Hoofdstuk 29 Love in the park

Deze updates hebben jullie te danken aan de vakantie. Nog snel even voordat ik op vakantie ga...

('Deze' staat voor de vorige drie en dit hoofdstuk)

groetjes Skye


POV Skye

Skye zat in de Leerlingenkamer. Ze was bezig met huiswerk, net als Emma en Sjors.

"Sjors?" vroeg Skye.

"Hum?"

"Waarom doe je zo... Afwezig en snauwerig?" Emma hief haar hoofd op en keek van de een naar de ander.

"Hoe bedoel je?" vroeg Sjors. "Nou, laatst had je ruzie met Fred en George. Je snauwt ons vaker af... Je begint steeds meer op mij te lijken." zei Skye serieus. Sjors sloeg zuchtend zijn boek dicht.

"Zullen we ergens anders praten?" vroeg hij met een blik op de anderen leerlingen in het vertrek.

"Ja, is goed." Skye stond op en worp en blik op Emma, die ook opstond.

"Ik wil even alleen met Skye praten." zei Sjors. "O, oké." zei Emma en ze ging verbaast zitten.

Skye liep de leerlingenkamer uit, gevolgd door Sjors.

Sjors ging haar voor naar het rustige park. Het was vroeg in de avond, en het schemerde een beetje. De wind blies zacht door haar haren en het was best koud voor een dag in april.

Sjors ging ergens achter in het park zitten en Skye nam naast hem plaats.

"Nu moet je me het vertellen. Het heeft zeker met Emma te maken he?" "Half." zei Sjors langzaam.

"Zijn het wolfenhormonen?" probeerde Skye. "Geen idee." zei Sjors.

"Echt, Sjors." zei Skye geërgerd. "Hier kan ik helemaal niets mee."

"Ik weet het, maar eigenlijk ook niet." "Jeetje Sjors!"

Sjors glimlachte.

"Het is niet grappig, maar irritant." zei Skye geïrriteerd, maar ze glimlachte wel.

"Oké, ik weet niet zo goed hoe ik het moet zeggen..." zei Sjors mysterieus. Skye keek hem met opgetrokken wenkbrauw aan. Ze keek even omhoog, om te controleren of het echt geen Volle Maan was. Maar nee, het was nog niet eens een halve.

Sjors keek haar doordringend aan. In zijn ogen zag ze verwarring.

Hij boog zich voorzichtig en langzaam naar haar toe. Zijn lippen raakte die van haar en hij zoende haar lang.

Skye wist niet wat ze moest doen, dus kuste ze hem terug.

Toen hij zich terugtrok, las ze nog meer verwarring in zijn ogen.

Ze keken elkaar aan en er volgde een lange, ongemakkelijke stilte.

"Ik... Ik snap het niet." zei Skye zacht.

"Ik hou van je." zei Sjors nog zachter dan Skye.

"Maar - maar..." Hij legde zijn vinger zacht en voorzichtig op haar lippen.

"Luister eerst." zei hij dwingerig.

Skye zuchtte.

"Oké."

"Kijk, ik kom uit een coma. Ik wist niet dat het mogelijk was, maar ben geen enkele keer in een weerwolf veranderd. Toen ik Emma voor het eerst in maanden sprak, zegt ze dat ze nu met George is. Je snapt vast hoe ik me voelde. Ik probeerde haar te kussen, daarna vertelde ze dat."

Skye knikte, als teken van begrip en dat ze luisterde.

"Nou, ik voelde (of nou ja, voel) nog iets voor Emma, maar zij is blijkbaar over mij heen, als ze al ooit van me gehouden heeft. Ze hield al die tijd nog van George dus of ze mij echt leuk zou hebben gevonden..."

Hij keek naar links en Skye zei: "Emma heeft van je gehouden, maar hield ook van George."

"Nu bedacht ik, toen ik jou weer zag, dat ik ook al die tijd van jou heb gehouden. Dus steeds als ik jou met Fred of Emma met George zag, voelde ik jaloezie tegenover de tweeling."

Skye keek hem verbijsterd aan. Hij op haar? Ja, oké, ik ben ook een tijdje op hem geweest, maar nu niet meer. Toch? Skye begon te twijfelen over haar gevoelens. Voor hem en Fred. Ze had net voor de tweede keer met Sjors gezoend.

"Sjors?" Sjors keek haar vragend aan en ze begon te aarzelen. Sjors merkte het en zei: "Het maakt niet uit, Skye. Ik weet dat het van één kant is. Ik weet dat je niet van me houd, maar denk hierover na." zei Sjors en hij kuste haar nog eens.

Skye voelde weer de aandrang om het terug te kussen en deed dat ook met haar hand in zijn nek. Sjors trok haar wat dichter naar zich toe en bleef haar een tijdje kussen. Tot Skye besefte dat ze hem moest loslaten. Dat deed ze. Ze liep snel weg, zonder verder nog iets te zeggen.