"AAAH!"
Terrence slaakte een kreet van pijn uit toen een scherp stuk steen zijn hand open sneed. Het bloed gutste over de berg, maar Terrence besloot onvermoeid door te klimmen. Hij keek omhoog, om te zien hoe ver hij nog moest- En keek recht in de ogen van Sonam...
Terrence had weinig tijd om na te denken: Sonam greep direct zijn handen vast.
"Het spijt me, Terrence" zei Sonam, al klonk er geen spoor van spijt in zijn stem. "Dit eiland is van mij, en van mij alleen."
Voor Terrence doorhad wat er precies gebeurde, viel hij naar beneden. Het was een lange val, en Terrence was er van overtuigd dat hij zou sterven... Maar de klap bleef uit. In plaats daarvan landde hij op een onverwacht zachte ondergrond. Hij keek verbaasd achterom, en zag dat hij op een rubberen opblaasboot terecht was gekomen. Terrence grijnsde: de boot had niet alleen zijn leven gered, hij zou ook nog behoorlijk goed van pas komen! Maar voordat Terrence de boot nader zou gaan onderzoeken, besloot hij eerst af te rekenen met Sonam. Hij begon opnieuw aan de klim, maar dit keer haalde hij ongeschonden de top van de berg.
Sonam had nog niet ver kunnen lopen. Hij was er van overtuigd dat Terrence dood was. Hij was niet op zijn hoede. Hij was een makkelijk slachtoffer geweest. Nu lag zijn lijk tussen de paddenstoelen. Slechts enkele seconden nadat Terrence de pijl uit het lijk van Sonam had gehaald, hoorde hij plotseling stemmen. Hij besloot zich te verschuilen achter een stel grote rotsen.
"Kut!"
Terrence dacht de stem van Willem te herkennen. En inderdaad, even later liep Willem, samen met Mauricio en Fabrizio, het paddenstoelenveld op. Ze keken alledrie schichtig om zich heen. "Stelletje schijters" dacht Terrence met genoegen. Deze drie vonden zichzelf dan wel heel sterk en gevaarlijk, ze zouden een makkelijke prooi voor hem worden. Willem begon de andere twee uit te leggen welke paddenstoelen eetbaar waren en welke niet. Terrence sloop langzaam dichterbij. Ze merkten hem niet op. Toen hij slechts een meter van de drie vandaan stond, zag hij Fabrizio ineens zijn kant op kijken. "Terrence!" Maar hij was al te laat: Terrence had een pijl in Mauricio's rug gestoken. De jonge tribuut viel zonder nog 1 woord te zeggen neer, gevolgd door een kanonschot. Dood. Fabrizio brulde van woede en rende richting Terrence. Terrence was echter sneller, en stak een tweede pijl in Fabrizio's oog. Fabrizio schreeuwde het uit en greep naar zijn oog, waardoor Terrence de mogelijkheid had om van de tributen weg te rennen. Willem had al die tijd niets gedaan, maar vol verbazing staan toekijken.
Slechts enkele minuten later dreef Terrence op het water in de opblaasboot. Hij was 2 pijlen kwijt, maar hij leefde tenminste nog. Met een grijns op zijn gezicht vaarde hij richting het noorden...