Disclaimer; i do not own Twilight. It belongs to the most wonderful woman in the world SM.

A\N; bedankt aan; LisaaSmurfiie - 000-TwIlIgHt-000 - h0oii - Florreke - Juliet-fanfics - Erika - lovetwilight2424 - bella-ja-ik-bella - sofieke24 - FORGETTHEMASTERROOM - Nnaa - Selma - twilightfeverxx - - teamjaward.

Thanks to Erika; voor haar prachtige gedicht en haar altijd overenthousiaste reviews. Ze maken mij altijd aan het lachen.

Hoofdstuk 38 Trouble

Temper gets you in trouble, pride keeps you there.

POVs; Edward en Bella.

''Wat zei je nou net?'' vroeg ik. Ik probeerde mijn houding aan te houden, probeerde in controle te blijven. Ik was geschokt, een deel van me hoopte dat ik die shit verkeerd had gehoord en die woorden niet over haar lippen waren gekomen. Ik voelde paniek naar boven komen, de drugs en alcohol begonnen toch snel uit te werken. Ze zuchtte.

''De boze draak. Je deed het bij een meisje op een feest,'' zei ze voorzichtig.

Mijn hand was nog steeds bevroren op haar kaak. ''Wie heeft je die shit verteld?'' vroeg ik, mijn woede bolde omhoog. Ik wilde weten wie degene was die het had verteld. Ik hoopte als hel dat het Jessica en Lauren waren, want ik zweer tot god dat ik hun fucking leven verwoest. Ze lag verstijfd en keek van me weg. Ik zuchtte.

''Laat maar. Ik weet het antwoord al. Fucking Alice en Rosalie,'' zei ik. Als het Lauren en Tanya waren geweest dan had ze er niet zo sterk op gereageerd omdat ze wist dat die bitches onzin praten, maar van haar vriendinnen - mijn eigen fucking zus- zou ze die shit zo geloven. Ik kon het niet ontkennen, ze zou me niet geloven.

Isabella zuchtte maar ging niet tegen me in, wat dus nog meer betekende dat hun het waren. Ik begon me terug te trekken omdat ik voelde dat ik niet het recht had om haar fucking aan te raken maar ze stopte me. ''Je kunt Alice en Rosalie niet de schuld geven. Ik heb het ze gevragen,'' zei ze. Ik knipperde met mijn ogen, verbaasd dat ze dat zelf wilde horen. Ik zuchtte en schudde met mijn hoofd.

''Maakt niet uit, ze hadden het fucking recht niet om je dat te vertellen,'' zei ik kwaad. Ik wist niet wat hun verdomde probleem was. Rosalie en Alice zeiden altijd hoe fucking blij ze voor me waren, dus waarom zouden ze zoiets zeggen wat alles wat we hadden compleet kon ruïneren?

''Waarom?'' vroeg ze verbaasd. ''Waarom hadden ze dat niet mogen vertellen?''

Ik kreunde. ''Omdat het focked op is, Isabella. Ik bedoel, ik kan niet ontkennen dat ik dat heb gedaan, ik was een klootzak, dat heb ik je al eens verteld. Maar met jou is het anders en ik wil dat je dat weet,'' zei ik vlug. Ik kon me niet voorstellen hoe ze zich nu moest voelen, nu ze wist hoe ik was, wat ik had gedaan. Ze zuchtte en legde haar hand over mijn hand- die nog steeds bevroren op haar kaak lag.

''Dat weet ik. Ik had ook eerst naar je toe moeten gaan en er niet over moeten gaan piekeren. Ik weet dat je nu anders bent. Maar het was gewoon toen ze me al die verhalen vertelde…'' begon ze. Mijn wenkbrauwen fronsten en bevroor weer.

''Er waren er meer? What the fuck hebben die bitches je nog meer verteld?'' dwong ik. Ze zuchtte luid, waarschijnlijk geïrriteerd bij mijn woede, maar ik kon het niet helpen.

''Maakt het iets uit?'' vroeg ze terwijl ze haar hoofd ophaalde om naar me te kijken. Ik haalde mijn wenkbrauwen op en zette mijn hoofd schuin. Natuurlijk maakte dat iets uit. Ik wilde weten wat ze haar allemaal hebben verteld. Wat voor ideeën er allemaal in haar hoofd rondspookt over mij nu ze dat allemaal gehoord heeft. ''Ik weet de helft al niet eens meer. Ik herinner me de draak, en dat jij Lauren dat meisje liet proeven en….''

''Wacht eens even, fucking stop,'' zei ik snel, mijn paniek kwam weer naar boven. ''Ik heb Lauren nooit gedwongen om Tanya te likken of om die show op te zetten. Dat was hun eigen idee, die shit heb ik niet verzonnen.'' Ik kon daar niet verantwoordelijk voor zijn. Ook al zat ik er toen bij en maakte ik vrijwillig foto's – foto's die nu erg toepasselijk zijn-.

Haar wenkbrauwen fronste terwijl ze daarover nadacht. ''Tanya en Lauren hadden seks met elkaar?'' vroeg ze verbaasd.

''Eh, zo kun je het noemen. Maar was dat niet wat je bedoelde? Toen Lauren en Tanya bij elkaar waren?'' vroeg ik, fucking verbaasd bij haar reactie. Ze schudde haar hoofd.

''Nee, ik had het over toen jij een meisje had aangeraakt op een feest en toen je vinger in Laurens mond stopte, zonder dat ze dat wist. Dat wat je net vertelde wist ik nog niet,'' zei ze zachtjes, fluisterend.

Ik keek naar haar, geschokt en verbijsterd. Deze shit kon er ook nog wel bij. ''Wel, fuck dan. Wat hebben ze nog meer gezegd?''

Ze haalde haar schouders op. ''Ze vertelde iets van een rijdende stier en er was een verhaal waarbij een meisje jou proefde en je haar toen achterliet in het restaurant.''

Ik zuchtte en schudde mijn hoofd. Ze hadden fucking al mijn meest slechte momenten opgenoemd. Ik wist niet wat ik moest zeggen of hoe ik hierop moest reageren. Ik bedoel, ik kon die shit ontkennen, ik kon excuses verzinnen voor wat ik gedaan had, maar de waarheid is dat er geen fucking excuses voor is. Ik was een lul, en ook al betekende die meisjes niks voor me, ze hadden niks gedaan waardoor ik het recht had om ze als hoeren te behandelen. Ik kon niks terugnemen, wat ik gedaan had was gedaan. Er was geen teruggaan.

''Het verbaasd me dat ik je nog mag aanraken nadat je dat allemaal hebt gehoord,'' zei ik na een tijdje van compleet stilte. Ze zuchtte en haalde mijn hand van haar wang en ik voelde de paniek weer opkomen, bang dat ze bij haar zinnen kwam. Ik zuchtte, liet mijn handen vallen en keek weg, omdat ik me opeens fucking ziek voelde. Ik hield van haar, meer dan iets anders op de wereld en alle bullshit dat ik vroeger heb uitgehaald was nu van plan om me in te halen en me in mijn kont te bijten. Ik verwachtte dat ze me zou verlaten, dat ze van me weg zou lopen. Ik verwachtte dat ze walgde van mijn acties, dat ze spijt zou krijgen dat ze ooit een lul als mij ooit een kans had gegeven. Ze was onschuldig, onervaren in deze hele shit en bang om pijn te worden gedaan, en het feit dat ze haar vertrouwen in een jongen gaf die zijn lul in een meisje d'r keel duwde alleen voor zijn eigen plezier moest haar afschrikken. Ik wist dat ze van me walgde, hel, ik walgde zelfs van mezelf.

Ze bracht haar handen op en legde ze op mijn wangen met haar handpalmen. Ze probeerde mijn hoofd naar haar toe te draaien, maar ik weigerde eerst omdat ik de teleurstelling en de schrik niet op haar gezicht wilde zien. Ik draaide mijn hoofd uiteindelijk naar haar toen ze snoof en harder trok.

''Mag ik je iets vragen?'' vroeg ze. Ik knikte voorzichtig. ''Zou je de boze draak ooit bij mij doen?''

''Fuck nee,'' zei ik in een keer, pissig bij alleen al de gedachten dat er zoiets bij haar zou gebeuren. Ze glimlachte.

''Wat als ik het je zou vragen?'' vroeg ze en haalde haar wenkbrauwen op.

Ik keek haar aan met verwarring. ''Weet je wel wat dat is Bella? Het is niet prettig en het is niet leuk. Het is fucking ziek. Die shit brand in je neus. Heb je wel enig idee hoe godverdomme oncomfortabel zoiets zou moeten zijn? Het kan niet goed voelen, dat is zeker, en het is vernederend.''

Ze glimlachte lichtjes. ''Dus zelfs als ik het je zou vragen zou je weigeren?''

''Natuurlijk zou ik je fucking weigeren. Waarom vraag je me überhaupt die shit? Je weet dat ik je nooit zo pijn zou doen,'' snauwde ik, verward dat ze daar naar toe ging. Ze zuchtte, schouderophalend en ging half rechtop zitten zodat ze haar armen om mijn nek kon slaan. Ze drukte me tegen haar aan en legde haar hoofd tegen die van mij. Ik was bevroren, verbaasd over onze hele gesprek. Na een tijdje sloeg ik mijn handen om haar middel en streelde haar rug zachtjes. Ze was niet echt fucking logisch.

''Dankjewel,'' zei ze zachtjes. Mijn hand op haar rug stopte en mijn wenkbrauwen fronste. Ze moest me niet bedanken, ze moest tegen me schreeuwen, vloeken, zeggen hoeveel ze van me walgt.

''Waarvoor?'' vroeg ik. Ze zuchtte en knuffelde me harder.

''Dat je zo beschermend over me bent. Het is fijn om te weten dat je mijn welzijn voorop stelt en me nee zou zeggen zelfs al betekende dat dat je me moet teleurstellen. Ik heb nooit iemand gehad die zo voor me zorgde,'' zei ze zachtjes. Ik was verbaasd dat ze al mijn fucking fouten helemaal had omgedraaid naar iets goed, maar wat ze zei was inderdaad waar. Ze was bang in de wereld en ze had iemand nodig die haar door het leven leidde.

''Ik doe altijd wat het beste voor je is,'' zei ik en begon weer haar rug te strelen. Ze neuriede als reactie en ik kuste de top van haar hoofd.

''Mag ik je iets anders vragen?'' vroeg ze. Ik kreunde lichtjes.

''Heeft het iets met een boze draak, rijdende stier of de andere focked op dingen te maken?'' vroeg ze. Ze knikte tegen mijn borst en ik zuchtte. ''Prima, vraag maar wat je wilt.

''Verdiende die meisjes dat?'' vroeg ze. ''Je zei dat ik het niet verdiende om zo pijn gedaan te worden, dus betekende dat dat je vond dat die dat wel verdienden?''

Ik zat nog steeds op mijn hurken, verstijfd, omdat ik niet wist hoe ik dit moest beantwoorden. ''Eh... nee. Ik had die shit ook niet moeten doen, maar ik kan het niet terugnemen, snap je? Ik was een klootzak, ik gaf nergens geen shit om toen die tijd. En dat is een fucking zwak excuus, dat weet ik, maar ik gaf alleen om mijn eigen behoeftes voordat jij kwam. En het is ranzig, omdat je weet hoe ik over verkrachtingen en die shit denk, maar ik heb hetzelfde gedaan. Ook al deden ze er uit eigen wil aan mee, dat maakt niet goed wat ik gedaan heb. Die shit is niet goed te praten, want ze verdiende dat niet. Maar wat is gebeurt is gebeurt. Ik hoop alleen dat je weet dat ik je zoiets nooit aan zal doen.''

Ze hield haar hoofd tegen mijn borst en haar enige antwoord was: 'Hm-mm.' Het feit dat ze hierop niks te zeggen had maakte me bang. Ze bewoog niet of zei verder niets. Ik zuchtte en haalde mijn hand door haar haren. ''Weetje, als je slim bent dan zou je de andere kant op rennen, ver weg van mij,'' zei ik na een tijdje.

Ze haalde haar hoofd van mijn borst en keek me met toegeknepen ogen aan. ''Noem je me nou stom, Edward?'' vroeg ze plagerig.

Ik rolde met mijn ogen. ''Je denkt dat je grappig bent, of niet?'' zei ik voor de grap. Ik pakte haar bij haar heupen en begon te kietelen. Ze lachte en probeerde weg te komen, smekend dat ik moest stoppen terwijl er tranen over haar wangen liepen. Het voelde goed om haar te zien lachen, het geluid liet mijn hart opzwellen van liefde, en ik drukte mijn lippen zacht tegen die van haar. Mijn hart bonkte wild toen ik voelde dat ze me terug kuste, haar handen door mijn haren. Ik sloot mijn ogen en zuchtte. ''Je had het ook aan mij kunnen vragen, trouwens, als je die shit had willen weten, maar ik snap het. Iedereen heeft vrienden nodig die je moet kunnen vertrouwen, en ik denk dat Rosalie en Alice niet zulke verkeerde vrienden zijn, ook al hebben ze verdomde grote monden.''

Ze knikte. ''Ja, Rosalie en Alice zijn lief.''

Ik kuste de bovenkant van haar hoofd en zei dat ze een stukje op moest schuiven. Ik kroop naast haar in bed en trok haar dicht tegen me aan. Ze legde haar hoofd op mijn borst en trok patronen over mijn buik. Ik streelde met mijn vingers door haar haren terwijl ik in gedachten verzonken was. Ik hoorde haar nog af en toe keer hoesten als reactie op het ziek zijn de hele week, maar afgezien daarvan was ze volgens mij helemaal genezen.

''Waarom zit die shit je niet dwars?'' vroeg ik na een tijdje stilte. ''Je neemt dingen aan zo natuurlijk, dat het bijna onnatuurlijk lijkt. Al die shit die Rosalie en Alice je hebben verteld dat ik heb gedaan met die bitches, de shit die Lauren en Tanya je hebben verteld. Zelfs de manier hoe ik tegen je ben, mijn temperatuur. Het rolt gewoon van je rug en het lijkt je helemaal niks te doen. Ik wacht nog steeds totdat het allemaal tot je inzinkt en het teveel word, en dat je fucking van me wegrent, verdwijnt dat ik je nooit meer kan zien. Dat zou mijn dood betekenen trouwens, jij die zomaar verdwijnt.''

Ze keek omhoog en glimlachte zachtjes. ''Sommige dingen zitten me wel dwars, ik kan niet liegen. Ik was behoorlijk geschokt over bepaalde dingen die ik had gehoord- vandaar dat ik wat tijd nodig had-, maar dat ben jij niet meer. Dat is niet de man waarvan ik hou. En ja, je hebt soms een houding, maar ik begrijp je, dus het is niet zo ondraaglijk. Het is moeilijk om uit te leggen maar ik ben nog nooit ergens zo zeker van geweest.''

Ik lachte en leunde naar beneden, drukte mijn lippen tegen die van haar. ''Ik ben blij dat je me begrijpt,'' murmelde ik. Ze zuchtte tegen mijn lippen en kuste me nog een keer voordat ze weer terugtrok.

''En je weet dat ik niet zomaar kan wegrennen. Charlie zou me bij mijn oren terugtrekken,'' giechelde ze en rolde met haar ogen. Ik grijnsde.

''Ja, je hebt waarschijnlijk wel gelijk. Ik wist wel dat er iets goeds aan Charlie was,'' zei ik en schudde mijn hoofd. Ze prikte me in mijn ribben, hard, en ik sprong op en wreef erover, omdat die shit pijn deed. Ik grijnsde. ''Damn, baby. Je kan behoorlijk hard zijn als je dat wilt.''

Ze keek naar me op en glimlachte lief, voordat ze haar hoofd weer terug op mijn borst legde. ''Je haalt het uit me,'' zei ze zachtjes.

Ik grinnikte weer en kuste de bovenkant van haar hoofd. Ik zag dat ze gaapte dus ik trok de dekens over haar heen.

''Wat hebben Tanya en Lauren tegen jou gezegd?'' vroeg ik na een tijdje stilte.

Ik voelde dat ze haar schouders ophaalde. ''Het gewoonlijke. Dat je niet te vertrouwen bent, dat soort onzin. Ik weet de helft al niet eens meer.''

Iedere andere dag was ik er tegen in gegaan, maar ik deze avond was zo vermoeiend dat ik de kracht niet meer heb om me te verdedigen. Ik voelde dat de coke mijn hele systeem uit was en ik voelde mijn ogen langzaam dichtvallen. Ik zuchtte en dacht na over hoe heel deze avond verlopen was.

''Bella?''

''Hm-mm?'' zei ze slaperig.

''Wat is het ergste wat je hebt moeten doorstaan?'' vroeg ik.

Ze deed slaperig haar ogen half open en keek me slaapdronken aan. ''Mijn hele middelbare school in Phoenix was een hel, Edward. Ik had niemand om op terug te vallen. Ik vond het toen niet erg, dacht dat ik gelukkig was. Ik wist toen op dat moment niet wat het woord gelukkig betekende. Nu ik er op terug kijk was ik doodongelukkig. Jij hebt me gelukkig gemaakt,'' vertelde ze met een halve glimlach op haar lippen. Terwijl ze aan het praten was had ze haar ogen weer dicht gedaan.

Ik dacht na over hoe moeilijk het toen voor haar geweest moest zijn. Ik snapte ook niet hoe iemand mijn Bella pijn kon doen. Van de buitenkant lijkt ze gelukkig en alsof ze niet heeft geleden, maar om de hele middelbare school in je eentje te moeten doorstaan is een fucking hel. Iedereen weet waar bitches tot in staat zijn, zijn geen fucking engelen zoals ze zich voor doen tegenover hun ouders. Ik weet wel beter. Ze heeft meer geleden dan elke bitch hier in de buurt.

''Edward?'' zei ze zachtjes, nog steeds met haar ogen dicht.

''Ja, baby?''

''Wat is het ergste wat jij hebt moeten doorstaan?''

Ik liet mijn ogen naar het plafond gaan, dacht na. Kon ik het haar echt vertellen? Was dit het moment waarop ze alles van me te weten zou komen? Ik probeerde de beelden uit mijn gedachten te verdringen, omdat het gewoon fucking pijn deed om er alleen al naar te kijken. Ik keek terug naar haar gezicht en wilde net mijn mond open doen voordat ik zag dat ze in slaap was gevallen. Haar mond was lichtjes open en ze ademde zo even dat ik wist dat ze sliep.

Ik liet mijn handen over haar gezicht gaan, streek de plukken haar uit haar gezicht. Zo naar haar gezicht kijkend, wetend dat ik haar bijna was verloren, wist ik dat ik nooit meer van iemand kon houden dan van haar.

En ik wist op dat moment dat ik haar fucking alles had verteld wat ze wilde weten.

BPOV.

Ik dacht dat ik me gisteren beter voelde. Ik hoestte af en toe nog een keer, maar afgezien daarvan voelde ik me prima toen ik het aan Edward had verteld. Het had de hele week aan me geknaagd, want ik wilde er met hem over praten, maar ik wist niet hoe. En ik wilde al zeker niet dat ik Rosalie of Alice moest verklikken, want ik wist hoe boos hij kon worden als iemand iets over hem zei wat hem niet aanstond. Ik kon hem niet onder ogen komen want ik wist dat hij door me heen kon kijken. Ik voelde me rot want ik wilde juist bij hem zijn.

Ik was blij toen we er uiteindelijk over hadden gepraat. Ik wist niet waarom het me zo dwars zat, want ik wist dat hij dit niet meer was, dat dat niet de man was waarop ik verliefd was geworden, en eerlijk gezegd mocht ik Lauren Jessica en Tanya ook niet, maar dat betekende niet dat ze zoiets verdiende. Ik nam aan van wat ik hoorde dat bijna elke jongen wel met een van hun naar bed wilde gaan, omdat ze wisten dat ze toch alleen maar gaven, en ik denk dat omdat Edward toch de enige was die niks om hun gaf gelijk had om ze even voor schut te zetten. Hij had het alleen niet zo hard hoeven doen.

En dat gedoe met Leah, ik vroeg me af of hij die foto's nog had. En toen hij er zelf over begon toen hij dacht dat ik bedoelde de dag waarop Lauren en Tanya seks met elkaar hadden, hij had toen gezegd dat ze er een show van hadden gemaakt. Betekende dat dat hij daar ook foto's of filmpjes van had? Ik wilde eigenlijk het hem vragen, maar ik was bang voor zijn reactie. Hij was al boos omdat ik het in eerste instantie niet wilde vertellen en ik denk dat als hij had gehoord dat ik van Rosalie wist wat hij met Leah had gedaan dat hij dan echt had gerealiseerd hoe Rosalie het meende.

Maar ik probeerde dit alles van me af te zetten, want vandaag was het vrijdag. De dag dat ik Edward zijn familie ging ontmoeten.

Hebben jullie wel eens een morgen gehad waarop je het liefst gewoon de hele dag in bed wil blijven liggen? Dat je het liefst je dekens over je hoofd wil trekken en weigert om maar een stap te verzetten. Het voelt alsof mijn hart in mijn keel klopt, mijn handen weigerde stil te blijven. Mijn maag maakt salto's in mijn buik en het voelt alsof ik het elk moment uit kan spugen. Ik heb me deze week al slecht gevoeld en ik wil het niet nog een keer doen.

Ik was waarschijnlijk in bed blijven liggen totdat iemand me eruit had gesleurd ware het niet Edward die naast me lag. Hij lag nog te slapen, maar ik wist dat ik hem ieder moment moest wakker maken omdat we nog een dag school voor ons hadden. Ik had de hele nacht amper geslapen, ik heb alleen maar gekeken hoe hij lag te slapen. Ik wakker gelegen omdat ik lag te piekeren over zijn littekens, heb voorzichtig mijn vingertoppen over elke litteken laten glijden, maar nooit heb ik die ene in zijn nek aangeraakt. Hoe dichter ik erbij kwam hoe meer hij verstijfde, hoe meer zijn gezicht verwrong van pijn en verdriet. Dus ik durfde niet verder te gaan dus liet ik mijn vingers weer voorzichtig naar beneden gaan. Zijn handen balde zich af en toe in vuisten voordat hij zich weer ontspande. Hij lag nu eindelijk een uurtje rustig, zijn ademhaling normaal, en ik wilde hem niet wakker maken.

Ik legde mijn hoofd weer terug op mijn kussen en reikte naar voren. Ik gleed met mijn vingertoppen over zijn wang, voelde de lichte stoppels van zijn baard opkomen. Ik gleed met mijn vingers over zijn lippen, voelde ze zachtheid ervan en voelde zijn hete adem op mijn vingertoppen. Een kleine glimlach speelde op zijn gezicht, maar hij deed zijn ogen niet open. Langzaam boog ik me naar voren en drukte mijn lippen zachtjes tegen die van hem. Zijn grijns werd breder en hij zette wat meer druk op onze kus, en ik wist dat hij wakker was. Ik voelde dat mijn lippen zich ook omkrulde tot een glimlach en was net van plan om weg te trekken maar hij bracht zijn hand naar boven, hield hem tegen mijn achterhoofd en hield me op mijn plek.

Ik giechelde en legde mijn handen op zijn borst, in een poging meer kracht te zetten en me weg te duwen, maar hij hield me stevig vast, weigerde los te laten. ''Edward,'' lachte ik tegen zijn lippen. ''Ochtendadem.''

Hij negeerde me. ''Zo wil ik wel iedere morgen wakker worden,'' fluisterde hij tegen mijn lippen. Met zijn ogen nog gesloten liet hij mijn hoofd los en gleed met zijn handen lang mijn lichaam, tot mijn heupen. Hij bracht zijn vingers onder mijn truitje en gleed met zijn vingers over mijn borsten, mijn tepels verharde gelijk. ''Zo wil ik zéker iedere morgen wakker worden,'' grijnsde hij. Hij deed zijn ogen eindelijk open en ik keek naar hem met blozende wangen. Hij lachte en trok me bovenop hem. Hij drukte zijn lippen weer tegen die van mij en dwong mijn mond open te doen met zijn tong. Ik twijfelde eerst, omdat ik mijn tanden nog niet gepoets had en ik altijd last had van ochtendadem, maar uiteindelijk opende in mijn mond en wilde hem toegang geven. Hij lachte, haalde zijn mond een klein beetje van die van mij en keek me met schitterende ogen aan. ''O, ik denk dat ik eerst maar eens mijn tanden moet poetsen.''

Hij lachte om mijn uitdrukking, mijn ogen open, geschokt dat hij me zo achter zou laten en mijn eigen woorden op me terug zou kaatsen, en mijn lippen waren nog half naar voren geduwd, omdat hij zo plots van me wegtrok. Een teleurgestelde blik ging over mijn gezicht, ik voelde het, en hij draaide ons zo plots om dat ik eerst niet eens in de gaten had dat hij nu bovenop me lag. Hij drukte zijn lippen hard op die van mij, mijn hoofd werd terug in de kussens geduwd, terwijl hij zijn gewicht merendeels van me af hield. Toen hij zijn lichaam iets liet zakken voelde ik zijn erectie tegen mijn eigen vrouwelijke deel aandrukken. Een sensatie van verlangen schoot door mijn lichaam, tegelijkertijd dat mijn ogen openschoten omdat ik zo verbaasd was. ''Wat is dat?''

Hij lachte, zijn groene ogen brandend van verlangen. ''Het is de morgen, baby.''

Toen hij nogmaals zijn handen over mijn borsten liet glijden, mijn tepels tussen zijn vingers drukte, voelde ik dat ook mijn lichaam wakker werd. Ik wilde hem goed laten voelen, ik voelde het weer in elk deel van mijn eigen lichaam. Hij liet zijn lippen naar mijn kaken gaan en bewoog daarna naar mijn nek. Ik duwde mijn hoofd iets omhoog om hem meer toegang te geven en gleed met mijn vingers door zijn zijdezachte lokken. Hij gleed met zijn tong en lippen over mijn nek en ik voelde een kreun over mijn lippen komen. Zijn adem werd sneller, zijn kussen werden dwingerig. Zijn lippen volgde een natte spoor naar mijn oor en ik voelde zijn tanden tegen mijn oor schrapen. Mijn handen volgde een spoor over zijn borst, over zijn six-pack, en liet mijn vingers langzaam naar de rand van zijn broek glijden, mijn zenuwen negerend. Toen ik de knoop van zijn broek losmaakte –hij was gisteren met zijn broek aan in slaap gevallen- en daarna zijn rits naar beneden ritste stopte hij even, geschokt dat ik nu begon. Hij haalde zijn mond van mijn nek en keek me even aan, zijn groene ogen zwart van verlangen. Nog steeds in de ban van zijn ogen liet ik mijn vingers onder zijn boxer gaan, mijn vingertoppen in contact met zijn mannelijke deel.

Hij hapte naar adem, zijn ogen groot en drukte zijn lippen ruw op die van mij. Zijn handen gleden nu ruwer over mijn borsten, mijn tepels tussen zijn vingers geklemd. Ik voelde dat ik opgewonden werd om hem opgewonden te zien. Mijn hand gleed ongemakkelijk in zijn boxer en nam zijn opgezwollen penis sterk in mijn handen. Hij kreunde, hard.

''Isabella?'' kwam er aan de andere kant van de deur.

Edwards ogen werden wijd, zijn ogen geschokt. Hij keek naar de deur, de deurklink werd naar beneden gehaald. Edward schrok en sprong zo snel van me af dat hij met een luid gebonk naast het bed op de grond viel, mijn dekens meenemend. Ik hoorde hem vloeken en mijn vader stak zijn hoofd om de deur. Edward probeerde zich snel te herstellen en stond op, deed net alsof er niks aan de hand was en allang uit bed was, maar Charlie's ogen werden zwart toen hij Edward zonder shirt zag, de knoop en rits van zijn broek open, en mij zag liggen. Mijn shirt was half omhoog getrokken, mijn adem onregelmatig.

Charlie klemde zijn kaken op elkaar en de ader in zijn nek begon dreigend te kloppen. Ik probeerde mijn adem onder controle te houden maar ik was opgewonden, en ik was bang dat Charlie zou flippen. Ik zag ook dat Edward nerveus was, en ik lachte zachtjes, want ik had hem nog nooit zo nerveus gezien. Hij had waarschijnlijk zelfs niet eens in de gaten dat zijn broek aan de voorkant open was.

Charlie keek Edward een tijdje aan met zijn dreigende blik, voordat hij zich naar mij omdraaide. ''Je moet zo naar school, Isabella. Ik wou je even gedag zeggen voordat ik naar mijn werk moet.''

Ik knipperde met mijn ogen, verbaasd dat de tijd zo snel voorbij was gegaan. Toenstraks hadden we nog genoeg tijd om naar school te gaan. Ik haalde nerveus mijn handen door mijn haren, een gewoonte dat ik van Edward had overgenomen. ''Oke,'' fluisterde ik.

''Ik zie je straks, lieverd,'' zei hij. Hij draaide zich om naar de deur en deed het open. Toen ik dacht dat het voorbij was draaide hij zich nog om. ''O, en Edward, ik wil je over 5 minuten beneden zien.''

Nog voordat Edward iets terug kon zeggen sloeg hij de deur al achter zich dicht. We waren alle twee even in stilte, niemand zei iets. Ik liet mijn ogen langzaam van de deur naar Edward gaan, die ook nog naar de deur stond te staren. Toen hij naar mij keek lachte hij schaapachtig. ''Ik hoop niet dat ik straks mijn ballen kwijt ben,'' lachte hij, probeerde de stemming te veranderen. ''Ze zijn iets te dierbaar voor me.''

Ik hapte naar adem, geschokt dat hij zoiets zou zeggen. Ik zag dat Charlie het meende, ik bedoel, het is voor een vader altijd moeilijk om te zien als ze een vriendje krijgt en vooral als hij dan live mag meemaken terwijl ze bezig zijn. Ik voelde medelijden met Charlie. Hoe moeilijk moet het zijn voor een vader; bang dat zijn dochter nooit iemand ontmoet, en bang dat ze wél iemand ontmoet.

Edward wiebelde even op zijn voeten. ''Ik.. eh.. denk dat ik maar naar beneden moet gaan.''

Mijn ogen werden wijd, maar knikte toen. Ik wilde niet dat hij naar beneden zou gaan, maar als hij niet zou gaan, had hij een nog groter probleem. ''Kijk eerst of hij zijn pistool niet bij heeft,'' fluisterde ik.

Hij lachte en schudde zijn hoofd. ''Hij gaat me niet vermoorden, Bella. Relax.'' Maar ik zag de zenuwen in zijn ogen. En ik wist dat hij nog nooit eerder met vaders te maken had gehad. Hij grijnsde nog een keer verzekerd naar me voordat hij naar de deur liep.

''Edward,'' siste ik. Hij draaide verbazend om, zijn wenkbrauwen gefronst. Ik wees naar zijn broek en hij volgde mijn blik. Hij lachte schaapachtig voordat hij zijn rits en knoop dichtdeed. Ik gooide hem zijn shirt toe die hij over zijn hoofd trok. Hij liep naar me toe, kuste me in mijn navel en fluisterde; ''We maken dit nog af.''

Hij deed mijn shirt naar beneden en knipoogde voordat hij door de deur verdween.

Ik lag nog even stil, probeerde mijn adem onder controle te houden. Ik streek mijn haren even recht en kroop langzaam uit bed. Ik liep naar de kast en zonder echt te kijken trok ik er iets uit en trok het aan. Ik deed mijn haar in een staart en gooide een plens water in mijn gezicht. Nadat ik mijn tanden had gepoetst en mijn schooltas had gepakt liep ik langzaam naar beneden. Ik hoorde net de voordeur dicht slaan dus dat betekende dat Charlie al naar zijn werk was. Ik liep iets sneller te trap af en wou de deur net opendoen toen Edward de deur door kwam lopen. Ik botste in mijn haast tegen hem op en hij ving me nog net op tijd op. Hij grinnikte. ''Hey, kijk uit.''

Ik bloosde. ''Wat zei die?'' vroeg ik nieuwsgierig.

Hij zette me terug op mijn voeten voordat zijn grijns weer breder werd. ''Dat ik zijn dochter niet moet pakken onder zijn neus,'' grinnikte hij. Zijn groene ogen stonden helder, de twinkeling waar ik zo van hield duidelijk in zijn ogen.

Ik hapte naar adem en begon nog meer te blozen. ''Nee!'' kreunde ik. Hij grinnikte weer en kuste mijn wang.

''Hij zei dat als ik hier voortaan ging slapen dat ik op de bank moest slapen,'' zei Edward.

Ik rolde met mijn ogen. Dat was echt een typisch Charlie actie. Alsof daarmee dan ook echt alles opgelost was.

''Dus nog meer redenen dat je alleen bij mij in bed blijft slapen,'' grinnikte hij weer. Ik rolde weer met mijn ogen. Hij haalde zijn wenkbrauwen op. ''Rolde je nou echt met je ogen naar me, baby?''

Ik schrok en probeerde te kijken of dat hij boos was, maar hij had nog steeds die twinkeling in zijn ogen, dus ik wist dat hij het deze keer niet erg vond. Ik spiegelde zijn glimlach verlegen terwijl hij mijn hand pakte. We moesten nog langs zijn huis voor zijn schoolboeken en daarna reden we recht door naar school. Toen we de deur uitliepen scheen de zon fel in onze ogen, verassend goed weer voor Forks. Edward begon te vloeken en deed snel zijn zonnebril op omdat de zon blijkbaar niet goed was voor zijn kater. Hij deed de deur van zijn auto voor me open en wachtte totdat ik zat voordat hij naar zijn kant liep en achter het stuur ging zitten.

Hij pakte mijn hand en we reden een tijdje in stilte. Ik was in gedachten verzonken over vandaag en ik voelde dat ik weer begon te zweten. Ze zouden pas tegen de avond komen, dus ik wist dat ik nog genoeg tijd had. Maar niet alleen het ontmoeten van zijn familie gaf me bevende handen, maar ook zijn cadeau stond voor hem klaar. Ik had het met Rosalie en Alice over gehad en ze hadden me alle twee verzekerd dat Edward het echt leuk zou vinden, maar ik was er niet zo zeker van. Maar dat was het enige gedachten dat ik in mijn hoofd had, ik had verder geen ideeën gehad. Want wat kon je aan iemand geven dat alles al heeft?

Toen we bij zijn huis aan kwamen en ik terug naar zijn gezicht keek zag ik dat zijn neus bloedde. Toen ik dat hem vertelde keek hij in zijn achteruit spiegel en begon weer dingen als 'Fuck' en 'Shit' te zeggen. Terwijl we de auto uitstapte en richting zijn huis liepen probeerde hij zijn neus af te doen. Hij schrok toen Carlisle naar buiten kwam lopen in zijn ziekenhuisuniform en zijn koffer. Toen hij Edward zag staan zuchtte hij en liep in een iets sneller tempo naar ons toe. Hij pakte de kin van Edward en hield hem in het licht. Hij pakte het steviger vast toen Edward probeerde tegen te stribbelen. Hij vernauwde zijn ogen en zuchtte weer. ''Je moet echt van de cocaïne afblijven, Edward. Op een dag verneukt het echt je neus,'' zei hij in een serieuze toon.

Wat? Cocaïne? Dat had hij me niet verteld. Ik zag gisteren wel dat hij iets op had, maar cocaïne had ik niet achter hem gezocht. En ik schrok ook van het feit dat Carlisle vloekte.

Edward zuchtte geïrriteerd. ''Wie zegt dat ik niet gewoon een klap op mijn neus heb gehad?''

Carlisle liet zijn kin los. ''Omdat ik je nu ondertussen wel ken, Edward. Als iemand je op jou neus had geslagen dan had je die hoogstwaarschijnlijk teruggeslagen. En aangezien je knokkels nog in orde zijn, lijkt het me niet dat je gevochten hebt.'' Edward zuchtte. Daar had hij een punt. Hij zette zijn strenge vaderlijke blik op en keek hem met dwingende ogen aan. ''Ik meen het deze keer echt, Edward. Blijf van de cocaïne af.''

Ik hield me stil terwijl Edward op zijn donder kreeg. Edward rolde met zijn ogen en mompelde een whatever.

Toen draaide Carlisle zich naar mij en glimlachte vriendelijk. ''Goedemorgen, Isabella. Goede nachtrust gehad?''

Ik glimlachte nerveus. ''Goede morgen, meneer Cullen. Ja hoor, dankjewel.''

''Het is Carlisle, lieverd. Je laat me zo oud voelen. Maar ik moet er weer helaas vandoor. Ik ben vanavond op tijd thuis dus ik zie jullie vanavond. Isabella, Edward,'' knikte hij naar ons voordat hij zich omdraaide en zijn Mercedes instapte.

Toen Carlisle de oprit afreed zuchtte Edward weer geïrriteerd. ''Het is veel te vroeg voor deze bullshit.''

''Ik wist niet dat je aan cocaïne deed,'' fluisterde ik.

Hij vernauwde zijn ogen. ''Niet jij ook al. Ik had gewoon een focked op week gehad, ik moest mijn hoofd helderen.''

''Maar dan heb je toch geen cocaïne nodig?''

Hij kreunde. ''Luister Bella, ik heb wel eens ergere shit gedaan, dit valt daarmee nog in het niets. En trouwens, ik heb al op mijn flikker van Alice gehad en nu ook van Carlisle. Ik hoef er niet nog een bij te hebben.''

Ik beet op mijn lip. ''Sorry dat ik bezorgd om je ben. Ik zeg al niks meer.'' Ik trok mijn hand uit die van hem en liep door de open deur naar binnen. Zonder naar hem om te kijken liep ik de trap op en zijn kamer in. Ik hoorde hem achter me zuchten voordat hij mijn hand pakte en me omdraaide.

''Ik weet dat je bezorgd om me bent, maar dat is helemaal nergens voor nodig. Het is lief van je, maar er is niks om je zorgen over te maken. En laten we nou geen ruzie maken vandaag, ik ben om 12 uur vannacht jarig. En ik wil wel een verjaardagskus en dat kan niet als je boos op me bent. Dus.. vergeven?'' Hij knipperde met zijn ogen en grijnsde zijn scheve glimlach. Het was oneerlijk als hij zo speelde, zo kon ik niet boos op hem blijven.

''Ik was helemaal niet boos op je,'' fluisterde ik. ''Maar je bent vergeven.''

Hij lachte en kuste mijn lippen zacht. Toen pakte hij wat boeken van zijn bureau en gooide het in zijn tas.

Ik zuchtte. ''Edward, je hebt helemaal geen scheikunde vandaag.''

We spendeerde zoveel tijd met elkaar en probeerde tussen de lessen zoveel tijd met elkaar door te brengen dat ik heel zijn rooster uit mijn hoofd wist. Hij haalde zijn wenkbrauwen op en keek weer terug in zijn tas. ''Verrek, je hebt gelijk,'' zei hij. Hij pakte het boek uit zijn tas en gooide het op de grond. Hij deed zijn tas dicht en gooide het over zijn schouder. Toen hij zag dat ik met opgeheven wenkbrauwen naar hem keek haalde hij ook weer zijn wenkbrauwen op. Toen lachte hij schaapachtig, pakte het boek van de grond en legde het weer netjes op zijn bureau. Hij moest lachen toen ik me tevreden omdraaide.

Hij sloeg me zachtjes op mijn kont toen ik de deur uitliep en kuste mijn nek voordat hij voor mij uitliep de trap af.

EPOV.

Ik liep de klas binnen terwijl de zoemer door de gangen dreunde en die godverdomme pijn aan mijn oren deden omdat ik net fucking onder dat ding liep waar hij uit kwam. Ik slofte het lokaal binnen en zag dat de leraar me een geïrriteerde blik toewierp maar ik gaf niet veel aandacht aan die shit. Hij wist nu onderhand wel beter dan te zeggen dat ik fucking te laat was. Het was iedere dag hetzelfde liedje, dat wist ik nu ondertussen ook al wel.

Ik zag Lauren achterin het lokaal zitten. Ik ging aan het tafeltje voor haar zitten en gooide mijn boeken op tafel. De leraar deed net alsof ik niet net binnen was gekomen en begon verder met zijn les, iets wat hij de afgelopen 10 weken al aan het vertellen was, zelfs ik wist die shit en ik lette nooit op. Ik hoorde Lauren achter me overdreven zuchten en ik grijnsde tegen mezelf.

Ik draaide me om op mijn stoel en leunde met mijn gezicht dicht bij die van Lauren. Ze keek eerst geschokt, omdat ik plots zo dichtbij kwam, maar ze verbeterde zich en een kleine glimlach speelde op haar gezicht. Ik gaf haar mijn verleidelijke glimlach, degene waarvan ik wist dat die bitches opgewonden van werden.

''Hey Edward,'' zei ze, proberend die verleidelijke toon in haar stem te laten overkomen en knipperde met haar wimpers zodat ze zo onschuldig over komt terwijl ze ver weg van dat is. Ik probeerde mijn gezicht strak te houden, om niet uit te vallen en haar niet hier en nu in haar fucking gezicht te slaan.

''Hey Lauren,'' zei ik, terwijl ik naar beneden keek en zag dat ze haar favoriete laag gesneden doorschijnende witte shirt aan had met een zwarte Bh er onderaan. Ik keek weer naar boven naar haar gezicht, mijn grijns groeide. ''Ik was laatst aan het denken…'' begon ik.

''Ja? Over wat?'' vroeg ze gretig. Ik likte mijn lippen en lachte.

''O, over onze kleine samenkoming van vorig jaar. Dat kleine cadeautje dat je me gaf, voordat ik op vakantie ging. Weet je nog? Ik weet bijna zeker dat je nu dezelfde Bh draagt,'' zei ik, mijn stem laag met die verleidelijke toon eraan. Ik pakte haar Bh bandje en trok er zachtjes aan voordat ik het losliet en weer lichtjes terug op haar huid kaatste.

Ze keek naar haar Bh en glimlachte toen ze weer terug naar mij keek. ''Ja, dat denk ik ook. En natuurlijk herinner ik me dat.''

Ik knikte. ''En die souvenirtjes die ik er eraan over hield stelde ik erg op prijs. Je weet wel, die foto's? Ik lag gisteravond in bed toen ik eraan dacht.''

''Echt?'' Ze klonk zo hoopvol en energiek. Ik grijnsde en knikte.

''En weet je wat ik denk?'' vroeg ik zacht, mijn lippen vlak bij haar oor. Ze leunde nog meer naar voren, zodat mijn lippen haar oorlel raakte.

''Nee, wat dan?'' vroeg ze. Ze likte haar lippen en keek me met opgewonden ogen aan. Haar ogen ontmoette die van mij en ik trok mijn wenkbrauw op, mijn grijns viel weg. Ik zag haar ogen met verbazing vullen en haar glimlach verviel iets.

''Ik denk dat je het gruwelijk verneukt hebt,'' zei ik, mijn stem hard en koud. Haar lach verdween helemaal bij het horen van mijn toon en ze verstijfde. ''Ik kan me nog zo goed herinneren dat ik je vertelde dat je fucking bij Isabella vandaan moest blijven en anders zou ik je hele leven naar de klote helpen. En gisternacht lag ik bed en dacht ik er nog aan hoe je zo stom kon zijn om het toch achter mijn rug te doen terwijl ik je nog zo had gewaarschuwd het niet te doen. Ik vroeg me af wat ik kon doen om je te laten zien hoe serieus ik het meende en toen bedacht ik me opeens die foto's. Ik denk dat een hele hoop mensen interesse hebben om ze te zien.''

Ze gaapte me aan, haar mond open van de schrik terwijl ze verstijft op haar stoel zat. Ik schudde mijn hoofd en grijnsde naar haar. ''Maar ik zal eens bedenken of ik ze ga delen of niet, want je weet hoe zeer ik het haat om te moeten delen. Maar god, het voelt zo goed om het wel te doen, alsof die hele shit voorbestemd was. Ik denk dat je maar gewoon moet afwachten totdat ik besluit wat ik ermee ga doen.''

Ik draaide me om in mijn stoel en probeerde te luisteren naar wat te leraar zei. Ik opende mijn shirt en probeerde aantekeningen te maken, schreef Isabella's naam schots en scheef in mijn schrift als een of andere bitch met haar eerste crush. God, ik had het slecht.

Toen de les afgelopen was pakte ik mijn boeken. Lauren liep regelrecht me voorbij, haar ogen op de grond gericht. Ik grinnikte en liep het klaslokaal uit, spotte Tanya in de gang. Ik jogde om haar in te halen en gooide mijn arm om haar schouder. Ze schrok eerst maar toen ze mij zag lachte ze. Ik grijnsde.

Ik leidde haar uit, richting de parkeerplaats en zorgde dat we buiten gehoorafstand waren van de meeste mensen. ''Jouw ouders zijn behoorlijk gelovig toch? Hadden ze jou vorig jaar niet bijna naar die ene katholieke school gestuurd?'' Ze rolde haar ogen en knikte, keek me serieus aan, denkend waar de fuck ik het over had. ''Hm. Dus ik neem aan dat ze niet weten dat hun kleine meisje graag kutjes likt? Ik denk dat ze dat niet zo graag te horen krijgen.''

Ze stopte abrupt en ik haalde mijn arm van haar schouders, bleef haar aankijken. ''Wat wil je?'' vroeg ze, vernauwde haar ogen. Ze probeerde het te spelen alsof ze pissig was maar ik zag de angst in haar ogen. Ik haalde mijn schouders op.

''Ik denk dat ik dat al eerder duidelijk heb gemaakt.''

Ze bleef me voor een tijdje aankijken. ''Waar heb je het over?''

''Weet je laatst geleden niet meer, Tanya? Dat ik je nog zo had verteld dat je bij Isabella uit de buurt moest blijven. Weet je dat nog? Ik vraag me af hoe stom jij en Lauren kunnen zijn om het dan toch de doen. Je wist dat ik het meende. Misschien dat als ik die foto's van vorig jaar gebruik dat je dan wel je lesje leert.''

Ze vernauwde haar ogen weer. ''Dus je probeert te zeggen dat als ik Isabella met rust laat, je het niet tegen mijn ouders zegt?''

Ik voelde de woede door me heen op de manier hoe ze Isabella's naam uitsprak. ''Niet precies,'' zei ik. ''Zie je, ik zou niet naar je ouders gaan, dat zou een eikel actie zijn, zoals ik nu weet dat je niet meer met Bella fuckt, zo slim ben je denk ik wel. Maar ik weet dat je een grote mond hebt en ik weet dat je graag maar wat roddels over haar verspreid en je weet dat het dan uiteindelijk bij Isabella terecht komt. Net zoals als ik een van deze fuckers hier op school iets vertel over jou… buitenschools activiteiten, weet je dat het uiteindelijk bij jouw lieve pappie en mammie terecht komt. Het is grappig hoe die roddels hier in deze stad verspreiden, hé?''

Haar ogen weidde zich maar probeerde zich cool voor te houden. Ik kwam erachter dat ik al te laat was, dat ze al dingen over Isabella en mij rond had gebabbeld. Christus, het boeide me niet wat die fuckers hier over ons denken, maar ik wist dat als het bij Bella kwam het haar wel iets uitmaakte. Ze stond niet stevig in haar schoenen, is niet zelfverzekerd genoeg om zich niks aan te trekken van roddels, en ik wist dat dát haar kapot zou kunnen maken.

''Je vind beter maar een manier om die shit terug te nemen, en snel, anders komen die foto's echt nog van pas,'' snauwde ik. ''En als je ooit Isabella's naam nog een keer zo uitspreekt dan heb ik een nog grotere verrassing voor je.'' Ik draaide me om en liep in de richting van mijn volgende les.

A/N Read en review please?

liefs

anoek013