Hoofdstuk 36 Gesnapt

POV Emma

Na ongeveer vijf minuten kam Omber aanlopen, samen met een paar leden van het Inquisitiekorps waaronder Skye. Een van de leden hield Ron in een houdgreep.

Omber glimlachte en zei: "Meneer Malfidus, Bullemans lopen jullie even mee? En de anderen willen jullie deze leerlingen meenemen naar mijn kantoor?" Het Inquisitiekorps knikte braaf en Omber, Draco en Margriet Bullenmans liepen door naar haar kantoor.

Toen ze verdwenen waren, liepen de Zwadderaars en Skye dreigend op hun af. Emma en de anderen trokken hun toverstok. Skye liep snel naar haar toe en siste zacht: "Niets doen! Ik help je straks hieruit."

Emma knikte en Skye hief haar stok op en deed alsof ze Emma probeerde te vervloeken.

Marcel kwam aangerend en probeerde te voorkomen dat Ginny werd meegenomen.

Na een paar minuten, lukte de Zwadderaars om de Griffoendors gevangen te nemen, en ze drukte een prop in de gijzelaars' mond.

Skye hield Emma vast, en duwde haar het kantoortje van Omber binnen.

"We hebben ze allemaal." zei Skye. Haar gezicht vertrok geen spier.

"Lubbermans probeerde te voorkomen dat we Wemel mee namen-" Skye wees op Ginny, die de dikke Zwadderaarster die haar vasthield tegen haar schenen probeerde te schoppen "- en dus hebben we hem ook maar meegenomen."

"Goed zo, goed zo." zei Omber terwijl ze keek hoe Ginny tegenstribbelde. "Nou, het ziet ernaar uit dat Zweinstein binnenkort een Wemelvrije zone zal zijn."

Draco lachte kruiperig. Omber glimlachte breed en zelfvoldaan en ging in een gebloemde fauteuil zitten. "Zo, Potter." zei ze. "Dus je hebt wachtposten opgesteld rond mijn kantoor en deze clown," ze knikte naar Ron en Draco lachte nog harder, "naar me toe gestuurd om te zeggen dat de klopgeest het lokaal van Gedaanteverwisselingen kort en klein sloeg, terwijl ik wist dat hij ergens anders bezig was. Je wilde blijkbaar heel graag met iemand praten. Albus Perkamentus, misschien? Of de halfmens Hagrid? Minerva Anderling zal het niet geweest zijn. Ik heb gehoord dat ze te zwak is om ook maar één woord uit te kunnen brengen."

Draco en een paar leden van het Inquisitiekorps lachten. Skye deed alsof ze ook moest lachen, alleen wist Emma dat het niet zo was.

"Het gaat je niks aan met wie ik praat!" snauwde Harry boos. Ombers slappe gezicht verstrakte.

"Goed dan, Potter... ik heb je de kans gegeven om het zelf op te biechten, maar die heb je geweigerd. Dan zal ik je moeten dwingen. Draco - haal professor Sneep."

Draco stak Harry's toverstok in zijn gewaad en verliet grijnzend het vertrek.

Er heerste stilte, afgezien van het geschuifel en gegrom van de Zwadderaars die Ron en de anderen in bedwang probeerden te houden. Rons lip bloedde op het tapijt terwijl hij zich verzette tegen Warrels houdgreep. Ginny probeerde nog steeds op de tenen te stampen van de zesdejaars die haar bovenarmen vasthield; Marcel trok aan de armen van Korzel en Hermelien probeerde vergeefs om Margriet Bullemans van zich af te gooien. Emma stribbelde niet tegen, al deed ze dat af en toe voor de show. Anders zou het te verdacht zijn geweest. Loena deed ook geen ontsnappingspogin en stond naast haar gevangennemer. Ze staarde uit het raam, alsof ze zich verveelde.

Draco kwam binnen en hield de deur open voor Sneep.

"Wilde u me spreken, professor Omber?" zei Sneep, die volkomen onverschillig naar de worstelende leerlingen keek.

"Ah, professor Sneep." zei Omber met een brede glimlach. Ze stond op. "Ja, ik wil graag een fles Veritaserum. Zo snel mogelijk, graag." "U hebt mijn laatste fles gebruikt om Potter te verhoren." zei Sneep koeltjes.

"Dat is toch niet allemaal op? Ik zei dat drie druppels ruim voldoende was."

"U kunt toch zeker wel meer maken?" vroeg ze op de poeslieve, meisjesachtige toon die ze altijd gebruikte als ze boos was.

"Uiteraard." zei Sneep. "Het moet een volle maancyclus rijpen, dus over een maand is het gereed."

"Een maand?" piepte Omber woedend. "Een maand? Ik heb het nú nodig! Ik heb net ontdekt dat Potter mijn haard gebruikt heeft om met een of meerdere onbekende personen te communiceren!"

"Werkelijk?" zei Sneep, die voor het eerst met iets van belangstelling naar Harry keek. "Dat verbaast me niets. Potter heeft altijd lak gehad aan de schoolregels."

"Ik wil hem verhoren!" riep Omber boos. "ik wil een drank die hem dwingt om de waarheid te spreken!"

"Ik zei al dat mijn Veritaserum op is." zei Sneep gladjes. "Tenzij u Potter wilt vergiftigen-en dat zou ik van harte toejuichen - kan ik u niet helpen. Het enige probleem is dat de meeste giffen zo snel werken dat het slachtoffer nauwelijks nog tijd heeft om de waarheid te spreken." "U bent voorwaardelijk geschorst!" krijste professor Omber, en Sneep keek haar met opgetrokken wenkbrauwen aan. "U werkt me opzettelijk tegen! Ik had meer van u verwacht! Lucius Malfidus gaf altijd hoog van u op! En nu mijn kantoor uit!"

Sneep boog spottend, draaide zich om en wilde weggaan.

"Hij heeft Sluipvoet!" schreeuwde Harry plotseling. "Hij houdt Sluipvoet gevangen op de plaats waar het verborgen is!"

Sneep bleef met zijn hand op de deurklink staan.

"Sluipvoet?" riep Omber, die gretig van Harry naar Sneep keek. "Wie is Sluipvoet? Wat is er verborgen? Wat bedoelt hij, Sneep?"

Sneep keek Harry aan.

"Ik heb geen idee." zei Sneep koeltjes. "Potter, als ik onzin wil horen, geef ik je wel Beuzelvocht. En Korzel, iets minder druk op de keel, graag. Als Lubbermans stikt zal ik het helaas op je CV moeten vermelden."

Hij deed de deur met een klap achter zich dicht.

"Goed dan." zei Omber. Ze pakte haar toverstok en trilde van frustratie en woedend.

"Goed dan... ik heb geen andere keus... dit is niet alleen een kwestie van orde houden op school... de veiligheid van het Ministerie is in het geding... ja..."

Ze ging nerveus van de ene voet op de andere staan, keek Harry aan, tikte met haar toverstok op haar handpalm en ademde zwaar.

"Je dwingt me hiertoe, Potter... ik doe het niet van harte." zei Omber. "Maar soms heiligt het doel de middelen... het Ministerie begrijpt vast dat ik geen keus had..."

Draco keek vol verwachting toe.

"Ik denk dat de Cruciatusvloek je wel aan het praten zal krijgen." zei Omber.

"Nee!" gilde Hermelien. "Professor Omber-dat is verboden!"

Omber negeerde haar. Met een gretige, opgewonden uitdrukking op haar gezicht, hief ze haar toverstok op.

"De Minister wil niet dat u de wet overtreedt, professor Omber!" riep Hermelien.

"Wat niet weet, wat niet deert." zei Omber, die lichtjes hijgend haar toverstok op verschillende delen van Harry's lichaam richtte, alsof ze erachter probeerde te komen waar het het meeste pijn zou doen. Emma probeerde zich nu wel los te maken, maar Skye siste: "Niet doen!" "Cornelis wist ook niet dat ik Dementors op Potter heb afgestuurd, maar hij was dolblij dat hij de kans had om hem van school te sturen."

"Hebt u dat gedaan?" zei Harry moeizaam. "Hebt u die Dementors op me afgestuurd?"

"Iemand moest het doen." fluisterde Omber, die haar toverstok nu vastbesloten op Harry's voorhoofd richtte, "Iedereen zat maar te mekkeren dat je het zwijgen moest worden opgeleg maar ik was de enige die werkelijk iets ondernam... alleen heb je je daar toch weer uit weten te draaien, he Potter? Maar deze keer niet!" Ze haalde diep adem en riep: "Cruci -"

"NEE!" schreeuwde Hermelien."Nee - Harry - we moeten het haar vertellen!"

"Geen sprake van!" riep Harry.

"We moeten wel, Harry. Ze krijgt het toch uit je los! Wat heeft het voor zin?"

Hermelien drukte haar gezicht snikkend tegen het gewaad van Margriet Bullemans. Die stapte walgend opzij.

"Wel, wel, wel!" zei Omber triomfantelijk. "Dus onze kleine betweetster doet eindelijk haar mond open! Zeg op, meisje, zeg op!"

"Er - me - lien - nee!" schreeuwde Ron door de prop in zijn mond.

"Het - het spijt me." zei Hermelien. "Maar - ik kan er niet meer tegen -"

"Goed zo, meisje, goed zo!" zei Omber, die Hermelien bij haar schouders pakte en haar in de gebloemde fauteuil neerdrukte. "Zeg op... met wie probeerde Potter in contact te komen?"

"Nou," snikte Hermelien met haar handen voor haar gezicht, "nou, hij probeerde professor Perkamentus te spreken."

Ron verstijfde en keek haar met grote ogen aan; Ginny staakte haar pogingen om op de tenen van haar gevangennemen te gaan staan. Emma was verbaasd, maar probeerde dat niet te tonen.

Gelukkig was de aandacht van Omber en haar handlangers helemaal op Hermelien gericht.

"Dus je weet waar Perkamentus is?" vroeg Omber gretig.

"Nee... dat niet!" snikte Hermelien. "We hebben de Lekke Ketel aan de Wegisweg geprobeerd, de Drie Bezemstelen en zelfs de Zwijnskop-"

"Stom kind! Denk je dat Perkamentus rustig in de kroeg zit terwijl het hele Ministerie naar hem op zoek is!" riep Omber. De teleurstelling droop van haar gezicht.

"Maar - we moeten hem iets belangrijks vertellen!" jammerde Hermelien.

"O, ja?" zei Omber, die weer opleefde. "Wat dan?"

"We... we wilden zeggen dat het k-klaar is!" zei Hermelien gesmoord.

"Wat is klaar?" vroeg Omber.

"Het... het wapen." zei Hermelien.

"Wapen? Wapen?" Ombers ogen puilden uit. "Hebben jullie stiekem een wapen ontwikkeld? Om je mee te verzetten tegen het Ministerie? Op bevel van Perkamentus?"

"J-j-ja." snikte Hermelien. "Maar hij moest weg voor het klaar was en n-nu hebben wij het voltooid en k-kunnen we niet tegen hem zeggen dat het k-klaar is!"

"Wat voor wapen is het?" vroeg Omber ruw.

"Dat b-begrijpen we niet echt." zei Hermelien snotterend. "We h-hebben gewoon de instructies van p-professor P-Perkamentus opgevolgd."

Omber kwam opgetogen overeind.

"Breng me naar dat wapen." zei ze.

"Ik laat het niet aan hen zien." zei Hermelien schril. Ze keek door haar vingers naar de Zwadderaars en Skye.

"Dat bepaal jij niet!" zei Omber streng.

"Nou, goed." zei Hermelien. Ze begon weer te snikken, met haar handen voor haar gezicht. "Mij best... laten ze het maar zien! Ik hoop dat ze het tegen u gebruiken! Van mij mogen er nog veel meer mensen komen kijken! Het z-zou uw verdiende loon zijn - ik zou het p-prachtig vinden als de hele school wist waar het was en hoe ze het moesten g-gebruiken. Als u dan weer iemand dwarszit, weten ze hoe ze u te g-grazen moeten nemen!"

Omber keek achterdochtig naar de leden van het Inquisitiekorps. Haar ogen bleven even op Draco rusten, die zijn verwachtingsvolle uitdrukking net niet op tijd wist te verbergen.

Omber keek weer even naar Hermelien en zei toen, op een toon die ze blijkbaar voor moederlijk hield:

"Nou, goed. Alleen jij en ik... en Potter, lijkt me. Sta op."

"Professor Omber," zei Draco, "het lijkt me beter dat er een paar leden van het Korps meegaan, voor het geval -"

"Ik ben een hooggekwalificeerde functionaris van het Ministerie, Meneer Malfidus. Denk je echt dat ik twee tieners zonder toverstok niet aankan?" zei Omber. "En bovendien lijkt dat wapen me niet iets voor schoolkinderen. Jullie blijven hier en zorgen dat dit stel -" ze gebaarde naar Emma, Ron, Ginny, Marcel en Loena "- niet ontsnapt."

"Goed." zei Draco nors en teleurgesteld.

"Jullie gaan voorop." zei Omber, die haar toverstok op Harry en Hermelien richtte. "Vooruit."

Harry, Omber en Hermelien verlieten het lokaal.

Ginny, Marcel, Loena, Ron en Emma keken elkaar een voor een aan.

Emma zag dat Draco blikken uitwisselde met Skye. Hij keek even naar Emma en glimlachte.

Het was even stil, terwijl de Griffoendors en de Ravenklauwer elkaar aankeken. Toen keken ze naar buiten en zagen ze Hermelien, Omber en Harry het Verboden Bos inlopen.

Ginny begon tegen te worstelen en Draco knikte een keer naar Skye. Skye fluisterde onopvallend in Emma's oor: "Sta op mijn teen, sla me en pak je stok."

Emma keek verbaast aan, maar deed wat Skye zei.

Ze deed alsof ze hard op Skye's teen trapte, haar in het gezicht sloeg en griste haar stok uit Skye's zak.

Ze verlamde de Zwadderaar die Ginny vasthield en Ginny greep haar stok. Zij nam Korzel te grazen met een Vleddervleer spreuk. Marcel nam de Warrel te grazen en zo ging het even door.

Na een paar minuten waren alle Zwadderaars, op Skye en Draco na, uitgeschakeld. Ginny, Ron, Marcel en Loena richtte dreigend hun stok op hen. Emma probeerde ze tegen te houden, maar Ginny had Draco al Vervloekt. Toen Ron net Skye wilde Vervloeken, riep Emma: "Laat, Skye!"

De anderen keken haar verbaast aan.

"Waarom?" vroeg Ron. "Zij heeft mij geholpen te ontsnappen."

Ginny, Ron, Loena en Marcel lieten hun stok zakken.

Het beef even stil, terwijl Skye bij Draco neerknielde.

"Ga dan!" riep ze geërgerd.

"Ik blijf hier. Jullie moeten Hermelien en Harry helpen!"

De Griffoendors en Loena keken elkaar even aan, maar verlieten toen renend het kantoor.