A/N: Harry Potter is niet van mij. Dit is een verhaal van een fan.
Even terug naar het laatste deel van hoofdstuk 24.
Het vuur in de openhaard laaide groen op en van uit de vlammen kwam een intense Narcissa Malfidus gestapt. Ze klopte het roet van haar jurk en keek met een doordringende blik naar Harry. "Oke ik wil een ding weten. Hoelang waren jullie al van plan om Dorothea uitte spelen tegen over de bezoeker van Bulgarije en Frankrijk. Maar ook of het jullie intentie was om Lucius daar in te betrekken".
(BTK 4) H25 Een moeder en een gouden ei.
Harry gooide zijn handen in de lucht in een teken van vrede en onschuldigheid. Met een blik op Narcissa vertelde hij. "We en daarmee bedoel ik Bella en mijzelf zijn gisteren ochtend vroeg naar de keukens gegaan. Mijn vrienden en ik hadden namelijk een vermoede dat Albus wel iets van plan zou zijn. Daar heb ik met de huiselfen gepraat over het wel en geen van vandaag. Het was ook daar dat leerde we hoe Albus onze plaatsten hadden ingedeeld. Door mijzelf tussen Droebel en Dorothea te plaatsen en vervolgens Lucius en zichzelf ook vlak bij me te plaatsen, wist ik dat hij iets van plan zou zijn. Maar ik wist nog helemaal niet wat.
Zeker wanneer ik ook zag hoe hij ervoor gezorgd had dat de rest van mijn familie een heel stuk van ons af was geplaatst. Op Suzanne en Aristona na.
Ik heb dat vervolgens hier aan de geweldige zes".
Bijna iedereen keek meteen naar Harry, met een vragende blik in hun ogen.
Harry gooide meteen weer zijn handen in de lucht. "He, ik heb het niet verzonnen, ik heb het gisteren ook voor het eerst gehoord" vertelde hij om iedereen gerust te stellen. "Het schijnt zo te zijn dat bijna het hele kasteel ons zo noemt. Wij zijn de geweldige zes. Dus ik kan het niet helpen".
KNIP, Knip, knip, knip.
Harry keek naar de knippende vingers van Narcissa die zich nu voor zijn neus bevonden.
"Mijn Heer Potter, Als ik U was zou ik maar doorgaan met het verhaal anders doe ik U wat" vertelde Narcissa hem door dringend. Terwijl ze hem met een vurige blik aankeek.
"Oke Oke ik ga al door" vertelde Harry snel. "Nou ik vertelde het dus aan de geweldig hhmm laat maar. Nou ik vertelde het dus aan mijn vrienden. Het was dan ook al snel dat wij tot de conclusie kwamen dat Albus, natuurlijk met de samenwerking van Droebel en jouw liefhebbende wel getalenteerde over het paardgetilde zeer omhooggevallen".
"HMMM Harryyyy" zei Narcissa terwijl ze met haar toverstok voor zijn gezicht zwaaide. "Ik weet dat je net zo veel van Lucius houd als dat ik dat doe. Toch zou ik graag willen dat je door gaat. Ook een kietelspreuk kan je gek maken als ik het maar lang genoeg toe pas" waarschuwde Narcissa hem.
Harry gaf haar alleen maar een lach en ging verder. "Nou het was ons dus duidelijk dat ze vooral mij in een hoek wilde drukken. Alles wat ik zou zeggen zou terplekken omgedraaid weerlegd worden in het voordeel van hun zelf.
Je begrijpt natuurlijk wel dat we dat niet konden toe staan toch! Dus we hadden gezamenlijk besloten om Dorothea in de val te laten lopen. Ze heeft namelijk al vaak genoeg bewezen dat ze haar mond niet kan houden als het haar uit komt.
Nu weten we dat Dorothea Omber een grote hekel heeft aan alles wat niet van puur bloed is. In dat opzicht is ze zelfs nog erger dan die kwal die jij echtgenoot noemt".
Narcissa snoof luid en keek dreigend naar Harry.
Harry lachte weer een beetje. "Nou omdat Apolline en Fleur Glamorgana's zijn, zouden die zich aangesproken voelen als Dorothea iets verkeerds zou zeggen. En zowel jij als wij kennen Dorothea Omber goed genoeg dat zoiets zeker zou gebeuren. Dat die pad juist jouw liefhebbende man erbij betrok" en opnieuw negeerde Harry de blik die Narcissa hem gaf. "was natuurlijk het glazuur op de taart. En dat Draco hem de beste tovenaar vond was ook mooi mee genomen. Zeker voor zo een echte jongen als hem".
De meeste van de vrienden moesten hard lachen bij die woorden. Toch waren het Hermelien en Marcel die dat het hardste deden.
"Jammer alleen dat hij niet weet dat zijn vader de billen kust van een half bloed" vertelde Harry snel.
Narcissa keek op en zei "wat zei je daar".
"Oooo wacht even dat wist je natuurlijk nog niet. Lord Voldemort is een halfbloed. Zijn moeder was een volbloed heks maar zijn vader was niets anders dan een doodgewone dreuzel. En als zijn grote woorden over het puurbloed zijn en het misbruik van de dreuzels en halfbloeden is niets anders dan het winnen van sympathiek van de puurbloedige als Lucius en zijn andere dooddoener vriendjes. Zij kussen allemaal zijn billen in de hoop op een geweldig bestaan. Iets wat Draco ook zal gaan doen als hij weer terug is".
Narcissa keek naar de grond en liet een traan over haar wang heen glijden.
Harry zag de traan over haar wang heen glijden en stond meteen op. Iets in zijn verhaal had haar pijn gedaan en dat was het laatste wat hij wilde doen. Met een paar stappen was hij bij haar en legde een arm om haar heen.
In een fluisterstem zei ze. "Ben ik nou echt zo een slechte moeder, Had ik Draco nou echt niet kunnen redden van het lot dat zijn vader hem opdraagt?"
Harry hoorde de pijn in haar stem en voor het eerst zag hij een andere kant van zich zelf. Als klein jongetje wilde hij altijd de liefde voelen van een moeder. En nu naast hem zat Narcissa een moeder die alles overhad voor haar zoon en die niets wilde dan de liefde van een zoon voelen. Maar Lucius had ervoor gezorgd dat ze juist die liefde niet kreeg. "Narcissa, Jij weet net zo goed als ik dat jij daar niets tegen kan doen. Ik hou ziels veel van Bella en het contract tussen mij en Bella veranderd daar niets aan. Maar ik heb ook dat contract van jouw goed bekeken. In dat contract staat duidelijk dat jij geen mening mag hebben. Alles wat Lucius wilde moest en zou gebeuren. Jij kon je nooit verzetten tegen zijn wil het was iets waar de magie voor zorgde. Als die wil er niet was geweest dan was Draco heel anders geworden dan dat hij nu is.
Nu de enige die dat contract kan veranderen is de huidige Heer Zwart. Maar omdat Augusta de zaken van heer Zwart waarneemt kan Sirius dat nu niet veranderen. Ik zeg dit omdat ik aanneem dat het contract tussen jou en Lucius het enige obstakel is dat we hebben" zei Harry voorzichtig.
Narcissa zei niets maar knikte wel terwijl ze haar ogen depte met een zakdoek die Harry haar had gegeven.
Harry zag het en drukte Narcissa wat dichter tegen zich aan. "Het contract heeft ervoor gezorgd dat jij niets tegen Lucius kan doen. Hij kan jou alles aan doen maar jij hem niet. Het zorgt er ook voor dat zijn wil met Draco wet is. Van af de geboorte van Draco was het vastgelegd dat hij een dooddoener zou worden".
Narcissa hoorde de woorden en wist dat Harry gelijk had. Het gevoel echter werd er niet minder om.
Bella kroop aan de andere kant van haar zuster en nam haar ook in een knuffel. "Zusje het is niet jouw schuld. Lucius heeft Draco opgevoed en hem verwent met alles wat hij hem maar kon geven. Als Draco geen dooddoener wordt dan zorgt zijn houding wel dat hij in de problemen gaat komen".
Het was opnieuw dat Narcissa niets ander kon doen dan knikken. Ook nu weer wist ze dat ook Bella gelijk had. Maar ook die woorden gaven heer niet echt het goede gevoel dat ze wilde voelen.
Harry die Narcissa nog steeds in een knuffel had begreep waar Bella heen ging en nam het weer van haar over toen ze hem een blik van Help me gaf. "Iedereen hier weet wat er gedaan moet worden. Aan het einde van het jaar komt die zogenaamde heer weer terug. Daarna gaat het nog een jaar duren voor dat Bellatrix wordt terug gestuurd. Als dat gedaan is zal ik alles doen om jou bij Lucius weg te halen. De basis daarvoor is al gelegd en dat weet je zelf ook".
Narcissa knikte opnieuw en bleef luisteren naar Harry.
Wat Draco betreft zal het moeilijk worden en ik weet ook niet echt wat ik voor hem kan doen. Ik zal hem in het jaar nadat Bellatrix is teruggestuurd helpen waar ik kan. Als er een mogelijkheid is om hem bij jouw terug te krijgen dan zal ik dat doen. Maar ik beloof niets, hij moet het namelijk ook zelf willen". Weer keek Harry naar Bella en over haar schouder heen kon hij zien dat Isabella en zijn oma aan het mee luisteren waren.
Isabella gaf hem met haar handen aan dat hij door moest gaan en dat hij het goed deed.
Harry knikte en ging verder. "Ik weet niet hoe het met Draco zal gaan, maar ik weet wel hoe het met jou zal gaan. Hoe dan ook, ik zal jou weg halen bij Lucius. En als dat als slaaf is net zoals Ginny is begonnen dan is dat zo. Maar hoe dan ook, ik weet dat jij een mooie vrouw bent en dat je voor je het zelf weet weer een leuke vent aan de haak zal slaan. En kleine heksjes en tovenaars op de wereld zal zetten. Ik kan me namelijk niet indenken dat een heks van begin twintig lang alleen zal zijn".
Pats "Ik ben een getrouwde vrouw Potter" zei Narcissa na een tik op zijn achterhoofd.
Nog voor dat Harry zijn hand op zijn achterhoofd kon leggen om over de plek te wrijven waar Narcissa hem de tik had gegeven werden zijn lippen bedekt met de lippen van Narcissa.
De kus was snel maar Narcissa hield zijn voorhoofd tegen dat van haar. "Bedankt Harry kleine charmeur van mij, ik zou bijna jaloers worden op mijn zusje".
"Alleen maar bijna" riep Daphne met een lach.
Narcissa lachte terug ze was de rede waarvoor ze kwam helemaal vergeten. "Bedankt voor alles Harry, Ik ga naar het huisje in Havermout. Lucius is er voor een week vandoor Ik wil niet weten wat hij aan het doen is al heb ik wel een walgelijk idee. Dus ik heb de tijd en ga mijn andere zuster gezelschap houden. Kunnen die twee tortelduifjes die daar ook zijn een week voor zich zelf hebben".
Iedereen wist dat ze het over Sirius en Amalia had en lachte dan ook toen ze verdween in een zee van groene vlammen.
"Je weet Harry als ze door heeft dat je haar van gedachten heeft veranderd dan is ze dubbel zo kwaad he" vertelde Bella hem.
Harry knikte en keek een beetje angstig naar het vuur in de openhaard.
"Wees niet bang Harry. Daphne en ik zullen je voor de eerste twee seconde redde. Daar na zul je moeten renen" Lachte Bella terwijl ze de arm van Daphne in die van haar vouwde en weg liep.
*#*
De week die er op volgde werd volbracht op Zweinstein. Om daarna de rest van de vakantie het Potter kasteel door te brengen. Op die dagen ging Harry ook vaak als mogelijk naar Bellatrix in Azkaban. Op de eerste dag kon hij duidelijk zien wat hij en Snot hadden gedaan. De Bellatrix die nu in Azkaban zat was gezond en zag er goed uit. Hij was nu ook blij met het speciale potje dat hij had. Het bewuste potje was gevuld was met de haren van de uitgemergelde Bellatrix. Het zou namelijk niet goed voor haar zijn als Voldemort een gezonde Bellatrix zou bevrijden. Wat ook een mooie uitkomst was, was dat Arabella een nieuw soort wisseldrank had gebrouwd. Deze drank zorgde er voor dat je een hele dag de andere gedaante kon vasthouden in plaats van een uur.
De paar uur dat Harry bij Bellatrix was werd gevuld door knuffel en kus lessen van Bellatrix. Wat op zijn beurt weer erg gewaardeerd werd door Bella en Daphne.
Zanita als magisch wezen had het niet nodig maar de paar kussen die zij en Harry deelde nadat hij haar ten huwelijk had gevraagd nam ze met veel passie aan.
Het was op de tweede dag in het Potterkasteel dat Harry zijn ei tevoorschijn haalde. Bij het openen van het ei hoorde hij iedereen meteen gillen dat hij het weer dicht moest doen terwijl zij hun handen op hun oren hielden.
Op het moment dat Harry het ei dicht deed klonk de stem van Arabella door de stilte heen. "Harry het is een liet dat gezongen word door het meer volk in het meer bij Zweinstein. Ik weet het omdat ik zaken met ze doe. Het beste wat je kunt doen is het beluisteren als het ei onder water is".
Nog voor dat Harry wat kon zeggen werd hij door twee paar armen voort getrokken en in het zwembad van het potter kasteel geduwd. Harry die al sputteren boven het water uit kwam hoorde nog eens zeven plonsen. Of dat zo was wist hij niet zeker maar hij dacht dat iedereen hem gevolgd was.
Toen het water weer rustig was zag hij dat zijn gedachten gelijk hadden gehad. De volwassenen stonden aan de rand van het zwembad en de rest lag er in.
Harry nam een paar diepe happen naar adem en dook onderwater, gevolgd door de andere waar hij meteen het ei opende. Na nog drie keer kopje onder te zijn gegaan gingen ze allemaal het water uit waar Hermelien meteen alles op schreef.
Na een paar droogspreuken van de volwassenen was iedereen klaar om het raadsel van het ei te gaan op lossen.
Als eerste las Hermelien het hele lied voor.
'Wil je ons vinden, zoek ons lied.
Boven de grond zingen wij niet.
En denk eraan, tijdens het speuren,
Wie ons niet vindt, zal dat betreuren.
Je hebt een uur – dus snel beginnen,
Wat we roofden kun je dan herwinnen.
Maar na dat uur verstrijkt de tijd:
Te laat, verloren, voor altijd kwijt.'
Nadat Hermelien alles had voorgelezen begon het overleggen en het uitvogelen van het lied. Het eerste gedeelte werd meteen door Daphne te niet gedaan.
Wil je ons vinden, zoek ons lied.
Boven de grond zingen wij niet.
"Het eerste is makkelijk. De plek waar het lied werd gezongen is de plek waar je zal moeten zoeken. Ik zie Albus en Droebel niet de moeite doen om iedere leerling naar een andere plak op de wereld te brengen. Dus de plek is op Zweinstein. In een grot of in het meer. Nu weten we dat het lied is gezongen in de taal van het meervolk dus zal je in het meer moeten zoeken vertelde Daphne.
De meeste knikte instemmend en Hermelien las het volgende gedeelte weer voor.
En denk eraan, tijdens het speuren, Wie ons niet vindt, zal dat betreuren.
Het was Hermelien die het tweede gedeelte beantwoorde. "het tweede is net zo simpel als het eerste. De plek waar je naartoe moet is de plaats waar het meervolk woont. En dat is natuurlijk weer in het meer van Zweinstein.
Het waren Bella en Harry die het zelfde antwoord gaven. "Het meervolk van Zweinstein woont in het midden van het meer op de diepste plaats die er is. Die plaats was hen toegekend na de oorlog die het volk had gehad in de middellandse zee. De plek in het meer was hen door de stichters van Zweinstein gegeven".
Hermelien keek met trots na Bella en Harry. "Ik ben blij dat ik niet de enige ben die Zweinstein een geschiedenis door en door heeft gelezen". Ze pinkten een nep traatje weg en las het derde gedeelte voor.
Je hebt een uur – dus snel beginnen, Wat we roofden kun je dan herwinnen.
Even was iedereen stil tot dat Suzanne het woord nam. "Ik denk dat het duidelijk is. Zij zullen iets krijgen wat jij bij hun moet gaan halen. Het licht natuurlijk ook voor de hand dat het niet zomaar iets is. Je gaat namelijk niet voor de lol het koude meer in aan het einde van februari. Ik denk dat het een ding is waar je veel waarde aan hecht, waarschijnlijk je bezem of zoiets".
Het was nu weer dat iedereen even stil was en na dacht over het geen wat Suzanne had gezegd. Het was opnieuw dat ze er allemaal mee instemde.
Weer was er moment van stilte tot dat Hermelien het laatste gedeelte voorlas.
Maar na dat uur verstrijkt de tijd: Te laat, verloren, voor altijd kwijt.'
"Nou dat is ook simpel, gewoon een uur je adem in houden. Dan zwemmen naar het midden van het meer en na de bodem. Pakken wat je kwijt bent en terug komen" zei Bella als of het niets was.
Harry keek haar met een omhoog getrokken wenkbrauwen aan. "En wanneer heb jij voor het laatst je adem in gehouden voor een uur" vroeg Harry haar.
Bella keek terug. "Ik weet het Harry, dat is ook eigenlijk het enige probleem, je moet je adem in houden voor een uurtje simpel toch" en Bella lachte.
"Kieuwwier" riep Marcel uit.
Iedereen keek Marcel vragend aan, alleen Arabella wist wat hij bedoelde. "Geweldig idee Marcel" riep ze uit.
Marcel kleurde bij het compliment dat Arabella hem gaf.
Arabella zag het en legde uit wat kieuwwier was. "Kieuwwier is een plant dat in een zoetwatermeer groeit. Als je de juiste hoeveelheid inneemt kun je voor ruim een uur onderwater Zwemmen. Het kieuwwier zorgt ervoor dat je kieuwen krijgt waardoor je onderwater kan ademen. Het geeft je ook zwemvliezen als voeten waardoor je meer snelheid kan maken".
Het idee dat ze allemaal door middel van een plant onder water zouden kunnen ademen sprak hen wel aan. Het was dan al gauw dat Arabella erop uit werd gestuurd om Kieuwwier te gaan halen. Zo dat ze met zijn allen konden gaan oefenen eerst in het zwembad van het Potter kasteel en daarna in het meer als ze op Zweinstein zouden zijn.
*#*
Narcissa verscheen in het kleine huisje in Havermout. Tot haar verbazing zag ze Dan en Emma griffel zitten, maar geen Andromeda.
Emma zat met een paar oorwarmers op haar hoofd en Dan met een vierkante doos in zijn rechterhand waarin hij tegen aan het praten was.
De ogen van Narcissa werden helemaal groot toen ze de stem van haar oudste zus uit de doos hoorde komen. Met een tikje van haar vinger op de schouder van Emma gaf ze aan dat ze er was.
Emma keek op en lachte breed. Ze gaf Narcissa een verrekijker en wees uit het raam naar een plek waar Andromeda stond te werken.
Narcissa keek door het raam maar wist niet naar waar ze moest kijken. Het enige wat ze zag was een grijze omgekeerde paraplu waar een draad aan zat. En ook hoe haar zuster die met een soort paal in de grond zette.
"Oke Dan, dat is precies goed. Op deze manier kunnen we alles horen en hoeven we niet steeds naar buiten te gaan" riep Emma in eens van achter haar.
Narcissa draaide zich om en keek naar Emma. Ze zag hoe die aan een knopje op een grote zwarte boos draaide en hoe ze de draad van haar oorwarmers uit de doos haalde met een vreemde naald aan het einde.
"Hoe gaat het op Zweinstein" klonk de stem van Voldemort uit de doos.
Narcissa werd lijkbleek toen ze de stem hoorde en zakte rillend van angst op een stoel.
Dan zag het en deed gauw de hoofdtelefoon weer op en plugde hem in de luidspreker. Van uit zijn ooghoek zag hij hoe Emma bij Narcissa ging zitten en haar in haar armen nam.
Emma keek naar Narcissa en vroeg voorzichtig. "Wat is er Cissy, je wist toch dat we hem al een paar maanden op het spoor waren. Maar je wist toch ook dat we hem in de gaten moesten houden".
Narcissa knikte maar kon haar tranen niet onderdrukken. "Ik weet het Emma en ik weet ook dat hij aan het eind van het jaar weer helemaal terug zal zijn. Maar dat ik nu ook zijn stem hoorde bracht alles terug. De eerste oorlog hebben we hem gevolgd maar dat is iets waar ik nooit een voorstander van ben geweest.
Begrijp me goed ik ben helemaal voor tradities en alles laten zo als het was. Ik was ook tegen al die dreuzel kinderen die in onze wereld kwam en alles wat wij vinden bekritiseerde. Ik ben niet tegen het idee dat ze magie leerde, nee dat was iets dat ik heel leuk vond. Ik had hen dat zelf ook wel willen leren. Nu mijn oplossing zou zijn hun een les geven in de gebruiken en de tradities van de toverwereld.
Heer Voldemort en zijn volgers waaronder mijn man zijn waren voor het uitmoorden van hen allemaal. Volgens hen waren zij een ziekte en stalen zij de toverkracht die ons to behoorde. Ze konden maar niet begrijpen dat het allemaal kinderen zijn van snullen waren. Hoogstwaarschijnlijk ben jij of Dan ook een Snul en is Hermelien daarom als heks geboren.
In de eerste oorlog heb ik gezien hoe dreuzel werden mishandeld, verkracht en uitgemoord. En het waren niet alleen maar volwassenen. Ik weet namelijk ook hoe mijn man veel tieners heeft verkracht en uitgemoord uit de naam van superieur zijn aan de minderen. En omdat het dreuzels waren werd het allemaal toe gelaten, zolang hij en zijn dooddoener vriendje het maar niet bij heksen deden.
En als ik dan denk dat ik het waarschijnlijk nog een heel jaar aan moet horen en het soms ook moet aan zien als ze het doen. Ik weet niet echt of ik dat nog wel zou aan kunnen ik weet namelijk ook dat Lucius mijn zoon de dooddoener zal laten spelen op school het doet mijn maag nu al drie keer omdraaien als ik eraan denk".
Emma hoorde het verhaal aan en dacht daarbij aan verschillende groeperingen die zich nu in de wereld bevonden. Deze groepen dooddoeners deden precies het zelfde als in de dreuzel wereld, alleen was het niet over toverkracht maar over het geloof. Het geen wat al decennia aan de gang was in de wereld die Emma kon.
Andromeda was weer terug gekomen en nam plaats naast haar zusje. Ze legde haar arm om haar schouder en trok Narcissa tegen zich aan. "Ik weet dat het moeilijk is Cissy en net als de vorige keer zullen we verliezen hebben. Maar ik ken Harry goed genoeg om te weten dat als hij het zonder doden kan doen dat hij het ook zal doen.
Emma begreep waar Andromeda heen wilde en ook wat Harry ermee te maken had. Ze kon zich de dag nog goed herinneren dat Hermelien ineens voor hun deur stond. Het was de kerst van het eerste jaar en ze zou de laatste week bij Marcel zijn. Maar halverwege die week was ze ineens voor een dag thuis. Die dag vertelde Hermelien over een trol en wat Harry allemaal was overkomen in zijn jeugd. Maar vooral over de hoeveelheid littekens die Harry wel niet op zijn lichaam had zitten.
Het jaar dat er opvolgde verloren ze hun Hermelien beetje bij beetje. Tot het punt dat Harry hen erbij haalde. Ze waren ineens deel van het leven van hun dochter en maakte deel uit van magische familie van Harry en de wereld waar hun dochter nu in leefde. Ze hebben met eigen ogen gezien hoe Harry de dreuzel wereld en de magische wereld in elkaar liet overlopen. Het feit dat ze nu hier waren en hun dreuzel techniek toepaste was een bewijs daarvan. Maar ook hoe hij de kennis van Narcissa gebruikte over de oude gewoontes.
Emma schudde even met haar hoofd en hoorde nog net wat Andromeda als laatste tegen haar zuster vertelde.
"Als Voldemort aan het einde van dit jaar terug is hebben we nog maar een jaar te gaan. Als we een beetje geluk hebben word het een rustig jaar en word Bellatrix zonder veel gedoe teruggestuurd. Pas daarna kunnen we gaan doen wat we willen om de oorlog naar onze hand te zetten. En als ik Harry goed genoeg kan dan heeft hij allang een plan".
Narcissa lachte luid. "Harry en een plan, Ha echt niet".
Emma en Andromeda keken haar aan met vragende ogen.
Narcissa zag ze kijken en lachte nog een keertje voorzichtig voor ze haar uitleg gaf. "Harry heeft geen plannen alleen maar ideeën. Het zijn de vrienden die voor de plannen en de uitwerking zorgen. En als het dan zover is dan is het Harry die de klappen op zich neemt.
Begrijp me goed. De ideeën van Harry zijn de beste die er zijn. Maar zonder de toevoegingen van zijn vrienden zijn ze niet veel waard. Maar als ze samen werken zijn ze niet alleen machtiger dan wie dan ook maar ook slimmer. En hun jeugd zorgt ervoor dat ze meer risico durven te nemen dan wij volwassenen dat zouden doen".
Emma en Andromeda moesten instemmend knikken en wisten dat ze nog veel mee zouden maken zolang als Harry en zijn vrienden aan de touwtjes trokken.
A/N: LongLiveTheBloodyQueen. Ik hoop dat het, het wachten waard was.
A/N: Dit was het weer voor deze week zie jullie over twee weken.
Gr Winmau