Hallo iedereen,

Een fijne Valentijnsdag en veel plezier met het volgende hoofdstuk.

met vriendelijke groet

een boekenworm


Hoofdstuk 29 Zweinsveld

De rest van de vakantie waren er gelukkig geen processen meer, blijkbaar wilde de leden van de Wikenweegschaar ook tijd met hun familie doorbrengen. Er was echter nog steeds een enorme stapel huiswerk die de schoolgaande mensen in het nest hard moesten wegwerken. En op nieuwjaarsdag de Zwerkbalwedstrijd waarvoor Ginny, Harry, Ron uitgenodigd waren. Uiteindelijk hadden ze Demelza mee genomen, die zeker toen Gwendoline naderhand hun gedag kwam zeggen erg enthousiast was. Ron echter was aan het eind voorspelbaar humeurig, de Harpies hadden met 500-0 gewonnen. Zelfs in de rit terug naar Zweinstein waren Harry en Ginny nog bezig met hun huiswerk, dat ze in de vakantie hadden moeten doen. Terwijl Hermelien en Ron "patrouilleerde" of ten minste dat zeiden ze dat ze gingen doen.

In de weken na de vakantie kreeg iedereen het steeds drukker, niet alleen met huiswerk maar ook de tweede zwerkbalwedstrijd van Griffoendor tegen Huffelpuf kwam eraan. Waardoor Harry ook steeds meer trainingen plande. Toen aan het begin de laatste week voor de tweede zwerkbalwedstrijd aantrad was Harry dan ook wel opgelucht, hij kon niet alleen eindelijk bevestigen dat Ron deze wedstrijd wachter zou spelen. Maar hield ook nog maar 2 trainingen, waarbij hij iedereen instructie gaf om vrijdag vroeg naar bed te gaan zodat ze zaterdag tijdens de wedstrijd goed fit waren. Helaas kon hijzelf zich moeilijk aan zijn eigen advies houden, daarvoor was zijn stapel huiswerk nog te groot.

Zaterdagmorgen was een ochtend vol gelukwensen van stevig ingepakte leerlingen. Terwijl ze met het team naar de kleedkamers liepen was hij blij met de trui van Ginny die hij onder zijn zwerkbalgewaad aan had. Helaas zouden zijn vingers wel lijden onder de koude dag, zoekers mochten vanwege de huidherinneringen van snaaien geen gesloten handschoenen dragen. In tegenstelling tot drijvers, wachters en jagers die daarvoor speciale winterhandschoenen hadden. 'Oke jongens, en meiden zorg ervoor dat jullie je handen warm houden. Ik wil madame Plijster niet achteraf horen klagen over afgevroren vingers,' benadrukte Harry toen ze even later in een klein winterzonnetje het veld opliepen.

Aan de andere kant kwamen de spelers van Huffelpuf in het kanariegeel aanlopen. Kuipers een van de jagers van hun meldde zich net als Harry bij madame Hooch voor de wedstrijd begon. Harry huiverde lichtjes toen er een koude windvlaag blies terwijl madame Hooch vroeg om een eerlijke wedstrijd. Onder toeziend oog van het publiek, schudde de twee hun hand. Waarna de ballen werden losgelaten en de spelers opstegen.

Harry steeg snel op, zoekend naar de snaai. Het viel hem ook op dat het bevroren gras, een verraderlijke schittering had en makkelijk was te verwarren met een snaai in de zon. De jagers speelde goed samen, net als de drijvers. Maar hij zag Ron nerveus rond de doelpalen cirkelen. De spelers van Huffelpuf waren niet uitzonderlijk goed, in tegenstelling tot hun samenspel die dat wel was. Ginny straalde in de wedstrijd, net als de andere spelers die genoten van de wedstrijd. Er was nog geen punt gescoord, doordat de jagers constant de slurk van elkaar afpakte. Toen Harry de snaai al zag, hij wierp een blik op Sappelaar die de andere kant op vloog. Hij dook zo snel als hij kon naar de snaai die zich midden tussen de jagers bevond. De andere spelers zagen Harry hun kant op duiken en vlogen aan de kant, waardoor niet alleen Sappelaars aandacht getrokken werd maar ook van één van de nieuwe spelers van Huffelpuf. Die daardoor de slurk liet vallen. Ginny dook achter de slurk aan terwijl Harry nog steeds richting de snaai vloog inmiddels gevolgd door Sappelaar. Ginny en Harry raceten, Ginny probeerde een doelpunt te scoren nog voor Harry de Snaai kon grijpen. Ze had het geluk dat ze zich op een kwart van Hufflepufs doelpalen bevond en Shamaila Malak de nieuwe wachtster van Huffelpuf hield Ginny scherp in de gaten. Hoorde Harry omgeroepen worden terwijl hij zich naar de snaai haastte met Sappelaar nog steeds ver achter hem. Uiteindelijk greep hij de snaai en zag de slurk langzaam naar beneden vallen achter de doelpalen van Huffelpuf. Ze hadden gewonnen met een goede 160 punten voorsprong. Eenmaal beneden wachtte hem een groot aantal enthousiaste zwerkbalfans van Griffoendor op, die duidelijk hun overwinning wilde vieren samen met de aanvoerder en zijn team.

Zondagmorgen werd Harry alweer vroeg wakker, nu de lykantropyclub minder regelmatig samenkwam wilde hij geen enkele keer missen en deze keer mocht hij zelfs de kleine Teddy van Andromeda meenemen. Veel leden vooral de vrouwelijke waren zijn grootste fans, hij ging dan ook met veel plezier mee. Ook Ginny ging graag mee en werd vaak om hulp gevraagd, iedereen in de school leek dan ook tegen hun op te kijken. Hij werkte zich die morgen dan ook met grootste moeite door zijn huiswerk heen samen met Ginny, Ron en Hermelien. Al hielp die laatste de rest ook wel met hun huiswerk. En vooral uitrusten voor de drukke schoolweek weer begon. Maandag was altijd een erg drukke dag met bezweringen, toverdranken en gedaanteverwisseling en dan 's avonds ook nog hun faunaatlessen. Iedereen wist inmiddels al wel wat hun dierlijke vorm zou worden, al waren de specifieke kenmerken waaraan ze herkend werden nog niet bij iedereen duidelijk. Ginny vond zijn vorm van een goudkleurige kerkuil wel grappig. Net als de uilen die de Harpies gebruiken, zei ze lachend toen ze erachter kwamen. Harry deed dan ook zijn uiterste best tijdens de lessen en was dan ook erg blij toen hij begin Februari te horen kreeg van professor Anderling dat hij mocht beginnen met het transformatieproces zelf. De theorie ervan was zwaar geweest maar het daadwerkelijke spreukwerk relatief makkelijk, al mocht hij alleen oefenen in haar, professor Barn of madame Plijsters bijzijn.

Dinsdag gebeurde er echter iets schokkends, professor Anderling kwam tijdens de lunch naar hem toe. De Wikenweegschaar wilde hem nogmaals oproepen in het proces tegen Malfidussen, het verbaasde Harry eigenlijk niet. Hijzelf vond het ook een erg lastig proces. Tijdens de lunch kwam Harold Bold hem ophalen, al kon hij niet laten om zelf ook eerst mee te eten voor ze naar het ministerie gingen. Na de lunch liepen professor Barn, Harold en Harry naar het kantoor van de professor daar gooide ze wat brandstof in het vuur waarna ze toestemming hadden om rechtstreeks in het schouwershoofdkwartier binnen te gaan. Vanwaar Harry onder begeleiding van Harold en schouwer Civiel naar beneden werd geleid.

In de kerker de rechtszaal zich bevond zat iedereen al klaar. 'Meneer Harry James Potter, u bent vandaag dinsdag 3 Februari hierheen geroepen om ons verdere uitleg te verschaffen over Lucius Malfidus, Draco Malfidus en Narcissa Malfidus. Gaat u zitten,' gebood de minister vervolgens terwijl hij naar de stoel in het midden van de zaal wees. Harry ging zitten, waarna de beide schouwers op hun plaats op de banken gingen zitten. Het was een drukke middag, de gehele raadszaal was vol, en Harry vermoedde dat dat alleen al kwam doordat hij erbij was. Verschillende leden hadden blijkbaar nog een aantal vragen aan hem, die gingen voornamelijk over de relatie tussen Harry en Draco. Maar ook vroegen ze naar alles wat hij wist van Lucius en Narcissa Malfidus. En hoe Harry hun voormalig huiself Dobby had leren kennen. Ook de gevechten op Zweinstein kwamen ter sprake, en wat de rol van ieder van hun daarin was. Al met al waren ze de rest van de middag bezig, en vooral de vragen over Dobby eisten hun tol. Hij was dan ook opgelucht toen ze hem eindelijk terug naar Zweinstein begeleiden. Daar eenmaal aangekomen kwam hij erachter dat de les verweer tegen zwarte kunsten allang begonnen was en hij niet meer de les binnen mocht. Waarna hij in de leerlingenkamer bleef nerveus wachtend tot zijn vrienden klaar zouden zijn met de les.

Een uur later kwamen ze eindelijk binnen, Ron en Ginny met vuurrood boos gezicht en ook Hermelien keek erg serieus. 'Wat is er gebeurt?' Vroeg Harry verbaasd dat Andromeda zo'n reactie bij zijn vrienden had opgewekt.

Ron en Ginny waren beide zwaar geïrriteerd en lieten alleen een luide zucht horen toen ze gingen zitten. Hermelien hielp Harry meer. 'Hier zijn mijn aantekeningen van de les, lees het maar door dan zal je wel begrijpen waarom ze zo zijn.' Zei Hermelien voor ze naar een tafel verhuisde en een boek over gedaanteverwisseling opensloeg.

Harry keek de aantekeningen door, de les ging niet over de onvergefelijke vloeken die ze de week ervoor behandeld hadden. Maar over andere duistere vloeken, gevaarlijke vloeken die echter vooral beschreven waren in hun verdedigend gebruik. Van het huiswerk schrok Harry, ze moesten voor de volgende les een verslag erover schrijven en de week erna zouden ze de vloeken moeten demonstreren in een duel met hun lerares.

Ze zouden de vloeken moeten demonsteren, dat betekende dat ze zouden moeten oefenen. Besefte Harry die nu besefte waarom Ron en Ginny zo gefrustreerd waren. Hijzelf zag er ook tegenop, en met een somber gezicht ging hij naast Ron, Ginny en Hermelien zitten werken aan de gemiste stof. De vloeken vervulde Harry met afschuw en hij dacht terug aan die keer dat hij Malfidus vervloekt had met zo'n vloek en vooral de schok van wat hij gedaan had. Met de hulp van Hermeliens aantekeningen kwam hij al genoeg vervloekingen tegen, in combinatie met de vloeken die de Dooddoeners tegen hem gebruikte had hij er nu voldoende had om een goed verslag te maken.

De volgende morgen kwam er een kleine oehoe naar Harry toe gevlogen met een brief voor hem. 'Is dat niet Parvati's uil?' vroeg een van zijn jaargenoten terwijl Harry zijn brief losmaakte en hem een stuk spek aanbood. Waarna Harry de brief openmaakte en hij samen met Ginny die over zijn schouder meekeek begon te lezen.

Beste Harry,

Wij voelen ons vereerd dat je aan ons denkt om een autobiografie te schrijven en accepteren zowel je verontschuldigingen als je bedankje zonder er diep over te hoeven nadenken. Je verzoek echter vonden wij wat lastiger, vandaar ook ons late antwoord. We zouden jouw, Ron, Hermelien en Ginny daarover graag zelf willen spreken. Misschien het eerstvolgende keer dat jullie naar Zweinsveld gaan? Ik hoop dat jullie het niet erg vinden als onze vader er ook bij is.

Hopelijk zien we jullie in Zweinsveld.

Met vriendelijke groet,

Padma&Parvati

'Wanneer is de eerstvolgende keer naar Zweinsveld?' Vroeg Ginny onschuldig.

'Niet het eerste weekeind, maar het weekeind erop. Op zaterdag de zestiende,' gelukkig niet op Valentijnsdag zelf bedacht Harry zich terwijl hij terugdacht aan dat rampzalige afspraakje met Cho op die dag.

'Denk je dat Ron en Hermelien al plannen hebben?' Vroeg Ginny. Harry haalde zijn schouders op, hij wilde eigenlijk niet weten hoe het liefdesleven van zijn twee beste vrienden eruit zag. 'Je zal het toch moeten vragen,' zei Ginny terwijl ze een antwoord terug schreef waarbij ze zei dat zijzelf en Harry hun die dag graag zouden willen tegenkomen.

Vervolgens stond Harry op om richting gedaanteverwisseling te gaan. Ron en Hermelien echter waren maar net op tijd in de les, gelukkig voor hun had Harry een plaats voor hun vrijgehouden. Alhoewel professor Barn hen geen tijd gunde om met elkaar te praten. Na de les haastte Hermelien zich alweer het lokaal uit naar haar volgende les. 'Hey Ron,' zei Harry blij dat hij nu eindelijk met zijn vriend kon praten.

'Wat is er?' Vroeg hij terwijl ze samen naar de Griffoendortoren liepen.

'Hebben jullie iets te doen volgende week zaterdag?'

'Je bedoelt tijdens het Zweinsveld weekeind?' Harry knikte bevestigend. 'Ik weet niet, denk jij dat zei iets wil doen. Zoiets als wat jij en Cho deden?' Vroeg Ron onzeker.

'Geen idee, zouden jullie met mij en Ginny mee willen.'

'Op een afspraakje?' Zei Ron met een lichte afschuw.

'Nee, nee, zo niet.' Zei Harry enigszins geschrokken. 'Ik heb Padma&Parvati geschreven of ze me willen helpen met een biografie, voor iemand als Rita er een kan schrijven. Ze helpen nu hun vader die wel redelijke artikelen schrijft voor de ochtendprofeet.'

'De profeet?' Zei Ron achterdochtig die niet vergeten was hoe vreselijk het blad hun in het verleden had behandeld.

'Zijn verslag van de persconferentie was wel goed, en je kent Padma en Parvati toch.'

'Ja,' gaf Ron schoorvoetend toe. 'Maar gaat het wel goed dan denk je?'

'Het is een eerste overleg, en ze vroegen zelf of jij, Hermelien en Ginny erbij wilde zijn.'

'Ik weet niet, kunnen we er vanmiddag verder over praten. Je weet wel als de anderen er ook bij zijn,' zei Ron terwijl hij in een van de comfortabele stoelen in de leerlingenkamer neerplofte.

Tijdens de lunch informeerde Ginny, Ron en Harry Hermelien over het verzoek van de Patil-tweeling. 'Oh wat een goed idee, van professor Anderling.' Slaakte Hermelien uit toen hij vertelde van de autobiografie, ook knikte ze begrijpend toen Harry vertelde van het verzoek van de tweeling dat hun er die dag bij zouden zijn. Vervolgens sommeerde ze een rol perkament om zelf ook een brief naar de tweeling te schrijven. 'Om één uur in de drie bezemstelen?' Vroeg ze aan de rest terwijl ze nauwelijks opkeek van de brief.

'Ehm ja hoor,' bevestigde Harry en Ron.

'Kan het een halfuurtje later?' Ik hoopte namelijk tijdens de lunch ergens te picknicken, zei ze terwijl intens naar Harry keek.

'Een halfuurtje maar?' Vroeg Hermelien met opgetrokken wenkbrauw.

'Ja, dat is denk ik wel genoeg voor wat ik geplant heb.' Zei ze zonder enige twijfel.

'Weet jij het?' Vroeg Ron zachtjes aan Harry.

'Nee, ik wist niet eens dat ze iets geplant had.' Zei hij terwijl de dames de brief nog eens aan het nalezen waren.

Tot Harry's grote verbazing kwam de kleine oehoe de volgende morgen weer naar de Griffoendor tafel vliegen om ditmaal voor Hermelien en Ginny te landen. Die nerveus en vol afschuw hun essay nog eens na zaten te lezen. 'Oh mooi, Harry het is geregeld.' Zei Hermelien een stuk vrolijker na het lezen van de brief. Waarna ze de brief doorgaf aan Harry voor ze met overduidelijke tegenzin naar verweer tegen zwarte kunsten vertrokken.

Ze waren niet de enige die met frisse tegenzin in de klas zaten, zelfs Andromeda of professor Zwarts zoals ze in de klas genoemd wilde worden. Gaf toe dat dit geen leuk maar echter wel een noodzakelijk onderdeel was van hun opleiding. Men moest de duistere kant ook kennen om ervoor een verweer tegen te bedenken.

'Ik ben blij dat Sneep dit niet aan ons behandeld zeg, die man zou veels te veel genieten van onze afschuw.' Fluisterde Ron in Harry's oor terwijl de professor haar inleiding in de les gaf.

Harry knikte simpelweg met zijn hoofd, terwijl professor Zwarts inmiddels hun huiswerk sommeerde. Waarna ze op bord enkele spreuken schreef die ze tijdens de vorige les had behandeld opschreef, enkele doelwitten configureerde en hun de opdracht gaf om deze te oefenen op de doelwitten. Waarna ze de verslagen begon door te lezen. Af en toe kwam ze blijkbaar een nieuwe vloek tegen en voegde deze toe op het bord.

'We hoefde ten minste de uitwerking van de vloeken deze keer niet te zien,' zuchtte Ginny toen ze vermoeid aan het eind van de les terug naar de leerlingenkamer liepen.

'Deze keer? Wanneer oh ja sorry Ginny.' Merkte Ron gelijk op.

Harry trok Ginny dicht tegen zich aan, ze zag bleek en had duidelijk moeite gehad met de les.

'Kun je niet vragen aan Andromeda of je dit mag overslaan, gezien vorig jaar.' Vroeg Harry zachtjes aan haar.

Ginny keek fel naar hem. 'Ik ben niet de enige in die klas op wie ze moesten oefenen.' Ron, Harry en Hermelien stopte geschrokken in hun pas. Ze wisten dat er vorig jaar vloeken geoefend moesten worden op leerlingen die moesten nablijven, ze wisten dat Ginny een van de leiders was geweest van SVP en waarschijnlijk vaak had moeten nablijven. Maar om het daadwerkelijk te horen bevestigd worden, juist nu ze die vloeken zelf moesten bestuderen. Schokte hun. 'Sorry, ik had niet zo grof moeten zijn.' Vervolgde Ginny toen ze zag hoe hun drieën geschokt waren.

'Gaat het?' Vroeg Marcel die blijkbaar iets achter hun had gelopen en waarschijnlijk had geraden wat er gebeurt was.

'Oh eh ja hoor,' Marcel. Zei Hermelien met een hoog stemmetje, maar het was Harry duidelijk dat ze er nog steeds van geschrokken was.

'Hoe gaan jullie ermee om?' Vroeg Harry bezorgt.

'We praten, zei Marcel. Met iedereen die er vorig jaar hier was,'

'En ook moest nablijven,' vervolgde Ginny toen Marcel stilviel.

De rest van de ochtend probeerde Harry niet te denken aan wat Ginny die morgen had verteld, maar elke keer als hij weer wilde beginnen met oefenen moest hij er onwillekeurig aan terugdenken. Hij was dan ook blij dat professor Banning een hele lading bezweringen opgaf om te bestuderen en te oefenen voor de volgende les. Het weerhield hem er in ieder geval om al te veel eraan terug te denken. En 's avonds hield hij een extra vermoeiende zwerkbaltraining, om maar vooral niet eraan te hoeven te denken. Tot luid protest echter van een aantal van zijn teamleden, Ginny echter bedankte Harry ervoor. Hij was blijkbaar niet de enige die minder nachtmerries had na een vermoeiende zwerkbaltraining.

Dinsdagmiddag hing er een bedrukte sfeer bij de lunch bij de laatstejaars die verweer tegen zwarte kunsten volgde. Vooral toen bleek dat madame Plijsters bij de les aanwezig was. 'Voor de leerlingen van vorig jaar, mag ik jullie eraan herinneren dat ik ditmaal wel ben toegestaan jullie te helen.' Zodra er een spreuk treft, sprak ze gelijk aan het begin terwijl ze rondkeek en haar ogen bleven hangen op een groot aantal SVP leden. En Harry vreesde dat dat degene waren die het meest moesten nablijven, gezien Marcel, Ginny en Loena er ook bij zaten.

Vervolgens riep Andromeda iedereen een voor een willekeurig naar voren toe om enkele spreuken mee te wisselen, voor madame Plijsters ingreep en een van beide moest helen. Harry wist niet of hij nou blij moest zijn of niet dat de leerlingen die vorig jaar de meeste klappen hadden opgevangen (lees Ginny, Marcel en Loena) als eerst mochten en niet hoefden toe te kijken hoe de anderen het er vanaf brachten. Harry Ron en Hermelien waren helemaal als laatste aan de beurt en Harry was dan ook blij dat de professor eindelijk zijn naam noemde. Tot hij tegenover haar stond en besefte dat hij die vreselijke vloeken tegen haar zou moeten uitvoeren. Hij had er eerst al moeite mee om haar te vervloeken maar toen zij een vloek die ze moesten bestuderen op hem af vuurde kikte zijn instinkt in. Hij zag de vloek op hem af komen, ontweek hem, en vuurde een lamstraal haar kant op.

'Alleen vloeken die we in de les behandeld hebben, Potter.' Herinnerde professor Zwarts nadat madame Plijster haar weer had wakker gemaakt. Waarna ze weer verder gingen met hun duel. Dit keer begon Harry eerst, terwijl hij zich concentreerde op de vloek waarbij hij zijn uiterste best deed om de uitwerking ervan probeerde te vergeten. Of eigenlijk meer dat het Bellatrix was die tegenover hem stond dan Andromeda. Het lukte beter met de laatste methode, waarna hij werd weggestuurd. Hij hoopte oprecht dat hij niet weer in zo'n situatie terecht zou komen, waarbij hij mensen die hij als vrienden beschouwde moest vervloeken. Gelukkig stonden bijna alle leerlingen buiten het lokaal op iedereen te wachten om de duellen na te bespreken. De meeste leerlingen uit Ravenklauw deden dit om te weten hoe ze het gedaan hadden. Andere leerlingen hadden meer behoefte aan gezelschap om te herinneringen van vorig jaar vooral te vergeten. De leden van de SVP vlokte om Harry heen nieuwsgierig hoe hun leider het gedaan had, toen hij vertelde dat zijn eerste reactie was om de professor te verlammen nadat ze een vloek op hem afvuurde. Was er een vrolijk gelach in de gang te horen.

Even later kwam een nerveuze Ron naar buiten, hij had gedaan wat de opdracht was. Vertelde hij terwijl het duidelijk met tegenzin was. Zijn aandacht was echter niet op zijn vrienden gericht, maar op de deur naar het lokaal. Waar alleen Hermelien nog bezig was met haar duel, de opluchting die te zien was op zijn gezicht toen Hermelien ongedeerd naar buitenkwam sprak boekdelen. Hij hield van haar.

Hij bleef als een klein kind om zijn vriendin heen hangen terwijl Hermelien samen met enkele Ravenklauwen de verschillende duellen besprak en de mogelijke uitslagen.

Donderdagmorgen kregen ze de uitslag te horen, nadat professor Zwarts iedereen eraan herinnerd had dat een P.U.I.S.T. niveau examen altijd eindigde met een duel met een schouwer. Waarna ze de uitslag kregen. Iedereen had een voldoende en de leerlingen die ten minste één van de behandelde spreuken had weten te produceren kreeg een boven verwachting, als het ze zelfs gelukt was meerdere met een goed niveau hadden gedaan een uitmuntend. 'Vergeet niet het gaat in dit geval om het begrip van hoe deze spreuken werken, niet om het kunnen uitvoeren ervan. Of in sommige gevallen ervoor kiezen dit niet te doen,' eindigde ze mee waarbij de professor nog eens duidelijk in Harry's richting keek.

Ook in andere vakken begon er informatie verstrekt te worden wat er van ze verwacht zou worden op de komende examens. Hermelien begon nu al met het opstellen van studieroosters en het reviseren van alle stof die ze de afgelopen zeven jaar op school gehad hadden. Ze begon zelfs de spreuken te oefenen die ze zichzelf geleerd hadden om de tijd te doden, zoals pratende Patronussen, de verschillende spreuken waaronder ze geschuild hadden, of de onnaspeurbare zwelspreuk. Ginny echter had een heel ander idee, zij wilde graag professioneel zwerkbal spelen. Ze was in het nieuwe jaar begonnen in de ochtend met hardlopen en andere conditietrainingen, voor ze naar de lessen ging of begon te studeren. Ook Ron en Harry werden door hun vriendinnen gepusht om harder te gaan studeren, zodat hun tijd samen voornamelijk in gezelschap van studieboeken bestond.

De grote uitzondering hierop was de zaterdag van het Zweinsveld weekeind. Iedereen had blijkbaar zin in wat anders dan studeren zeker nu leek dat er dit jaar geen strenge winter zou zijn. Ondanks de frisse wind stond Ginny erop te gaan picknicken in de heuvels rond het dorpje nadat ze de eerste twee uren door het dorpje waren geslenterd. Eenmaal op een rustig plekje buiten het dorp riep Ginny "Kleef", die ze van tevoren al had gevraagd om voor een kleine lunch te zorgen. Tegen de tijd dat ze ruim en breed waren uitgegeten liepen ze samen weer rustig terug richting de drie bezemstelen. Om onder het genot van een boterbiertje te wachten op Ron, Hermelien, Padma, Parvati en Amal hun vader.

Ze waren veels te vroeg en waren al aan hun tweede drankje toe, voor één van de andere binnenkwam. 'Hey Harry en Ginny,' zeiden de tweeling toen ze Harry en Ginny in een hoekje hadden zien zitten.

'Ik geloof niet dat we geïntroduceerd zijn aan elkaar,' zei een man van middelbare leeftijd die net als de tweeling van indiaanse afkomst was en achter hun was gelopen. 'Ik ben Amal Patil, en jullie zijn meneer Potter en juffrouw Wemel neem ik aan.' Vervolgde hij terwijl hij vriendelijk zijn hand uitstak.

'Aangenaam kennis te maken, meneer Patil.' Zei Harry terwijl hij streng werd opgenomen door de man, terwijl hij de hand aannam.

'Hetzelfde, meneer,' zei Ginny terwijl ook zij hem begroetten.

'Gaan jullie maar alvast zitten, ik ga even drankjes halen voor mijn twee dochters.' Zei hij terwijl Harry en Ginny weer gingen zitten.

'Hallo Parvati, hoe gaat het met jou?' Vroeg Hermelien die net aan was komen lopen.

'Oh ehm, goed.' Antwoordde ze terwijl ze even ongemakkelijk naar haar zus keek.

'Hoi Padma, met jou ook alles goed.' Vervolgde Hermelien die deed alsof ze de blik tussen de twee zussen niet gezien had.

Voor Padma echter kon antwoorden kwamen Ron en meneer Patil al terug met enkele drankjes. 'Juffrouw Griffel, neem ik aan.' Groette de man terwijl hij de drankjes op tafel neerzette, zodat hij haar hand kon schudde. Waarna ze alle drie gingen zitten. 'Ik neem aan dat Harry hier heeft verteld waarom we hier zijn.' Begon meneer Patil gelijk met een veels te serieus gezicht voor de informele gelegenheid. Beleefd knikte ze allemaal hun hoofd. 'Mooi, ik ben blij dat jullie konden komen.' Vervolgde hij terwijl hij naar Hermelien, Ginny en Ron keek. 'Mijn dochters vertelde altijd al hoe hecht jullie met Harry hier waren, het zal ons dan ook een genoegen zijn om jullie allemaal te interviewen.'

'Ron en Ginny keken verbaasd. Jullie willen ons interviewen?' Vroeg Ron verbaasd.

'Ja,' zei Parvati alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

'Jullie waren toch ook overal bij, niets is beter as je meerdere bronnen hebt die de informatie kunnen bevestigen,' vervolgde Padma.

Hermelien knikte bevestigend, terwijl meneer Patil zijn keel schraapte. 'Kan ik verder gaan?' Vroeg Amal vervolgens. Niemand gaf antwoord en meneer Patil greep opnieuw de kans. 'Harry, ik wou vandaag. Samen met mijn dochters enkele afspraken maken. Over waar we het over kunnen en hebben en zo, misschien alvast een eerste afspraak maken voor een interview. Zodat we ons kunnen voorbereiden maar ook enkele mogelijke andere bronnen kunnen zoeken. Nou zijn er onderwerpen waar jullie het liever niet over hebben?' Eindigde de man uiteindelijk mee.

Onderwerpen die hij niet wilde bespreken, vlogen door Harry's gedachten. Zoals de relieken en het laatste gruzielement, vlogen door zijn gedachten. Ook Ron, Hermelien en Ginny hadden blijkbaar een aantal dingen in hun gedachte die ze liever niet publiekelijk bekent hadden. Maar geen van hen leek erg enthousiast om erover te beginnen.

'Zullen we anders eerst ons lijstje doorlopen van wat we graag willen behandelen?' Vroeg Padma na een paar minuten van geladen stilte.

Harry en de andere knikte opgelucht, misschien zouden hun onderwerpen wel helemaal niet ter sprake komen. Van de relieken kon hij nog begrijpen, maar over de gruzielementen zouden waarschijnlijk sinds de persconferentie wel vragen over gesteld worden. Vreesde Harry.

'Oke laten we bij het begin beginnen,' stelde meneer Patil voor. 'Halloween, ben je er ooit achter gekomen wat er precies is gebeurt die fatale Halloweensnacht dat James en Lilly werden vermoord.'

'Helaas wel,' mompelde Harry terwijl Hermelien, Ron en Ginny bezorgd naar Harry keken.

'Kunnen we het daarover hebben?' Vroeg Parvati voorzichtig.

'Liever niet, maar het moet waarschijnlijk wel. Om te vertellen waarom hij achter mij aanzat, hoe ik het overleefd heb en als alles over de gruzielementen wil weten. Al kan dat laatste beter niet openbaar worden.' Zij Harry duister terwijl hij terugdacht aan alles wat hij erover te weten was gekomen. 'Ik ben liever geen studieobject, weet je.' Voegde hij er op iets vrolijkere toon aan toe. Wat een kleine lach bij de tweeling opwekte, zij hadden immers samen met divinatie gevolgd

'Oke, dus niks gedetailleerds over de gruzielementen.' Vatte Padma samen terwijl ze dit opschreef.

'Dat zou het beste zijn,' zei Hermelien terwijl Ron, Harry en Ginny een stuk opgeluchter keken.

'Nou vervolgens jouw jeugd. Ik begreep dat er enige roddels zouden zijn dat jij jouw oom en tante haatte?' Vroeg meneer Patil.

'Ik hoop niet dat jullie de Duffelingen willen interviewen,' zei Ron die genoeg van Harry had gehoord over dat onderwerp.

'Eigenlijk wel, hoezo kan dat niet?' Vroeg meneer Patil.

'De Duffelingen hebben magie altijd gehaat, of waren er op zijn minst bang voor. Hoewel tante Petunia en Dirk een stuk aangenamer zijn tegenwoordig,' voegde Harry rustig toe.

'Oke, dreuzelkant van de familie beter vermijden. Is er iemand anders die we over jouw jeugd kunnen vragen, een oude schoolvriend misschien.' Opperde Padma onschuldig.

'Ehm Arrabella Vaals, paste vroeger op mij.' Zei Harry enigszins ongemakkelijk.

'Geen jeugdvrienden,' reageerde Amal verbaasd.

Harry voelde zich plotseling erg ongemakkelijk, terwijl iedereen aan hun tafel geïnteresseerd naar Harry keek. 'Niet echt nee,' zei Harry terwijl hij probeerde niet te herinneren hoe dat kwam.

'Jammer dat dit zo'n ongemakkelijk onderwerp is, sommige mensen zouden graag weten hoe het jouw die eerste tien jaar in de dreuzelwereld was vergaan.' Zei meneer Patil duidelijk teleurgesteld. Harry wist niet goed wat hij hiervan moest maken, en zweeg dan ook wachtend tot meneer Patil verder zou gaan met zijn lijst van onderwerpen.

'Je schooljaren mogen we toch we wel behandelen,' Vroeg Parvati.

'Ja, het meeste wel.' Zei Harry die bedacht dat hij de ware aard van het dagboek dat hij in zijn tweede schooljaar had vernietigd beter niet openbaar kon worden.

'En vorig jaar?' Vroeg ze door.

'Niet alles kan veilig openbaar gemaakt worden,' zei Hermelien nog voor Harry zijn mond open had kunnen doen.

Parvati knikte begrijpend met haar hoofd, maar Padma en haar vader keken echter verbaasd naar Hermelien en vervolgens naar Harry, Ron en Ginny. Om te kijken of zij het met hun vriendin eens waren. 'Weten jullie het zeker?' Vroeg meneer Patil.

'Ja, sommige dingen zal ik niet verder vertellen dan de mensen die er nu al van weten.' Zei Harry die niet overwoog om net als Smalhard bij iedereen die hem uitkwam hun geheugen te wissen.

Hermelien, Ron en zelfs Ginny leken het roerend met hem eens. 'En jouw relatie met professor Perkamentus, en Sneep, zijn die ook verboden terrein.' Vroeg Amal die duidelijk niet te lang op één onderwerp wilde blijven hangen.

'Er zijn dingen bij die professor Sneep of Professor Perkamentus liever voor zich wilden houden, die ik niet in detail wil bespreken.' Zei Harry eerlijk.

'En de op de persconferentie genoemde gruzielementen?'

'Daar ga ik niet op in.' Zei Harry die vreesde wat er gebeuren zou als ze in het departement van Mystificatie te weten zouden komen wat hem overkomen was. Of St. Holisto's Hospitaal voor Magische Ziektes en Zwaktes

'Oke, zijn er nog dingen die jullie vinden dat behandeld moeten worden?' Vroeg de man vervolgens aan Harry, Ron, Hermelien en Ginny.

'De profetie', zei Ginny zonder enige twijfel in haar stem.

Ron en Hermelien knikte bevestigend, en ook Harry moest toegeven dat de oh zo belangrijke profetie vermeld moest worden. Het was de reden waarom Marten achter hem aan was gegaan, zijn ouders vermoord had, hem ten koste van Sirius naar het ministerie gelokt had en indirect waarom Sneep was overgelopen. Zelfs vermoedelijk de reden dat Marcels ouders waren zoals ze nu waren.

Daarna keek hij nog eens vragend naar Harry, Ron en Hermelien. Ron en Harry zwegen, niet wetend wat ze nog moesten toevoegen. Hermelien echter greep twee lijstjes uit haar zak. 'Deze onderwerpen mogen niet besproken worden,' zei ze terwijl ze het eerste lijstje gaf dat geschreven was in rode inkt. Over het andere lijstje, dat in groene inkt was geschreven zwaaide ze nog eenmaal haar toverstaf over voor ze hem aan Padma overhandigde. 'En deze onderwerpen mag je zeker niet vergeten,' vertelde ze daarbij.

'Dank je Hermelien,' zei Padma terwijl ze het lijstje snel overkeek.

'Nou ik begrijp dat met de opkomende P.U.I.S.T.-examens jullie de interviews liever naderhand hebben,' Hermelien zuchtte opgelucht toen meneer Patil dit voorstelde. 'Dus leek me het praktisch om jullie interviews in Juni te beginnen. Harry, zullen we met jou beginnen. Wat dacht je van de 30ste?' Vroeg hij vervolgens.

'Is de school dan al uit?' Vroeg Harry aan Hermelien.

'Ja, het is de dag dat de Zweinsteinexpress teruggaat naar Londen.'

'Oh,' zei Harry geschrokken. 'Liever niet, dan.' Terwijl hij hoopte mee te gaan met de Wemels voor het welkom-terug-etentje waar Ron hem elk jaar over had geschreven. Iedereen keek hem verbaasd aan behalve Ron die met een vrolijke lach naar zijn vriend keek.

'Mam zal blij zijn dat je meekomt, Harry.' Zei hij zonder zijn vrolijkheid te verliezen, hij stak met zijn opmerking zelfs Ginny aan ermee.

'Ik begrijp hieruit dat je die dag al plannen hebt, komt 1 Juli dan wel uit?' Zei meneer Patil.

'Ja hoor, waar en hoe laat?' Was zijn wedervraag.

'Wat denk je van een uur of tien 's ochtends, op een plek waar jij je op je gemak voelt.' Zou ik suggereren.

Waar hij zich op zijn gemak voelde? Hij had geen idee waar ze daarvoor het beste heen zouden kunnen gaan. Zweinstein was geen optie meer dan, het Nest dat kon hij de familie Wemel niet aandoen. Die woonde daar en kon hij moeilijk vragen of zij de hele tijd niet beneden konden komen. En in een van zijn huizen, hij had geen idee welke. Moest hij toegeven. 'Ehm mag ik nog even nadenken over waar, ik bedoel ik stuur wel een uil met de locatie. Voor het einde van het schooljaar,' beloofde Harry.

'Oh prima,' zei meneer Patil tegen Harry. Terwijl ze opstonden om elkaar gedag te zeggen. 'Ik stuur jullie ergens in Juli wel een uil om een afspraak te maken,' vervolgde hij tegen de rest.

'Hey Hermelien, wij houden toch wel contact?' Hoorde Harry Parvati zeggen terwijl ze Hermelien omhelsde.

Harry hoorde haar antwoord niet, doordat hij en Ginny iedereen al gedag had gezegd en zij hem mee naar buiten trok. 'Kom op Harry we moeten vandaag nog oefenen voor professor Anderling. Als we deze spreuken beheersen mogen we misschien wel maandag allebei wel oefenen met transformeren.' Zei ze ondertussen enthousiast.