Veni Vidi Vici XXV: The Quest to More Power!
Ik raapte mijn kleren op en kleedde mij aan.
"Zouden ze ons hebben gehoord?" vroeg Law dan aan mij. Ik keek hem aan terwijl ik mijn rok vastmaakte.
"Waarschijnlijk wel, Law. Ik ben behoorlijk luid." zei ik en grijnsde. Law facepalmde.
"Vrouwen.."
"Wat? Heb je misschien bang voor de commentaren die je gaat krijgen?" "Eerder voor de meppen, maar ik ben niet echt bang." zei hij. Als we aangekleed waren en terug in orde waren, wandelden we naar de anderen.
"En jij?" vroeg hij dan en keek me aan. Ik schudde mijn hoofd.
"Ik laat ze maar praten. Wat ze ook zeggen, laat me compleet koud staan." zei ik kalm.
Eenmaal terug bij de anderen, zag ik Zoro, Sanji en Kid recht staan, klaar om Law in elkaar te slaan.
"Je hebt haar twee keer doen klaarkomen, valsspeler!" riep Sanji. Zoro haalde zijn katana's eruit.
"Je zal daarvoor dan ook boeten."
Ik besloot ook dan eventjes mijn zegje te zeggen.
"En wie zei dat hij mij geen twee keer kon laten klaarkomen? Of dat hij twee keer mocht klaarkomen?" vroeg ik dan. De jongens keken me aan.
"De bro-code, Shiro! Maar jij begrijpt er geen bal van, dus hou je er buiten." zei Kid boos. Ik rolde met mijn ogen, wuifde het weg en stapte naar Chopper, Nami, Usopp en Robin.
"Wat jij zegt, Kid." Ik liet Law zijn plan trekken en zette me naast Robin. Nami joeg Usopp weg.
"Waarom moet ik ook weg?" vroeg hij.
"Ga met Franky en Luffy spelen! Die doen waarschijnlijk iets interessant!" siste ze en duwde hem weg. Ik keek naar Nami en Usopp met een opgeheven wenkbrauw. Usopp stond tegen zijn zin recht.
"Goed, goed, ik ga wel weg..." mompelde hij en verliet de groep. Nami kwam dichter bij mij en grijnsde.
"En, hoe was hij?" vroeg ze mij dan. Ik bloosde en keek weg.
"Hij heeft je inmiddels twee keer doen laten komen." zei Robin dan en grinnikte. Ik sloot mijn ogen en grijnsde.
"Voor een amateur was hij best goed." "Ama..." "..teur?"
"HIJ WAS NOG MAAGD?!" riepen de twee. Ik suste hen en gebaarde om stil te zijn. Ik keek achter me en zag de vier in gevecht. Opgelucht zuchtte ik, Law had het niet gehoord.
"Hij was inderdaad nog maagd, maar dat zag je dus echt niet aan hem!" zei ik en grinnikte. Nami lachte.
"Dus voor een amateur was hij best goed. Beter dan Zoro of Kid?" Ik hoorde het gevecht achter mij stoppen, ze luisterden aandachtig. Zou ik met hun een beetje spelen? Hen een beetje mindfucken?
"Ja, daar vraag je me nu iets," begon ik en knipoogde naar beide Nami en Robin. Robin had het door en grinnikte. Nami grijnsde breed en kruiste haar armen, ik zag ze stiekem van mij naar de jongens kijken.
"Zou je eerder zeggen dat ze op dezelfde niveau zitten?" vroeg Robin dan. Ik zuchtte.
"ja, ik zou eerder zeggen dat Kid en Zoro op dezelfde niveau zitten en Law die zit er met een halfje bovenop." zei ik en grijnsde.
"WAT?! Kid, jij en ik, duelleren en wel nu!"
Alle drie kregen we tranen in de ogen en we begonnen te lachen toen we hoorden dat ze aan het vechten waren. Ik klopte met mijn vuist op het zand en gierde het gewoon uit.
"Nu serieus, Shiro-chan," begon Nami. Ik keek haar aan en veegde de laatste traantjes weg.
"Ze zijn beide goed op hun eigen manier, ik ga geen niveau opstellen, hahah..." lachte ik nog en ademde dan in en uit. Nami knikte begrijpend.
"En van hun drie, wie zie je zitten als je 'man' of zo?" vroeg Nami dan. Ik stopte met lachen en dacht dan echt na.
Ik kon me geen leven inbeelden met Kid, Sanji of Law. Met Zoro had ik zo die klik van openheid en veiligheid.
Voor mij zijn Law, Kid en Sanji gewoon one nightstands die regelmatig gebeuren. Ik bloosde en kon me voor mijn eigen kop slaan.
Ik had mezelf gezegd en tegen de meisjes dat ik nooit met Zoro zou uitgaan en dat ik er nooit meer verlied op zou kunnen worden. En hier staan we, met een hart dat zo snel klopt , zelfs de zeetrein zou ze niet eens kunnen inhalen, verdomme.
Ik beet op mijn lip en zuchtte verslagen.
"Het is hem, niet waar?" vroeg Robin en keek naar een van de jongens, namelijk Zoro. Ik keek naar hem en zag hem vechten met Kid.
Ja, het is hem inderdaad. Ga ik weer diezelfde afwijzing meemaken of zal hij mij uiteindelijk accepteren zoals ik ben?
Ik keek Robin aan en knikte.
"Wanneer ik dacht dat ik deze emoties kon uitbuiten..." Ik lachte cynisch.
"Ze waren terug gekomen zonder dat ik dat eens besefte. Kan je je dat inbeelden?" vroeg ik dan en zuchtte. Een hand viel zachtjes op mijn schouder, het was Nami's hand.
"Die afwijzing zal niet meer komen. Bezie hen eens," Nami en ik keken de jongens aan."ze staan letterlijk om jou te vechten."
Ik knikte en wikkelde mijn armen rond mijn eigen middel.
"Daar heb ik echt schrik voor. Nog een afwijzing zou mijn hart vebrijzelen, Nami.." Ik hoorde Nami zuchten en ik keek haar aan. Ze glimlachte dan lief en schudde haar hoofd.
"Dat zal echt niet gebeuren, Shiro. Vertrouw me maar! Jij gaat morgen toch naar Gabriëlla, niet waar?" vroeg Nami dan en ik knikte.
"Wel, vertel haar wat je nu voelt en alle vragen die bij jou opkomen, okay? Trouwens, moet jij ook niet trainen?" vroeg ze dan.
"Ja, ik moet trainen met Gabriëlla." antwoordde ik. Nami knikte en glimlachte.
"Tijdens dat jij weg bent zal ik wel met die domoor praten, okay?" Ik begon te blozen en knikte. Een kleine glimlach was te zien op mijn gezicht.
"Bedankt Nami. Dankje dat je dit voor mij wilt doen." zei ik zachtjes.
"Dat is geen probleem, maar dan wil ik dat gedrag van daarstraks, voor je vrijpartij met Law, niet meer terug zien, okay? Anders betaal je mij, begrepen?" vroeg ze streng en keek me boos aan. Ik lachte nerveus.
"Ahah.. Hahahah... Sorry, Nami." zei ik en keek haar schuldig aan.
"Het zal niet meer gebeuren, beloofd." zei ik en glimlachte dan. Nami knitke goedkeurend.
"Goed dan! Laat die taak dan maar aan mij over. Robin, jij gaat mee met Shiro zeker, morgen?" vroeg Nami. Robin knikte.
"Misschien dat we nog andere plekken kunnen ontdekken en meer over deze eiland kunnen te weten komen." "Ah, dan kan ik hiervan een map tekenen!" zei Nami trots. Ik glimlachte.
"Sorry dat ik jullie hierin mee moet sleuren." "Maak je niet druk, het is ook eens een pauze voor ons, hè, Shiro." zei Nami en Robin knikte.
"Zo brengt Luffy ons niet altijd in gevaar." zei Robin en ze grinnikte.
"En dan heeft de dokter ook eens rust.." zei ze en we keken naar Chopper die rustig aan het slapen was. Ik grinnikte en knikte.
"Fijn dat jullie het zo opnemen, echt waar." "Wij geloven in jou, Shiro. Wij weten dat jij deze training aankunt en dat je er veel sterker uit zal komen!" zei Nami en balde haar vuist. Ik knikte en keek haar vastberaden aan.
"Daar ben ik ook heilig van overtuigd!"
En het gaat goed met het schrijven! Whoop, whoop!
Ja, ik doe dus overduidelijk niet mee aan de "kerstmis specials" en de "oudejaarsavond specials" en dergelijke. Ik heb daar ook niet veel tijd voor, maar ik hoop dat jullie mijn verhaal nog blijven lezen :3
Hopelijk was dit hoofdstukje ook goed! ^_^
Nog veel leesplezier en een gelukkig nieuwjaar aan jullie allen toegewenst! Ik hoop dat jullie in een goede gezondheid zullen verkeren in 2015 en mogen al jullie wensen uitkomen! :3
Over and OUT! :D