Hoofdstuk 21 Zweinsveld vecht terug.

Een dag na de schedel was er geen een leerling naar huis gegaan. Niemand wilde of hoefde weg. Er waren nog meer briefen gekomen die enkel aan gaven hoe veel vertrouwen de ouders in de professoren hadden. Er gingen een aantal dagen voorbij. Hermelien kon nog steeds niets vinden en had er nog maar weinig hoop in dat ze wat zou vinden. Romeo was iedere dag langsgekomen. Hij had gehoopt dat hij even met Harry kon praten. Het enige wat Harry hem vroeg was of er al een vergadering was geweest. Romeo moest dat steeds ontkennen. "Dan hebben wij nog niets te bespreken Romeo" was het standaard antwoord voor Harry.

Romeo had zelfs in een wanhopige poging geprobeerd om met Ginny te praten. Iedereen had blauw gelegen van het lachen toen hij met vleermuizen om zijn gezicht voorbij liep. Ginny had tijdens de lunch verteld of ze geen goed woordje voor hem bij Harry kon doen. "Ik heb hem voor gek verklaard en gezegd dat hij weg moest gaan. Hij wou niet dus heb ik hem geholpen". Het duivelse lachje van Ginny deed Harry helemaal warm worden van binnen. Het deed hem denken aan Fred en George als ze een grap hadden uitgehaald.

De blokjes werden warm in de zakken van de vrienden. Rosmerta vertelde dat ze een dooddoener had gezien. Voordat de vrienden iets konden doen kwam Anderling eraan gelopen. Ze vroeg wat het betekende wat of ze op het blokje las. Harry legde uit wat Rosmerta had verteld toen ze in haar kroeg waren. Ze zou contact opnemen als er een dooddoener gezien werd. En omdat Romeo hun niet vertrouwde of daar leek het althans op. Wouden ze op deze manier op de hoogte gehouden.

Anderling vroeg aan Ginny om hoeveel Dooddoeners het zou gaan. Harry was met zijn gedachten al in Zweinsveld. Dus uit hem kreeg ze geen nauwkeurig antwoord. Anderling keek haar doordringend aan. Ginny slikte bij die blik en een beetje verlegen gaf ze haar een antwoord. "Om eerlijk te zijn weet ik niet hoeveel dooddoeners er gezien zijn in Zweinsveld. Wat ik wel weet is, dat het bekend is dat er op dit moment zo'n zeventig Dooddoeners vrij rond lopen. En dat Harry en ik er de laatste keer in Zweinsveld er acht hebben gezien. Onder leiding van Draco en Lucius Malfidus".

Bij die woorden keek Anderling naar Harry en Ron. Hun blikken waren gefocust. Die blik zag Anderling alleen bij Ron als hij aan het schaken was. Nu was die blik van Ron vreemd genoeg rust gevend voor haar. Bij Harry was dat een heel ander verhaal. Harry had die blik als er iets in de lucht hing. En hij alles zou gaan doen om zijn vrienden veilig te houden. Anderling steurde de anderen naar Rosmerta toe. Harry moest even van haar achterblijven. Ginny verliet als laatste de grote zaal. Harry keek haar na en draaide zich naar Anderling.

"Harry ik heb banning opgeroepen. We gaan een duelleer les geven vanmiddag voor alle leerlingen. Jou blik had je de laatste keer ook toen je hier was. Sorry Harry, maar ik wil geen oorlog maar ik ga er wel van uit. Welke spreuken moeten ze kennen". Harry begreep dat ze uit angst handelde en nam dat haar niet kwalijk. Ook wist hij dat Banning ooit duelleer kampioen was geweest voor vier jaar op een rij. "Expelliarmus en Protego. In getallen van twee, de een verdedigd en de ander vecht". Was zijn redenering. Anderling begreep hem en deed iets wat ze nooit gedaan had. Ze gaf hem een knuffel en vroeg of hij de rest heelhuids terug wouw brengen. Met een glimlach vroeg hij "en ik dan, hoef ik niet heelhuids terug te komen". Anderling gaf hem een kus op zijn voorhoofd. "Potter de dag dat ik me zorgen maak om jou, dat is de dag dat ik vlucht. Maar let goed op je zelf. Ik zal Romeo inlichten. En Molly en Arthur hier heen halen". "GA POTTER" dat liet Harry zich geen tweede keer zeggen.

Via de openhaard liep hij de drie bezems binnen. "Wat heb ik gemist". Riep hij lachend. Hermelien keek hem aan en zei. Harry we hebben Draco gezien en nog vier anderen. Het enige wat ze hebben gedaan is de grote straat op en neer lopen. Ze hebben overal op en achter gekeken. Van de vier dooddoeners heb ik er twee herkend die op het ministerie werken. Loena weet het er van een zeker. Voor de rest weten we nog niet wat we gaan doen". "Dat is goed Hermelien. Ron wat denk jij dat we moeten doen als er straks zeventig dooddoeners zijn". Ron draaide zich om naar Harry "zeventig". 'Ron ik weet dat er minimaal zeventig dooddoeners loslopen op dit moment, dus ik ga er van uit dat ze allemaal hier heen komen". Ron knikte begrijpend "geef me twintig minuten". Ron liep met wat perkament heen en weer voor het raam en schreef wat op, kraste wat weg en schreef weer wat op. Hermelien en Ginny bleven uit het raam kijken. Er waren nog drie dooddoeners bij gekomen. Harry was onder de indruk van Marcel en Loena. In al die jaren dat hij hun kon waren ze nog nooit zo rustig gebleven bij een dreiging van een veldslag. Ron kwam naar het midden van het café lopen. Hij legde het perkament op tafel en Harry bekeek hem aandachtig.

Rosmerta vroeg aan Ginny wat ze aan het doen zijn. "Rosmerta dit is nu het geheim van hun succes. Kijk goed en luister. Maar wees ook verbaast". Rosmerta keek met een opgetrokken wenkbrauwen Ginny aan en liep naar de tafel toe. Ze stonden allemaal rond de tafel en keken naar de plattegrond van Zweinsveld. Ron nam het woord en begon met uitleggen. "We verschijnselen allemaal achter de Zweinskop. Vanaf dat de dooddoeners weten dat hij de broer van Albus is vermijden ze zijn kroeg. Harry jij gaat voorop en loop naar het midden van de straat. Wij gaan in een v vorm achter hem aan. De dooddoeners Zullen in en naast de winkels zitten. Ik denk dat we een groot gevecht tegemoet gaan. We hebben nu Zestien dooddoeners gezien. Maar ik denk dat we eerder kijken naar het dubbele van dat aantal nu jij Harry". "We verschijnselen dus daar. Ik ga voorop met een schildspreuk. Ginny jij loopt achter mij mat een schildspreuk naar achteren. De rest gaat in een v vorm achter mij. Jullie gaan de winkel in dan om en om de steeg in. Als iedereen de in een winkel of steeg is laat ik mijn schild vallen. Van daar uit gaan we geleidelijk heel Zweinsveld door. Als laatste stoppen we bij het krijsende krot. Ginny jij gaat rechts en ik ga dan links. Jullie weten het. Beter sorry dan Dood. Doe alles wat je moet doen. Kun je ze in leven houden mooi, zo niet jammer. Als Romeo komt hoop ik dat hij aan onze kant staan anders heeft hij pech gehad en is hij van mij. Oja Ron ik ben met de genen met de bril". Ron werd even rood maar moest wel lachen.

Rosmerta had met open mond staan kijken. "Dit is gekken werk gaan jullie dat met zijn zessen doen". Vroeg Rosmerta een beetje angstig. "Zeven Rosmerta, jij bent onze uitgangspunt. Hier worden alle gevangenen en gewonden heen gebracht. Je dacht toch niet dat jij niet mee mocht doen met ons verzetje". Zei Harry plagerig. "Verzetje noemt hij dat. Zes man tegen 30 dooddoeners, een verzetje". Ginny bestelde zes oude klare jonge borrel. Ze gooide hem achterover en maakte zich klaar voor wat er komen ging. Harry had nog een ding. "Rosmerta er is een verbinding met de ziekenzaal in Zweinstein. Iedereen die gewond is pakt hier een kleine beker en worden meteen naar de ziekenzaal gebracht. Mits dat mogelijk is dan. Anders komt Poppy nadat alles voor bij is hier heen. Allemaal succes en weet het he. Beter sorry dan dood".

Iedereen verschijnselden achter de Zweinskop. Harry gebruikte een schildspreuk en liep regel recht naar het midden van de weg. Loena en Marcel liepen links van hem. Hermelien er Ron liepen rechts van hem. Ginny sloot de ketting. Ginny hief de schildspreuk en er werden al meteen drie spreuken op Harry afgevuurd. Gelukkig had Harry een van de sterkste schilden dus ze ketste met gemak af.
Stevig liepen ze door. Iedere keer als Harry zijn schild liet zakken vuurde zijn vrienden een spreuk af. Waarna er meteen weer een schild werd opgeheven. Marcel en Loena gingen naar Zacharinus' Zoetwarenhuis. Iedereen wist dat daar een dooddoener zat. Ze liepen nog een paar meter door en Hermelien en Ron gingen naar Zonko's Fopmagazijn. Ginny kwam naast Harry staan en gaf hem een kus voor dat hij zijn schild liet zakken. Van af dat moment was het twee aan twee. Iedere winkel werd doorzocht. En je dan een weg banen tot aan het krijsende krot.

Marcel stond links van de deur met zijn rug tegen de muur. Loena ging rechts van de deur staan en keek Marcel aan. Marcel legde zijn hand op de deur kruk en deed hem langzaam naar beneden. Loena zakte door haar knieën en keek om het hoekje. Marcel zag meteen dat ze haar hoofd terughaalde, gevolgd door een licht van rode vonken. Marcel waagde nu poging. Hij werd waarschijnlijk niet gezien wand er gebeurde niets. Marcel ging met zijn toverstok vooruit de winkel in "Verdimillious". Er kwam een regen van groene vlammen door de winkel heen. Loena ging achter zijn rug om ook de winkel in. Achter in de winkel zat een dooddoener. Ze zag hem zitten door een spiegel die in de hoek van de winkel hing. Marcel zag hem niet. Expelliarmus hoorde hij. Marcel draaide zich op zijn hielen om en kon nog maar net de spreuk ontwijken. Loena stond op en riep "Stupefy" Ze richten de spreuk op de spiegel en die ketste af richting de dooddoener. Deze keek in de spiegel weerde de spreuk af en keek Boos naar Loena. Marcel was drie stellingen verder gelopen. En wierp een Rictusempra op de dooddoener. Deze klapte dubbel en Loena bond hem vast met touwen uit haar toverstaf. Marcel riep Silencio en verschijnselden met de dooddoener in de drie bezems waar hij hem achter liet. Terwijl hij naar buiten liep zag hij dat Ginny en Harry omsingeld waren. Gezamenlijk met Loena ging hij eropaf om te helpen.

Hermelien stond met een schildspreuk voor Zonko en keek een dooddoener recht aan. Deze steurde de enen spreuk na de anderen op haar af. Ze durfde de schildspreuk niet te laten zakken. Ron was Achterom gelopen en via de achterdeur naar binnen gegaan. Langzaam sloop hij tot achter de dooddoener. Richten zijn toverstok op de dooddoener en riep "Melofors". Het hoofd veranderde in een grote pompoen en hij liep waggelend door de winkel heen. Hermelien riep "Tarantallegra" en de dooddoener danste met die pompoen als hoofd door de Winkel heen. Ron bond hem vast en riep Silencio. En legde hem voor de deur neer. Achterin de winkel hoorde ze nog wat gerommel. Voorzichtig gingen ze door de winkel naar achteren. Ron wees dat Hermelien naar links moest gaan. Hij ging zelf op zijn knieën naar rechts. Hermelien keek om de hoek en zag nog een dooddoener zitten die was helemaal gefocust op de geluiden die Ron maakte. Hermelien hiel haar toverstok vlak achter zijn oor en kuchte. De dooddoener schrok en keek om "Petrificus Totalus" werd er door Hermelien geroepen en hij was verstijfd. Ron bracht ook deze bij de voor deur en zag aan het einde van de straat Harry en Ginny ineen gevecht met minstens acht dooddoeners. Hermelien wilde er meteen op af rennen. Maar ze werd tegen gehouden door Ron. "Hermelien we moeten voorzichtig aan daar naar toe gaan, je weet maar nooit wie er nog verborgen zit". Over de schouder van Hermelien wees hij naar de overkant. Daar zagen ze Loena en Marcel via de zijkant ook naar Harry en Ginny toe snellen. Ron en Hermelien deden het zelfde. Op zo een honderd meter afstand keek Ron in de ogen van Ginny en die wees dat ze achter om moesten. Harry die Loena even aan keek gaf hen het zelfde gebaar maar dan links om.

Ginny zag Marcel en Loena rechts Zacharinus in lopen. Daar na zag ze Ron en Hermelien voor Zonko staan en Ron via de steeg er om heen lopen. Zelf rende ze naar Harry toe. Die had nog steeds een schildspreuk omhoog gehouden. Ginny kuste hem en riep in gedachte. "Ze zijn de winkels in we moeten het nu even alleen doen. Ze gaf Harry een kus. Vlak daar na lied hij zijn schild zakken en het gevecht was voor hen begonnen. Harry dook naar links achter een muurtje. Ginny was naar rechts achter een ton gaan zitten.
Beide werden bedolven onder de spreuken. Harry vertelde aan Ginny dat ze bij het muurtje zeven meter voor hem moest gaan zitten. Hij stond op en riep " Lumos solem Lumos solem Lumos solem". Drie zeer velen licht flitsen verblinde iedereen die op dat moment hun ogen open had. Ginny rende naar het muurtje toe en zag een dooddoener met zijn ogen knipperen. " Petrificus Totalus", iets verderop stond er nog een "Stupefy" riep ze uit. De dooddoener vloog naar achteren tegen het muurtje aan. Harry rende door en zag Lucius staan. "Potter ik zie dat je nog te bang bent om tegen over mij te gaan staan". Riep hij lijzig.

Harry wiens bloed kookte stond op van achter zijn muurtje en liep richting Lucius. "Ik ben hier Malfidus, ik zie dat je weer een nieuwe mester hebt. Want je oude meester heb ik gedood". "Potter ik heb het jou al zoveel vaker gezegd, jou arrogantie word nog eens jou dood". Harry die stap voor stap dichterbij kwam was vastberaden en deinsde niet terug. Wat hij niet door had was dat er iemand van uit de schaduw dichter bij hem kwam. "Lucius ik weet niet wie jou mester is maar een dienaar zal niet terug komen. Jammer dat jij dat bent anders had je het hem kunnen vertellen". "Oooo nee Potter er is er maar een die niet terug gaat en dat ben ik niet". "Avada Kad". "Stupefy" riep Ginny. Harry dook naar de grond en draaide zich om. Achter hem zag hij Draco op de grond belande.

Ginny kwam met een blik van pure haat op Draco af. "Reducto" de spreuk ketste op de grond naast het hoofd van Draco. "Wingardium Leviosa". Ginny hief Draco in de lucht op zo een vier meter. Bovenin liet ze hem los. Lucius riep "Rictusempra". Deze spreuk wierp hij op Ginny af. Harry zag het en gooide een schildspreuk tussen hem en Ginny in. De spreuk van Lucius ketste af. Harry rende naar Ginny toe terwijl hij spreuken op Lucius af vuurde. Harry stond nu bij Ginny en wierp weer een schild op. Ginny die zelf nog steeds vloeken afvuurde op Draco, die zich enkel en wanhopig probeerde te verdedigen. Verdwijnselde en kwam naast Lucius weer tevoorschijn. Ginny en Harry stonden zij aan zij. "Ik zie dat je nog steeds die puurbloed verrader als vriendinnetje hebt Potter". "Draco ik vertel het je een keer, nog een keer zo een opmerking naar mijn vrouw en ik maak jou af. Deze keer zal ik jou niet uit de gevangenis houden. Als je dat maar weet".

"Kom kom Potter wat wouden Jullie tegen ons beginnen" zei Lucius. Ginny kwam naast Harry staan en keek in de ogen van Draco. Haar haat was te voelen in die ene blik. Lucius keek van Harry naar Ginny en voelde haar magie toenemen. Met zijn wenkbrauw iets om hoog wierp hij een blik op Harry. Ook bij hem voelde hij de kracht toe nemen. "Stupefy" riep Lucius maar die ketste af op een schildspreuk die uit het niets kwam. Sectumsempra gilde Draco Maar ook die ketste af. Ginny strekte haar hand uit. Harry pakte haar hand en beiden riepen
"Stupefy"
Zowel Lucius als Draco werden vol geraakt. beide vlogen ruim veertig meter naar achteren. Overal kwamen nu dooddoeners vandaan. Harry ging rug tegen rug staan met Ginny. Waar ze ook keken zagen ze er wel een. In verte waren Draco en Lucius weer opgekrabbeld. Voor Harry stonden nu vier Dooddoeners. In zijn gedachten vroeg hij aan Ginny wat of zei zag. Ginny vertelde hem dat ze er nog vijf voor haar neus had staan. Ginny keek van de ene naar de anderen en zag in de verte Ron lopen. Ze maakte een draaiende beweging dat hij achterom moest komen. Ron gaf een teken dat hij het begreep en trok Hermelien de steeg in. Ginny vertelde dat ze Ron van af de achterkant liet komen. Harry vertelde dat hij net het zelfde aan Loena had verteld. Het plannetje om als een blok door de hoofdstraat van Zweinsveld te gaan was gauw mislukt. En zo als altijd was het weer gewoon vechten en geluk hebben.

De dooddoeners stonden met hun toverstokken in de hand. Lucius en Draco kwamen terug gelopen. Harry zag er nog zes aan komen lopen. Ginny vertelde dat ze er zelf ook nog drie zag. "Potter je ziet dat je niet kunt winnen we zijn er met veel meer dan jullie twee. Dus wees nu redelijk Ga op je knieën zitten en laat mij het werk van Heer Voldermort afmaken". Harry snoof bij het horen van die woorden die Lucius zei. "Die half bloed heer van jouw schreeuwde om vergeving toen ik hem in mijn macht had". "Zeg dat niet Potter" sneerde Draco. Marcel en Loena kwamen op de goede punten te voorschijn. Net als Ron en Hermelien. Ze hadden nu de dooddoeners van drie kanten omsingeld. Er was nog een open kant. Harry zijn hersenen makten overuren. Wat moest hij doen om die kant gedekt te hebben. Van uit de Zweinskop kwamen diversen spreuken aan vliegen. Iedereen keek op en dit was hun kans. Harry en Ginny vuurde her en der spreuken af.
Iedere dooddoener die ze konden raken raakte ze ook. Hermelien en Ron volgde hun voorbeeld en vuurde ook op de dooddoeners. Marcel en Loena liepen op de Malfidusen af. Dooddoeners wierpen de spreuken terug. Hermelien duelleerde er met twee tegelijk. Een sloeg ze tegen de muur die kwam als een zak aardappelen weer op de grond terecht. De ander vuurde een spreuk naar haar en raakte haar in haar been. Ze gilde en gaf een kreet van pijn. Ron hoorde haar schreeuwen en keek om. Even lette hij niet op de drie dooddoeners waar hij mee aan het vechten was. Hij werd in zijn rug geraakt door een Stupefy en vloog over de grond heen. In zijn val rolde hij door en wierp nog twee spreuken terug. Een dooddoener werd geraak en de andere twee Verdwijnselde.

Marcel was met Draco in gevecht en Loena met Lucius. Desiderius Perkamentus kwam op hen afgelopen Hij had al drie dooddoeners uitgeschakeld maar werd er door nog twee anderen neer gehaald. Ron kwam ook niet verder. Hermelien die haar been beethield waar het bloed uit droop kon niet meer weg komen. Ron probeerde omhoog te komen maar kreeg een schop tegen zijn hoofd. Marcel begon de overhand op Draco te krijgen voor hij werd geraakt van achteren. En viel voor over neer. Loena had Lucius in een hoek gedwongen waar hij niet meer uit kon. Draco zag zijn vader tegen een muur staan. Hij wierp een plak spreuk naar Loena toe en ze viel op de grond. Haar armen en benen waren aan elkaar geplakt. De enige twee die zich nog verzette waren Harry en Ginny.

Ze waren omsingeld door minstens dertien Dooddoeners. Ze verzette zicht stevig. Iedere spreuk pareerde ze Van links hoorde ze twee keer de zelfde spreuk aan komen. "Sectumsempra, Sectumsempra" Lucius en Draco hadden die op hun afgestuurd. Ginny werd in haar arm en been geraakt. En viel hevig bloedend neer. Harry werd over zijn schouderbladen geraakt en zakte op zijn knieën. Ginny probeerde nog wat spreuken af te voeren maar dat lukte niet. Harry bracht alleen nog maar een schild om hoog om hem en Ginny. Dit was het einde. Hier ging hij zich en zijn vrienden niet meer uit redden. Van Her en der hoorde hij gejuich. Het nam in volume toe. het leek zover weg. Maar het kwam dichter bij. Hij zag de dooddoeners stuk voor stuk om kijken. Dit was het dan dacht hij. Met alles wat we meegemaakt hebben. Gaan we ons lot tegemoet in een gevecht met Draco. Het gejuich was geen gejuich maar gegil. Van uit alle winkels en Huisjes kwamen tovenaar toe gesneld. De dooddoeners werden belaagd door alle inwoners van Zweinsveld. Stuk voor Stuk gingen ze iedere dooddoener te lijf. Lucius keek naar boven en steurde een Paarse spreuk de lucht in. De ene na de andere Dooddoener Verdwijnselde. Draco vuurde nog een paar keer een Sectumsempra op Harry en Ginny af en verdween toen ook.

Alle inwoners kwamen hen te hulp. Harry keek op en liet zijn schildspreuk zakken. Ginny en Harry zaten onder de wonden. En overal was bloed. Langzaam werd het iets kouder. Je kon voelen hoe de kilte bezitnam over je lichaam. Het gevoel van een overwinning werd naar achteren gedrukt. Harry zag Ginny op het ziekenhuisbed liggen. Ze stond op het punt op dood te gaan. "Dementors" riep hij luid. Iedereen keek naar boven. Van uit de wolken kwamen er honderden dementors aan gevlogen. Nu ze de tovenaarsgevangenis niet meer bewaakte waren ze erg hongerig. En die spreuk van Lucius had hen hier heen gehaald. Ginny was op gaan zitten en keek naar boven. Haar blik was vol afschuw.
Harry zag zichzelf in het bed in st Holisto liggen. Dat was de herinnering van Ginny. De bewoners van Zweinsveld wilden vluchten, meer stonden aan de grond genageld van angst. Hermelien was bij Ron gaan zitten die net aan het bij komen was. Marcel stond stil met Loena bewusteloos in zijn armen. Harry stond op en zijn ogen draaide weg.
"Expecto Patronum totalum". Er kwam maar een kleine patronus uit zijn toverstok die niet veel uithaalde. Ginny trok zich omhoog aan de broek van Harry en omhelsde hem. Ze gaf hem de kracht die ze samen bezaten. Harry voelde hoe de magische kern van hun beide samen vloeide. Ze waren nu een met alles. Nu was het alles of niets.
"Expecto Patronum totalum" Deze keer kwam er geen hert uit zijn stok maar een groot wit licht. Die zich alleen maar verbrede. Iedere Dementor die daarmee in aanraking kwam verpulverde. Harry zag ze oplossen in het heldere licht en zakte in mekaar met zijn armen om Ginny.