*steekt hoofd onder steen uit* Hallo? Is er iemand? Hallo?
Ok, ik weet niet of er na ZO VEEL TIJD überhaupt nog iemand mijn verhalen leest, ik hoopt het (A) Maar ik ben gewoon zo ongediciplineerd dat ik alweer bijna twee jaar niet geupdate heb… het is dat Pottermore mijn HPkriebels weer heeft laten gaan dat ik überhaupt achter fanfic ben gekropen.
Btw, hoe awesome is Pottermore! Ik weet niet of een van jullie al binnen is? Zo ja, mijn gebruikersnaam is RiverLight27(I know lame, maar het was de beste keuze die ik had :S) Wel jammer dat je in de beta-versie alleen maar door boek een kunt :S
Maargoed… verhaal: oh, wacht… reviews?
CeliaLauna: Ah so… dus het is of schrijven of een leven... hmm, hard choice. Omg, en VH, mijn kindje (A) ik ben soort van vast gelopen, het volgende hoofdstuk word een Harry hoofdstuk en ik weet niet zo goed wat ik met m aanmoet :S Any suggestions? (A)
Annabel: Zoals je (overduidelijk) al gemerkt hebt is updaten NIET MIJN STERKSTE KANT… niet eens mijn gemiddeldste kant… ik ben er gruwelijk slecht in -_-' Omg… en het langste verhaal of fanfic… heb je gezien hoe lang sommige verhalen zijn? MEER DAN 100 HOOFSTUKKEN… nou moet ik toegeven dat dat met mijn korte hoofdstukjes prima moet lukken, maar daar gaat het niet om (A)
Naja, genoeg gezeur, je moet niet te veel verwachten van dit hoofdstuk, is een beetje een afronding van Julie's probleempje in het vorige hoofdstuk :p
Xx!

Draco Jr.

Met een diepe zucht liet ik me achterover op Draco's bed vallen. Draco's boekentas gooide ik naast het bed op de grond, het had zijn rust verdient na… laten we het Draco Jr. noemen zo lang uit het zicht te houden. Het afgelopen uur was het ergste uit mijn bestaan. En dan tel ik de zomer mee dat tante Agatha besloten had dat hondentraining de enige manier was om Will en mij naar haar te laten luisteren. En dit ook in het openbaar gebruikte.

Nadat Sneep ons had verteld van de vloer te komen kwam Patty zonder blikken over blozen overeind en ging met een gigantische grijns naast mij staan, wiegend van haar tenen naar haar hakken, domme gans.

Hoewel ik blij was dat ze van mij af was betekende dit wel dat, ondanks dat Draco wijde gewaden draagt, Draco jr. vol in het zicht kwam. Sneep had het in het begin niet door, ik dacht net dat ik er misschien wel mee weg zou komen toen ik zijn blik van mijn gezicht naar beneden zag gaan en zijn ogen van hun gebruikelijke sneer in een geschokte uitdrukking zag veranderen.

Ik graaide naar Draco's boekentas die natuurlijk net buiten bereik lag, hoe kan het ook anders. Dus kwam ik overeind, pakte de boekentas en probeerde het laatste beetje eer wat Draco nog over had te redden door Sneep een sneer te geven en me daarna om te draaien en weg te lopen. Op het moment dat ik buiten zicht was begon ik te rennen naar de Zwadderich leerlingenkamer.

Er waren jammer genoeg twee dingen waar ik geen rekening mee gehouden had: Draco's zeer slechte conditie en het avondeten dat net voorbij was. Tel die twee dingen bij elkaar op en dan krijg je dus een knalrode, hijgende Draco Malfidus met een boekentas voor zn Draco jr. die slippend tot stilstand komt in een entreehal gevuld met leerlingen. Nouja, technisch gezien was het natuurlijk Julie Weedle, Draco Malfidus had zichzelf nooit in deze situatie gekregen. Maar ik was nu eenmaal Draco niet, en hier was ik halverwege de entreehal met geen mogelijke uitweg.

Het slimste om op dat moment te doen zou natuurlijk zijn geweest om een aantal keer diep adem te halen en zo kalm mogelijk richting de dichtstbijzijnde mannentoilet te gaan. Laat dit nou precies het tegenovergestelde zijn van wat ik daadwerkelijk deed: hyperventilerend keek ik meerdere malen van links naar rechts om uit te vinden welke kant ik ook al weer op moest voor de leerlingenkamer van Zwadderich, dit terwijl ik krampachtig Draco's boekentas op dezelfde plek hield. De leerlingen het dichtst om mij heen stootten hun vrienden aan en wezen naar mij, ik wist dat ik niet lang meer had en besloot rechts te kiezen en zette het weer op een rennen.

Pas twee gangen en vier groepjes verbaasde Huffelpuffs later kwam ik erachter dat ik vanaf de entreehal links had moeten gaan. Ik stond op het punt mezelf tegen mijn voorhoofd te slaan toen ik me realiseerde dat dat zou betekenen dat ik de schooltas met een hand los moest laten en zag ervan af.

Ik stond op het punt me in een lokaal te verstoppen tot het weer rustig werd op de gangen toen ik Blaise Zabini om een hoek voor mij zag komen, hij liep een nummer van De Witte Wieven te fluiten. Toen hij mij zag viel hij stil, wierp een blik op mijn rode, bezwete gezicht en de tas die ik nog steeds voor Draco Jr. hield, onderdrukte een grijns, liep snel naar mij toe, greep mijn arm en trok me het eerstvolgende lege lokaal in.

Eenmaal binnen trok hij de deur dicht en gebruikte een spreuk om hem op slot te doen. Toen draaide hij zich naar mij: "Wat heb jij in merlijnsnaam gedaan?"

Ietwat ongemakkelijk was ik naast een tafel gaan staan, terwijl ik nog steeds de boekentas vastklampte, alsof het mijn laatste redding was. Blaise keek naar de tas: "Patty?"

Niet wetend wat ik moest zeggen knikte ik ongelukkig. Weer leek hij een grijns te moeten onderdrukken, maar uiteindelijk gaf hij me een meelevende glimlach: "Ik weet waar je doorheen gaat maat, ze weet niet wanneer ze moet stoppen."

"Hoe krijg ik het weg?" De vraag was eruit voor ik er erg in had, en klonk onzeker en kinderlijk. Ik had verwacht dat Blaise me uit zou lachen, maar dat deed hij niet. Blijkbaar was hij een betere vriend dan ik hem had ingeschat.

Wel keek hij verbaast: "Is dit je eerste…?"

Ik schudde verwoed mijn hoofd, ik zou er alles aan doen het laatste flintertje wat er van Draco's eer over was te beschermen: "Het wil gewoon niet weg, ik heb dit nog niet eerder gehad."

Blaise grijnsde: "Normaal zou ik zeggen dat een goede beurt de truc doet maar aangezien ik hier met je in het lokaal zit vind ik dat geen optie." Hij trok zijn neus op bij het idee. "Heb je al geprobeerd aan naakte oude mensen te denken of je voor te stellen hoe het zou zijn om te verdrinken in koeienvlaai?"

Walgend keek ik hem aan, hij haalde zijn schouders op: "Het werkt."

Dus voor het volgende halfuur stelde ik me voor dat ik verdronk in koeienvlaai, varkenspoep en een openbaar toilet. En gaf mezelf meerdere trauma's door me voor te stellen hoe perkamentus, mijn grootouders, professor Anderling, professor Sneep en *ril* tante Agatha er naakt uit zouden zien… maar niets hielp.

Draco Jr. bleef staan.

Op dit punt stond de tas naast mij terwijl ik languit op de tafel lag en liet Blaise vanaf zijn plek op de docententafel kleine rookringetjes uit zijn uit zijn toverstok komen om ze daarna door te prikken met de punt van zijn stok.

Hij zuchtte en keek naar me: "Heb je Sneep al geprobeerd?"

Ik zuchtte ook: "Ja! Het helpt niets, ik heb zelfs met Perkamentus een poging gewaagd."

Blaise keek me vol afgrijzen aan en rilde: "Dat werkte NIET?"

Uitgeput schudde ik mijn hoofd, ik begon last te krijgen van Draco Jr.

Met een overwegende uitdrukking liet Blaise zich van de tafel afrollen: "Denk je dat het rustig is op de gangen?"

"Geen idee." Ik haalde mijn schouders op.

Voorzichtig liep Blaise naar de deur, haalde zijn spreuk eraf een keek voorzichtig naar buiten: "Er is niemand, kom op."

Ik stond op, greep de boekentas en hield hem voor Draco Jr. waarna ik snel achter Blaise aanliep richting Zwadderich's leerlingenkamer. Gelukkig was er rustig en kwamen we niemand tegen. Pas toen we voor de muur stonden die de ingang was tot de leerlingenkamer realiseerde ik me dat het daar waarschijnlijk vol zou zijn met mensen en keek ongelukkig naar Blaise.

Hij haalde zijn schouders op: "Gewoon zo snel mogelijk naar de slaapzaal lopen en hopen dat niemand je ziet."

Na een diepe zucht knikte ik, zei hij het wachtwoord en ging de deur naar de leerlingenkamer open.

Het bleek dat ik nergens bang voor had hoeven zijn: midden in de leerlingenkamer, boven op een salontafel stonden een halfnaakte Korzel en Krab te dansen met schokkerige bewegingen op het nummer A Cauldron Full of Hot, Strong Love van Celine Malavaria terwijl de helft van Zwadderich joelend om ze heen stond. Dit rekende meteen af met Draco Jr.'s opstandige gedrag.

Ik keek naar Blaise en grijnsde: "Hoewel dit me waarschijnlijk voor het leven heeft getraumatiseerd ben ik hoe dan ook dankbaar dat Korzel en Krab teveel hebben gedronken."

Blaise grijnsde terug: "Wou je ze nog verder aanmoedigen dan?"

"Merlijn, nee, kunnen we naar de slaapzaal voordat dit permanent op mijn netvlies gebrand staat?"

Sorry, voor de gruwelijke, emotionele trauma's die jullie door dit hoofdstuk hebben moeten doorstaan :( maar wat vonden jullie? Lemme know!