naar Harry. 'Ehm Sorry, mijn opvliegendheid kreeg even de overhand,' verontschuldigde Harry zich.

'Ik wou namelijk vragen of jullie zaterdag op Teddy wilde passen,' zei Andromeda vervolgens.

'Ik denk dat dat best kan. Professor Slakhoorn zei namelijk ook dat we introducés mee mochten nemen,' zei Harry met een enigszins sluwe glimlach.

Ginny begon vervolgens te lachen, zodra ze gekalmeerd was zei ze: 'Ik stelde me professor Slakhoorns gezicht voor als we met zijn drieën binnenkomen.' Waarna Andromeda en Harry ook begonnen te lachen bij die gedachte.

'Ik denk dat ik professors Slakhoorns uitnodiging voor komende zaterdagavond misschien toch maar wel aanneem,' zei Andromeda. 'In ieder geval zie ik jullie zaterdagmorgen gelijk na het ontbijt?' Vroeg ze vervolgens.

'Ja, hoor,' zeiden Harry en Ginny tegelijk. Waarna Andromeda hun excuseerde.

Eenmaal buiten op de gang kwamen Ron, Hermelien, Marcel en Loena nieuwsgierig aanlopen. 'Waarom wilde ze jullie spreken?' Vroegen ze.

'Oh ze wilde vragen of wij komende zaterdag op de kleine Teddy wilde passen,' zei Ginny nonchalant.

'En professor Slakhoorns soupertje dan?' Vroeg Ron.

'Hij zei toch dat we introducés mee mochten nemen,' bracht Harry bij Ron in herinnering.

Toen Hermelien dat hoorde begon ze te gniffelen. 'Bedankt Harry, je weet in ieder geval nu al het soupertje op te vrolijken,' zei ze zodra ze uitgelachen was.

'Ik vond het al zo vreemd dat die professor met mij wilde spreken,' zei Loena op haar eigen dromerige wijze. Voor ze afscheid namen, waarbij de rest richting de Griffoendortoren liep om aan hun huiswerk verder te gaan.

Woensdagmorgen heeft Harry weer gedaanteverwisseling met Hermelien en Ron en weer lijkt professor Barn erop uit om Harry het zo onaangenaam mogelijk te maken. Hoe goed hij het ook doet er kan geen complimentje vanaf, ondanks dat hij andere wel veelvuldig complimentjes geeft als ze het telkens beter doen. Aan het eind van de les vraagt hij of Harry achter wil blijven, Ron en Hermelien kijken bezorgt naar hem om als ze de klas verlaten. Ron traag en bezorgd en Hermelien bezorgd kijkend terwijl ze zich naar de volgende les haast. Tot Harry alleen achter blijft met de onvriendelijke professor. 'Hallo Harry, als ik je zo mag noemen.' Begon de professor ineens een stuk vriendelijker terwijl er langzaam een glimlach op zijn gezicht verscheen.

Harry keek verbaasd naar de transformatie die de professor ineens onderging. Van strenge enigszins humeurige leraar, naar een vriendelijke en oprechte man. 'Ehm ja hoor,' stamelde Harry nog steeds verbaasd over hoe vriendelijk de man nu ineens was.

'Fijn,' zei de professor met een glimlach. Harry, ging hij verder. 'Ik wilde de hele week jouw al onder vier ogen spreken maar kon je niet alleen vinden. Ik heb namelijk van professor Anderling gehoord dat jouw vader een illegale faunaat was en vroeg mij af of jij ook een wilde worden ter ere van je vader? Ik zou je daarbij graag willen helpen, als je je ten minste laat registreren.' Vroeg de man vriendelijk. Harry was stil, hij moest toegeven dat het hem wel een fantastisch eerbetoon vond. Hij twijfelde, moest hij het gelijk doen? Of kon hij er eerst nog over nadenken. 'Je mag er ook eerst over nadenken, geef je antwoord volgende week maar. Wanneer je de lijst van de weerwolfvrienden doorgeeft.'

'Dank u professor.' Harry wilde vertrekken maar bedacht zich. 'Professor mag ik nog wat vragen?'

'Ja hoor.'

'Waarom gedraagt u zich nu zoveel anders dan tijdens de les, Professor?'

De mondhoeken van de professor schoten omhoog. 'Die vraag had ik kunnen verwachten,' begon hij. 'Eigenlijk is dat vrij simpel Harry. Ik wilde de andere niet het idee geven dat ik jouw zou voortrekken,' ging hij verder. Waarna de professor de deur open deed en de klas verliet. Harry bleef verbaasd achter terwijl Ron zich de klas in haastte.

'Wat wilde hij? Moet je nablijven? Of Heeft hij verteld waarom hij jou zo slecht behandeld?' Vroeg zijn vriend nieuwsgierig.

Harry keek naar Ron. 'Ook goed om jouw weer te zien,' zei hij lachend.

'Geen nablijven dus,' concludeerde Ron terwijl ze samen richting de Griffoendortoren liepen.

'Nee,' zei Harry lachend. 'Hij vroeg of ik net als mijn vader een faunaat wilde worden. Hij bood zelfs aan mij te helpen.'

'Vind je dat niet een beetje vreemd,' zei Ron. 'Tijdens zijn klassen lijkt hij jou compleet te negeren en nu bied hij je ineens te helpen om een faunaat te worden.' Ging hij verder.

'Nou je het zo zegt, hoewel hij zei dat bang was dat de andere zouden denken dat hij mij voortrekt.'

'Maar waarom zou hij jou voortrekken?' Vroeg Ron.

'Om wie ik ben,' zei Harry denkend aan professor Slakhoorn. 'Om wat ik gedaan heb,' vervolgde hij. 'Zijn er meer redenen?' Vroeg Harry.

'Omdat je er goed uit ziet,' voegde Ginny toe die zich net bij hun voegde.

"Ginny," riepen Ron en Harry verbaasd.

'Sorry jongens, maar dat is niet het wachtwoord.' Zei de roze dame.

'Galagewaad,' zei Ginny tegen de dame die nog steeds twijfelachtig naar Ron en Harry keek.

'Weet je zeker dat die twee betrouwbaar zijn?' Vroeg ze nog. Ginny liep ondertussen samen met Ron en Harry lachend de leerlingenkamer binnen. Harry en Ron pakte hun bezweringenhuiswerk in de hoop dat Ginny hun zou kunnen helpen.

'Sorry jongens maar het is geen voorleesuurtje,' zei ze terwijl ze haar huiswerk voor Zwerkbaltheorie pakte.

'Ik geloof dat we het zelf maar moeten doen, Ron.' Zei Harry terwijl hij begon aan het hoofdstuk dat ze moesten lezen voor de les van morgen.

Na de lunch nam Harry afscheid van Ron die terug naar de leerlingenkamer ging, Hermelien die richting Oud-runen liep samen met Loena en Ginny die richting het Zwerkbalveld ging. Vervolgens liep Harry alleen richting het kantoor van professor Banning. Tot Harry's grote verbazing stonden Amanda Brokkeling en Benno Zabini ook voor het kantoor te wachten met hun schooltassen bij zich. Even later ging het kantoor open en nodigde professor Banning hun alle drie binnen.

'Welkom, welkom, Heren en dame. Jullie weten allemaal waarom we hier zijn.' Begon de piepkleine professor. 'Jullie alle drie hebben door onverwachte omstandigheden een flinke som geld ter beschikking gekregen zonder dat iemand jullie er goed mee om heeft leren gaan. Ik hoop dat jullie het boek dat ik jullie heb laten bestellen al doorgelezen hebt,' zei Professor Banning waarbij hij elk van hun aankeek. Harry slikte, veel verder dan de eerste helft was niet gekomen. Hij zag Benno en Amanda ook slikken, hij was dus niet de enige niet het complete boek gelezen had. 'Hmm, niet helemaal dus. Geeft niet, geeft niet. Het had de les alleen wat makkelijker gemaakt.' Vervolgens gaf hij hun alle drie een perkamentrol vol met sommen en wees hun een plaats aan zijn bureau aan. Harry keek de sommen eens vlug door. Het deed hem een beetje denken aan wat voor sommen hij vroeger op de lagere school moest maken. Na zo'n driekwartier was Harry klaar met de sommen, zodra hij rechtop ging zitten kwam professor Banning naar hem toe om samen met hem de sommen door te nemen. Hij wierp een blik op het perkamentrol en zei; 'ah meneer Potter. U heeft vroeger zeker op een dreuzelschool gezeten. Daar leren ze ten minste de kinderen ook de meer ingewikkelde rekenvaardigheden zoals vermenigvuldigen, delen en simpele percentages berekenen.' Een paar minuten later was ook Amanda klaar, die blijkbaar ook naar een dreuzelschool was geweest toen ze kleiner was. Vervolgens vroeg hij hun om het eerste hoofdstuk van het boek te lezen terwijl Benno zijn sommen afmaakte. Benno deed er vele malen langer over dan de andere twee en had er dan ook duidelijk grote moeite mee. Na anderhalf uur ging professor Banning kijken hoever Benno was gevorderd met zijn sommen. Niet heel erg ver want professor Banning stelde voor om met hem een ander uur af te spreken, zodat hij hem eerst de benodigde rekenvaardigheden kon leren. Vervolgens stuurde hij Benno weg en begon de andere twee vragen te stellen over het eerste hoofdstuk Percentages.

Harry was blij toen de les afgelopen was en besloot de huiswerksommen op een andere dag te maken. Die extra lessen waren zeker hard werken, hij besloot dan ook even een stukje te gaan vliegen voor het avondeten. Op zijn weg naar buiten kwam hij Ginny tegen die blijkbaar ook haar bezem nodig had gehad. 'Hé ga je mee? Nog een stukje vliegen,' vroeg Harry enthousiast.

Ginny keek naar Harry en naar de bezems. 'Hmm, de aanvoerder van het Griffoendor zwerkbalteam wil met mij vliegen? Maar een simpele jager,' zei ze plagerig. Vervolgens rende ze de gang door en riep; "wedden dat jij me niet kan inhalen."

Harry zag haar wegrennen met een lach op haar gezicht. Harry greep zijn bezem en waagde het erop om haar achterna te vliegen, de hal was er hoog genoeg voor. 'Wat zei je ook al weer,' riep Harry haar toe terwijl hij haar vlak voor de buitendeur inhaalde.

Ginny steeg snel daarna op en eenmaal buiten genoten ze van de mooie middag terwijl ze rondjes om elkaar heen vlogen. Na het eten bleven Harry en Ginny ook weer samen, een deel van hun huiswerk doen, maar ook samen een spelletje toverschaak. Tot Harry's grote verbazing waren ze daarin redelijk aan elkaar gewaagd.

Donderdag was fantastisch, ten minste zo voelde het voor Harry. De giechelmeisjes uit Ginny's jaar waren inmiddels gewend aan Harry, of ze waren in ieder geval verstandig genoeg om Ginny's woede niet op te roepen en gedroegen zich nu een stuk rustiger. Verweer tegen zwarte kunsten voelde als een eitje, na al die gevechten tegen Voldemort en zijn dooddoeners. Ook Ginny leek weinig moeite te hebben ermee, ze had duidelijk een meer praktische versie van dit vak vorig jaar gehad. Professor Zwart was de les dan ook begonnen met iedereen te prijzen hoe goed ze de theorie-examens gemaakt hadden. Hermelien leek erg opgelucht, ze was blijkbaar erg nerveus geweest over hoe ze het gemaakt had. Ook enkele andere hadden opgelucht gezucht bij het horen hiervan. Bezweringen ging ook beter dan de vorige les nu Ginny hem niet de hele tijd probeerde af te leiden.

De vrijdag begon weer met toverdranken, waarbij Harry vertelde dat Ginny inderdaad mee zou komen, samen met zijn peetzoon. 'Ik heb namelijk beloofd om op hem te passen voor komende zaterdag,' vertelde Harry na de les tegen de oude toverdrankleraar.

'Een peetzoon?' Vroeg professor Slakhoorn nieuwsgierig.

'Ja meneer, de zoon van Remus Lupos en Nymphadora Tops.' Vertelde Harry trots.

'En Andromeda weet dat jij hem 's avonds meeneemt? Anders moet ik me toch geroepen voelen het haar te vertellen, ik heb haar immers ook uitgenodigd. Zij was samen met haar twee zussen een van mijn favorieten vroeger weet je.'

'Ja, meneer en zo vond het goed. Het was eigenlijk de reden waarom ze uiteindelijk toch instemde om te komen meneer. Zijn vader heeft vijf jaar geleden hier nog verweer gegeven, ik denk dat sommige ouderejaars het misschien wel leuk vinden om hem te zien.'

'Ja, natuurlijk. Kleine kinderen zijn natuurlijk erg innemend, zeker als het om eentje van een bekende gaat.'

'Maar professor, als u het niet erg vind. Ik moet nu naar mijn volgende les,' loog Harry.

'Oh natuurlijk. Tot zaterdag Harry, ik verheug me erop om jullie weer te zien.'

Vervolgens haastte Harry zich naar de leerlingenkamer, waar hij met Ron en Marcel had afgesproken om de test van de vorige les nog eens samen door te lezen. Het bleek overbodig, Tijdens het eerste uur van de les werden de veiligheidsmaatregelen bij het verpotten van gevaarlijke planten doorgenomen als voorbereiding voor het werken in kas 7 de enige kas waarin ze nog niet geweest waren. Aan het eind van het uur vertrokken ze naar de beruchte kas 7. Harry was na de les blij dat ze er maar één uur in de kas hoefde te werken, het was fysiek een heftige les geweest en iedereen ging uitgeput van de kas vandaan.

In de leerlingenkamer kwam Harry Ginny tegen en samen nestelde ze zich in een gemakkelijke bank bij het haardvuur. Vervolgens begonnen ze te discussiëren wat ze de volgende dag met de weerwolfgroep zouden bespreken. Ze besloten na een eerste introductie van waarom ze samen waren een aantal kennismakingsspelletjes te organiseren. En daarna te vragen wie van de vrienden allemaal geïnteresseerd waren om faunaten te worden, zodat er lessen geregeld konden worden.

Zaterdagmorgen waren Harry en Ginny vroeg aan het ontbijt, waarbij ze Teddy in ontvangst namen van Andromeda. Daarna gingen ze naar het lokaal dat ze toegewezen gekregen hadden om te gebruiken voor de kennismaking. Het bleek het lokaal dat Firenze had gebruikt toen hij in het vijfde jaar waarzeggerij overnam, Harry moest er wel om lachen. Gezien Remus en zijn vrienden zo vaak in het bos hadden rondgezworven tijdens de volle maan.

'Wat is er?' Vroeg Ginny toen ze Harry hoorde lachen.

'Dat vertel ik straks wel als iedereen er is,' zei Harry. Vervolgens zette hij de deur open zodat de genodigde wisten dat ze binnen konden komen. Terwijl Ginny een kampvuur maakte in het midden van het lokaal.

Langzaam begonnen de leerlingen binnenkomen, sommigen alleen, anderen met vrienden enkelen kwamen zelfs samen. Rond negen uur was iedereen die bij Harry en Ginny waren langs geweest en hun vrienden aanwezig. 'Hallo iedereen,' begon Ginny. 'Iedereen weet waarom we hier zijn?' Vroeg ze voor de zekerheid.

Sommige zeiden van wel, andere knikte bevestigend. Er was ook een groep van mensen die door een van hun vrienden waren meegenomen en van niks wisten, er was ook een eerstejaars Huffelpuf die met een brief in haar hand heel verlegen van nee schudde.

'Oke dan zal ik het nog één keer voor iedereen uitleggen.' Ging ze verder zodra het weer wat rustiger werd en iedereen zijn zegje gedaan leek te hebben. Afgelopen jaar zijn er veel weerwolfaanvallen geweest.

'Weg met de weerwolfen,' onderbrak iemand haar. Iedereen keek naar de jongen, het was een derdejaars Griffoendor met een duidelijk vooroordeel. Sommige staarde verafschuwd, andere geschokt, en zelfs verraad was in de ogen van één meisje te zien.

Ginny stond op, en iedereen zijn aandacht was nu op haar gevestigd. Nieuwsgierig naar wat de hoofdmonitor met hem zou doen. 'Eruit,' sprak ze luid tegen hem. Waarbij ze naar de deur van het lokaal wees.

De jongen protesteerde. 'Maar Tessie heeft mij uitgenodigd,' zei hij nog terwijl hij naar het meisje uit Griffoendor keek.

Tessie keek echter boos terug. 'Ik denk niet dat ze nog iets met jou te maken wil hebben,' zei Ginny liefjes. Waarna ze met een knikje van haar hoofd de dankbare blik van haar in ontvangst nam. Zoals jullie nu waarschijnlijk wel doorhebben zijn we hier om de jongens en meisjes van onze leeftijd die gebeten zijn te steunen.

'Hoe dan?' Vroeg een nieuwsgierige eerstejaars die naast Ulv zat.

'Nou jullie moeten weten,' daarbij keek Ginny vooral richting de jongens en meisjes zonder brieven. 'Dat de transformatie naar een weerwolf vooral erg pijnlijk is.' Er klonk een instemmend gemompel in het lokaal. Waardoor andere verbaasd rond keken. 'Ook is het leven van vooral degene die jong gebeten zijn vooral erg eenzaam, doordat ze veel vrienden verliezen die niks met weerwolven te maken willen hebben. Dit wilde wij en professor Anderling voorkomen vandaar deze club. Een club voor jongens en meisjes met lykantropie en hun vrienden.'

Vervolgens was het stil, sommige glimlachten opgelucht andere keken bezorgd rond of juist nieuwsgierig. Harry besloot dat het nu tijd was om zijn woordje te doen. Hij stond op en liet Teddy aan iedereen zien. 'Wie van jullie herinnerd professor Lupin nog?' vroeg hij. Iedereen die in het zesde jaar of hoger zat hield zijn hand omhoog. 'En wie van jullie weet dat hij een weerwolf was?' Vroeg hij vervolgens. Alle jongens en meiden van de eerste vijf jaren keken verbaasd naar Harry en Teddy. Veel van de leerlingen die net hun hand omhoog staken hielden hun hand omhoog, het verbaasde Harry niets. De reden van de het ontslag van de populaire professor had de rest van het schooljaar het Zweinstein roddelcircuit gedomineerd.

'Toen hij zes jaar was werd hij gebeten door Fenrir Vaalhaar en toen hij elf jaar was liet professor Perkamentus hem toe op Zweinstein. Daar werd hij samen met zijn vrienden Peter Pippeling, Sirius Zwarts en mijn vader James Potter in Griffoendor gesorteerd. In hun tweede jaar kwamen ze achter zijn "harige probleempje" en in plaats van hem te verlaten deden ze iets wat hij later beschreef als. Het beste wat iemand ooit voor hem gedaan had. Ze werden weliswaar illegaal, faunaten. Zodat ze ook met de volle maan bij hem konden zijn. Hij vertelde dat transformeren samen met zijn vrienden de transformaties dragelijker maakte, vandaar dat professor Anderling jullie al met elkaar kennis wilde laten maken. En nou de belangrijkste vraag. Wie van jullie zou dit ook voor zijn vriend of vriendin over hebben?' Vroeg Harry uiteindelijk. En net als toen Ginny uitgesproken was, was het nu ook weer even stil.

Ditmaal was Ginny degene die de stilte doorbrak. 'Jullie hoeven nu nog niet direct te beslissen, laat mij anders voor de eerste lessen beginnen volgende week mij antwoord weten. Desnoods per uil, zodra ik weet wie er allemaal wil komen. Kan ik met professor Anderling en professor Barn overleggen wanneer de lessen kunnen plaatsvinden.'

'Lessen?' Vroegen een paar verbaasde leerlingen.

'Ja, lessen. Professor Anderling en professor Barns hebben lessen beloofd aan degene die zich willen registreren bij het ministerie,' vertelde Ginny.

'Nu we het informatieve gedeelte gehad hebben zullen we wat kennismakingspelletjes spelen?' Vroeg Harry terwijl hij een oude perkamentrol pakte en verzocht iedereen in een kring te gaan staan. Vervolgens vroeg hij iedereen om zijn of haar naam en als laatst vroeg hij Ginny een willekeurige naam te noemen van iemand in de cirkel. Die persoon moest dan ook weer een naam noemen voor Harry bij hem of haar had aangetikt met de perkamentrol. Degene die Harry uiteindelijk aantikte mocht Harry gaan vervangen waarna het spel begon. Uiteindelijk had iedereen erg veel plezier en tegen de middag scheidde iedereen weer hun wegen met de belofte de volgende keer weer te komen.

Na de lunch namen Harry en Ginny Teddy mee naar buiten om samen te genieten van de laatste mooie herfstdagen. Maar Teddy leek niet te willen spelen, hij huilde en zijn haar veranderde naar een kleur die Harry deed denken aan babymelk. Harry had geen flauw idee waar hij een babymelk vandaan moest halen, hij riep Kleef om een flesje voor hem te halen. Kleef kwam na een paar minuten terug samen met een jonge vrouwelijke elf en een flesje melk.

'Oh jonge meester Teddy heeft honger. Dubhe is hier met zijn flesje, meester Harry.' Zei de vrouwelijke elf met een buiging. 'Dubhe is door Professor Anderling aangewezen om speciaal voor meester Teddy te zorgen,' vervolgde ze tegen Harry en Ginny. Voor ze Teddy naar haar armen leviteerde om hem zijn flesje te geven.

'Meester is niet boos op Kleef. Kleef kreeg in de keukens niet alleen flesje maar ook Dubhe.' Zei Kleef verontschuldigend.

'Geeft niet Kleef, Dubhe is door professor Anderling aan Teddy toegewezen. Het zou niet goed zijn als ik haar niet zou toestaan voor hem te zorgen.' Vertelde Harry aan Kleef.

'Dank u meester. Willen meester Harry en meesteres Ginny nog iets van Kleef?'

'Nee hoor, Kleef.' Zei Harry.

Ginny echter had een ander idee. 'Kleef, kun je iets voor mij regelen?' Vroeg ze.

'Tuurlijk, meesteres Ginny. Wat kan Kleef voor de meesteres doen?'

Ginny wierp een blik op Harry en fluisterde vervolgens iets in zijn oor. Harry was nieuwsgierig geworden en zodra Kleef weg was kon hij zichzelf dan ook niet meer bedwingen. 'Wat heb je aan Kleef gevraagd om te doen?'

'Nou, het leek me wel leuk om zo met Teddy 's avonds te gaan picknicken hier. En heb gevraagd of hij ervoor kon zorgen dat wij ons avondeten hier konden krijgen.' Stelde ze voor.

'Dat klinkt inderdaad erg leuk, gaf Harry toe. Jammer dat Teddy erbij is.'

'Of misschien maar goed ook, we mogen niet te laat komen op Slakhoorns soupertje.'

'Oh ja, daar moeten we ook nog heen.' Zei Harry met tegenzin. Terwijl Kleef alweer verscheen met een tafelkleed en een mand waar borden, bestek en glazen in bleken te zitten. Kleef bleef niet lang, zodra alles neergezet was verdwijnselde hij alweer om het eten op te halen. Het was een gezellige middag, spelend met Teddy en het eten dat Kleef voor hun gebracht had. Tegen het eind ervan kwam Dubhe weer langs met schone kleren voor Teddy. Ze had hem een miniatuur Zweinsteinuniform gegeven om te dragen naar het soupertje van professor Slakhoorn.

Nadat ze zichzelf en de kleine Teddy hadden omgekleed gingen ze richting het kantoortje van professor Slakhoorn. Dat ook deze keer op magische wijze dusdanig vergroot was dat iedereen erin paste. Harry keek om zich heen, hij zag Ron enthousiast naast Hermelien zitten. Ook Loena en Marcel kwamen net binnenlopen. Andromeda was met een verveeld gezicht in gesprek met professor Slakhoorn toen ze binnenkwamen, ook van de rest van de aanwezigen waren de meeste al binnen. Plotseling begon de kleine Teddy wakker te worden en met een zacht gaapje trok hij de aandacht van iedereen in de ruimte. Hmm, dus zo moet Ron zich altijd gevoeld hebben, bedacht Harry zich terwijl hij de kleine Teddy overpakte van Ginny.

Ondertussen was Professor Slakhoorn al naar hun toe gekomen. 'Hallo beste Harry, zei de man joviaal. En de getalenteerde Ginervra,' zei de man terwijl hij een poging deed om haar hand te kussen. Harry keek staarde ondertussen lachend naar professor Slakhoorn. Hij stond voorovergebogen met zijn mond naar beneden een wilde jacht achter Ginny's hand aan te maken, met zowel zijn handen als zijn gezicht. Het ongecoördineerde geheel liet veel mensen met hem mee lachen, waardoor het hoofd van de professor nog roder werd.

'Fijn dat je hem even van mij overneemt,' zei Andromeda. Harry vroeg zich af of ze het over Teddy had, of over de professor met wie ze zonet nog stond te praten.

'Hé Harry, wie is die kleine.' Vroeg Oliver Plank die samen met Gwendoline Jones aan was komen lopen.

'Oliver?' zei Harry verbaasd.

'Ja Gwendoline hier vroeg me om dit feestje hier een beetje op te vrolijken. Hoognodig ook, als je naar sommige mensen kijkt,' zei Oliver. 'Maar ik ben toch wel nieuwsgierig waarom jij nou met een baby op je arm loopt. Die geruchten dat jij en Hermelien een liefdesbaby zouden hebben gemaakt in die negen maanden zijn toch niet waar,' grapte Oliver.

Harry lachte om de gedachte. 'Nee, nee, zei hij. Dit is Teddy Lupin, de zoon van Auror Tops en professor Lupin. Zijn oma vroeg me om op hem te passen,' zei Harry terwijl hij naar Andromeda knikte.

'Professor Lupin? De weerwolf,' zei Oliver geschrokken en terwijl hij naar Andromeda keek leken zijn ogen uit zijn kassen te vallen zo groot als ze waren. Hij staarde fel naar Andromeda. 'Wat doet zij hier, hoeveel lef heeft ze wel niet.' Zei Oliver die boos naar haar toe wilde lopen.

Harry hield hem met een hand op zijn schouder tegen. 'Hé oliver,' zei hij moedig. 'Weet je wie dat is?' Vroeg Harry.

'Ja, ze lijkt te veel op Bellatrix om geen familie van haar te zijn.' Was zijn antwoord.

'Dat is waar. Dat is inderdaad haar zus, of beter gezegd was. Voor ze uit de familie gestoten was omdat ze met iemand uit een dreuzelgezin trouwde.'

Oliver keek Harry verbaasd aan. 'Er waren dan ook goede mensen uit haar familie?' Was zijn verbaasde vraag.

'Niet veel, maar zij, haar dochter, Sirius en Regulus hebben allemaal hun best gedaan om Marten te verslaan.'

'Sirius en Regulus Zwarts ook?'

'Sirius heeft mijn ouders nooit verraden, dat was peter Pippeling. En Regulus, zodra hij erachter kwam waar Voldemort werkelijk voor stond heeft hij hem verraden. Iets wat hij met een zeer gruwelijke dood heeft moeten bekopen,' legde Harry uit. 'Andromeda is trouwens Teddy's oma, zijn enige nog levende familie.' Voegde Harry er nog somber aan toe.

'Oh Sorry kleintje,' zei Oliver tegen Teddy. Iets wat bij Ginny een gegniffel opleverde. Oliver keek naar haar. Ginny. He, het kleine zusje van Charlie, Fred, en George. Ik zag dat je net zo'n goede zo niet betere vlieger dan de rest van je familie bent. Ik hoop niet dat je professioneel wilt, ik zou je niet graag weer tegenover mij willen hebben.'

Ginny bloosde. 'Dank je Oliver,' zei ze enigszins verlegen. 'Maar helaas voor jou doe ik volgende zomer auditie voor de Harpies,' vervolgde ze.

'Weet je zeker dat je niet bij Pullover wilt? Als ze jou zien vliegen, strijden de clubs zo meteen om je contract.'

'Nee, ik ben altijd al een Harpies fan geweest. En nu willen ze dat ik voor hen kom vliegen?' Zei Ginny enthousiast.

'Dan zie ik je volgend jaar wel op het veld verschijnen,' was het commentaar van Oliver. 'Trouwens heb je een vriend? En wat zou hij ervan vinden.'

'Oh Harry, die vind dat ik mijn eigen dromen moet najagen.'

'Nou mochten jullie ooit kinderen krijgen, dan staan de teams bij hun geboorte al klaar voor de junior league.' Voegde Gwenog toe, die net aan was komen lopen.

De rest van de avond was vooral gezellig, iedereen vroeg wie Teddy was. De reacties van de verschillende mensen vermaakte Harry zich mee. De meeste mensen die Lupin persoonlijk gekend hadden, of de leerlingen van hem. Waren erg enthousiast over de kleine, anderen keken angstig of maakte er denigrerende opmerkingen erover. Het kon Harry niks schelen, hij zou toch wel voor de kleine Teddy blijven zorgen. En samen met Ginny voelde hij zich een stuk zelfverzekerde naar anderen toe. Ze kalmeerde hem of leidde de aandacht van hem af, als het hem iets te veel werd. Al met al had hij wel een gezellige avond, maar hij was wel blij toen hij vermoeid in bed stapte nadat hij de kleine naar zijn eigen bedje had gebracht bij het verweer tegen zwarte kunsten lokaal. Het viel Harry wel op dat toen ze alleen samen door het donkere lokaal en daarna door de gangen. Ginny wel erg dicht tegen hem aan kroop. Hij zou haar er de volgende dag wel naar vragen.