ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΠΤΑ

Πλησιάζει η ώρα που θα ξαναδώ τον Ίαν για πρώτη φορά μετά το φάσωμα μας και για κάποιον ανεξήγητο λόγο έχω πολύ άγχος. Λες να ευθύνεται το γεγονός πως από χθες δεν έχω ακούσει κανένα νέο του; Περίμενα ότι θα έστελνε ένα μήνυμα να βρεθούμε ή οτιδήποτε, όμως πήρα το απόλυτο μηδέν.

Τι κακό είναι αυτό με τα αγόρια; Πρώτα σε φιλάνε ωραία-ωραία και μετά μην τους είδατε! Αν μου πει και αυτός να περιμένω να δει αν προτιμά καλύτερα κάποια άλλη, θα του στείλω το ξόρκι με τα καναρίνια της θείας Ερμιόνη. Ο θείος Ρον που το έχει δοκιμάσει, έχει πει πως είναι πολύ τρομακτικό!

Νάτος ο κύριος! Κάθεται εκεί στον τοίχο χαλαρός και άνετος με ένα σαρκαστικό μειδίαμα στα χείλη. Επιμένω πως δεν μου αρέσει, αλλά αν ήταν καμία άλλη στην θέση μου δεν θα μπορούσε παρά να πει πως είναι και γαμώ τους γκόμενους. Αλλά όχι! Δεν θα υποπέσω ακόμα μία φορά στην γοητεία ενός αρσενικού αμαχητί! Δεν θα με κάνετε εσείς οι άνδρες ό,τι θέλετε! Εγώ θα σας κάνω!

Τον πλησιάζω γεμάτη αποφασιστικότητα και στέκομαι μπροστά του. Έχω ετοιμάσει ήδη το λογύδριο μου με το που ξεστομίσει τα και δεν ξέρω, και δεν είμαι σίγουρος και μήπως να το ξανασκεφτούμε; Χα! Δεν με γνωρίζεις όμως καλά εμένα, κύριε Πάρκινσον! Δεν γεννήθηκα χθες! Τα έχω ξαναπεράσει αυτά. Και τώρα θα τα ακούσεις και για τον άλλον τον προκομμένο. Είμαι οπλισμένη και αμείλικτή. Ανοίγω το στόμα μου και …

Ουάου! Φιλάει όντως πολύ ωραία ο μπαγάσας. Η γλώσσα του βρίσκει την δική μου χωρίς καμία δυσκολία και παίζει μαζί της. Λες να είμαι πολύ άπειρη για εκείνον; Πόσα κορίτσια να έχει φιλήσει; Στο σχολείο δεν τον έχω δει με καμία, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχει σχέσεις. Και από τον τρόπο που ξέρει να χειρίζεται την κατάσταση πρέπει μάλλον να είχε αρκετές.

«Τι κάνεις, απίστευτη;»

Πώς μπορεί και είναι τόσο κουλ αφού με έχει φασώσει για δύο λεπτά ασταμάτητα; Εμένα το μυαλό μου έχει γίνει πουρές. Και δεν τον γουστάρω καν, φαντάσου να τον γούσταρα κιόλας!

«Καλά, εσύ;» καταφέρνω να ψελλίσω.

«Καλά,» σηκώνει αδιάφορα τους ώμους του. «Πάμε;»

«Πάμε,» συμφωνώ.

Αρχίζουμε να προχωράμε στο κάστρο κάνοντας τους γύρους μας. Η αναμενόμενη ησυχία μας τυλίγει. Περίμενα ότι τώρα θα είχαν αλλάξει τα πράγματα, θα μιλούσε περισσότερο, αλλά και πάλι δεν βγάζει άχνα. Δεν μπορώ άλλο αυτήν την σιωπή, νομίζω θα τρελαθώ. Πρέπει να πω κάτι, το οτιδήποτε, ειδάλλως θα σκάσω.

«Τα γουρούνια έχουν τριάντα λεπτά οργασμό.»

Τι μαλακία ήταν τώρα αυτό; Μπράβο, Λίλι. Μόλις σου απονέμετε το βραβείο της πρότασης πιο άκυρη πεθαίνεις. Ο Ίαν σταματάει και με κοιτάζει λες και έχω αφήσει τον μισό νωτιαίο μου μυελό στο μπαούλο με τα άπλυτα. Τώρα που το σκέφτομαι μπορεί και όντως να τον έχω αφήσει.

«Είσαι το πιο τρελό μωρό που έχω γνωρίσει ποτέ.»

Ανακουφίζομαι ελαφρώς, επειδή αυτό το λέει χαμογελώντας και ύστερα σκύβει προς το μέρος μου και με ξαναφιλάει. Σας έχω πει πως αυτό θα μπορούσα να το κάνω όλη την νύχτα; Ε, αν δεν σας το έχω πει, σας το λέω τώρα. Θα μπορούσα να το κάνω όλη την νύχτα.

Η αλήθεια είναι πως η περισσότερη ώρα έτσι περνάει. Περπατάμε σιωπηλά, εγώ πετάω καμία βλακεία και εκείνος σκύβει και με φιλάει. Δεν διστάζει να με πιάσει από την μέση και να με σφίξει, αλλά δεν κατεβάζει το χέρι του παρακάτω. Αν το κατέβαζε, θα τον άφηνα; Θα περίμενε να τον αφήσω; Θα ήθελα να τον αφήσω; Ω, είμαι τόσο ανίδεη όσον αφορά στα αγόρια! Πρέπει για ακόμα μία φορά να ρωτήσω την Ρόουζ.

Με τούτα και με εκείνα η βάρδια μας φτάνει στο τέλος της, αλλά εγώ ακόμα δεν έχω ξεκαθαρίσει στο μυαλό μου, αν είμαστε μαζί ή όχι ή απλά φασωνόμαστε, μιας και δεν έχουμε κάτι καλύτερο να κάνουμε. Να τον ρωτήσω; Θα φανώ πολύ απελπισμένη; Να μην τον ρωτήσω και να το παίξω κουλ; Έτσι όμως δεν την έπαθα και με τον Άλεξ; Έβγαλα τα συμπεράσματα μου μόνη μου και τα είδαμε τα χάλια μου.

Πάντως και απόψε επιμένει να με συνοδέψει μέχρι τον πύργο των Γκρίφιντορ, κάτι που είναι θετικό, σωστά; Ωστόσο πρέπει να βρω έναν τρόπο να του εξηγήσω ότι μένω στον κοιτώνα των αριστούχων, ειδάλλως θα με φάνε οι δρόμοι. Σταματάμε έξω από το κάδρο με την ευτραφή κυρία με το ροζ φόρεμα και αναμενόμενα σκύβει και με φιλάει.

«Έχεις πολύ όμορφα χείλη,» μουρμουρίζει και πιάνοντας στα δόντια του το κάτω χείλος μου το τραβάει ελαφρά.

Σεισμός στα γόνατα μου. Είναι τόσο, τόσο, τόσο ερωτικός, ω, ναι ερωτικός. Με κοιτάζει και νιώθω λες και θέλει να με καταπιεί ολόκληρη. Πολύ ανιμάλα όλη η φάση. Κάτι σαν τον Ταρζάν με την Τζέιν. Η Τσίτα δεν ξέρω ακόμα ποια είναι. Ελπίζω να μην πεταχτεί καμία πρώην του από καμία μπανανιά ξαφνικά.

Πεθαίνω να τον ρωτήσω τι παίζει μεταξύ μας, αν είμαστε ζευγάρι, αν είμαι το κορίτσι του ή αν αυτός είναι το αγόρι μου, αλλά η φωνή μου δεν βγαίνει. Φτου σου, ντροπή των Γκρίφιντορ! Πού είναι το λιονταρίσιο θάρρος σου; Περίπατο μαζί με την λογική μου από την τελευταία φορά που με φίλησε.

«Τα λέμε αύριο βράδυ, ε;»

Ρώτα τον, ρώτα τον, ρώτα τον!

«Ναι, οκέι.»

Τι βλίτο που είσαι!

«Καληνύχτα, απίστευτη.»

«Καληνύχτα.»

Με ένα πεταχτό φιλί στα χείλη, κάνει μεταβολή και χάνεται στο διάδρομο. Και μένω εγώ μόνη να αναρωτιέμαι γιατί οι σφυγμοί μου χτυπάνε στο γάμο του Καραγκιόζη, αφού δεν μου αρέσει, και αν εν τέλει τα έχω με κάποιον που δεν πολυγουστάρω ή όχι.

Επιστρέφω με βιάση στον κοιτώνα των αριστούχων και μπουκάρω στην κρεβατοκάμαρα της Ρόουζ χωρίς να χτυπήσω. Έχω ξεχάσει πάνω στην φούρια μου ότι μοιράζεται το δωμάτιο με τον Σκόρπιους και ότι ναι το κάνουνε – τα έντερα μου – κατά συνήθεια, οπότε μπορεί να δω θέαμα με σήμα χι. Ευτυχώς τους πετυχαίνω στο κρεβάτι, αλλά με τα ρούχα τους ακόμα. Φαίνεται να συζητάνε σοβαρά, αλλά τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από αυτό που απασχολεί εμένα.

«Στο σπίτι σου δεν σου έμαθαν να χτυπάς;» γρυλλίζει ο Σκόρπιους.

Η Ρόουζ τον αγριοκοιτάζει και σηκώνεται. Με πλησιάζει και τραβώντας με βγαίνουμε μαζί έξω από το υπνοδωμάτιο και πάμε στο σαλόνι. Τι μύγα τον τσίμπησε τον μοχθηρό Σλίδεριν; Δεν τον έχω ξανακούσει πιο τσιτωμένο άλλοτε. Τότε μόνο παρατηρώ πως και η Ρόουζ μοιάζει αναστατωμένη. Αφήνω για λίγο στην άκρη τα προβλήματα μου. Για να δείτε πόσο μεγάλη καρδιά έχω.

«Τι έγινε;»

Τρίβει νευρικά το μέτωπο της.

«Τίποτα. Μιλούσαμε για το μετά.»

«Και;»

«Ο Σκόρπιους δεν θέλει να σπουδάσω στο εξωτερικό. Λέει πως θα βλεπόμαστε ήδη πολύ λίγο, αν φύγω και σε άλλη χώρα, τότε δεν θα βρισκόμαστε ποτέ.»

«Μα του εξήγησες πως είναι προσωρινό;»

Δαγκώνει ελαφρά τα χείλη της.

«Δεν ξέρω πόσο προσωρινό θα είναι. Όλα τα προγράμματα που με ενδιαφέρουν είναι τουλάχιστον τρίχρονα.»

«Τρίχρονα!» αναφωνώ.

Δεν μπορεί να φύγει για τόσον καιρό! Είναι αδύνατον! Όχι, ο Σκόρπιους έχει δίκιο και αυτή η πρόταση να ξέρετε βγαίνει σπάνια από το στόμα μου.

«Τέλος πάντων, δεν είναι επί του παρόντος να μιλήσουμε για αυτό. Ας περάσουν πρώτα οι εξετάσεις και έπειτα βλέπουμε. Τι συνέβη με εσένα;»

Είναι η μαγική ερώτηση, για να ξεχάσω το οτιδήποτε άλλο.

«Ρόουζ, εσύ όταν τα έφτιαξες με τον Σκόρπιους πώς το κατάλαβες;»

Γιατί πάντα βρίσκω τον πιο ηλίθιο τρόπο να κάνω μία ερώτηση;

«Θέλω να πω σε ρώτησε ή οτιδήποτε;»

Η Ρόουζ μειδιά απαλά.

«Όχι δεν με ρώτησε. Απλά το δήλωσε. Είναι έτσι, ξέρεις. Δεν τα πάει καλά με την απόρριψη. Δεν λειτουργούν όμως όλες οι σχέσεις με τον ίδιο τρόπο.»

«Μακάρι να λειτουργούσαν,» μονολόγησα. «Δεν έχω ιδέα τι παίζεται με εμένα και τον Ίαν και φοβάμαι να τον ρωτήσω μην με θεωρήσει καμία σπαστικιά που κολλάει πάνω στα αγόρια σαν βδέλλα.»

«Λιλς, η λέξη ζευγάρι δεν είναι παρά μία ετικέτα. Αυτό που σε νοιάζει είναι να περνάς όμορφα με κάποιον και να θέλεις να τον βλέπεις περισσότερο από όσο θέλεις να βλέπεις τον οποιονδήποτε άλλον. Άσε τον χρόνο να κυλήσει, μην ενορχηστρώνεις τα πάντα. Αν τα πηγαίνετε καλά με τον Ίαν και θέλετε τα ίδια πράγματα, τότε δεν χρειάζεσαι τίποτα περισσότερο.»

«Εσύ με τον Σκόρπιους δεν θέλετε τα ίδια πράγματα,» παρατηρώ.

Δεν ήμουν ποτέ καλή να κρατάω για εμένα αυτά που σκέφτομαι. Ειδικά μπροστά στην Ρόουζ.

«Ναι,» αναστενάζει ελαφρά. «Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεσαι και κάτι παραπάνω, αλλά αυτό είναι το μάθημα του επόμενου κεφαλαίου.»

Μου χαϊδεύει τα μαλλιά και με φιλά στο κεφάλι καληνυχτίζοντας με. Την αγαπάω πάρα πολύ και δεν θέλω να χωρίσει με τον Σκόρπιους. Φαντάζομαι όμως πως όταν τελειώνεις το σχολείο και αρχίζεις την κανονική ζωή τα πράγματα εξ ορισμού αλλάζουν. Οπότε έχει δίκιο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιπλέκω την ζωή μου πριν καν ξεκινήσει.

Χμμ, τι λέτε; Τα έχει εν τέλει η Λίλι με τον Ίαν και στα αλήθεια ο Σκόρπιους θα χωρίσει με την Ρόουζ μετά το σχολείο; Αναμένω τα σχόλια σας!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην μοναδική σχολιάστρια μου στο προηγούμενο κεφάλαιο - φτου σας, δεν ντρέπεστε! - η οποία να τολμήσω να πω πως είναι η Αθηνά παρότι δεν άφησε όνομα; Έχεις δίκιο για τον Σκόρπιους, αλλά όντως έχει αφήσει τελείως την φύση του για χάρη της Ρόουζ ή είναι εκείνη αυτή που εν τέλει τον ανέχεται; Πολύ χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτογραφίες!

Ως την επόμενη φορά, φίλες μου!

ΧΧΧ