Disclaimer: I do not own Twilight. It belongs to the most wonderful woman in the world SM.
A/N: Cap 'n Cathly Birdshaw, biteme33, bella-ja-ik-bella, Eriika!, roseknopje, lindsey1912, nanaa, erika, Twilightnargis, ReinaNewMoon, EmmettCul, Yorisha, Anne-Marith, Dannigriffon, the vampire assistant, THANK YOU SO SO MUTCH GUYS.
Ik ben ontzettend blij om te mogen mededelen dat ik aan de 3OO revieuws zit, en nog steeds sta ik als favoriet van alle nederlandse verhalen, en ik kan jullie serieus niet genoeg voor bedanken. Ik had gezegd dat mijn examens eraan zaten te komen, en dat ik een tijdje niet zou updaten ,maar ik was zó blij toen ik de 300 bereikte dat ik toch door mijn examens door ben gaan schrijven.
En nu............................... Ik heb een verassing voor jullie: Ik weet niet hoe jullie het zullen vinden, of dat het iets gaat worden of niet. Als het een succes word kunnen we het vaker doen, met andere personages, zoniet, dan word het een one-time. Jullie krijgen namelijk de kans om vragen aan mijn Edward te stellen. Je kunt vragen in revieuws zetten, via privé berichtjes sturen en ik zal Edward weg slepen van Bella om hem jullie vragen te laten beantwoorden. Het word een intervieuw met jullie vragen. Je kunt hem alles stellen. Of hij het zal antwoorden, kan ik jullie ook niet vertellen, maar twijfel niet of je iets wel of niet zal vragen. Je kunt hem vragen naar Bella, dingen op gebieden van seks, of over zijn vorige relaties. vraag ALLES wat je wilt. Ik weet nog niet precies waar ik het zal plaatsen. Misschien als een soort nieuw 'verhaal' maar dan alleen met intervieuw erin, of dat ik het gewoon op mijn profiel plaats. Laten we eerst maar eens kijken of ik genoeg vragen binnenkrijg;
En dan nu; Hoofdstuk 29, Vermoedens.
POVs; Bella, Edward
EPOV
Ik zuchtte en richtte me op het eten. Ik roerde in de pan met de saus en rolde de stukken biefstuk om. Ik zette het vuur iets lager voordat ik ook naar de woonkamer liep.
Ik stak mijn hand uit naar Charlie. ''Goedenavond Chief Swan.''
Hij schudde mijn hand. ''Goedenavond Edward.''
Ik zag Bella nerveus van haar vader naar mij kijken.
''Dus jij bent onze kok voor vanavond?'' vroeg Renee.
Ik knikte. ''Ja mevrouw.''
''Oh, Edward. Je kan me gewoon Renee noemen hoor. Door dat ge-mevrouw ga ik me oud voelen, en ik heb nog niet eens kleinkinderen,'' lachte ze terwijl Esme instemmend knikte. Ze had daar ook altijd een hekel aan. ''Dus Edward, wat staat er op het menu voor vanavond?''
''Als voorgerecht een amuse, hoofdgerecht gepofte aardappeltjes met biefstuk en nagerecht een crème Brulée.''
''Klinkt heerlijk. Zoek altijd een man die kan koken Bella.'' En ze knipoogde naar mij terwijl ze me even met een blik aan alsof ze me probeerde te lezen.
Ik staarde even verstijfd terwijl mijn ogen voorzichtig naar Bella schoten. Ook zij wist niet wat ze moest zeggen. ''Ik zal mijn ogen open houden mam,'' zei ze verlegen.
''Geef haar nou geen redenen om een jongen te zoeken Renee. Ze is nog zo jong. Ze kan nog wel een paar jaartjes bij haar ouders blijven,'' mopperde Charlie.
''Doe niet zo raar. Ben je niet benieuwd met wat voor jongen Bella ooit thuiskomt?''
''Nee.''
''Charlie doe niet zo ouderwets. Ze blijft niet voor eeuwig onze kleine meid. Ooit zal ze gaan daten.''
''Niet nu. En wat mij betreft over 10 jaar ook nog niet. Als een jongen haar aanraakt dan breek ik zijn nek.''
''Charlie!'' riep Renee geschokt.
''Mam, pap, kunnen we het alsjeblieft niet over mijn liefdesleven hebben? Edward heeft zo zijn best gedaan op het eten dus kunnen we alsjeblieft gaan zitten en het ergens anders over hebben?'' smeekte Bella.
Ik schraapte mijn keel. ''Ik, eh, Ik ga nog even naar het eten kijken. Neem plaats, het voorgerecht zal zo komen.''
Toen ik in de keuken stond ademde ik pas uit. Charlie had dus een uitgesproken mening over jongens die haar uit vroegen. Dit zou dus moeilijker worden dan ik had gedacht. Ik besteedde mijn aandacht op de amuse en probeerde de zin van Charlie te vergeten. Ik deed de stukjes meloen in de kleine glaasjes en pakte de reepjes gerookte ham uit de pan.
''Charlie heeft wel een uitgesproken mening over jongens hé?'' zei Rosalie achter me. ''Je zult erg voorzichtig met hem moeten zijn wil je hem overtuigen.''
Ik zuchtte. ''Ik weet het. Zeg Rosalie, zou je me niet kunnen helpen?''
''Met?''
''Ik weet niet. Hem kunnen vertellen hoe goed je het hebt met Emmet of zoiets. Hem laten inzien dat vriendjes niet altijd slecht zijn?''
''Ik kan het proberen. Ik weet niet of het zal helpen, maar ik zal mijn best doen. Zorg jij maar dat je niet te liefdevol naar Bella kijkt want volgens mij heeft Renee al zo haar vermoeden.'' Waarschuwde ze me.
Ze hielp me met de glaasjes op het dienblad zetten en liep achter me aan naar de eetkamer.
''De amuse bestaat uit stukjes gezonde meloen en gerookte ham,'' deelde ik mee terwijl ik iedereen een glaasje gaf. (Het is erg lekker. Tip; Google het recept.) Ik nam plaats naast Bella en Rosalie ging aan mijn andere zijde zitten. Esme en Renee waren diep in gesprek over dat ze een keer uit eten moesten gaan met zijn tweetjes, of ergens moesten gaan shoppen. Charlie en Carlisle hadden het over een moordzaak dat nog niet zo heel erg lang geleden gebeurt was.
''Wanneer moet je weer gaan werken?'' probeerde ik zo nonchalant te vragen aan Bella.
Ze vernauwde haar ogen. ''Morgen.''
Ik knikte.
''Zeg Bella, zou je morgen als je klaar bent met werken hierheen kunnen komen? We moeten nog wat dingen regelen,'' zei Rosalie op doordringende toon.
Ik keek even van Bella – die voorzichtig knikte- weer terug naar Rosalie. Toen ik snapte dat niemand zou uitleggen wat er bedoeld werd vroeg ik het maar: ''Wat voor dingen regelen?''
''Waarom moet je altijd overal je neus insteken, Edward? Het zijn gewoon wat vrouwendingen die Bella en ik moeten bespreken. Geen van de jongens zijn daarbij betrokken, dus jij ook niet. Ik bereid je alvast voor hoor, Bella, Alice zou ook graag willen komen. Misschien dat we Angela ook kunnen uitnodigen. Zou wel leuk zijn om haar weer eventjes te spreken.''
Ik rolde mijn ogen. ''Als jullie hier een vrouwenavond gaan hebben dan nodig ik Jasper en Emmet ook uit. Jullie nemen al mijn mannelijkheid af met al die vrouwen die hier constant rondlopen.''
''Nodig Ben ook uit. Kan hij eens omgaan met de 'echte' jongens,'' grapte Rosalie.
Ik stootte plagerig mijn schouder tegen die van haar.
''Dit is echt heerlijk Edward,'' onderbrak Renee ons. ''Waar heb je zo leren koken?''
Ik haalde nonchalant mijn schouders op. ''Ik heb wat van Esme geleerd, en het eetkanaal heeft ook erg geholpen.''
Renee grinnikte. ''Wat zou je graag willen worden als je klaar bent met school? De examens komen al steeds dichterbij en je zult vast wel een doel voor ogen hebben?''
''Ik zou graag in de voetsporen van Carlisle willen lopen. Ik hoop dat ik ooit een net zo goede dokter word als Carlisle.'' En ik kon het niet laten om te trots die ik voor hem voelde uit mijn stem te laten. Ik respecteerde hem, wat hij deed.
''Een dokter dus, hm?'' peinsde Charlie. Hij leek onder de indruk te zijn.
Ik glimlachte. ''Dat is het plan meneer.''
''Dan zul je toch wat vaker je neus in de boeken moet steken, zoon. Ook al denk je dat geschiedenis en frans niets met dokter zijn te maken heeft, zonder een middelbare schooldiploma zul je niet ver komen,'' legde Carlisle uit.
Ik rolde met mijn ogen. Het was inderdaad waar. Met de punten die ik nu haalde was ik nog heel ver weg met het worden van een dokter.
''En Rosalie, wat zijn jouw plannen voor het volgende jaar?'' vroeg Renee weer.
''Het zal misschien wel erg raar klinken, maar ik zou graag mijn eigen autogarage willen beginnen. Het is mijn grootste hobby om aan auto's te sleutelen, dus waarom zou ik er mijn werk niet van maken?'' antwoordde Rosalie.
''Nee, dat is helemaal niet gek. Het zou wel eens goed zijn dat we die mannen eens laten zien wat wij allemaal wel niet kunnen. Esme, je hebt twee talentvolle kinderen. Je zult vast trots op ze zijn,'' prees Renee.
Esme knikte trots. ''Dat ben ik zeker.''
Het was even stil terwijl Esme vol liefde naar ons keek totdat Charlie de stilte verbrak.
''Vind je het geen verschrikkelijk idee dat jouw dochter iets met een andere vent heeft?'' vroeg Charlie. Hij keek Carlisle doordringend aan.
''Ik ben erg dankbaar voor Emmet. Emmet is een goed persoon. Als hij Rosalie niet goed behandelde dan lag hij er zo uit,'' grinnikte Carlisle. ''Maar ik weet dat hij veel voor Rosalie betekend, dus wie ben ik dan om hun uit elkaar te houden?''
''Haar vader,'' bromde Charlie.
Carlisle klopte Charlie lachend op zijn schouder. ''Hij maakt haar gelukkig en dat is alles wat ik wil. Als Bella iemand zou vinden die haar gelukkig maakt, zou jij het dan over je hart kunnen verkrijgen om haar te verbieden hem te zien?''
''Bella is slim genoeg om nog niet te gaan daten. Ik moet er niet aan denken dat een jongen een tong in haar mond stopt!''
Ik stikte in een stukje meloen. Dat stomme kleine ding schoot in mijn luchtpijp waardoor ik niet fatsoenlijk kon ademen. Ik hoestte terwijl Rosalie grijnzend op mijn rug klopte. Ik hoorde Bella naast me kreunen. ''Pahap!''
Ze kleurde rood en het koste alles in mij om mijn hand niet uit te reiken en over haar wang te strelen.
''Nikste pahap Bella, het gaat gewoon niet gebeuren,'' Hij keek even naar mij, ''Gaat het wel jongen?''
Ik knikte terwijl mijn luchtpijp nog steeds dichtzat en mijn hoofd zeker weten rood was. Rosalie klopte iets harder op mijn rug en uiteindelijk na een paar keer hoesten wist ik weer normaal te ademen. Ik keek even rond de tafel en zag Renee mij doordringend aankijken. Ook Bella zag het.
Ik lachte even halfhartig terwijl ik mijn gezicht weer afwende.
''Ik eh, ga even naar de wc,'' mompelde Bella en ze stond op van haar stoel. Ze verdween uit de kamer.
Ik voelde de blik van Renee. Ik voelde dat ze mij aan het aankijken was en ik wilde het liefst mogelijk weg van haar starende blik dus ik kuchte weer en zei, ''Ik ga even naar het hoofdgerecht kijken.'' En ook ik stond op van mijn stoel. Ik wilde de keuken inlopen maar ik bedacht me. Ik keek even snel achter me en toen ik zag dat niemand keek sloeg ik rechtsaf in de richting van de wc. Ik zag Bella aan het eind van de gang lopen en ik versnelde mijn pas. Toen ik net achter haar stond hoorde ze me en draaide zich vliegensvlug om. Ik verspilde geen tijd en kuste haar terwijl ik haar rug tegen de deur drukte. Ik nam haar gezicht in mijn handen en kuste haar dringend, alsof we maar weinig tijd hadden. Technisch was dat ook zo, want als Charlie hier binnenliep dan was ik zeker weten mijn tong kwijt.
''Wat doe je hier?'' fluisterde ze om haar lippen.
''Wat tijd inhalen.''
En we bleven nog een tijdje kussen, daar in de hal. Ze leek net zo blij te zijn als ik dat we even een tijdje voor onszelf hadden.
Ze verbrak de kus en ademde luid. ''Wow,'' ademde ze uit. Toen ze uiteindelijk terug op adem was fluisterde ze, ''Denk je dat mijn moeder iets door heeft? Ze kijkt ons iedere keer zo veel betekend aan, ik word er nerveus van.''
Ik grinnikte. ''Ik weet het niet.'' En ik kuste haar weer. Ik moest alle tijd inhalen die ik net gemist heb, en die ik het komende paar uur ga missen zolang haar ouders er nog zijn.
''En mijn vader,'' zei ze tussen onze kus door. ''Ik ben nu nog banger om het hem te vertellen.''
''Hm-mm'' Ik drukte mijn lippen weer tegen die van haar.
Ze haalde haar handen door mijn haren en pakte een vuistvol. Ik moest moeite doen om stil te blijven. Ze zaten hier niet ver hiervandaan.
We schrokken allebei toen we de stem van Renee hoorden. ''Ik zal eens kijken waar Bella blijft. Ik moet ook nodig naar de wc.''
We deden een stap achteruit totdat we niet meer in de buurt van elkaar waren. Bella keek me met paniekerige ogen aan terwijl Renee de deur open deed en richting de gang liep. We hoorden haar voetstappen. Waarom moest het nou net Renee zijn, en niet Esme of Rosalie?
Ik keek om me heen, er was niets waar ik me in kon verstoppen. De enige weg hieruit was door de gang. Er was geen kast of deur in deze gang. Ik haalde nerveus mijn handen door mijn haren. Bella wilde net de wc in duiken voordat de stem van Renee pal achter mij was. ''En wat doen jullie hier zo stiekem met zijn tweetjes?'' vroeg ze.
''Ik eh… het wc-papier was op, ik kwam even nieuwe brengen,'' ademde ik uit.
Ik hoopte dat ze Bella's opgezwollen lippen niet zag en haar rood geworden wangen van de inspanning. Renee haalde haar wenkbrauwen op. Ze geloofde ons niet.
''Het eten staat te wachten, ik moet er weer vandoor.'' En ik liep zo snel als ik kon terug naar de keuken. Toen ik daar eenmaal was kon ik het niet laten om te grinniken.
BPOV.
Ik duikelde snel de wc in toen Edward wegliep. Niet te geloven dat hij me hier alleen heeft gelaten om met mijn moeder af te rekenen. Ik moest eigenlijk ook helemaal niet naar de wc. Ik zocht alleen een excuus om even weg te gaan, dus ik leunde alleen tegen de muur en probeerde mijn adem in controle te houden. De manier waarop Edward me had gekust… het was alsof hij alle behoeftes en alle liefde die hij voor mij voelde in die ene kus wilde stoppen. Ik wist dat hij met die kus wilde zeggen dat hij van me hield, ook al kon hij het niet hardop zeggen. Ik wist zeker dat hij evenveel moeite had om elkaar niet aan te raken als mijzelf. Ik wilde iedere keer zijn hand pakken of mijn handen door zijn warrige haren halen. Ze schreeuwde gewoon om aandacht.
Maar de woorden van mijn vader galmen nog steeds door mijn hoofd, 'Als een jongen haar aanraakt breek ik zijn nek.'
En de manier waarom mijn moeder ons iedere keer aankeek, het was alsof ze iets doorhad. Maar dat was niet mogelijk, want Edward en ik hebben elkaar niet aangeraakt en volgens mij hebben we elkaar niet eens aangekeken. Had Carlisle of Esme per ongeluk iets gezegd toen wij nog in de keuken waren? Nee, ik wist dat ze zoiets niet zouden doen. Carlisle wist hoe hij geheimen moest bewaren, dat hoorde bij zijn beroep. En wat Esme betreft, die zou alles doen om haar zoon veilig te houden, en als dat betekende een geheim houden dan zou ze dat doen. Want zij wist net zo goed als ik dat Edward niet meer veilig zou zijn als mijn vader erachter kwam.
Er klopte iemand en ik hoorde mijn moeders stem aan de andere kant van de deur, ''Liefje? Ben je klaar? Mijn blaas staat op springen,'' grinnikte ze.
Ik haalde nog even diep adem voordat ik de deur van het slot draaide en de gang inliep. Ik lachte naar mijn moeder toen ze me weer met die blik aankeek en rende zo snel over de gang dat ik over mijn eigen voeten viel. Ik wist mezelf nog net op te vangen maar daardoor kwam ik wel buiten adem weer terug de eetkamer binnen. Edward zat al weer terug op zijn plek en had het hoofdgerecht geserveerd. Hij keek me met glanzende ogen aan toen ik naar binnen liep en ik had de neiging om hem aan te raken toen ik langs hem liep.
Even later kwam Renee weer terug en ze leek opgelucht. ''Poeh, dat was op het nippertje.''
Iedereen lachte terwijl ze schaapachtig de eettafel rondkeek.
Ik voelde Edwards hand op mijn knie waardoor ik midden in mijn lach bleef steken. Zijn vingertoppen streelde mijn been, en ging steeds hoger. Ik voelde hoe mijn ogen groter werden en mijn wangen steeds heter aanvoelde. Ik legde mijn hand over zijn hand om zijn bewegingen te stoppen toen zijn hand behoorlijk hoog lag. Wilde hij ons betrapt krijgen? Mijn en zijn ouders zaten nota bene tegenover ons!
Mijn ademhaling leek zwaarder te worden. Hij grinnikte en pakte mijn hand. Het was dat we dicht naast elkaar zaten anders was het opgevallen als onze armen steeds dichter naar elkaar gingen.
''En Bella, wat voor plannen heb jij voor de toekomst?'' vroeg Esme. Ik had haar allang verteld wat ik wilde worden later en wat mijn plannen voor de toekomst waren, maar ze moest net doen alsof ik hier niet iedere dag kwam. Want ik gebruikte de smoes 'ik was bij Alice' ook te vaak. Charlie leek het fijner te vinden als ik zei dat ik bij Alice was dan bij Rosalie. Dat kwam door het feit dat Emmet een vriendin had en Edward niet.
''Ik had altijd de droom om schrijfster te worden, maar de laatste tijd denk ik er over om de opleiding doktersassistente te worden. Ik zit nog wat te twijfelen tussen die twee.'' En zogauw ik die woorden had uitgesproken keek Edward me met grote ogen aan. Waarschijnlijk had Charlie mij ook zo aangekeken, maar ik kon mijn blik niet van Edward afhouden. Oja, ik had dat deel van de doktersassistente nog niet met hem besproken.
Het idee volgende me overal. Samen een team te worden met Edward terwijl we het ene leven na de andere redde, dat is wat ik wilde. Edward en ik hadden mijn plannen om schrijfster te worden al besproken. Er was een schoolcampus met allerlei opleidingen. We zouden samen een appartementje huren naast die van Emmet en Rosalie, en Alice en Jasper. Ik wilde niets liever dan iedere morgen naast hem wakker worden, ontbijt maken terwijl we moeten haasten om op tijd op onze eigen opleiding te komen.
Onze plannen zouden door kunnen gaan, ook al werd ik geen doktersassistente. Het was gewoon meer het idee om een team met hem te worden. Ik was er nog niet helemaal uit wat ik wilde.
''Doktersassistente?'' bromde Charlie. Ik schudde mijn hoofd om mijn gedachten weer terug naar het heden te halen. ''Dat heb je me nooit verteld.''
''Ik weet het ook niet erg lang. Ik wilde er eerst even goed over nadenken voordat ik het met jullie zou bespreken.''
Hij bromde nog wat maar gelukkig veranderde we van onderwerp. Tijdens het gesprek maakten Renee en Esme plannen om naar een spa te gaan. Ze zouden zich laten masseren en even een avondje weg gaan van alle problemen. Esme vroeg mij en Rosalie ook of we zin hadden om te gaan. ''En vraag Alice ook mee. Zal ze leuk vinden,'' voegde Renee er aan toe.
Ook Renee was onderste boven van Alice. Maar wie kon dat nou niet worden?
''Wat zeggen jullie ervan?'' vroeg Esme.
Rosalie was enthousiast. Ze hield van de spa en de knappe mannen die haar masseerde. Ze was er al een tijdje niet meer geweest vertelde ze. Ik kon de pret van de 3 vrouwen die nu opgewonden op hun stoel zaten niet verpesten dus stemde ik mee. Ik voelde Edward mijn hand steviger vastpakken.
Toen de vrouwen volop aan het plannen waren en Charlie en Carlisle ook druk in gesprek waren leunde Edward naar me toe, ''ik vind het geen prettig idee om te weten dat andere mannen je aanraken.''
Ik rolde mijn ogen. ''Het zijn professionals, Edward. Dat doen ze de hele dag.''
Edward wilde er tegenin gaan maar op dat moment voegde Rosalie mij aan het gesprek toe waardoor het onmogelijk werd voor hem om er nog over te beginnen zolang mijn moeder ons zo verdacht aankeek.
Renee stelde voor om over 2 weken te gaan, precies op de verjaardag van Edward. Rosalie verzon snel een smoesje dat ze die dag niet kon. Dus we besloten om volgende week te gaan. Aangezien ik morgen moest werken, was dat dus de enige vrije dag die ik had was vrijdagavond.
Ik was nerveus voor de verjaardag van Edward. Er kon vanalles fout gaan, en ik had nog niet nagedacht over wat ik Edward wilde geven. Ik wilde hem iets speciaals geven, iets waar hij iets aan had. Ik wilde niets afgezaagds doen, zoals een ketting of een ring met onze namen erop. Ik wilde iets waardoor elke keer als hij er naar keek hij aan mij dacht.
Het plannen werd doorgezet terwijl Edward het nagerecht opdiende. Ik wist niet dat hij zó lekker kon koken. Zelfs Charlie leek er van onder de indruk te zijn.
''Over twee weken is mijn zoon jarig. Edwards neven en nichten komen langs. Waarom komen jullie ook niet even langs voor een stukje taart? Het is vrijdagavond,'' vertelde Carlisle.
Ik slikte. Edwards familie? Daar had ik niets over gehoord. Ik wist alleen over het feest dat we voor hem hadden georganiseerd, maar dat was een zaterdag. Ik wist nog helemaal niets over een feest op vrijdag.
''En jullie moeten Bella ook meenemen natuurlijk,'' voegde Esme er aan toe.
''Wat énig! We komen graag eventjes langs! Charlie zal er vast ook naar uitkijken om Billy weer te zien, en ik zou Sue graag weer eventjes gedag willen zeggen. Hoelaat moeten we er zijn?'' Renee was al helemaal in een feeststemming. Ze deed me op dit moment een beetje aan Alice denken.
''Rond een uur of 9 begint het. Wanneer het jullie uit komt.''
''Je vindt het toch wel leuk om te komen hé lieverd?'' vroeg Renee die als eerste mijn geschokte uitdrukking zag.
Of ik het leuk vond om te komen? Ik hoor net dat ik Edwards héle familie moet ontmoeten. Zijn nichtjes en neven en ooms en tantes en opa's en oma's. Hoe in hemelsnaam moet ik dit overleven? En waarom in hemelsnaam heeft Edward of Rosalie niet eerder iets gezegd? Ik was er nog niet klaar voor om zijn familie te ontmoeten. Ik was niet eens klaar voor om met Edward de nacht door te brengen, laat staan zijn familie ontmoeten. Ik gaf Edward een beschuldigende blik. Door hem moest ik doen alsof er niets aan de hand was. Tuurlijk, waarom zou een gewone vriendin zich zorgen maken om wat de familie van een ander zou denken?
Als ik een verkeerde indruk zou maken, dan maakte dat niets uit. Als een gewonen vriendin zou ik ze toch niet meer dan 2 keer per jaar zien, op de verjaardag van Rosalie en Edward. Maar ik was niet een gewone vriendin, ik was dé vriendin. En de eerste indruk betekende alles. Want ik was van plan om mijn toekomst met Edward door te brengen.
Dus dat zou betekenen dat ik mee naar verjaardagen moet, ze zouden mijn vrijgezellenfeest moeten organiseren, op onze bruiloft komen, mijn toekomstige familie worden, op kraamvisite komen, en ga zo maar door. Dat zou allemaal erg moeilijk gaan als ze mij niet mogen.
Ik wist niet dat ik trilde totdat Edward mijn hand steviger vastpakte. Ik voelde hoe mijn handen plakte.
Ik moest mijn angst onder controle houden.
Zo erg zou het vast niet worden. Ik zou Alice mij laten aankleden – en voor deze keer zou ik het zelf vragen- zodat ik naast Edward kon staan en misschien een klein beetje het gevoel hebben alsof ik er thuishoorde. Na al die zoveel vrouwen die hij aan zijn familie heeft voorgesteld zou ik vast een teleurstelling zijn.
Maar ik zou mijzelf voorstellen, lachen als een boer met kiespijn en ik zou mij netjes gedragen zodat er geen manier zou ontstaan waardoor Edward zich voor mij zou schamen.
Oke, dit gaf me niet een erg beter gevoel. Vooral niet toen ik eraan dacht aan hoeveel vrouwen hij eigenlijk aan zijn familie had voorgesteld.
Ik zou dit later wel met Edward bespreken. Nu moest ik me even concentreren op welke vraag Renee me ook al weer had gesteld.
''Ja, natuurlijk. Ik kom graag wel even langs,'' glimlachte ik. Ik zag dat Edward me nauwkeurig in de gaten hield over wat mijn reactie zou worden. Volgens mij hoopte hij stiekem dat ik het zou verprutsen tegenover mijn ouders, zodat het zijn schuld niet was als mijn ouders er achterzouden komen.
''En Edward, al een vriendin die je aan ons moet voorstellen? Ik weet zeker dat je niet alleen op je verjaardag wilt zijn. Al iemand op het oog?'' vroeg Charlie plotseling.
En alweer stikte Edward, maar deze keer in een slokje drinken. Hij proestte terwijl hij mij met paniekerige ogen aankeek. Rosalie klopte hem weer grijnzend op zijn rug terwijl hij probeerde een woord uit zijn keel te krijgen. Ja, hij had iemand op het oog, en nee ze hoefde niet voorgesteld te worden. Het is je eigen dochter pap. Ik had de neiging om met mijn ogen te rollen als ik niet zo geschokt was door zijn vraag. ''Ik eh.. nou,… ik…eh…'' stamelde Edward. Hij had natuurlijk gewoon nee kunnen zeggen, maar stel nou dat ze het al wisten, dan kon hij ze niet voorliegen. Hij was te netjes opgevoed om tegen ouderen te liegen. Op alle leerkrachten na, natuurlijk.
Dit was zo veel erger dan ik verwacht had. Ik had gedacht dat we de avond wel door konden komen, maar ik had er niet op gerekend dat ze zulke vragen zouden stellen.
''Pap, mam, wordt het niet eens tijd om naar huis te gaan? Ik moet morgen vroeg werken en wil op tijd naar bed gaan,'' probeerde ik tussenbeide te komen. En gelukkig voor deze keer werkte het. Charlie en Renee gingen er niet meer op in toen we onze gedag zeiden tegen de familie Cullen.
Nadat ik Carlisle en Esme had bedankt voor de leuke avond, ik Rosalie had geknuffeld en gezegd dat ik haar morgen zou zien was Edward de enige die ik nog niet had gehad. De hele kamer was al klaar met gedag zeggen en iedereen wachtte totdat ik mijn afscheid van Edward had genomen. Alle ogen waren nu op ons gericht. Ik zag dat Charlie nors keek en geloof ik wilde dat ik zonder afscheid weg zou lopen. Ik voelde mijn wangen rood worden en ik zette een stap richting Edward. Ook hij leek te twijfelen wat hij moest doen. Elke verkeerde beweging zou zijn kop kunnen kosten. Ik sloeg mijn armen om zijn middel en legde even mijn wang op zijn borst. Ik voelde zijn gezicht in mijn haar en op dit moment deed er even niet toe wie keek. Het was op dit moment alleen Edward en ik.
''Ik hou zoveel van je. Bel me als je thuis bent,'' fluisterde hij zo zacht dat ik de enige was die het kon horen.
Ik knikte. Ik drukte mijn wang nog dichter tegen zijn borst en snoof zijn geur op. Ik omhelsde zijn geur, het was waar ik de hele avond op had gewacht. Het was zijn geur. En het was heerlijker dan alles wat ik ooit heb geroken.
Voor de laatste 2 seconden drukte ik mij zo dicht tegen hem aan en liet hem toe los. Ik miste gelijk zijn warmte en sterke armen.
Langzaam draaide ik me om naar mijn ouders en ik voelde dat ik weer rood werd. Ze keken me alle twee op zo'n manier aan dat het me verbaasde dat hun mond nog niet open stond. Oke, we hadden waarschijnlijk iets te lang elkaar vastgehouden dan eigenlijk zou moeten. Toen ik ervan overtuigd was dat geen van hun tweeën iets zou zeggen mompelde ik zelf maar iets van 'we kunnen gaan'. Ik kan zelf niet echt goed meer herinneren van wat ik zei, want zijn geur maakte me duizelig en rommelde met mijn hersenen.
Charlie en Renee liepen de deur uit en ik draaide nog een keer om, om te zwaaien. Ik zag dat Rosalie met een enorme grijns op haar gezicht stond. Carlisle en Esme deden moeite om niet te lachen om Edwards gezicht. Edward stond daar met pruilende lippen naar me te kijken. Ik keek even snel om naar mijn ouders die nu richting de auto liep. Ik rende zo snel ik kon terug naar Edward, kuste hem snel op zijn mond en rende terug naar de auto. Ik zag dat Edward wat gelukkiger keek.
De rit naar huis was erg stil. Charlie bromde wat achter het stuur en Renee keek de hele tijd betekenisvol door de achteruitkijk spiegel. Het was alsof ze wachtte totdat ik iets zou zeggen.
Ik wist dat – zogauw we thuis waren- ik gelijk naar boven zou gaan en Edward zou bellen. Ook al had ik hem net nog gezien, het was niet hetzelfde. Ik had zo graag zijn hand vast willen houden waar mijn ouders het zagen, mijn handen door zijn haren willen strelen. Ik wilde mijn ouders laten zien dat ik gelukkig was. Heel erg gelukkig.
Toen Charlie de auto parkeerde op de oprit was mijn moeder nog steeds niet uitgekeken. Toen ik de auto uitstapte en naast Charlie naar binnen liep voelde ik Renee's blik nog steeds in mijn rug.
Ik wilde net doen of ik mijn huiswerk ging maken dus ik moest eerst naar de woonkamer toe om mijn tas te pakken. Ik liep zonder iets te zeggen de kamer binnen en pakte mijn tas van mijn stoel.
Toen ik me omdraaide staarde Renee me nog steeds veel betekend aan. Ik kwam erachter dat ze zelf niet zou beginnen met praten dus begon ik zelf maar. ''Is er iets wat je wilt zeggen mam?''
''Is er iets wat jíj ons wilt vertellen?'' antwoordde Renee.
Ik haalde niet begrijpend mijn wenkbrauwen op.
''Wanneer was je ons van plan te vertellen dat Edward je vriendje was?''
Vergeet niet om de vragen op de sturen! Het mogen er ook meer dan 1 zijn!
Love
anoek013
