Veni Vidi Vici XXIX: The Competition Goes On! Trafalgar Law vs. Eustass Kid!

Het vuur van de avond was gedoofd, iedereen was terug in het kamp en lag al waarschijnlijk te slapen. Ik staarde met wijdopen ogen naar de donkere hemel, ik kon helemaal niet slapen met het voorval van daarstraks.

Ik wou gaan zwemmen, iedereen kwam me bijna achterna om mij te 'redden'. Het was lief, maar ik leefde nog...

Ik glimlachte en zuchtte bijna geluidloos. Ik werd al irritant toen ik hier al een halfuur lag zonder dat ik een oog dicht kon doen. Na wat getwijfel, stond ik toch op en ging ik een beetje wandelen. Ik wou mezelf vermoeien om dan uiteindelijk te kunnen slapen.

Het moment dat ik bij het strand kwam, voelde ik iemand mijn hand vastgrijpen. Ik hield mezelf zo hard in om niet te schreeuwen of die een mep te verkopen. De maan verscheen van achter de wolken en ik zag het gezicht. Roronoa Zoro.

"Kom mee, we moeten praten." fluisterde hij.

Hij trok me mee, ver genoeg van het kamp om rustig te praten. We zetten ons neer en ik keek Zoro aan.

"Ik lig toch niet buiten de competitie?" vroeg hij en greep mijn hand vast. Ik was verrast van zijn reactie. Mijn mond ging lichtjes open, ik kon niets zeggen, ik wist zelfs niet wat te zeggen.

"Zoro... Als jouw liefde niet sterk genoeg is, kan jij de ware niet zijn. Ik was er heilig van overtuigd dat jij mijn ware was, tot dat Kid kwam." vertelde ik hem, maar het was precies alsof ik tegen de muur praatte. Hij trok me naar zich toe en kuste me.

Neen. Dit voelt niet goed!

Ik duwde Zoro weg en verbrak de kus. Ik hield hem op een afstand en schudde mijn hoofd.

"Neen... Dit voelt niet goed, Zoro!" Ik stond op en keek hem aan.

"Maar, Shiro... Ik zie je graag." zei hij en ik glimlachte cynisch. Ik draaide me weg van hem.

"Weet je nog, toen ik je heb gezegd dat ik je zag zitten? Jij zei toen dat er geen plaats was voor liefde. Weet je mijn antwoord daar nog op?" vroeg ik en keek over mijn schouder heen, naar hem. Zijn verwarde gezicht zei meer dan genoeg. Zuchtend keek ik voor mij.

"Ik had je gezegd dat je later terug naar mij ging komen en dat het dan te laat ging zijn..." vertelde ik hem en ik stapte dan op mijn gemak weg.

"Je bent ook veel te laat, Zoro."

Ik was terug naar het kamp aan het wandelen en ik had het gevoel dat dit moest gebeuren. Ik kruiste mijn armen en naderde het kamp. Ik keek naar het groepje jongens en zag Kid daar ergens alleen liggen. Ik stapte voorzichtig naar hem toe en stapte over van alle objecten en mensen.

Ik zette me eerst naast Kid en legde me dan neer. Kid opende zijn ogen en keek me dan aan.

"Kom hier..." fluisterde hij en trok me dichter naar zicht toe. Zijn warme armen omhelsden me en zijn jas viel dan ook meteen over mij heen. Ik zuchtte opgelucht en hield hem stevig vast.

"Heb je met Zoro gepraat?" vroeg hij dan zachtjes.

"Ja, maar het had niet veel zin. Het leven gaat verder, he, Kid." zei ik en ik hoorde hem hummen.

"Kom, laten we slapen, Shiro.." fluisterde hij en ik sloot mijn ogen.


Volgende ochtend werd iedereen wakker in de ochtendgloren. De zon begon op te komen en ik voelde een jas over mijn hoofd gaan. Ik opende mijn ogen en zag Kid naast mij. Ik bloosde, maar herinnerde dat ik naast hem was komen liggen.

Ik hoorde hem grommen en hij keek me aan met een open oog. Ik grijnsde en hield me in om niet te lachen.

"Wel, wel, wel. Geen ochtendmens, huh?" "Allesbehalve." zei hij.

Ik glimlachte lief en ik voelde dat de jas van Kid van ons werd afgetrokken. Killer had de job gedaan en ik gaf hem een thumbs up.

"Goed werk, Killer!" "Killer! Waarom doe je dat nou, jij idioot!" riep Kid en hij stond recht, klaar om Killer achterna te jagen. Ik lachte en Kid keek me aan.

"En jij, waarom sta je aan zijn kant?!" vroeg hij. Ik keek hem aan en had traantjes in mijn ogen van het lachen.

"Omdat het gewoon hilarisch is!" gaf ik toe en lachte verder. Ik kroop al overeind en rende tezamen met Killer weg van Kid.

Na een partijtje kat en muis, gingen we ontbijten en zette ik me naast Law.

"Goedemorgen, Law." zei ik hem en glimlachte.

"Goedemorgen, Shiro." zei hij terug. We kregen ons ontbijt en aten die dan kalm op.

"Moet je vandaag niet trainen?" vroeg hij dan en ik schudde mijn hoofd.

"Ik moet nog steeds zoeken." zei ik kalm.

"Dus ik heb nog steeds een kans?" vroeg hij en grijnsde. Ik keek hem aan en lachte.

"Ja, maar wees snel, zou ik zeggen." zei ik en grijnsde.

"Geen zorgen, Shiro." zei hij, net alsof hij zichzelf en mijzelf geruststelde. Ik at mijn ontbijt verder op in alle kalmte, tot dat Law me een kleine elleboogstootje gaf. Ik keek hem aan en zag hem glimlachen.

"Kom straks naar het strand." zei hij en stond op. Hij ging zijn eigen dingen doen en ik zag hoe hij zomaar wegstapte.

Chopper kwam naar mij toegewandeld en ik keek hem aan.

"Goedemorgen, Chopper." "Dag Shiro." zei hij vriendelijk.

"Heb je goed kunnen slapen?" vroeg ik hem dan. Hij knikte.

"En jij?" vroeg hij dan. Ik zuchtte.

"Viel mee." antwoordde ik eerlijk. Als ik gedaan had met te ontbijten, gaf ik mijn gerief aan Sanji en bedankte ik hem voor de maaltijd. Ik ging naar het strand en nam mijn handdoek mee. Ik was weer van plan om te gaan zwemmen.

Als ik aan het strand was, keek ik overal of ik Law zag, maar ik zag hem niet.

"Dan ga ik nu maar zwemmen, zeker.." "Mag ik meezwemmen?" Ik keek achter me en zag Law. Ik knikte. Ik deed mijn rok uit en liet ze bij mijn handdoek achter.

"Kleed je uit, met al je kleren ga je het water niet in." zei ik en kruiste mijn armen. Law kleedde zich uit tot aan zijn boxershort en ik greep dan zijn handen vast.

"Mio Dio," mompelde ik.

"dammi Il Tuo potere di Talento." zei ik iets luider. Een blauwe glans ging over mij en Law. Ik zag Law verbijsterd kijken naar de glans.

"Mio Dio," zei ik weer."dammi Il Tuo potere di Talento!" zei ik iets luider en de blauwe glans verscheen voor een tweede keer. Ik liet een hand los en tezamen gingen we het water in.

"Vertrouw je mij?" vroeg ik dan, toen we in het zee stonden. Het water reikte tot aan onze knieƫn. Hij keek me argwanend aan.

"Als je mij niet vertrouwt, dan lukt dit niet." zei ik en reikte mijn hand naar hem toe. Hij greep ze zelfzeker vast en ging met mij dieper de zee in.

"Voel je je energie nog?" vroeg ik dan en zag hem knikken. Ik glimlachte en ik begon te drijven en hij volgde mij.

"Ik laat je hand los, okay?" Ik liet zijn hand los en ik zag hem dan drijven en hij zwom dan een paar lengtes. Ik grinnikte en zwom zelf een beetje.

"Voelt goed, niet waar?" vroeg ik. Hij zwom naar me toe.

"Ja, ik moet toegeven dat ik dit wel mis." zei hij. Law greep me vast en kuste me dan zachtjes. Ik proefde het zeewater op zijn lippen.

"Dus het is tussen mij en Kid, huh?" vroeg Law dan. Ik keek hem aan en knikte.

"Goed. Laten we hopen dat de beste wint." zei hij en hield me vast.

Ik glimlachte en grinnikte.

"We zullen wel zien wie mijn ware is." zei ik dan. Law knikte en we gingen dan beide het water uit en droogden ons af. Eenmaal aangekleed, zaten we op het strand en begonnen we over kleine zaken te praten.

"Dus, waarom Zoro niet?" "Voelde niet goed op het einde. Zijn liefde is niet sterk genoeg."

"En Sanji?" vroeg hij dan. Ik schudde mijn hoofd.

"Toen hij me gisteren kuste, had ik al meteen gevoeld dat het een neen was."

"Dus het is echt nu tussen mij en Kid te doen." zei Law en ik knikte. Ik keek hem beledigd aan, toen ik doorhad wat hij echt zei.

"Wacht, heb je mij zojuist een leugenaar genoemd?" vroeg ik en keek hem gevaarlijk aan. Zijn cynische grijns zei meer dan genoeg.

"Jij eikel!" zei ik en gaf hem een boks tegen zijn bovenarm.

"Graag gedaan." zei hij en negeerde mijn belediging. Ik lachte en schudde mijn hoofd.

"Ik ben echt benieuwd wie mijn man gaat zijn." zei ik en kruiste mijn armen.


En hoofdstuk 29 is uit! Het is gezegd geweest, Sanji en Zoro zijn geƫlimineerd en het gaat verder tussen Law en Kid!

Wie gaat haar ware zijn...?

Nog veel leesplezier :3

Over and OUT! ^^