Hoofdstuk 29 terugkeer van de SVP en de Order.
Toen Henk hun had verteld wat er aan de hand was. Schoot iedereen uit een. Ron en Hermelien snelden zich naar de leerlingenkamer van Zwadderich. Loena en Marcel gingen naar de kamer van Ravenklauw. Ginny en Harry naar die van Griffoendor. Professor Stronk en professor Anderling gingen naar de kamer van Huffelpuf. De afspraak was dat ze van de ene leerlingenkamer naar de anderen zouden gaan, en dan de rest van het kasteel doorlopen.
Ron en Hermelien kwamen in kerker bij de leerlingen kamer van Zwadderich. Het was de bloederige baron zelf die de kamer binnen wilde. De ogen van de geest waren zilverachtig weg gekleurd. Het leek erop als of de geest bezeten was. Leerlingen waren vanuit de kamer verdedigingsspreuken op de geest aan het afvuren. Het haalde niets uit op de geest zo te zien, maar het hield hem wel buiten de deur.
Ron vuurde een Reducto spreuk op hem af maar dat leek hem alleen maar meer op te jutten. De baron draaide zich naar Ron en Hermelien en ging recht op hen af. De ene spreuk na de ander vuurde ze af op de baron maar niets hield hem tegen. Het hield hem wel op afstand maar niet tegen. Ron vertelde dat Hermelien naar links moest gaan dan ging hij naar rechts. Ron vuurde een vastbind spreuk op hem af en zijn benen werden aan elkaar gebonden. De baron kwam tot een val maar stond meteen weer op. Zowel Hermelien als Ron vuurde touwen op hem af. Bij de Zesde touw wist hij hoe hij ze moest breken. Daarna waren de touwen niet meer echt doeltreffend. Maar ze wisten niets anders op dit moment. Van uit het niets verscheen er een zak die de bloedige baron ving. Vlak daar na kwam er een glazen kast om de baron te staan.
"Hulp nodig Ron" klonk de stem van Leo Jordaan. "Nee Hermelien en Ron kunnen het best zonder ons hoor Leo" riep George van achter Hermelien. Hermelien draaide zich om en gaf George een grote knuffel. "He krijg ik niets" riep Leo.
Voor hij het wist had Ron zijn armen al om hem heen geslagen en hem een kus op zijn wang gegeven. "Normaal krijg alleen Hermelien zo een kus, maar voor jou maak ik een uitzondering" vertelde Ron aan Leo. Lachend liepen ze met zijn allen naar de grote zaal terug. Met de Baron zwevend achter hen aan.
Bij de grote zaal kwamen ze professor Anderling en professor Stronk tegen. Ze hadden een geest bij zich toen ze Leo en George zagen lopen met een glazen kist. Professor Stronk Toverde ook een glazen kist en duwde hun geest erin. Leo Jordaan nam de beiden kisten mee de grote zaal in. Zo wel de professoren als Ron en Hermelien liepen de trap op. Boven zagen ze nog net Fleur de hoek om rennen. Ron was het eerste boven met vlak achterhem George. In de verte hoorde se het gekletter van Spreuken die tegen de muren aan ketste. Het gekletter werd steeds harder. Ron ging steeds harder rennen om bij het gevecht te komen. Ron rende harder en harder en toen was het stil. Even later liep hij de hoek om en ging langzaam naar het einde van de gang. Hermelien en de professoren waren inmiddels bij Ron en George gekomen. Nog voor ze de hoek omgingen kwamen ze Marcel en Loena al tegen.
Loena en Marcel waren onderweg naar de toren van Ravenklauw. Van veraf konden ze commotie al horen. Terwijl ze de hoek om liepen zagen ze de klassen oudste met drie geesten aan het duelleren. Hoewel de geesten niets terug vuurden werden ze wel op afstand gehouden. Loena vuurde een plak bezwering die hield de geesten lang genoeg op afstand om de leerlingen de kans te geven om weg te komen. Marcel rende naar de aderenkant om zich tussen de leerlingen en de geesten te staan. Net als bij Ron en Hermelien werden de geesten alleen maar kwader. Marcel toverde een muur voor de geesten om hen tegen te houden. Dit scheen wel te werken maar dan hadden ze nog niet alle geesten onder controle. Loena probeerde ze net als Hermelien vast te binden. Maar net als bij Hermelien konden hun ook de touwen door breken. Marcel vuurde een plakbezwering tegen op de rug van de geesten. Loena gooide de geesten tegen de muur op en liet ze daar plakken. Op zich viel het wel mee vond Loena. Zo moeilijk waren de geesten niet. "Loena ik denk dat we de anderen moeten halen, en kijken of die een manier weten om ze mee naar de grote zaal te nemen". Zei Marcel tegen Loena terwijl hij haar hand pakte om haar mee te nemen. Net op het moment dat Marcel zijn rug naar de geest toe draaide liet de plakbezwering los. De geest viel vol op Marcel en begon hem aan alle kanten te slaan. Marcel die met zijn armen terug maaide probeerde van alles te raken maar raakte niets. Loens gebruikte de zweefspreuk om de geest van Marcel af te halen. Die gewoon in het rond bleef slaan. Het duurde niet lang voor dat hij het door had dat hij nog alleen op de grond lag. Met een rood hoofd hield hij op met slaan en stond gauw op. Loena hield twee geesten boven hem in de lucht. Marcel keek hoe die twee geesten zo bleven zweven. Terwijl hij zich aan het bedenken was wat hij moest doen, kwamen Bill, Fleur en Charlie om de hoek lopen. Bill toverde een glazen kist om de geesten in te doen. "Bill wat een geweldig idee nu kunnen we door het hele kasteel de geesten vangen". Riep Marcel enthousiast toen hij Bill zag staan. Loena liet de geesten er in zakken en toverde er de deksel op. Charlie werd met de kist naar de grote zaal gestuurd, De rest zorgde er voor dat ze naar de kamer van Griffoendor gingen. Ze wisten nog niet of Ginny en Harry alles al geregeld hadden, maar ze gingen er wel voor alle zekerheid kijken. Terwijl ze de gang uit liepen en de hoek om gingen kwamen ze Ron en George tegen.
Alle leerlingen werden naar de grote zaal gesteurd en net als bij Zwadderich en Huffelpuf. Daar zouden ze door de andere leerlingen opgevangen worden. Gezamenlijk met de professoren gingen ze op weg naar Griffoendor. Bill was al voor uit gerend en Fleur rende achter hem aan. Bill die nog steeds de weg in het kasteel wist was zo bij de leerlinge kamer van Griffoendor. Ze hoorde dat Ginny en Harry het onder controle te hebben dus ze deden het wat rustiger aan. Fleur liep als eerste de hoek om en zag wat Harry en Ginny aan het doen waren. "Dat is een mooi idee Harry maar ik zou ze in een kist doen" riep Fleur.
Harry en Ginny zagen Ron en Hermelien richting de kerkers rennen. Zelf gingen ze de trap op. Op de eerste verdieping gingen professor Anderling en professor Stronk links af. Zelf gingen ze bij de tweede etage rechts af op weg naar de kamer van Griffoendor. Ze zagen Loena en Marcel verder naar boven rennen voor de kamer van Ravenklauw. Harry wilde net de hoek om rennen toen Ginny hem vast pakte en terug trok. "Harry wacht even je weet niet wat ons om de hoek te wachten staat". Harry keek Ginny aan en knikte.
"Je hebt gelijk Ginny we kijken het rustig aan. Harry keek eerst langzaam de hoek om en toen terug naar Ginny. "De dikke dame houd zeven geesten tegen die naar binnen willen". Vertelde hij tegen Ginny terwijl hij haar weer aan keek. Samen overlegde ze hoe ze de geesten te lijf zouden gaan. Ze hadden maar een klein overleg nodig gehad toen ze de geesten te lijf gingen. Harry rende naar de linker kant terwijl Ginny naar rechts liep. Bij her eerste teken van Harry vuurde ze beide hun spreuken richting de dikke dame. Zonder dat ze haar raakte. Ze bleven de spreuken af vuren steeds dichter naar de geesten toe. Op deze manier werden de geesten beetje bij beetje naar achteren gedreven. Nu hadden ze de geesten in de gang en moesten ze hen nog zien te vangen. De touwen die ook zij afvuurde werkten op de duur ook niet. Hun plakspreuken werkte beter dan die van Loena maar ook die hielde niet. Harry toverde een Zak uit de lucht en plaatste die over de hoofd van een geest. Ginny plaatste drie zakken over drie geesten heen. Harry deed dat ook bij de laatste drie.
"Nou dat viel wel mee he Harry". "Ja je hebt gelijk Ginny". Op dat moment hoorde ze een gekraak achter hen. Beide draaide ze zich om en zagen de Geesten een voor een de zak open scheuren. "We zijn nog niet klaar als je het mij vraagt" vertelde Harry aan Ginny met een glimlach. Ginny glimlachte terug en rende naar de andere kant van de geesten. Ginny vond het wel leuk de geesten waren niet zo gevaarlijk. Althans nog niet voor zover ze gezien hadden. Het was wel even leuk om iets te proberen te pakken wat niet gepakt wilden worden. Harry vuurde een onzichtbare muur tussen hem en de geesten in. Ginny deed het zelfde aan de andere kant van de geesten. Langzaam brachten ze de muren naar elkaar toe. Zeven geesten die nu tussen Harry en Ginny stonden werden langzaam geplet.
"Dat is een mooi idee Harry maar ik zou ze in een kist doen". Klonk de stem Van Fleur achter Ginny. Ginny draaide zich om en liet haar toverstok zakken. Harry keek even met verbazing toen ook de muur van Ginny verdween. Drie van de zeven geesten hadden meteen door dat ze de vrijheid hadden en gingen op Ginny af. Harry schreeuwde dat ze moest blijven op letten. Ginny draaide zich van schrik om en keek recht in de ogen van een geest. Zijn handen kwamen boven het hoofd van Ginny uit. En kwamen als een vuist naar beneden recht op Ginny af. Van schrik kneep ze haar beide ogen dicht. Ze had geen tijd om weg te duiken en hoorde een bonk vlak bij haar oor. Langzaam keek ze met een oog naar boven en zag dat de geest in een kist was geplaatst. Schuldig keek ze naar Harry die de andere zeven geesten ook in kisten plaatste. Ze liep om de kisten heen en vloog hem om de nek. Na vijf keer sorry te hebben gezegd keek ze Harry schuldig aan. Die keek alleen maar lachend naar beneden en diep in haar ogen. In zijn gedachte riep hij "Ginny als het op jou broer Bill aan komt ben ik op de tweede plaats dat weet ik toch. Dus ik neem het jou niet kwalijk". Ginny keek nu helemaal schuldig van Harry en een beetje boos naar Bill.
"Ginny waarom kijk je mij boos aan ik heb toch niets gedaan "riep Bill terwijl hij haar aan keek. "Je mag wel blij zijn dat ik zo veel van jou hou Bill. Anders had ik nu Harry op jou afgestuurd". Harry keek naar Bill en draaide lachend met zijn toverstok tussen zijn vingers". Zo wel Bill als Harry barste in lachen uit. Ron, Hermelien en de anderen kwamen ook de hoek om lopen. Ze keken naar de zeven geesten die in de kisten zaten. Harry die de leerlingen kamer van Griffoendor binnen liep vertelde dat de leerlingen naar de grote zaal toe moesten. Leo Jordaan en Charlie Wemel waren ook naar boven gekomen en namen de kisten mee. George kreeg de sluipweg wijzer om alle leerlingen die weg waren geglipt op te sporen. Het leek erop dat het er algauw een stuk of tien waren.
Ginny wees naar de naam van Sabine en Ricky. Het zal weer die twee niet zijn zei ze lachend. George ging op weg om de leerlingen bij elkaar te zoeken hij zou Leo Jordaan mee nemen als hij de eerste leerling bij de grote zaal had achter gelaten. De anderen gingen alle geesten bij elkaar zoeken van boven naar beneden. Het leek erop dat alle geesten bezeten waren. Na elkaar brachten ze de enen geest na de andere naar de grote zaal. Om zich daar naar weer bij de andere te voegen. Na een uur kwamen George en Leo bij de anderen om ze te helpen. Alle leerlingen waren nu in de grote zaal. Het waren nu alleen maar de geesten die ze nog moesten hebben. Professor Anderling wist dat er totaal vijftig geesten waren in het kasteel dus het was makkelijk tellen. Toen ze er een naar de grote zaal had gebracht vertelde ze dat ze er nog tien moesten hebben.
Van uit de verte klonk er een hoop gestommel. Even keken ze om hun heen. Ron riep dat het van de derde verdieping kwam. Gezamenlijk rende ze er allemaal naar toe. Professor Anderling en professor Stronk kwamen wat later dan de anderen. Ze liepen de deur door die toegang gaf aan de derde verdieping. Aan het einde zagen ze de tien geesten vechten. Even was er een verwarring over wat er gaande was. Maar toen zagen ze dat drie van de tien geesten aan het terug vechten waren. Hermelien zag als eerste Haast onthoofde Henk die aan het terug vechten was. Loena zag dat de andere Rowena ravenklauw was en de dikke monnik. Dat waren de huisgeesten van de afdelingen. Dat waren de enige drie geesten die niet waren aangetast. Iedereen verspreide zich en schoten de drie geesten te hulp. Het was een kwestie van een aantal minuten voor ze alle geesten weer in een kist hadden gedaan.
George die nog even gauw een blik op de kaart wierp zag dat er niemand meer in het kasteel rond liep. Alles was netjes in de grote zaal. Professor Anderling ging als eerste naar de grote zaal. Ze zou daar de geesten tellen en roepen als alle geesten aanwezig waren. Nog geen tien minuten later hoorde ze de stem van professor Anderling door het kasteel galmen. Ze riep dat iedereen kon komen, en dat alle geesten in de groten zaal waren. Gezamenlijk haasten ze zich naar de grote zaal.
Harry bleef staan en keek eens in het rond. Ginny die al naar de deur was gelopen, draaide zich op en zag dat Harry was blijven staan. Langzaam liep ze terug naar Harry en pakte zijn hand. "Wat is er Harry". Harry die nog eens rond keek voor hij antwoorden, zuchten diep. "Ginny, dit is de gang uit ons eerste jaar. Daar achterin de gang is de deur waar pluisje zat. Het gekken is dat toen we in ons tweede jaar gewoon deze gang in mochten. We eigenlijk nooit hier heen gingen. Ik vraag me af of het luik er nog is". "Kom op Harry, dan gaan we toch even kijken je weet maar nooit". Harry keek even naar Ginny en begon te glimlachen.
Hij pakte haar hand en liep richting de deur. Ginny wist van zijn verhalen dat dit de plek was waar hij voor het eerst oog in oog had gestaan met Voldermort. Gezamenlijk liepen ze de deur door. Harry had hem nog wel van het slot moeten halen. Midden in de kamer die nu leeg was, Zat nog steeds het luik waar ze doorheen gesprongen waren. Harry opende het luik en keek naar beneden. Het was aderdonker in die kamer onder het luik. Ginny ging op haar buik voor het luik liggen en bracht een lumos spreuk binnen in de kamer. Samen zagen ze een soort bedekking van een bepaalde plant. "Dat is die duvelse plant waar we door heen moesten om verder te komen".
Ginny stond weer op en keek Harry even aan. "Ik denk dat we later terug moeten komen, Het lijkt me wel leuk om te zien waar jullie toen geweest waren". "Ja dat vind ik ook, misschien staat de spiegel nog wel in de laatste kamer". Tien minuten later waren ze weer in de grote zaal. Harry keek voor de tweede keer de zaal helemaal in het rond. Maar deze keer werd zijn lach steeds breder en breder. Voor zijn ogen stonden al zijn vrienden van vroeger. Hij zag al zijn leerlingen van de SVP. Daan en Dennis krauwel, Angelique Jansen, Katja Bell. Aan de kant bij de muur stond zelfs Cho Chang. Ze zwaaide voorzichtig naar Harry en kreeg meteen een dodelijke blik van Ginny. Harry keek meteen verder de kamer rond. Hij zag Olivier plank en Gwendoline staan maar ook Arthur en Molly. Hij zag alleen maar bekende gezichten. Van achter hem werd zijn naam geroepen. Nog voor hij om kon kijken kwam Marcel naast hem staan.
Ginny stond nog aan de andere kant van hem en vertelde dat Marcel dit geregeld had. Hij keek met een ruk om naar Marcel en vroeg hoe hij het voor elkaar had gekregen. Ron kwam bij hen staan en gaf ieder een boter biertje. "Kom op Marcel vertel het hem maar het was jou geweldige idee. En het is je nog gelukt ook". Riep Ron vol trots toen hij in de ogen van Marcel keek. Marcel die een beetje zenuwachtig werd als iedereen hem aan keek werd langzaam aan rood.
"Marcel wat het ook is ik ben trots dat ik een vriend van jou ben. Iemand die dit voor mij heeft geregeld is geweldig". Vertelde Harry toen hij zijn hand op zijn schouder legde. "Oké Harry, Toen jij ons het verhaal van Firenze vertelde, Heb ik nog eens nagedacht. Ik wist dat jij naar mensen zou gaan zoeken, Toch wisten wij ook dat jij al zo veel van onze lasten draagt. Dus was dit iets wat wij konden doen voor jou".
Marcel was druk aan het vertellen toen Ron er tussen door ging. "Marcel wees eens niet zo bescheiden, jij bent de genen die dit heeft geregeld, wij hebben daar niets mee te maken gehad". Marcel werd nog roder dan dat hij al was. "Nou ik dacht dat ik mijn galjoen maar weer eens moest pakken. Ik tikte op de zijkant dat Harry hulp nodig had. Een uur later tikte ik dat iedereen die kon helpen naar Zweinsveld moest komen aanstaande zaterdag. Tot mijn eigen verbazing was de hele SVP komen opdagen. Toen ik iedereen het verhaal had verteld wouden ze allemaal mee doen. George had het idee om de order ook te vragen. Voor ik het wist ging het verhaal dat jij hulp nodig had, als een lopend vuurtje rond. En hier is jou leger Harry". Harry keek nog een keer de zaal rond en was eigenlijk dol gelukkig.
Ginny pakte zijn hand en lachte eens naar hem. "Marcel heeft het goed gedaan he vind jij ook niet Harry". Vertelde ze hem in haar gedachten. Harry liet haar abrupt los en sloeg zijn armen om Marcel heen. "Dit heb jij geweldig gedaan Marcel. Ik zelf had het niet beter gekund". Marcel was nu net zo rood als de haren van de Wemels. Toen Harry hem los liet werd hij meteen door Ginny geknuffeld. Iedereen knuffelde op hun beurt Marcel. Die alleen maar ademloos stond te kijken. Harry keek nog eens naar Marcel en lachte breed naar hem. "Mag ik even iedereen hun aandacht. Ik wil iedereen bedanken die hier heen gekomen is om ons te helpen. Hoewel we nog niet weten wat er gaat gebeuren wil ik een gejuich voor Marcel. Hij heeft jullie hier heen gehaald en dat had ik hem niet nagedaan. Marcel Bedankt". Riep Harry luid door de grote zaal heen.
