ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΝΗΝΤΑ

Έφτασε η ημέρα της ορκωμοσίας. Δεν νομίζω πως έχω νιώσει πιο δυστυχισμένη στην ζωή μου. Δεν ξέρετε τι είναι να βλέπετε το αγόρι που αγαπάτε περισσότερο από τον καθένα στον κόσμο να χαμογελά χαρούμενος δίπλα από μία ανθρωπόμορφη καρακάξα που τον τραβά δεξιά και αριστερά συστήνοντας τον στους συγγενείς της σαν τρόπαιο. Ειδικά όταν αυτό το τρόπαιο… ε, συγνώμη, αγόρι εννοούσα… είναι δικό σου.

Ίσως θα έπρεπε να δείχνω περισσότερο κατανόηση. Δηλαδή η μητέρα της κατσίκας έχει καρκίνο και σήμερα είναι αύριο δεν είναι, όμως συγκεκριμένα για την Αλίσια Φίνεγκαν δεν μπορώ να αισθανθώ κανέναν οίκτο. Ω, είναι τόσο εκνευριστική! Από όταν μαθεύτηκαν τα νέα για την αρρώστια της κυρίας Μίριαμ, το έχει εκμεταλλευτεί στο έπακρο για να την λυπούνται όλοι.

Αντίθετα ο Πάτρικ το διαχειρίζεται πολύ πιο εσωτερικά. Και αξιοπρεπώς κατά την γνώμη μου. Δεν κάθεται να λέει σε όλους πόσο υποφέρει και πόσο στενοχωριέται. Δεν κλαίγεται και δεν ρίχνει κροκοδείλια δάκρυα. Φυσικά ο Άλεξ δεν έχει καταλάβει γρι από την υποκρισία της. Τις ελάχιστες φορές που καταφέραμε να βρεθούμε μόνοι μας, δεν παρέλειπε να μου λέει πόσο δύσκολη φάση είναι για την Αλίσια και τι δυστυχία τραβούσε η καημένη.

Όχι, περισσότερη από εμένα, σίγουρα! Εκτός του ότι αναγκάζομαι να περιμένω τον Άλεξ να βρει τα κότσια να ζητήσει από την κατσίκα να χωρίσουν, πρέπει να παίζω κρυφτό με όλη την οικογένεια μου για χάρη του. Έχω γεμίσει την Ρόουζ με ψέματα και νιώθω απίστευτα άσχημα για αυτό. Η Ρόουζ εκτός από ξαδέρφη μου είναι και η καλύτερη μου φίλη, αρωγός και συμβουλάτορας. Αισθάνομαι σαν να την κοροϊδεύω μέσα στα μούτρα της.

Το καλό είναι πως με το διάβασμα για τις τελικές της εξετάσεις δεν είχε το μυαλό να βάλει τα δεδομένα κάτω και να τα ερευνήσει διεξοδικά, ειδάλλως ήταν βέβαιο πως θα ανακάλυπτε το παραμύθι μου. Τώρα βέβαια που τελείωσε με το σχολείο, δεν ξέρω πόσο καιρό θα μπορώ ακόμα να της το κρατάω κρυφό. Ελπίζω για το καλό του Άλεξ όχι για πολύ.

Τουλάχιστον εκείνη μοιάζει ειλικρινά ευτυχισμένη. Έχοντας απαλλαγεί από το άγχος, το πρόσωπο της είναι πλέον ήρεμο και γαλήνιο. Σήμερα δε πραγματικά λάμπει μέσα στο απαλό γαλάζιο της φόρεμα. Η θεία Ερμιόνη με τον θείο Ρον την κοιτάνε και δακρύζουν μην μπορώντας να συγκρατήσουν τον θαυμασμό τους, τον οποίο μπορεί να συναγωνιστεί μόνο εκείνος του Σκόρπιους.

Ο Μάλφοϋ δε τις τελευταίες ημέρες πετάει πραγματικά στα σύννεφα. Όχι, άδικα. Πέρασε από τους πρώτους στο Τμήμα των Χρυσούχων και η Ρόουζ τελικά αποφάσισε να γραφτεί στο Μαγικό Πανεπιστήμιο της Αγγλίας κοντά στην Οξφόρδη. Έτσι θα μπορούν να βλέπονται πιο άνετα και δεν υπάρχει καμία υπόνοια χωρισμού.

Είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό, αν και ίσως κάποιος θα μπορούσε να πει πως η Ρόουζ συμβιβάστηκε. Όλοι μας ωστόσο πρέπει να κάνουμε κάποιον συμβιβασμό με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Πάρτε για παράδειγμα τα δικά μου χάλια. Αν μην τι άλλο η Ρόουζ το έκανε για κάποιον που στην κυριολεξία την λατρεύει και δεν διστάζει να το δείχνει όπου σταθεί και όπου βρεθεί. Όχι, σαν τον προκομμένο μου!

Δεν ξέρω τι εκτυλίσσεται στο κρεβάτι του με την κατσίκα και δεν θέλω να μάθω, αλλά δεν είμαι αφελής να νομίζω πως ένα μήνα τώρα δεν την έχει αγγίξει, ειδικά όταν θα του το ζητάει εκείνη. Πάλι καλά που κόψανε τις δημόσιες περιπτύξεις, ειδάλλως δεν ξέρω πόσο θα άντεχα πριν την στραγγαλίσω.

Ο Άλεξ με διαβεβαιώνει πως δεν αισθάνεται καμία έλξη για εκείνη πλέον παρά μόνο αδερφική αγάπη. Όσο και αν θέλω να τον πιστέψω όμως, η καρδιά μου δεν μπορεί παρά να ματώνει κάθε φορά που η κατσίκα τον χαϊδεύει στο χέρι ή τον αγκαλιάζει από την μέση. Δυστυχώς ωστόσο δεν μπορώ να φύγω. Πρέπει να παραμείνω και να υπομείνω το μαρτύριο μέχρι τέλους.

Η οικογένεια μου ευτυχώς είναι πολύ απασχολημένη με τα καμάρια της οικογένειας, βλέπε Ρόουζ που φυσικά μπήκε πρώτη στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Ξορκιών, και Άλμπους που πέτυχε μαζί με τον Σκόρπιους στο Τμήμα των Χρυσούχων, και έτσι δεν δίνει σημασία σε εμένα και την μαυρίλα μου.

Ταυτόχρονα οι φίλες μου είναι χαμένες στον δικό τους κόσμο και μου είναι τρομερά εύκολο να τις αποφεύγω. Η Έμιλυ βρίσκεται στο σύμπαν του έρωτα της για τον Χιούγκο που είναι γεμάτο ροζ καρδούλες, πολύωρα φασώματα και γλυκερά τραγούδια. Η Λέιλα πάλι τον τελευταίο καιρό έχει σχεδόν χαθεί τελείως.

Την βλέπω σπάνια και αυτό μόνο στον κοιτώνα πριν από τον ύπνο. Έλεγε ότι διάβαζε για τις εξετάσεις που εννοείται ήταν χειρότερο ψέμα από τα δικά μου. Παρόλα αυτά είμαι πολύ πληγωμένη για να μπορέσω να ασχοληθώ με τα προβλήματα των άλλων και από την συμπεριφορά της καταλαβαίνω άλλωστε πως δεν έχει όρεξη για κουβέντες. Ελπίζω μόνο να μην ευθύνεται ο αδερφός μου για αυτό.

Από την πλευρά του δεν δείχνει να θυμάται καν πως κάτι παίχτηκε μεταξύ τους. Ειδικά τώρα που είναι ελεύθερος και ωραίος, ποιος τον είδε. Η Ρόουζ μου είπε τις προάλλες πως κανόνισαν μαζί με τον Ζαμπίνι, τον Γκόυλ και τον Κραμπ πολυήμερο ταξίδι σε όλα τα χιτ μέρη της Ευρώπης· Ίμπιζα, Σαιν Τροπέ, Κάπρι, Μύκονο. Θα λείπουν όλο το καλοκαίρι σχεδόν. Δεν θέλω να ξέρω με πόσες κοπέλες θα κοιμηθεί αυτούς τους δύο μήνες.

Από την πλευρά τους η Ρόουζ με τον Σκόρπιους θα περάσουν τον περισσότερο καιρό διασχίζοντας τα γαλάζια νερά της Μεσογείου με το ιδιωτικό σκάφος των γονιών του Σκόρπιους. Σας έχω πει πόσο βολεύει να έχεις πλούσιο γκόμενο, έτσι; Το πλάνο είναι να συναντούν τους υπόλοιπους βλαμμένους κατά την διάρκεια της διαδρομής, αλλά προτίμησαν να είναι μόνοι τους πάνω στο καράβι.

Δεν τους κατηγορώ. Από τον Οκτώβριο που ο Σκόρπιους θα μπει στην Σχολή για εκπαίδευση θα κάνουν μέχρι τα Χριστούγεννα να βρεθούν. Θα είναι απότομη αλλαγή για αυτούς καθότι από τα γεννοφάσκια τους μέχρι τώρα είναι αυτοκόλλητοι· ειδικά τον τελευταίο χρόνο που έμεναν μαζί ως Αριστούχοι. Στην αρχή η Ρόουζ φοβόταν πως αυτή η συγκατοίκηση θα κουράσει την σχέση τους, αλλά αντίθετα την ενδυνάμωσε όσο τίποτα άλλο. Η απόσταση πάλι δεν την φοβίζει. Την στενοχωρεί, αλλά δεν την φοβίζει.

Όπως θα το περίμενε κανείς, ο Σκόρπιους είναι ο πιο ανασφαλής από τους δύο. Ίσως επειδή εκείνος θα είναι χωμένος σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης με άλλους ηλίθιους και θα αναγκάζεται να υπακούει διαταγές από τον μέλλοντα πεθερό του που όλοι ξέρουμε δεν είναι και ο πιο αγαπημένος άνθρωπος του κόσμου για τον Σκόρπιους.

Αντίθετα η Ρόουζ θα μετακομίσει σε μία καινούργια πόλη γεμάτη νέους φοιτητές από όλο τον κόσμο, κάτι που στο λεξιλόγιο του καραζηλιάρη Σλίδεριν σημαίνει αναρίθμητους αντιπάλους δεξιά και αριστερά. Δεν ξέρω τι ακριβώς θα κάνει για να καταστήσει σαφές πως η Ρόουζ είναι πιασμένη, αλλά είμαι σίγουρη πως κρατάει έναν άσο στον μανίκι του. Δεν είναι τυχαία ο κληρονόμος των Μάλφοϋ.

Εγώ πάλι μάλλον τυχαία γεννήθηκα Πότερ. Από τις ιστορίες των μεγάλων τόσο ο πατέρας μου όσο πολύ περισσότερο η μητέρα μου κατάφερναν πάντα να παίρνουν αυτό που ήθελαν. Εγώ τι έχω καταφέρει; Άστε, μην μπείτε στον κόπο να απαντήσετε. Μία τρύπα στο νερό έχω καταφέρει, αυτό έχω καταφέρει. Είμαι εξαρτημένη από ένα αγόρι που βάζει την ευτυχία των άλλων πάνω από την δική μου και κανείς δεν μπορεί να με παρηγορήσει για αυτό, επειδή εξαιτίας του κανείς δεν το ξέρει.

Λίγο πριν από το τέλος της τελετής είμαι έτοιμη να σκάσω. Δεν με βοηθάει πλέον ούτε το τεράστιο κομμάτι τούρτας που καταβροχθίζω. Βρίσκω την ευκαιρία όταν κανείς δεν ασχολείται μαζί μου – πάει να πει συνέχεια – και φεύγω διακριτικά από την γιορτή. Περπατάω μακριά προς την άλλη πλευρά του κάστρου, προς το Απαγορευμένο Δάσος.

Κάθομαι ανόρεχτα σε έναν βράχο και κοιτάζω άκεφα τα πόδια μου. Δεν έχω πια την δύναμη να κλάψω. Έχω κλάψει τόσο πολύ τον τελευταίο ένα μήνα που τα δάκρυα μου έχουν στερέψει. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να απολαμβάνω την μιζέρια μου μόνη μου χωρίς να χρειάζεται να χαμογελάω, ώστε να μην υποψιαστούν το οτιδήποτε οι γύρω μου.

Πάνω εκεί που σκέφτομαι ότι τουλάχιστον έχω παίξει τον ρόλο μου στο ακέραιο και αν μην τι άλλο πρέπει να νιώθω περήφανη για αυτό, ένας θόρυβος πίσω μου μού τραβάει απότομα την προσοχή. Όταν στρέφομαι να δω τι είναι, η φωνή μου κολλάει στον οισοφάγο μου. Τελικά δεν είχα κατορθώσει τόσο επιτυχημένα όσο φανταζόμουν να γίνω αόρατη.


Καλωσορίζουμε την Yolanda και σε αυτήν την ιστορία! Γεια σου, Γιολάντα! Σε ευχαριστώ πολύ για το μία ακόμα φορά to the point σχόλιο σου και για τα όμορφα σου λόγια! Αν δεν είδες, έχω και κάτι άλλες ιστοριούλες που εκλιπαρούν την προσοχή σου - είμαι αναίσχυντη το ξέρω :)

Πολύ χαίρομαι επίσης που αγαπάτε τον Ίαν. Είναι και δικό μου αγαπημένο παιδί!

Ως την επόμενη φορά!

ΧΧΧ