Hoofdstuk 25 Het Kerstbal

POV Emma

"Skye, kan je me even helpen?"

Emma en Skye bevonden zich in de Meisjesslaapzaal en kleedde zich om voor het bal. Beide meiden hadden erg naar uitgekeken en eindelijk was het zo ver.

Skye liep naar Emma toe en deed de rits van haar galagewaad dicht. Emma had een paarse jurk aan, die tot op haar enkels viel. Ze had er paarse pumps bij aan. Haar haar zat los, en viel mooi over haar rug heen.

Skye droeg een rode jurk, die bij de hals uitgesneden was in een V-vorm. De jurk kwam tot haar knieën en ze droeg er rode hakken bij. Haar lange, krullende, weer zwarte haren hingen om haar gezicht heen en kwamen tot net iets over haar schouders. Skye had verder geen sieraden om, terwijl Emma de ketting en ring droeg die ze van Sjors had gekregen. "Geen sierraden?" Skye schudde haar hoofd. "Zullen we ons nog even opmaken?" Emma knikte en Skye haalde een doos uit haar hutkoffer. Ze vouwde die uit en er kwamen verschillende soorten make-up tevoorschijn.

"Pak maar wat je wilt." zei Skye, terwijl ze zelf rode lippenstift pakte. Emma deed wat mascara op, bracht paarse ogenschaduw aan, smeerde wat lipgloss op haar lippen en bekeek tevreden het resultaat.

"Klaar?" vroeg Skye. Emma knikte en Skye borg de doos weer op.

Ze daalden samen de trappen af naar de Hal.

Onderaan de trap naar de Hal wachtte Fred op Skye. Hij kuste haar en Skye werd rood.

"Veel plezier." fluisterde ze tegen Emma, voordat ze in de enorme mensenmassa verdween die zich voor de deur van de Grote Zaal had gevormd.

Emma zag dat Draco de trap op kwam lopen, samen met een meisje dat een gezicht had als een pekinees, Patty Park.

Sjors kwam naar haar toe lopen en pakte haar hand. Hij hief hem omhoog en drukte er zacht een kus op. "Je bent prachtig." zei hij en hij keek haar liefdevol aan.

De eiken voordeuren gingen open en iedereen keek om toen de leerlingen van Klammfels binnenkwamen, samen met professor Karkarov. Kruml ging voorop, vergezeld door een knap meisje in een blauw gewaad die Emma meteen herkende als Hermelien. Door de open deuren zag ze dat het gazon voor het kasteel herschapen was in een tuin vol feestlichtjes, die in dit geval bestonden uit honderden levende feetjes, die in de rozenstruiken zaten die daar tevoorschijn getoverd waren, of rondfladderden boven de beeldengroep van de kerstman en zijn rendieren.

Op dat moment riep professor Anderling: "Kampioenen naar voren, graag!"

Sjors keek haar glimlachend aan. "Wij moeten het bal openen. Sorry, dat ik dat niet verteld heb, ik was het zelf ook even vergeten." Hij leek totaal niet zenuwachtig, terwijl Emma dat zeker geweest zou zijn in zijn plaats.

Hij stak zijn arm uit en samen liepen ze de Grote Zaal binnen.

De wanden van de zaal waren bedekt met glinsterende zilveren rijp en honderden slingers van hulst en maretak hingen kruiselings aan het zwarte, met sterren bezaaide plafond. De afdelingstafels hadden plaatsgemaakt voor zo'n honderd kleinere, door lantaarns verlichte tafels, die elk plaats boden aan een man of twaalf. "Wat mooi." zei Emma bewonderend. Ze keek naar de jurytafel en zag dat Marcello er ook weer was, alleen Krenck was niet aanwezig. Op de plek waar meneer Krenck had moeten zitten zat nu Percy, die broer van George.

Voordat ze moesten dansen, gingen ze eten.

De glanzende, gouden borden waren nog leeg, maar bij elk bord lag wel een klein menu. Emma pakte haar menu en keek eerst om haar heen.

Perkamentus bestudeerde zijn eigen menu echter zorgvuldig en zei toen heel duidelijk tegen zijn bord: "Karbonaadjes!"

Onmiddellijk verschenen er karbonaadjes. Zodra de andere mensen aan tafel doorhadden hoe het werkte, gaven ze ook hun bestellingen op aan hun bord.

Toen iedereen was uitgegeten, stond Perkamentus op en vroeg de leerlingen om hetzelfde te doen. Met een zwaai van zijn toverstok zette hij de tafeltjes terug tegen de muren, zodat er in het midden van de zaal een grote ruimte vrijkwam. Voor de rechtermuur toverde hij een podium tevoorschijn, waar een drumstel, diverse gitaren, een luit, een cello en een doedelzak op verschenen.

Onder daverend gejuich kwamen de Witte Wieven de zaal binnen en beklommen het podium. Ze waren allen buitengewoon harig en gekleed in witte gewaden, die kunstig gescheurd en gerafeld waren. Ze pakten hun instrumenten en Emma ging snel samen met Sjors klaarstaan om het bal te openen.

De Witte Wieven zetten een langzame, treurige melodie in.

Sjors legde zijn ene hand in haar middel en hield de andere vast.

Ze draaide samen rond en Emma vond het heel romantisch. Sjors glimlachte de hele tijd lief naar haar en dan fladderde er vlinders in haar buik.

Al gauw gingen er meer mensen de dansvloer op en waren de kampioenen niet langer het middelpunt van de aandacht, wat Emma heel fijn vond.

De band stopte met spelen en er werd geklapt. De Witte Wieven zette meteen een nieuw nummer in, maar deze ging sneller.

Na nog een paar nummers gehad te hebben, verlieten Emma en Sjors de dansvloer.

Ze gingen ergens bij een tafeltje staan en Sjors drukte zijn lippen op die van haar. Daarna zei hij glimlachend: "Ik haal wat te drinken." en hij liep weg. Emma keek om zich heen. Ron zat voor zich uit te staren en leek nogal chagrijnig. Harry zat naast hem en Kruml stond bij het tweetal en voerde zo te zien een gesprek met Harry. Emma speurde de zaal af naar Skye, die ergens in een hoekje met Fred stond te zoenen. Emma glimlachte. Even later verliet Fred Skye en liepen hij en George naar Ludo en Marcello, waarmee ze een praatje hielden.

Sjors kwam terug en gaf het Boterbiertje aan Emma. Emma bedankte Sjors en dronk het op.

Na nog op twee liedjes gedanst te hebben, verlieten ze weer de dansvloer.

"Ik moet even naar het toilet." "Oké." "Ik beloof dat ik snel terug ben." zei Emma en ze liep naar de meisjes toiletten.

Toen ze even later weer vertrok stond tot haar verbazing, Draco vlakbij de deur.

"Ik vroeg me al af wanneer je terug zou komen." zei hij glimlachend. "Wat doe jij hier?" vroeg Emma verbaast. "Op jouw wachten." Emma keek hem met opgetrokken wenkbrauw aan. "Waarom?" Hij leek een beetje zenuwachtig en het was even stil. Na een tijdje antwoordde hij: "Jou iets laten zien." "Draco, waar heb je het over?" Emma keek hem vragend aan.

Plotseling legde hij zijn hand in haar nek en kuste haar vurig. Emma was verbaast, en wees de kus niet af. Bovendien was dat ook niet echt mogelijk, want Draco hield haar stevig vast. Het enige wat ze kon doen was haar ogen sluiten en hem zijn gang laten gaan.

"Emma!"

Draco liet Emma geschrokken los en Emma opende haar ogen. Sjors stond een paar meter van hun vandaan. Zo te zien was hij woedend, verdrietig en geschokt te gelijk.

"Waarom stoor je ons, Jones? Je ziet toch dat we bezig zijn?" Sjors keek Draco woedend aan. "Wat doe jij in hemelsnaam met mijn vriendin, Malfidus?" "Wat ik met Emma doe?" vroeg Draco schamper. "Wat zij met mij doet bedoel je. Zij kuste mij." Sjors keek Emma verbaast aan en Emma keek Draco woedend aan. Draco glimlachte en liep weg.

"Emma!" riep Sjors woedend. "Hoe kun je hem zoenen! Echt hoor!" "Ik deed niets! Hij begon!" "Ik zag toch hoe je hem zoende? Je sputterde niet eens tegen en het leek alsof je erg genoot van zijn lippen." "Hoe kun je zoiets zeggen!" riep Emma woedend. "Niet te geloven, dat jij zo'n eikel bent om dat te denken!" "Moet je horen, volgens mij ben jij degene die met hem zoende terwijl je een vriendje hebt. Hoelang hebben jullie al een relatie? Hoeveel keer heb je mij al voor de gek gehouden?" "Ik deed niets!" "Jawel, je kuste hem, een Zwadderraar die je zelfs een Modderbloedje heeft genoemd! Nu snap ik waarom George het uitmaakte drie jaar geleden, je bent gewoon een slet." "Wat!" gilde Emma en de tranen sprongen bij haar in de ogen. "Wat!" gilde ze weer en ze rukte de ketting van haar hals. Ze smeet hem op de grond en stampte erop. Het hartje brak in kleine stukjes en Emma rende snikkend naar buiten.

Normaal gesproken zou ze dit een prachtige tuin gevonden hebben, maar ze was te overstuur.

Ze hoorde een fontein kletteren en rende daar naartoe. Snikkend bekeek ze haar spiegelbeeld en zag dat haar make-up uitgelopen was. Ze sloot haar ogen, terwijl de tranen nog steeds over haar wangen liepen.