Author's note: Sorry dat ik een tijdje niet geschreven heb. (maar ik beloof dat ik de draad terug goed zal oppikken, en dit verhaal zeker afmaak!) Ik ben blij dat jullie allemaal van Gracie houden En xPRISCILLA, bedankt voor de nummers. En Gracie houdt van kolen (je weet wel, degene om op te eten )

Besluitend dat ze ooit terug haar ogen zou moeten openen, gingen haar oogleden voorzichtig omhoog om een glimlachende Jack te zien. Het was een warme glimlach, zo 1 die je krijgt wanneer je een vriend terug ziet, wanneer je iets hebt gekookt en het niet verbrand is, zo'n glimlach speelde op Jack's lippen. Zonder dat ze het wist begon ook Gracie te glimlachen, en voor ze haar lichaam kon bedwingen, liet ze haar hoofd op Jack's borstkas rusten en legde ze haar armen om zijn nek. Jack legde voorzichtig z'n armen op haar rug, en wreef met z'n vinger cirkeltjes op haar rug…

Elizabeth had hen zien kussen en riep geïrriteerd naar Gracie.

"Ik kom al! Ik kom al!" schreeuwde ze terug, waardoor ze Jack vast ietsje doof had gemaakt. Terwijl ze onverstaanbare en vast niet erg gezellige dingen mompelde tegen zichzelf terwijl ze naar Elizabeth terug liep, merkte ze op dat de zon al wat meer begon te zakken.

"Wat?" vroeg ze brutaal aan haar best wel mooie, in slaapkleed gehulde vriendin. Die keek haar gewoon aan met zo'n jij-weet-wat-ik-ga-zeggen-dus-bereid-je-maar-voor blik, wat vast te maken had met haar momentje met Jack bij de ronde, dikke, bruine palmboom. Die boom verdiende een medaille. Dit eiland verdiende een medaille. Korsetten verdienden de strop.

"You and Jack are a couple? Have you ever considered he's a pirate?" zei ze bezorgd. Gracie stak haar kin omhoog terwijl ze neerzat, maar gaf Elizabeth al snel een glimlachende blik.

"Jij en ik weten allebei al een lange tijd dat Jack piraat is. En piraten worden geen koppels. En technisch gezien ben ik ook een piraat, schat. Alleen hou ik van jou en drink me niet zat elke avond zoals die halve gare daar," wees ze naar Jack, die intussen opnieuw rum was gaan halen.

"Why don't you want to marry someone like Norrington? Or Gilette?" vroeg ze verbaasd toen ze Gracie's vinger volgde die leidde naar Jack.

"Omdat daar helemaal niets avontuurlijk aan is. Ik vind Norrington geweldig entertainment, maar niet voor de rest van m'n leven. En Scheermes, wel, die ken ik niet eens."

Elizabeth gaf de discussie op met een zucht en keek naar de horizon. Je kon een klein zwart stipje (de Black Pearl) nog zien varen, en Gracie voelde zich wel een beetje verdrietig in Elizabeth's plaats.

"Je deed alles wat je kon, schat," troostte ze Lizzie. Die keek haar weemoedig aan terwijl ze haar hand op Liz's schouder legde. Gracie kon het niet weerstaan en trok haar in een knuffel. Ze hadden nog niet vaak geknuffeld. In deze periode werd er niet echt veel openbaar geknuffeld. Ze kon bijna voelen hoe Elizabeth begon te glimlachen, en ze grijnsde mee. Het duurde nog een tijdje voor ze wegtrokken en Gracie trok Elizabeth's hoofd naar haar borstkas en wreef er hard over met haar vuist.

"Ouch! Don't do that!" giechelde die. Gracie was de enige die Liz kon doen giechelen. Of iets anders raars, in dat geval. Hoezeer Gracie de verleiding had een flashback te hebben, liet ze Elizabeth lachend los en legde zichzelf neer op het zand. Jack kwam terug met genoeg rum voor een heel leger en deelde flessen uit. Wel, hij gaf er 1 aan Liz, 1 aan Gracie en hield de rest voor zichzelf. Er volgde een stilte die soms werd onderbroken door Jack's gulzige binnenschrokken van de bruinachtige vloeistof, of Gracie die een mop vertelde en begon te giechelen in zichzelf voor een onbekende reden. Na zo'n 10 minuten stilte was Jack al aardig dronken en trok Elizabeth omhoog voor een dans rond het vuur. Ze leken twee drugsverslaafden die juist ontsnapt waren uit het gesticht, maar het was best een mooi zicht. Het was het laatste dat Gracie zich kon herinneren voor ze in slaap dommelde door hun oorverdovende gezang.

Volgende morgen

Gracie draaide zich om in haar slaap, maar botste tegen een grote klomp...mens. Ze opende 1 oog, te lui om het andere te openen, en zag hoe Jack's bruine ogen verbaasd opengingen toen hij een soort barbecue geur rook. Er was overal rook.

"HET EILAND STAAT IN BRAND! REN JACK REN!" riep Gracie voor de grap, maar Jack stond echt recht, klaar om weg te zwemmen. Gracie stond moeizaam recht en moest haar buik vasthouden van het lachen. De tranen sprongen in haar ogen, maar Jack vond het niet zo grappig en terwijl hij voorbij haar liep om te zien wat er precies aan de hand was, gaf hij haar een tik tegen haar hoofd. Gracie schudde haar hoofd even en kwam naast Jack staan, die levendig met z'n armen zwaaide.

"Oy! You! What are you doing? You burned all the food, the shade ... THE RUM!"riep hij naar Elizabeth's bewegende vorm, die vaten, komen, kolen en nog andere dingen op een gigantisch vuur smeet.

"Krijg nou wat ..." mompelde Gracie met gefronste wenkbrauwen.

"Yes, the rum is gone." antwoordde Liz doodsimpel op Jack's hysterische uitbarsting. Die leek niet blij en herhaalde haar antwoord in een vraag, vol expressie. Gracie krabde haar hoofd, en probeerde te begrijpen wat er aan de hand was. Want dit was echt een abnormaal zicht.

"One. Because it is a vile drink that turns even the most respectable men," Elizabeth pauseerde en keek Gracie's richting uit, "and women into complete scoundrels. Two. That signal is over a thousand feet high. The entire royal navy is out looking for me, do you really think there's even the slightest chance they won't see it?!"

"Maar waarom die kolen? Die hebben je toch niets misdaan?" vroeg Gracie met een kinderlijk gezicht. Stalen blik van Elizabeth was het enige antwoord dat ze kreeg.

"Give it one hour, maybe two. You'll see white sails on that horizon thanks to the cabbages." Terwijl Jack wegstormde ging Gracie naast Elizbaeth zitten.

"Je bent een genie. Maar ik hou van kool." Ze deed een grijns verschijnen op Elizabeth's gezicht. Terwijl ze praten, vergaten ze dat er een schip moest komen en al snel kwam een roeibootje hun richting uit.

"Elizabeth! Are you alright?" riep een hysterische gouverneur Swann toen hij z'n schaars geklede dochter naast een aardig bruine Gracie zag zitten, terwijl Jack op hen afkwam. Swann had het niet zo voor Jack, blijkt het.

"Did he hurt you? What happened? Why are you in the middle of the ocean?"

"Lang verhaal, schat, lang verhaal. Maar hier is de korte versie: Elizabeth ontvoerd, Will en Jack achter Liz, ik per ongeluk mee, Will red Liz maar laat mij en Jack achter, gevecht, allemaal gevangen, wij drie hier en Will mee met bloeddorstige piraten," zei Gracie in 1 adem. Swann had problemen om te volgen, maar trok Elizabeth recht en liet Gracie zelf opstaan. Jack werd erg onbeleefd in het bootje geesleurd, Elizabeth werd bemoederd alsof ze bijna dood was, en daar zat Gracie. Ze voelde zich eenzaam, maar keek toen naast haar en zag daar een bekende soldaat zitten.

"Mooi uniform," zei ze. Geen antwoord. Al snel keek Norrington om naar haar. Hoe al die mensen in dat bootje konden was nog een raadsel, maar ja.

"Thanks to all your rash actions miss Swann has been dragged into a very dangerous serie of happenings," zei hij boos.

"Ja tuurlijk, straks ga je nog zeggen dat ik de fout ben dat Jack geboren is. Ze werd ontvoerd, weet je, en daar heb ik niks mee te maken. Ik ben haar vriendin en ben dus samen met de welp-- Ik bedoel Will en Jack achter haar aan gegaan. Dus werk je frustraties uit op iemand anders, Commodore."

Reviews please