Disclaimer; i do not own Twilight. It belongs to the most wonderful woman in the world SM.

A\N; Thanks to; h0oii - FORGETTHEMASTERROOM - erika - 000-TwIlIgHt-000 - lovetwilight2424 - ITwizz - noor - bella-ja-ik-bella - Nnaa - sophie-PGO - kristen - Florreke - - teamjaward voor hun geweldige reacties. Again.

Voordat ik ga beginnen wil ik jullie alvast hele prettige kerstdagen wensen- voor de mensen die het vieren. Dat jullie maar leuke cadeau's en fijne tijd met jullie familie mogen doorbrengen. Daarnaast wil ik iedereen ook een veilige, prettige, en spetterende Oud&nieuw wensen. Doe rustig aan met het vuurwerk.. maar met de drank mag je het wat minder rustig aan doen. =]

Hoofdstuk 37 Lies

He lies, she believes.

POVs; Edward

EPOV.

Ik zag de bui al hangen, want deze week was het verkleed week. Ik was het hele weekend chagrijnig omdat ik weigerde om aan die kinderachtige shit mee te doen.

Emmet en Jasper hielden van verkleed week, en Alice natuurlijk ook. Rosalie dacht dat ze te goed voor die shit was maar ik zag dat ze geamuseerd was door het gedrag van Emmet. En hoe de week ook voorbij ging, ik werd steeds meer geïrriteerd door de belachelijkheid van heel deze kut week.

Maandag was pyjamadag en dat irriteerde me het nog het fucking meest, omdat ik werd gedwongen om de hele dag naar godverdomme roze kauwgom pyjama's te moeten kijken met van die Hello Kitty dingen erop, en sloffen aan hun voeten die ik gemakkelijk over hun koppen kon trekken en ze verdomme dwingen die belachelijke pyjama's uit te trekken. Christus, kon niet één iemand een normale nachtjapon aantrekken die tenminste íéts liet zien, dat gaf me nog iets om naar te kijken. Emmet had een superman pyjama aan dat veel te veel liet zien van de bobbel in zijn broek- maar dat was blijkbaar ook de bedoeling. Jasper droeg tenminste nog een normale pyjamabroek maar van Alice moest hij een shirt aan met van die blauwe vlekken erop wat hem op een fucking teletubbie liet lijken. Ze gaven me een shitzooi van preken omdat ik niet aan die bullshit meedeed, maar dit alles kon mijn reet likken.

Dinsdag was 'jeugddag'. Ik voelde me hier de enige redelijke persoon, terwijl ik werd omring door bitches met twee varkensstaartjes aan de zijkant, gestreepte sokken tot aan hun knieën en van die oude Spice girls schoenen met zolen van hier tot Tokio. Emmet –god help me- had een hoogwater boek aan die nog fucking over zijn navel kwam en daaronder een T-shirt met alle leden van die verdomde smurfen erop. En bovenop dat bracht hij nog een driewieler mee naar school om daarmee door te kantine te scheuren. Jasper was niet beter met zijn gestreepte broek, T-shirt met eenden en overalls.

Woensdag was gekke dag, waarin ze allemaal verondersteld werden om op hun gekst naar school te gaan. En fuck mij, Emmet en Jasper waren daar behoorlijk in geslaagd. Ik weigerde die twee fuckers zelfs een rit naar school te brengen die dag. Ik weet zeker dat ze de helft uit Rosalie of Alice' klerenkast hadden gejat.

Vandaag was kleurendag en ik heb meer bitches met roze haar gezien dan dat ik kon tellen. Het was niet schattig- verre weg van dat.

Ik wist waarom ik de hele week zo chagrijnig was en dat had allemaal te maken met degene die al de hele fucking week nog niet één keer naar me gelachen had. Ze was de hele week al kotsmisselijk en vandaag was ze voor het eerst op school maar ik mocht haar niet ophalen en naar school brengen. Ik had haar de hele dag nog niet gezien maar er was niet veel dat ik eraan kon doen dus ik snap niet waarom ik hier zo'n zeikerige bitch over was. De dagen dat ik langs haar was geweest zag ze er zo shit als hel uit, ze kon nauwelijks haar eten binnen houden en ik zag dat ze magerder werd met de dag. Ze lachte niet en die sterretjes in haar bruine ogen had ik ook al de hele fucking week niet gezien. Het enige wat ze lag te doen was te zweten en te kotsen terwijl - hoewel ik die shit nooit voor iemand zou doen- ik haar haren uit haar gezicht hield terwijl ze over de emmer hing.

Maar ik zweer het je, als ze niet binnenkort één fucking keer naar me lacht, dan ontplof ik. Het feit dat ze niet meer lachte naar me iedere keer als ik binnenkwam werd me fucking te veel. Normaal lachte ze in haar slaap als ze mijn naam zei, maar zelfs dat deed ze niet eens meer- want ze sliep nooit. Ze had slechte dromen en werd nog meer bezweet wakker terwijl ze de resten van haar maag naar buiten gooide.

Verdomme, waar was mijn meisje gebleven met haar prachtige lach, het geluid dat mij aan het lachen maakte. Ik miste haar zien slapen en mijn naam horen zeggen terwijl de hoeken van haar lippen naar boven krulde. Ik hield van die shit en ik keek er naar uit. Hoe ziek was dit, dat het toppunt van mijn dag is als ik haar fucking zie lachen? Ik wist niet hoelang ze nog ziek zou blijven maar ik hoopte als hel dat ze op zijn minst beter was op mijn verjaardag zodat ik haar aan mijn familie kon voorstellen.

Ik sprong half van mijn stoel toen de bel ging van mijn laatste lesuur en ik gooide mijn boeken in mijn kluisje en jogde door de gangen opzoek naar Bella. Alice vertelde me dat ze een roze shirt aan had dus ik was wanhopig opzoek naar groen, maar die shit was onmogelijk met al die fucking kleuren om me heen. Ik liep naar buiten over de parkeerplaats, op zoek naar haar rode truck, want misschien was ze al wel weggegaan omdat ze zich niet lekker voelde en was ik die hele shit school voor niks aan het afrennen.

Ik bedacht me plots dat ik haar ook gewoon kon bellen dus net toen ik haar nummer wilde draaien zag ik plotseling iets roods en roze in mijn ooghoeken. Ik draaide me om verstijfde, mijn ogen wijd. Ik zag Bella staan, met een jongen. En niet zomaar een jongen, een eikel die ik overal zou herkennen. De afgeknipte spijkerbroek, de witte T-shirt die veel te strak om zijn lichaam zat, proberend zo sterk en groot te lijken. De lange zwarte haren die achterover werden gehouden door een elastiekje.

Ja, ik kende die motherfucker maar al te goed, omdat het dezelfde klootzak was die me vorig jaar zo kwaad maakte. Hij was degene die me fucking pissig maakte en me mijn controle liet verliezen. Hij was degene die er bijna voor zorgde dat ik fucking in de gevangenis terecht kwam en bijna mijn hele leven verklootte. Ik haatte hem- ik haatte hem zo fucking erg dat het me boos maakte om alleen maar naar hem te kijken.

En hij stond daar naast de vrouw van wie ik hield, de enige vrouw die ik ooit toeliet in mijn toch al verneukte hart. Hij praatte tegen haar, en ze fucking lachte naar hem. Ze lachte! Ik heb verdomme de hele week gewacht totdat ze weer zou lachen en nu ze het doet, doet ze dat bij hém, van al de mensen op de wereld, lacht ze naar degene die ik fucking naar de hel wens vanuit de grond van mijn hart. Waarom hem? Waarom lachte ze niet gewoon fucking naar mij?

De moorddadige woede dat door me heen stroomde liet me schudden. Ik stond daar, verstijfd op mijn plek, trillend en verdomde pissig. Ik hoorde iemand mijn naam roepen maar ik gaf er geen aandacht aan omdat ik alleen maar kon kijken naar mijn mooie Bella naast die motherfucker genaamd Sam Ulley.

Het moment waarop hij zijn hand uitstak en haar aanraakte, flipte ik. Ik begon over de parkeerplaats te rennen, zo snel als dat mijn fucking benen me konden dragen. Ik hoorde geschreeuw achter me, wat leek op de stemmen van Emmet en Jasper, maar ik negeerde ze. Ik wist dat iemand me achterna zat, ik hoorde het aan de voetstappen achter me, maar dat boeide me op dit moment niet. Hij ging fucking boeten voor ooit een verdomde vinger op mijn Bella te leggen.

Ik zag vanuit mijn ooghoeken dat er een auto aankwam rijden maar ik rende gewoon door, die motherfucker moest maar remmen. Hij begon te toeteren en zei dat ik uit moest kijken. Sam en Bella hadden het blijkbaar gehoord want ze keken alle twee op hetzelfde moment op. Bella's ogen werden wijd met verwarring en angst en Sams ogen werden spleetjes toen hij mij zag. Ja, hij fucking haatte mij en ik gaf hem groot gelijk na die shit dat ik vorig jaar deed maar ik had er geen spijt van. Hij verdiende dat- hij verdiende nog veel meer. Ik was op zoek naar bloed toen die dag en ik was er nu ook naar op zoek. Dus ik rende gelijk op die motherfucker af. Hij zette een paar stappen achteruit, mietje dat hij is, toen hij zag dat ik niet ging stoppen. Maar het was te laat. Hij was van mij.

Ik knalde recht tegen hem op, wat hem naar achter liet vliegen en op zijn rug liet landen. Hij schreeuwde, geschokt, en ik lande bovenop hem, mijn knie bij zijn privé gedeelte. Hij schreeuwde het uit van pijn, omdat ik zijn lul waarschijnlijk had geplet met mijn gewicht. Ik haalde mijn vuist naar achter, vastbesloten om hem in zijn fucking gezicht te slaan, toen iemand mijn shirt vastpakte en me naar achter trok. Ik had niet veel keus omdat mijn shirt me in mijn nek sneed en me praktisch dwong om terug te gaan. Ik schrok toen ik zag dat Jasper tussen ons in kwam, omdat ik eerlijk gezegd niet had verwacht dat hij degene was die me zo hard achterna was gerend en me wegtrok van Sam. Die shit deed Emmet altijd.

Sams vrienden van het reservaat kwamen aangerend en hielpen hem overeind en hij keken me geschokt aan, waarschijnlijk niet verwacht dat ik hem echt ging slaan. Hij had zijn handen over zijn lul en ik had waarschijnlijk gelachen om hoe belachelijk hij eruit zag, ware het niet de blik die Jasper me gaf. Hij was pissig, kneep in zijn neusbrug om zijn controle niet te verliezen, iets wat hij vaak deed. Ik schudde mijn hoofd en zuchtte luid. Deze shit had ik verpest.

Ik hoorde meer gerommel achter me en ik zag Emmet Rosalie en Alice aankomen. Alice liep me voorbij, fronste naar me en vernauwde haar ogen. Ja, ze was teleurgesteld. Ze liep regelrecht naar Bella en ik zette een stap opzij om te zien of ze oké was. Ik wist dat Sam haar geen pijn had gedaan, maar ik wist hoezeer ze het niet fijn vond dat iemand haar aanraakte. Maar Jasper pakte mijn shirt nog steviger vast en trok me naar achter, bang dat ik Sam weer ging aanvallen. Ik pakte zijn hand en sloeg het van me af, wat waarschijnlijk geen beste zet was en dat dit hem nog meer pissig maakte. Jasper kon gevaarlijk als shit zijn als hij boos was. Ik wist ook zeker dat als we niet rondom mensen waren dat hij mijn fucking vingers had gebroken, want niemand raakt Jasper Whitlock aan als hij boos is.

Ik zette een stap opzij zodat ik haar kon zien, mijn ogen werden groot. Er stroomde tranen over Bella's gezicht. Ze zag er bang uit, haar lichaam trilde.

Ik gromde. ''Isabella,'' begon ik. Ik wilde haar laten weten dat ik die shit voor haar deed, en het niet bedoeld was om haar bang te maken. Het was voor haar eigen bestwil. Ze keek naar me toen ik haar naam riep maar keek gelijk weer naar beneden, ze kon geen oogcontact met me houden. Alice pakte haar arm en trok haar weg van me terwijl ze iets in haar oor fluisterde. Ik deed een paar stappen naar voren, vastbesloten om achter hun aan te gaan, maar Jasper sprong weer voor me.

''Laat haar gaan, ga eerst afkoelen,'' zei hij, zijn toon laag en scherp.

Ik kneep mijn ogen samen, fucking kwaad dat hij me probeerde te vertellen wat ik moest doen en was net van plan om me te verdedigen toen ik zag dat mijn Carlisle aan kwam lopen. Ik zuchtte… natuurlijk had iemand Carlisle gebeld.

''Ik ben het met je eens, Jasper. Ik probeer begripvol te zijn om te bedenken dat dit de allereerste keer is dat je Sam Ulley ziet sinds vorig jaar, maar je moet jezelf onder controle houden, jongen. Weet je wel door wat voor bullshit ik vorig jaar ben gegaan om je te beschermen? Ik ga het niet nog een keer doen, en dat meen ik. De volgende keer laat ik je gewoon de gevangenis in gaan dus het is voor je eigen bestwil dat je je kalm houd en rap.''

Ik keek weg en knikte. Ik hoorde aan zijn toon dat hij woedend was, en ik snapte dat hij moe werd om mijn rotzooi achter mijn kont te moeten opruimen. Ik was niet ondankbaar met wat hij voor me had gedaan, maar ik werd er moe van dat hij die shit steeds terug liet komen. Dit heeft daar helemaal niets mee te maken, hij had gewoon het recht niet om in de buurt van Bella te komen. Hij is slecht, zij is goed- te goed om door hem te worden aangeraakt.

Ik draaide me om en liep van ze weg. Ik liep weer terug de school binnen en liep regelrecht naar mijn kluisje. Ik mopperde tegen mezelf en gooide dingen in het rond op zoek naar mijn fucking wiskundeboek. Al de jongens liepen me gewoon voorbij, durfde niks te zeggen over wat daar net was gebeurt. Ik sloeg mijn kluisje met een harde knal dicht en liep terug naar mijn auto, vloekend. Ik zag Tyler in mijn ooghoek en ik liep regelrecht naar hem toe, mijn pas versnellend. Ik zag zijn ogen groot worden en hij probeerde snel terug in zijn auto te zitten, maar ik pakte zijn nek en sloeg hem tegen de motorkap van zijn auto. ''Als je me nog één fucking keer bijna omver rijd dan zorg ik ervoor dat je nooit meer kúnt rijden, begrepen?'' dreigde ik, mijn stem razend.

Hij knikte met grote ogen. Ik gaf hem nog een extra duwtje voordat ik hem losliet en wegliep. Ik rukte de deur van mijn Volvo open en sloeg hem bijna tegen een andere auto aan en dat maakte me pissig op mijzelf, omdat ik van mijn auto hield, en niemand geeft ook maar één krasje op mijn auto, inclusief mijzelf. Ik trapte op het gaspedaal en reed gelijk door naar Caius' huis, want hij gaf een feest om het einde van de verkleedweek te vieren en ik wist dat hij genoeg drank in huis had. Elk jaar was iedereen focked op die vrijdag, want elk jaar was het hetzelfde feest, hetzelfde aantal drank en drugs en voor ieder ander jaar zou ik gaan voor weer eens een harde neukpartij.

Ik liep regelrecht naar binnen, geen zin om mijn auto fatsoenlijk te parkeren- niet dat ik dat normaal wel deed. Het was al volgepakt met mensen binnen en buiten en ik was blij dat de rest van die bitches geen woord tegen me zeiden omdat ik te boos op mezelf was om met iemand te praten. Ze zagen waarschijnlijk aan mijn blik dat ze fucking niet in mijn buurt moesten komen.

Ik kwam Caius in de keuken tegen en hij lachte terwijl hij een fles drank omhoog hield. ''Het ziet ernaar uit dat je dit wel kunt gebruiken,'' zei hij. Ik pakte de fles van hem over en draaide de dop eraf. Ik bracht mijn lippen naar de fles en pakte er een flinke slok uit, schuddend toen het brandde in mijn keel. Het was goedkope shit, maar alles zou werken.

''Is O'Shea hier al?'' vroeg ik. Caius keek me verast aan, want hij wist waarom ik naar hem zocht. Jared verkocht en dealde hier in drugs. Als iemand drugs had, dan kwam het van hem. Ik had thuis liggen maar no fucking way dat ik nu terug naar huis ging. Ik had het toch al verneukt voor vandaag en ik wist dat ik Bella daar tegen zou komen omdat ze vast bij Rosalie en Alice was en ik had haar al genoeg pijn gedaan voor vandaag. Ik moest eerst even dingen op orde zetten.

''Ja, hij is in de achterkamer,'' zei Caius na een tijdje. Ik knikte, nam nog een grote slok uit de fles voordat ik het teruggaf. Ik liep door de gang naar de achterkamer waar alleen een lampje brandde en een paar mensen waren aan het pokeren waren terwijl ze shit aan het roken waren. Iedereen keek op toen ik binnen kwam en groette me hartig.

''Hey Cullen,'' zei Jared en knikte als begroeting.

''O'Shea,'' zei ik. Ik liep naar binnen en plofte naast hem neer op de bank.

''Heb je iets nodig? Ik heb nog wel wat marihuana liggen,'' vroeg hij.

''Nee, ik wil geen weed. Heb je iets te snuiven bij je?''

Hij keek me aan, geschokt, maar knikte. Ik vroeg bijna nooit meer om iets hards zoals cocaïne, maar ik moest mijn kop even luchten. Met de week die ik heb gehad heb ik iets sterkers nodig dan marihuana. ''Hoeveel wil je?'' vroeg hij.

''Een grammetje maar,'' zei ik, mijn schouder ophalend. Hij knikte, stond op en liep het kamertje uit. Hij kwam even later terug met een klein zakje en gooide het naar me toe. Ik legde het witte poeder op de tafel en pakte mijn portemonnee uit mijn zak en haalde mijn creditcard eruit. Daarmee maakte ik lijntjes die net genoeg waren voor twee keer. Ik haalde er een biljet uit en rolde het op, bracht het naar mijn neus en snoof het snel op. Ik veegde mijn neus af en snufte een paar keer.

''Dankje, man,'' mompelde ik. Ik voelde mijn neus al bijna niet meer en voelde mijn hartslag sneller slaan.

Jared knikte en ging weer terug op zijn stoel zitten. ''Graag gedaan,'' zei hij. ''Slechte dag gehad?''

Ik lachte droog. ''Dat kun je wel zeggen,'' zei ik en leunde naar voren en snoof het twee lijntje op. Toen leunde ik naar achteren en legde mijn hoofd tegen de hoofdsteun. Ik voelde me warm worden, mijn hartslag ging sneller en alle gedachten in mijn hoofd waren leeg, alsof ik de hele fucking wereld aankon. Precies wat ik net nodig had.

Ik bleef even hangen met Jared en een paar andere klasgenoten. Het was goed om alles even te vergeten en me gewoon even weer fucking goed te voelen. Ik deed nog een lijntje toen ik mezelf voelde bezinken van de andere twee.

Een tijdje later kwam Lauren binnen, ze lachte toen ze me zag zitten en liep naar me toe. Ze plofte op mijn schoot en sloeg haar arm om me heen. Ik begon me af te vragen of dit haar favoriete plek was want altijd als ze me zag dan ging ze op mijn schoot zitten.

''Fuck off, Lauren. Als je op mijn schoot gaat zitten dan kun je op zijn minst je kleren uit trekken,'' zei ik. Ze rolde haar ogen maar lachte. Ik voelde haar aanwezigheid te veel en dat was fucking irritant, dus ik duwde haar wat opzij en legde nog een lijntje neer. Ik pakte mijn biljet weer en snoof het weer op, voordat ik het biljet aan Lauren gaf. Ze keek me met opgeheven wenkbrauwen aan, geschokt dat ik haar iets aanbood- omdat ik nooit deelde, maar sprong gelijk op haar kans en nam het van me aan. Als Edward Cullen verliefd is dan kan hij blijkbaar nog iets goeds doen. Ik leunde weer achterover en deed mijn ogen dicht, fucking genietend.

Iemand schraapte haar keel en ik deed mijn ogen open en zag Alice aan de andere kant van de kamer staan, haar handen op haar heupen en haar wenkbrauwen opgetrokken. Ze had die geïrriteerde blik op haar gezicht, duidelijk nog steeds kwaad dat ik Sam op zijn bek wou slaan. Ik lachte en schudde mijn hoofd. ''Hey, klein spul,'' lachte ik.

Ze kwam naar me toe lopen en verstijfde. ''Je bent high,'' zei ze, toen ze mijn kin pakte en mijn gezicht bekeek. Haar toon liet me alleen nog maar meer lachen want het leek alsof ze net een raadsel had opgelost.

''Ja, ik ben behoorlijk fucking high.''

Ze schudde haar hoofd. ''Ik kan de groen in je ogen amper zien, ze zijn bijna helemaal zwart.''

Ik zuchtte, schouderophalend. Ik pakte Lauren op en gooide haar praktisch op Jareds schoot. Ze gilde en hij kreunde- hij was ook niet bepaald fan van Lauren. Ik gaf Jared wat geld voor de coke en hij probeerde het te weigeren maar ik gooide het voor hem op tafel.

Ik liep terug naar Alice, lachte schaapachtig en gooide mijn arm over haar schouder. Ik leidde haar uit het kamertje en terug het huis in waar de rest van het feest was. Ik probeerde recht te lopen maar die fucking cocaïne fuckt met mijn hoofd.

''Serieus, Edward? Cocaïne?'' siste ze, haar stem hard. Ik kreunde.

''Alsjeblieft, niet nu, Alice. Ik heb geen zin in die shit. Ik was… gewoon niet nu oké? Ik wil alleen weten of ze oke is,'' zei ik.

''Ze is oke, je hebt haar alleen bang gemaakt, dat is alles. Je moet daarmee echt stoppen, trouwens. Je moet je woede onder controle houden als je echt wilt dat ze je helemaal binnenlaat.''

Ik kreunde en knikte, omdat ik wist dat ze de waarheid sprak. Maar het was fucking makkelijker gezegd dan gedaan. Ik reageer zonder erbij na te denken. Alice bracht haar hand op en sloeg zachtjes op mijn wang, lachte vriendelijk.

Ik zuchtte. ''Alice? Waarom is ze boos op me? En niet alleen vandaag, maar ook de afgelopen week. Heb ik iets verkeerds gedaan?''

Alice sloeg haar ogen neer. ''Ik weet niet of het mijn taak is om je dat te vertellen.''

Ik gromde. ''Alice, alsjeblieft! Ik vertrouw je, ik weet dat je altijd eerlijk tegen me bent. Ik heb het aan Bella zelf gevragen maar ze wil niks zeggen, en zegt dat ze gewoon ziek is. Maar ik weet dat er iets meer is, maar ze wil het niet vertellen. En je weet hoeveel ik het haat als iemand shit voor me achterhoud.''

Ze zuchtte. ''Nu weet je hoe het is om niet in vertrouwen te worden genomen''. Ik dacht na met wat the fuck ze daarmee bedoelde, en toen ik het snapte voelde ik de woede weer in me opkomen. Niet te geloven dat ze die shit terug op mij schuift. ''Ze heeft het me verteld, Edward. Ze is bang om je kwijt te raken. En we zien allemaal dat jij langzamerhand ook weer jezelf aan het kwijtraken ben. Het gevloek, je woedeaanvallen en nu ook weer de drugs. Ik snap wel waarom, want je bent bang omdat je al te veel om haar bent gaan geven. Het maakt je bang. Maar je kunt je niet voor eeuwig verstoppen en wegrennen, Edward. Laat haar in, open je hart voor haar. Geloof me, Edward, ze is het waard. Het ging net zo goed, we willen je niet meer zo zien als eerst.''

Ik voelde dat mijn handen tot vuisten balde en de woede stroomde sneller door me heen. ''Dit is niet fucking mijn schuld. Mijn situatie is anders en dat fucking weet je. Je moet die shit niet terug naar mij schuiven.''

Ik haalde diep adem, omdat ik niet boos wilde worden op Alice. Dat zag ze en ze zuchtte ook. Ze pakte mijn vuist en kneep erin totdat ik ze ontspande. Ze glimlachte naar me en legde haar hand in die van mij. ''Wij weten hoe we met je om moeten gaan als je boos wordt, maar zij niet. Ze wordt bang als je boos word, ze is bang om vragen te stellen, bang dat je weer je controle verliest. Ze weet niet hoe ze je moet kalmeren. Wil je weten waarom ze boos op je is? Hoewel boos een groot woord is,'' voegde ze eraan toe. Ik knikte. Ik wilde weten wat voor shit haar dwarszat. ''We kwamen toen we haar zaterdag naar huis brachten Lauren en Tanya tegen. Ze hebben heel wat onzin over jou tegen haar gezegd. Ze is niet boos, ze probeert het allemaal gewoon op een rijtje te zetten…''

Ik voelde de woede weer door me heen gaan, mijn handen balde zich weer tot vuisten. Ik brak haar af. ''Wat the fuck hebben ze tegen haar gezegd? Hebben ze haar pijn gedaan? Ik zweer tot god dat ik elke fucking vinger breek als ze haar ooit met een verdomde vinger hebben aangeraakt.''

''En wij hebben misschien ook iets teveel tegen Bella gezegd,'' zei ze stilletjes terwijl ik nog door aan het razen was. Ik stopte midden in mijn zin en verstijfde, mijn mond nog open.

Mijn ogen werden spleetjes. ''Hoe bedoel je, wij hebben ook iets teveel tegen Bella gezegd?'' vroeg ik, mijn stem laag.

Ze keek paniekerig naar me op. ''Ik wist niet dat ze daar zo sterk op zou reageren, ik bedoel ze wou het zelf weten. Ik zei nog zo tegen Rosalie dat ze het niet moest doen, maar Bella wou het heel graag en ik wist niet wat ik moest doen en…'' ze leek het allemaal in één adem te kunnen zeggen en ratelde door maar ik brak haar af.

''Rosalie? Is Rose hier ook bij betrokken?'' ik verhief mijn stem. Niet te geloven dat Rosalie dit me aan zou doen. Ze wilde toch allemaal Godverdomme dat ik verliefd werd, dat ik van iemand ging houden en nu hebben ze dat fucking allemaal stuk voor stuk verneukt.

Alice was even stil en keek me met haar grote smekende ogen aan. Ik vernauwde mijn ogen. Ik wilde dat ze toegaf dat mijn eigen zus hier bij betrokken was. Toen ik haar met woedende ogen aan bleef kijken knikte ze, bijna onherkenbaar.

Ik voelde dat mijn lichaam begon te trillen, mijn vuisten waren weer tot vuisten gebald. Mijn handen jeukte, ik moest ergens mijn agressie kwijt, iemand op zijn fucking bek slaan. Maar iedereen om me heen was al achteruit gedeinsd, zagen dat ik de controle verloor, en iedereen was fucking bang dat zij degene waren op wie ik mijn woede uitte. Ik kon onmogelijk een meisje slaan, want Alice was de enige die bleef staan. Ik pakte de fles met vodka van het tafeltje en gooide het met een smak tegen de muur, waar het in duizenden stukjes op de grond kletterde en het drank tegen de muren kladderde. Ik haalde woedend mijn hand door mijn haren, mijn hand trillend.

Ik draaide Alice de rug toe en liep weg. Ik wist dat ze me achterna zou komen, en inderdaad- ze pakte mijn hand en wilde me terug trekken. ''Edward, alsjeblieft. Het spijt me.''

Ik rukte mijn hand los, mijn ogen woedend op Alice gericht. ''Laat me fucking met rust, Alice.'' ik zag dat ze een paar stappen achteruit zette, voordat ze haar rug rechtte en me weer achterna kwam.

''Het is nu niet verstandig als je naar Bella gaat. Ze is al van slag en je hebt jezelf niet onder controle. Je maakt dingen nu alleen maar erger Edward!'' smeekte ze terwijl ze me achterna liep.

Ik duwde iedereen ruw opzij die in mijn fucking weg stond en klom mijn auto in, klapte de deur voor Alice' neus dicht. Ik trapte hard op het gaspedaal, waardoor ik bijna een paaltje raakte die recht voor het huis stond. Ik scheurde de weg over terwijl ik in mijn dashboard zocht naar mijn fles drank. Ik draaide de dop eraf met mijn tanden en spuugde de dop weg voordat ik de fles naar mijn lippen bracht en grote slokken dronk. Ik rilde toen die shit brandde in mijn keel. Toen ik de dop niet meer een hand kon vinden gooide ik het uit de raam, omdat ik die fles voor nog geen miljoen in mijn fucking auto gooi zonder de dop erop te doen, want ik hield van mijn fucking Volvo. Ik voelde mijn hartslag sneller slaan, mijn handen knelde om het stuur terwijl ik niet in de buurt probeerde te komen van hyperventileren.

Toen Bella's huis in zicht kwam trapte ik zo hard op de rem dat ik zelf een stuk naar voren vloog. Ik stapte de auto uit, zonder de moeite te nemen om mijn fucking auto te parkeren en sprintte naar de voordeur. Ik klopte ongeduldig op de voordeur en bleef kloppen totdat er iemand opendeed.

''Edward?'' vroeg Renee verbaasd. Ze hield de deur niet voor me open, zoals ze dat normaal altijd wel deed. Ze hield ervan als ik Bella kwam opzoeken. Ze begroette me altijd gretig en opende de deur wagenwijd open en zei dat ik regelrecht naar boven mocht lopen. Nu deed ze hem maar op een kiertje open.

''Waar is Bella?'' vroeg ik, mijn stem sloeg over. Ik moest haar uitleggen dat wat ze fucking ook gehoord had, dat die shit niet waar is. Waarom zijn het toch altijd de fucking ouders die in de weg staan als je het goed wil maken met je vriendin?

Renee zuchtte. ''Ze is niet thuis, Edward.''

Ik zuchtte, knikkend. Ik haalde mijn hand weer door mijn haren, verslagen, en wilde weglopen, kijken of ze misschien bij Rosalie was, maar toen ik me omdraaide zag ik haar rode truck op de oprit staan. Ik wist dat ze met haar auto was, want ik had haar auto nog gezien op de parkeerplaats. Ik draaide me weer om en liep weer terug naar de voordeur en duwde hem een stuk naar voren. Ik stapte langs Renee heen terwijl ik zei: ''Sorry Renee, maar ik moet haar echt even zien.''

Ik sprintte de trap op, en liep de gang over waar haar kamer was. Ik draaide de knop om en wilde hem opentrekken, maar ik merkte dat ik de klik van het slot niet hoorde.

Bella deed nooit haar deur op slot.

Ik klopte op de deur. ''Bella, baby, doe alsjeblieft de deur open. Ik wil alleen even met je praten,'' smeekte ik tegen een dichte deur.

Ik hoorde niks dus ik kreeg al een fucking paniekaanval omdat ik dacht dat ze me niet binnen zou laten en ik kon onmogelijk de deur intrappen en haar binnen haar eigen privacy lastigvallen. Toen riep ik nog een keer haar naam en smeekte haar alsjeblieft om de deur te openen. Toen ik weer niks hoorde dacht ik dat ze misschien wel sliep of dat ze inderdaad niet thuis was, en net toen ik me omdraaide en weg wilde lopen, hoorde ik de klik van het slot en hoorde ik haar stem achter me. ''Edward?''

Ik schrok van haar stem. Het was slechts een gefluisterd maar ik draaide me toch om. Ik verstijfde toen ik haar betraande gezicht zag, haar neus rood en ogen opgezwollen.

''Bella,'' fluisterde ik, mijn eigen voeten verstijfd. Ik voelde de woede weggaan bij het zien van haar gezicht, mijn handen ontspande zich.

Er kwamen meer tranen uit haar ogen. ''Oh, Edward!'' zei ze en ze rende op me af. Ik opende mijn armen en trok haar dicht tegen me aan. Mijn handen streelde haar haren en haar gezicht, veegde en kuste haar tranen weg, terwijl ze tegen mijn borst snikte. Ik reikte naar beneden, pakte haar benen en trok haar in mijn armen. Ik droeg haar naar haar kamer en legde haar zachtjes op haar bed. Ik knielde naast haar neer en streelde haar wang met mijn vingertoppen. Ze gleden over haar lippen en ze opende haar mond en haar hete adem kietelde tegen mijn vingers.

Toen haar tranen langzaam stopte reikte ze haar hand uit en ging met haar vingertoppen over de wallen onder mijn ogen. ''Je bent high,'' fluisterde ze, haar stem zo zacht dat ik het amper hoorde. Ik zuchtte en pakte haar hand en legde het tegen mijn wang. Ik leunde tegen haar hand en sloot mijn ogen, mijn hand op die van haar.

''Wat is er?'' vroeg ik, de stilte verbrekend.

''Niks,'' mompelde ze gelijk. Ik zuchtte.

''Wat vind je ervan als ik die vraag nog een keer stel en jij mij deze keer wel de waarheid verteld?'' zei ik, lichtjes geïrriteerd. Ze wist hoe erg ik het vond als de shit voor me achterhield. Ik wist nu dat het lag aan wat ze had gehoord, maar ik wilde dat ze dat me zelf vertelde. Ze deed raar sinds Rosalie en Alice haar zaterdag bij me terug hadden gebracht en het was niet alsof ze iets verkeerds deed, het was gewoon het gevoel dat ik kreeg. Ze hield zich in en ik was vastbesloten om erachter te komen wat het was. Alice had me verteld dat ze iets hadden gezegd, maar niet wat. En ik wilde weten wat ze haar verteld hadden, wat haar zo compleet bang maakte. Ik hield er niet van als ze bang was, niet één klein fucking beetje.

''Wat bedoel je?'' vroeg ze, haar stem recht. Ik zuchtte en schudde mijn hoofd.

''Je ogen zeggen iets anders dan je mond, Bella. Je weet dat ik je nu ondertussen verdomme goed ken en het is zo klaar als een klontje dat er iets is waar je mee zit. Je zei me eerder nog dat je wist dat je me alles kon vertellen, dus fucking zeg het dan,'' zei ik, geïrriteerd omdat mijn ogen brandde en ik niets liever wilde doen dan mijn fucking ogen dicht doen. Maar ik wist dat ik niet kon slapen, zeker niet nu ik een deel wist van waar ze dan ook mee zat. Ze lag een tijdje stil, zo stil en emotieloos dat ik dacht dat ze in slaap was gevallen of zoiets. Ik wreef met mij handen over mijn ogen en kreunde. Eindelijk zuchtte ze en verschoof iets zodat ze anders lag.

''Misschien is dit niet het goede moment,'' zei ze zachtjes. Ik kreunde, harder deze keer. Ze begon weer te draaien en was net van plan om om te draaien zodat haar gezicht verborgen was maar ik stopte haar, want ik wilde deze shit vandaag klaar hebben. Ik kon er niet tegen als ze nog maar een fucking minuut zo afstandelijk tegen me deed.

Ze keek naar me op en ik verstijfde. Ze keek verslagen, het meest verdrietige blik op haar gezicht dat ik ooit heb gezien bij haar. Ze keek alsof ze net had gezien dat iemand haar fucking hond in elkaar had geramd of iets.

''Nu is het goede moment. Wat is er mis? Wat is er gebeurt? En vertel me geen 'niks', of dat alles goed en oke is want ik ga die bullshit niet geloven. Dus als je fucking van me houd zoals je zegt dat je doet dan vertel je me nu wat er verdomme aan de hand is,'' zei ik, ik moest weten wat haar zo verdrietig maakte. Ze keek me aan, een klein beetje paniek flitste door haar ogen, en ik voelde me een eikel om zoiets tegen haar te zeggen maar ik was te ongerust om me daar nu echt zorgen over te maken. Het was verkeerd van me om onze liefde tegen haar te gebruiken om te zorgen dat ze me de waarheid vertelde maar op de eerste plaats was het ook verkeerd van haar dat ze me niet de waarheid verteld.

Ze keek me aan, paniekerig, en ik zag dat haar gedachten snel werkte. Ze probeerde een gaatje te zoeken door mijn chantage zodat ze zich hier uit kon praten, maar ik ging niet terug deinzen. Ze vertelt me die shit vanavond, al moet ik de hele avond hier wakker blijven. En die gedachten maakte me fucking chagrijnig.

''Moet ik doen durf of waarheid spelen om het uit je te krijgen? Ik dacht dat we daar klaar mee waren,'' zei ik met ergernis, en kneep in mijn neusbrug. Ik probeerde mijn woede onder controle te houden zodat ik haar niet nog meer overstuur maakte maar ik zou haar het liefst gewoon door elkaar willen schudden zodat ze het gewoon vertelde zodat we hier klaar mee waren.

Ze schudde haar hoofd. ''We zijn daar ook klaar mee,'' zei ze stilletjes. Ik zuchtte.

''Dan waarom hou je dingen achter? Je gedraagt je raar sinds je met Rosalie en Alice bent weggegaan. Is er daar iets gebeurt? Hebben ze iets tegen je gezegd?'' vroeg ik. Ik had natuurlijk al kunnen zeggen dat Alice al had opgebiecht dat ze dingen had gezegd over mij, maar ik wilde dat ze het zelf zou zeggen. Dat ze me verdomme genoeg vertrouwde om de waarheid te zeggen. Ze keek naar me op en ik zag de paniek in haar ogen toen ik Rosalie en Alice opnoemde. ''Wat hebben ze gezegd?'' vroeg ik scherp. Dit werd ook nieuw voor mij.

Ze schudde haar hoofd nee, ze leek ontzettend bang, maar maakte geen aanstalten om dingen uit te leggen en dat hielp niets tegen de woede dat ik al voelde om deze hele situatie. Ik haalde diep adem en haalde mijn hand door mijn haren, probeerde kalm te blijven want naar haar uitvallen zou niks tegen deze situatie helpen. Het zou haar alleen nog maar meer verdrietig maken en bang, en dat is wel het laatste wat ik wil. Ik wilde dat ze open tegen me was en een eikel zijn zal ik daarmee niks bereiken. Ik zou het uit haar moeten verleiden wat compleet belachelijk was omdat ze mijn vriendin is en ze me fucking moest vertrouwen zoals ze dat altijd zei dus er is eigenlijk geen reden waarom we deze bullshit gedachtenspel moesten gaan spelen.

Ik opende mijn ogen en keek naar haar, zag dat ze terughoudend aankeek. Ik zuchtte en reikte naar voren en haalde loshangende plukken uit haar gezicht. Mijn vingertoppen gleden over haar gezicht en haar ogen vielen dicht.

''La mia Bella ragazza,'' mompelde ik. ''Non capisco.''

Ze opende haar ogen weer en keek me aan, haar blik verassend. Ik zorgde ervoor dat mijn stem laag en verleidelijk was en sprak met een accent, want ik wist dat ze het leuk vond als ik Italiaans sprak. Meestal sprak ik het met een Amerikaans accent, omdat ik hier verdomme geboren en getogen ben en vaak wisten Italianen niet eens what de fuck ik zeg. Maar als ik mijn best deed kon ik het vloeiend, met de juiste accent, en fuck mij dat ik mijn best nu deed. Ik glimlachte bij haar uitdrukking, blij dat de paniek op zijn minst weg was.

''Forse il mio cuore l'amore fino ad ora?,'' zei ik, het er nog een schepje bovenop. Ik zag dat de hoeken van haar mond in een glimlach gingen staan.

''Wat betekend dat?'' vroeg ze nieuwsgierig. Ik keek haar aan, glimlachend.

''Het betekend, 'Did my heart love right now?' Het is een regel van Romeo en Julia.'' Mijn wenkbrauwen fronste zich bij het horen van mijn eigen woorden. Sinds wanneer vertelde ik regels van Romeo en Julia? Ik begon echt een pussy te worden.

Ze knikte, lachend. ''Dat is lief,'' zei ze. ''Weet je daar nog meer van?'' Ik zuchtte en knikte voorzichtig. Deze shit was bedoeld om de waarheid uit haar te charmeren, niet om die hele fucking Romeo na te praten. Maar ze keek me verwachtend aan, wilde meer horen, en ik was van haar, zou elke Godverdomde ding doen wat ze me zou vragen, zelfs al betekende dat regels van Romeo in het Italiaans om half 3 's nachts te moeten opnoemen.

''Rinnegare, occhi! Perché io mai visto la vera bellezza eh.. '' stamelde ik, abrupt stoppend omdat ik de rest van die shit niet meer kon herinneren. ''Christus, het is veel te vroeg voor deze shit, of te laat. Vraag het me morgen maar wanneer ik normaal ben.''

Ze glimlachte en knikte. ''Je hebt gelijk, we kunnen maar beter gaan slapen,'' mompelde ze. Ik schudde mijn hoofd nee.

''Vertel me wat Alice en Rosalie hebben gezegd, baby,'' zei ik. Ze keek me aan, haar glimlach verviel. ''Ik beloof je dat ik niet zal flippen. Als er jou iets dwarszit, dan zit het mij dwars. We horen bij elkaar. Wij zijn… als twee druppels water. Zoals macaroni en kaas of nootjes en chocolade. Ze zijn misschien goed apart, maar als je die twee samen gooit dan zijn ze fucking onweerstaanbaar, snap je?''

Ik was nog steeds half slaperig, ik voelde de vodka en cocaïne nog steeds in mijn lichaam dus ik wist niet of er iets van logica in zat. Ze zal vast wel denken wat voor een idioot ik was, niet begrijpend waar ik het over had en waar ik het in godsnaam vandaan haalde, maar ze lachte na een tijdje.

''Zoals brood en boter?'' zei ze uiteindelijk. ''Of een theezakje en water?''

Ik grijnsde. ''Je begrijpt wat ik bedoel. We zijn als fucking melk en koekjes, baby.''

Ze lachte. ''Chips en dipsaus,'' zei ze. ''Hagelslag en jam.''

Ik knikte. ''Hell yeah. Het moet dan alleen wel pindakaas en bessenjam zijn, een andere combinatie is niet mogelijk.'' Ze lachte, hoofdschuddend.

''Kieskeurig,'' mompelde ze. Ik rolde met mijn ogen.

''Whatever, dat is gewoon een levensstijl,'' mompelde ik. ''Wij zijn als zout en peper. O nee! We zijn als vragen en antwoorden. Wat is nou een vraag zonder een fucking antwoord?''

Ze lachte luid, schudde haar hoofd. ''Jij bent de vermiste kamerraad van mijn sok,'' zei ze. Ik lachte, hoofdschuddend, want alleen Bella zou zoiets omdraaien naar wasgoed.

''Als jij dat wilt. Trouwens, die is eigenlijk heel goed. Één sok is niks, hij betekend niks zonder zijn kamerraad,'' zei ik, glimlachend. ''Tenzij je maar een voet hebt, dan kun je een sok hebben.''

Ze barste in lachen uit. We waren echt belachelijk bezig, maar het voelde goed om haar te zien lachen. ''Wat dacht je van cola en sinas?''

Ik grijnsde. ''Fuck dat, waar is mijn Crystal clear? Het is dus cola, sinas en Crystal clear.'' Haar wenkbrauwen fronste en keek me aan alsof ik stom was.

''Dat is niet eerlijk. Dat zijn er drie en wij zijn maar met zijn tweeën,'' zei ze serieus, alsof ze echt helemaal door de war was door wat ik zei. Ik lachte en schudde met mijn hoofd.

''Oke, die neem ik terug. We kunnen cola en sinas zijn. Maar we moeten ook Bacardi en cola zijn. Of vodka en sinas. Nee fuck dat, vodka kan met alles.''

Ze glimlachte. ''Bert en Ernie?'' Mijn ogen schoten open van shock.

''Shit, dat is een goede. Kijk je sesamstraat?'' vroeg ik. Ze glimlachte schaapachtig, haar schouders ophalend. ''Nou, daar ga je. We zijn Bert en Ernie. Hel, we zijn koekiemonster en Pino. Samsom en Gert. Scooby en Shaggy. Kuifje en Bobbie.''

Ze keek me aan met verwarring, waarschijnlijk niet eens wetend wie de fuck al die mongolen waren. ''Peter Pan en Wendy?'' vroeg ze na een tijdje. Ik was verbaasd dat ze die eruit pikte.

''Ja dat zijn we! Peter Pan en Wendy. Oh, shit, wij zijn als Ben en Jerry's. Vanille-ijs met chocoladesaus. Vogels en bijen. Bijen en honing. Nee! Ik heb het. Wij, baby, zijn als erwten en worteltjes.'' Ik pauzeerde en keek naar haar. Ik zag dat haar wenkbrauwen gefronst waren en een blik van complete verwarring op haar gezicht. Ze had geen fucking idee waar ik het over had. Ik grijnsde en schudde mijn hoofd. ''Waar gingen we hier ook al weer mee naar toe?'' vroeg ik na een tijdje. Ze begon te lachen en ik lachte met haar mee. We waren zover doorgegaan dat het gewoon belachelijk was.

We werden stil na een tijdje, ze lag daar op haar zij en bleef me aankijken. Ik reikte naar voren, plaatste een kus op haar mond, waardoor ze haar ogen dichtdeed en zuchtte. Ik trok me terug en streelde de zachtheid van haar wang, wensend dat ze me die shit gewoon vertelde zodat we hier klaar mee waren. Ik kon van haar blik zien dat ze wist dat ik nog steeds aan het wachten was. Ik schreeuwde naar haar, probeerde haar te verleiden, maakte haar aan het lachen- en nog steeds niks. Ik zou dus maar moeten wachten totdat ze het zou vertellen.

''Ze eh…'' begon ze, pauzeerde, en zuchtte nog een keer. ''De boze draak.''

Ik verstijfde, mijn hand bevroor op haar kaaklijn en bleef haar aankijken.

Dit was niet goed. Dit was helemaal fucking niet goed.

La mia Bella ragazza= Mijn mooie meisje.

Non capisco= Ik begrijp het niet.

Forse il mio cuore l'amore fino ad ora?= did my heart love right now?

A/N; Als kerstcadeau en reactie voor me?

liefs

anoek013