Hallo iedereen,

Hier heb ik het nieuwste hoofdstuk voor jullie, geniet ervan zou ik zeggen en laat mij weten wat je ervan vindt.

Met Vriendelijke Groet

een boekenworm

p.s. mevrouw Rowling heeft nog steeds geen afstand gedaan van haar eigendomsrecht dus zal ik ook nog steeds niet de eigenaar van Harry Potter kunnen zijn.


Hoofdstuk 50 Feestvoorbereidingen

Pas de laatste week voor de bruiloft begon het echt druk te worden met de voorbereidingen en Harry was blij dat hij en Ginny niet meer hoefde te werken tot na hun huwelijksreis. Het leek wel alsof alles wat fout kon gaan fout ging. Mevrouw Wemel die erop had gestaan om het feest in haar achtertuin te houden, was weer druk bezig met het huis schoon te krijgen voor de gasten die waarschijnlijk niks meer zouden zien dan de badkamer om naar de WC te gaan werd overspannen van de werkdruk, de bloemen werden veels te vroeg in het Nest bezorgd en daarnaast was Ginny vastbesloten om ook nog een verjaardagsfeest voor Harry te organiseren op het landgoed.

Hij wist niet hoe ze het voor elkaar kreeg, maar uiteindelijk op zijn verjaardag waren er in de avond vele van de menen die hij als vrienden beschouwde aanwezig in de grote balzaal op het landhuis. Tot zijn grote verbazing was majoor Contradict uit Amerika ook aanwezig, Harry had met hulp van Romeo Wolkenveldt uiteindelijk de man mogen vertellen van de magische wereld. Zodat hij ook aanwezig kon zijn op hun huwelijk, en blijkbaar was hij een week eerder gekomen om ook bij Harry's verjaardag aanwezig te kunnen zijn.

'Majoor, ik had u niet verwacht.' Had Harry gezegd toen hij hem was tegengekomen in de mensen.

Contradict had eerst gelachen. 'Maar Harry, vriend. Ik had toch ook niks gezegd,' was zijn antwoord geweest.

Hier moest Harry wel om lachen, geen van de aanwezige hier hadden tegen hem gezegd dat ze zouden komen. Ginny was de enige geweest die hem had verteld over de kleine samenkomst die ze georganiseerd had op de avond van zijn verjaardag. Maar toen hij alle aanwezigen zag, bedacht hij dat ze het nauwelijks meer klein konden noemen. Met een groot deel van S.V.P. en hun beide collega's was de groep groter dan ooit. Zeker nu meer en meer van hun met een partner kwamen opdagen, zelfs al ontstonden er genoeg stellen binnen de groep zoals Marcel die dit jaar samen met Hannah was gekomen. Terwijl Loena een vriend meenam die ze tijdens haar reizen had leren kennen.

Het was Harry een genoegen om haar weer eens te zien, een mening die Ginny blijkbaar deelde want zij begonnen een geanimeerd gesprek over wat er op dit moment allemaal gebeurde en Harry achterliet met een jongen genaamd Rolf Scamander. Het was in het begin even ongemakkelijk, beide wisten niet goed waar ze over moesten beginnen. 'Hoe heb je Loena eigenlijk leren kennen?' Vroeg Harry die uiteindelijk het ijs wilde breken.

Rolf moest lachen, 'wat is het toch met jullie hier in Engeland dat jullie dat allemaal vragen. Iedereen die ik hier tot nu toe ontmoet heb, vroeg dat al.'

'Tja, waarschijnlijk omdat vriendschap sluiten met haar een goed verhaal oplevert,' zei Harry beschaamd dat hij een veel gestelde vraag stelde. Hij hoopte dat Rolf het niet al te erg zou vinden.

'Je hebt gelijk, Loena is het beste wat mij ooit is overkomen. Ik weet natuurlijk uitgebreid over hoe jullie elkaar ontmoet hebben, Loena vertelde vaak over jou, Ginny, Marcel, Hermelien en Ron. Nou om het dat eerlijk te maken, zal ik ook vertellen hoe wij elkaar kennen. Het begon midden in de Jungle in Zuid-Amerika, waar ik samen met mijn familie op zoek was naar sporen van de legendarische Oelahoep. We zouden ons kamp opzetten op het terrein van een oude Inka nederzetting, maar zij was ons al voor. Daar stond ze, bovenop de heilige zonnetempel te kijken naar de ondergaande zon. Het was zo vreemd, ze was overduidelijk een heks in haar gewaad maar met de gouden zon in haar haren dachten we even dat de oude tijden herleefde en een godin was herrezen. Zodra de zon verdwenen was kwam ze beneden, het was zo onwerkelijk. Ik bedoel ze liep naar beneden, bijna zwevend en stelde zich voor in haar dromerige stem. Het was zo… magisch zou ik zeggen, ik wilde zo graag meer weten van dit mysterieuze wezen. Nou ben ik hier, en stelt ze me voor aan haar vader en beste vrienden.'

'Dat klinkt inderdaad bijzonder,' zei Harry die nu keek waar Ginny en Loena waren gebleven. Marcel en Hannah waren bij hun gekomen en de drie die eens de S.V.P. samen leidde waren druk in gesprek terwijl Hannah vriendelijk meeluisterde. 'Zal ik je aan Hannah voorstellen, die bij Ginny, Loena en Marcel staat?'

'Als jij denkt dat ze dat niet erg vindt?'

'Ze is barvrouw in de lekke ketel en ziet dagelijks mensen, ze zal het vast niet erg vinden als wij een gesprek met haar aanknopen terwijl Marcel, Loena en Ginny met elkaar in gesprek zijn.'

'Als jij het zegt,' zei Rolf terwijl hij nog eens naar Loena en haar gezelschap keek.

Toen Harry vervolgens op Hannah afstapte om haar voor te stellen aan Rolf, ontstond er een brede glimlach op haar gezicht. 'Dus jij bent Rolf, ik hoorde Loena net al over jou vertellen aan Ginny en Marcel. Dat was een behoorlijk avontuur die jullie hadden in Chili moet ik zeggen.'

Rolf glimlacht, 'was het in Chili? Ik weet alleen dat we ergens in Zuid-Amerika waren toen we elkaar ontmoette. Mijn opa hield de exacte locatie bij, dat was belangrijk als je wilde weten waar ze leefde, zei hij altijd.'

'Wil je dan niet weten waar je allemaal geweest bent?' Vroeg Hannah verbaasd.

Rolf lachte weer, 'tuurlijk weet ik dat. Daar heb ik mijn kaart voor, zij hij terwijl hij een wereldkaart uit zijn zak leek te toveren. Kijk alles wat ingekleurd is ben ik geweest,' zei hij terwijl hij hun de kaart liet zien.

Verbaasd keken Harry en Hannah naar de kaart, een groot deel ervan was ingekleurd. Vooral in de beide Amerika's en Europa, hoewel er ook enkele sporen door Azië en Afrika liepen. 'Nooit in Australië geweest?' Vroeg Harry die de grote grijze pek zag waar dat werelddeel lag.

'Nee,' zei Rolf hoofdschudden. 'Wel geprobeerd hoor, maar mijn Opa heeft schijnbaar een hoog ministeriemedewerker ooit eens beledigd en sindsdien mogen wij niet meer naar binnen toe. Ten minste niet met de hele familie, zoals wij altijd reizen.'

'Oh jammer, het is een mooi land. Wel een beetje warm,' zei Harry.

'Je bent er geweest?' Zeiden Hannah en Rolf beide verbaasd.

'Ja, Hermelien had haar ouders daarheen gestuurd. Voor ze met mij verdween, tijdens de oorlog. In ieder geval, toen alles voorbij was zijn we haar ouders gaan ophalen.' Vertelde Harry.

'Dat is alles?' Vroeg Hannah. 'Ik heb wat anders gehoord, dat jullie ontvangen werden door de minister van toverkunst zelf, en met getrokken toverstokken door het ontvangstgebouw hebben gelopen, en hoe laaiend enthousiast de reviladeurs waren over Hermeliens vaardigheden.'

'Dat is ook gebeurd,' moest Harry toegeven. 'Niet dat wij daar nou veel voor gedaan hebben,' zei Harry.

Hannah lachte, 'tuurlijk Harry bescheiden als altijd. Ik bedoel je hielp zelfs Carlo in de eerste opdracht, zodat het een gelijke strijd zou zijn.'

'Het was het juiste om te doen, Carlo zou hetzelfde gedaan hebben in mijn situatie.'

Hannah glimlacht, 'elke Huffelpuf zou hetzelfde hebben gedaan, Harry.'

'Huffelpuf?' Vroeg Rolf.

'Eén van de afdelingen op Zweinstein waarin je ingedeeld wordt, de leden ervan staan bekent als trouwe, Eerlijke, vriendelijke harde werkers.'

'Dat klinkt als een fijne afdeling,' zei Rolf

'Oh ja, dat was het zeker. Het was een fantastische afdeling, we presteerden niet altijd het best maar de sfeer was ten minste altijd goed. In tegenstelling wat ik van sommige andere heb gehoord.'

'Ja, dat geloof ik graag Hannah.' Zei Harry die dacht aan al die keren dat zijn klasgenoten hem de rug hadden toegekeerd omdat hij iets had gedaan wat hun goedkeuring niet kon wegdragen.

'En welke afdeling zat jij?' Vroeg Rolf vervolgens aan Harry.

'Griffoendor, van de dappere en nobele.'

'Dwazen,' zei Hannah er zachtjes achter.

Hier moesten Harry en Rolf wel zachtjes om lachen, Harry moest toegeven veel Griffoendors haalde dwaze stunts uit, tot groot vermaak van de meeste.

'Zolang ze niet elke keer dezelfde moeten hebben, veel van mijn huis werden constant geplaagd door zogenaamde grapjassen uit Griffoendor.'

'Fred en George, '

Hannah knikte, 'ze haalde vaak samen met Foppe geintjes uit op de eerstejaars. Als zo'n jongen of meisje vaker een van hun grapjes te verduren kreeg hadden sommige er wel moeite mee.'

Harry knikte begrijpend, als Fred en George in de eerste week hem de hele tijd de verkeerde kant uit hadden gestuurd was het ook niet grappig geweest. Zeker niet met de grappen die ze in latere jaren uithaalde. Hij wist hoe het voelde om telkens de bron van al het vermaak te zijn, gelukkig niet op Zweinstein maar wel dankzij Dirk in hun gezamenlijke jeugd.

Rolf, 'vermaak je je een beetje.' Vroeg Ginny nu haar gesprek langzaam ten einde liep.

'Oh ja hoor, Hannah en Harry vermaken me prima. Nou Loena zou je mij willen voorstellen aan die goede vriend van jou met wie jij al zo lang staat te kletsen.'

'Oh Rolf, dit is Marcel. Waar ik je over verteld heb.'

'Die ene die de Voldemorts reuzenslang onthoofdde.' Vroeg Rolf ter bevestiging.

Marcels hoofd werd rood, terwijl Loena haar hoofd knikte. 'Al zou ik hem niet daaraan herinneren, rood is niet echt een gezonde kleur voor een hoofd.'

Ginny gniffel, 'haar dan wel?' Vroeg ze.

'Ligt volkomen aan de drager, bij Harry hier of mijzelf staat het niet. Maar jij draagt het met verfe mijn beste vriendin.'

Ginny glimlacht, 'daar ben ik blij om Loena. Ik hou wel van mijn haar zoals het is, het past bij me.'

En terwijl Ginny verder kletste met Loena praatte Harry met Marcel, om te vragen hoe het met hem ging. Waarna hij enthousiast begon te vertellen over zijn samenwerking met madame stronk vertelde, hij had zijn meesterschap bijna af en ze liet hem de eerste paar jaren alleen voor de klas staan. Marcel vond het duidelijk fantastisch om te doen, hij verheugde zich dan ook op volgend schooljaar wanneer hij onder leiding van madame stronk alle lessen mocht verzorgen en Harry was blij voor zijn vriend die net zoveel geluk had gevonden als Harry in het leven.

Ook Simon leek het goed te maken, die vertelde dat hij eindelijk een baan had gevonden waarbij ze het niet erg vonden dat hij een weerwolf was. Hij hielp Fred en George nu met hun vuurwerk maken, Harry vond het wel toepasselijk en vroeg zich af wie de tweeling gewezen had op Simons talent voor ontploffingen. Even later had hij de kans om het te vragen, Fred was weliswaar niet mee maar George kon het hem misschien wel vertellen.

George keek Harry, 'wil onze geldschieter zich nu ineens met ons personeelsbeleid bemoeien.'

'Nee, ik wilde weten wie jullie van Simons talent verteld had. Je weet wel gewoon nieuwsgierig.'

'Gewoon nieuwsgierig, de grote Harry Potter. Nee nee binnenkort-broertje-van-me, dat geloof ik niet. Maar als je het zo graag wil weten, moet je je aanstaande eens wat vragen.'

'Ginny, heeft zij het jullie verteld?'

George glimlachte geheimzinnig, draaide zich om. 'Sorry geldschieter, beroepsgeheim, was wat hij zei bij afscheid.'

Harry wist niet of hij nou gefrustreerd achter George aan moest gaan, of lachen om de act die hij had neergezet. Dacht hij terwijl de volgende gast al weer op hem af kwam om hem te feliciteren.

Hoewel hij de hele avond niks anders deed dan felicitaties aannemen en korte sociale gesprekken houden met vrienden die hij veels te weinig sprak, en collega's die hij veels te vaak zag in vergelijking. Toch was het een gezellige avond, vele van de gasten hadden een geschenk meegebracht voor zowel Harry als Ginny. Die laatste zou dit jaar haar verjaardag tijdens hun huwelijksreis hebben, waardoor ze geen tijd zou hebben voor een groot feest. Dit was waarschijnlijk de reden dat Ginny zoveel van haar vrienden had uitgenodigd, omdat ze niet wist wanneer en of er een kans was om met hun haar verjaardag te vieren.

Het was het enige wat Ginny dwarszat over de regeling dat Harry de huwelijksreis zou regelen, en elke keer als ze ernaar vroeg, was Harry's tegenvraag geweest of hij de jurk mocht zien. Het was een gelijkwaardige strijd die tot nu toe onbeslist was gebleven, beide weigerde tot nu toe de ander zijn zin te geven en trokken alles uit de kast om de ander te laten ingeven. Ginny leek zelfs te overwegen om voortaan in haar appartement te slapen of zelfs in het Nest, als dat bij Harry zou werken. Ze waren er alleen achter gekomen dat zij meestal als eerste weer terug bij hem in bed kroop.

Harry had haar toen gevraagd waarom ze zo graag bij hem in bed sliep, het enige antwoord dat hij kreeg. 'Dan slaap ik beter,' was naar zijn idee incompleet. Maar tot nu toe kreeg hij geen duidelijker antwoord, en Harry liet het gaan voor nu. Eens zou ze hem antwoord moeten geven, ze kon de vraag niet eeuwig blijven vermijden.

's Avonds laat nadat iedereen vertrokken was en Harry samen met Ginny en de rommel die achtergelaten was, begonnen ze met opruimen. De volgende dag zou daar volgens Ginny weinig tijd voor zijn, met alle cadeaus die uitgepakt moesten worden, de bedankbriefjes die erover geschreven moesten worden en het klaarmaken voor het jaarlijkse zwerkbalgala.

'Waarom moet dat gala altijd de dag na mijn verjaardag gehouden worden,' gromde Harry vermoeid.

Ginny lachte zachtjes, j'e bedoelt waarom ben ik de nacht voor het zwerkbalgala geboren.'

Harry zuchtte, de 31ste Juli was geen goede dag om geboren te worden. Eerst die profetie en nou elk jaar dat Gala dat de dag erna plaatsvond, hij had geen waarzeggerij nodig om in te zien dat hij onder een ongelukkig gesternte was geboren. Zoals professor Zwamdrift altijd zo had uitgebuit.

Woensdag 1 Augustus maakte Titania hem en Ginny later wakker dan anders, het ligt scheen veel feller door de ramen en het leek zelfs al warm te worden. 'Morgen Meester Harry en Meesteres Ginny, Titania hoopt dat meester en meesteres goed geslapen hebben.'

'Morgen Titania,' zei Ginny slaperig terwijl Harry het dienblad met de thee van de huiself overnam.

'Morgen meesteres, we hebben u laten slapen terwijl Puck en Titania de laatste resten opruimen. U hebt al zoveel gedaan voor u ging slapen.'

'Dank je Titania,' zei Harry die nu wat ontspande. Het werk voor die morgen was immers gedaan, nu hoefden ze alleen nog maar de cadeaus te doen voor ze zich klaarmaakte om naar het gala te gaan.

Eenmaal beneden in de eetkamer kwam Titania met hun ontbijt aanlopen, gevolgd door Puck die de berg geschenken voor zich uit liet zweven. 'Morgen meester Harry, meesters Ginny,' groette de elf met de pakjes. 'Hier zijn de cadeaus die gisteren voor jullie zijn achtergelaten,' zei de elf beleefd. De grote berg splitste zich nu in tweeën en landde half naast Harry en de rest ging richting Ginny.

'Dank je Puck ,en Titania natuurlijk,' zei ze vriendelijk voor Ginny aan haar ontbijt begon.

Na het ontbijt begonnen beide aan het uitpakken van de stapel naast hun, waarbij ze de meest bijzondere aan elkaar lieten zien. Zoals altijd zat die van Loena er ook bij, ze had voor Harry een paar rode dansschoenen. Vergezeld van een klein briefje. Deze schoenen zijn gemaakt om de drager ervan te laten dansen, misschien dat je ze kan gebruiken om je vaardigheid erin wat op te schroeven. Al raad ik wel een ga-ook-weer-uit-bezwering uit te spreken erover, in de streek waar ik ze kocht gaat een mythe de ronde over een paar dansschoentjes die niet op konden houden met dansen.

Zodra Ginny het zag glimlachte ze weer. 'Typisch Loena, onorthodox praktisch.' Zei ze tegen Harry.

'Ja,' stemde Harry in. Hij had nooit geweten hoe hij Loena ooit zou moeten beschrijven aan mensen die haar nog nooit ontmoet hadden, maar deze beschrijving van Ginny was een goed begin.

Even later dook Loena's cadeau aan Ginny ook op, ze liet het aan Harry zien. Het was van stof en Harry vermoedde dat het een kledingstuk moest voorstellen, 'hoe moet je dat aantrekken?' Vroeg hij dan ook.

Ginny bestudeerde de groene stof aandachtig, ze tilde het op en bekeek het van alle kanten. 'Ik denk dat hier mijn benen door moeten zei ze terwijl ze op twee gaten schuin naast elkaar wees. Dan gaan hier mijn armer en hoofd doorheen, vervolgde ze waarbij er ditmaal gewezen werd op drie gaten naast elkaar. Alleen weet ik niet waar deze twee voor zijn.'

'Misschien moet je het dan maar aantrekken,' zei Harry plagend.

'Dit is volgens Loena het nieuwste kledingstuk dat dreuzelmeisjes gebruiken om in te gaan zwemmen, dus tenzij we nu op de vuurtoren waren is het niet verstandig om die aan te trekken.'

'Dreuzelkleding werkt niet net als kiewwier, waarbij je plots kieuwen krijgt.' Merkte Harry op.

Ginny giechelde, 'nee daar heb je gelijk in. Ze zouden zich rot schrikken,' zei ze lacherig terwijl ze doorging met het volgende pakketje.

Een paar pakketjes later barstte ze weer in een gegiechel uit. 'Wat is er zo grappig?' Vroeg Harry.

'Oh niks,' zei ze met een rood hoofd terwijl ze een pakketje wegmoffelde.

Harry stond op en liep naar de andere kant van de tafel, waar hij het weggemoffelde pakketje wilde gaan pakken.

'Nee wacht, stop,' schreeuwde Ginny. 'Dat is voor tijdens de huwelijksreis,' protesteerde ze

'Waarom dan pas? We zijn nu toch ook alleen.'

Ginny bloosde, 'ehm ik denk dat ik me even moet voorbereiden voor ik dat gebruik.' Nieuwsgierig keek Harry naar de nog steeds beschaamde Ginny, het liet hem wel verlangen naar de reis. Het zou fantastisch worden, ten minste dat hoopte hij. En terwijl Harry weer terug ging zitten dagdroomde hij over de komende weken. Het witte strand, de donkere rotsen, de blauwe zee en een schitterend tropisch bos. 'Moet jij niet verdergaan?' Onderbrak Ginny hem.

'O ja,' Ginny's stapel was inmiddels flink geslonken en hij had er nog een groot aantal te gaan. 'Ik ga gelijk verder.'

Tegen de tijd dat ze klaar waren had hij genoeg cadeauverpakking gezien voor een heel jaar, helaas over een paar dagen zouden ze een nog grotere stapel verwachten. Bedacht hij zich grim. Ginny was ondertussen een paar veren aan het bezweren om het grootste deel van het schrijfwerk te doen. Zodat zij alleen nog maar hun naam en misschien een persoonlijke boodschap hoefden te schrijven. Toen ze daar ook klaar mee waren brachten Puck en Titania een simpele lunch voor ze zich zouden gaan klaarmaken voor het gala van die avond.

Ginny besloot heel gewaagd voor het gala dezelfde jurk aan te trekken als ze bij Percy's en Bridgits huwelijk aan had gehad, hoewel er ook dreuzel galakleding gedragen mocht worden trokken de meeste genodigden liever een galagewaad aan omdat ze daar vertrouwder mee waren. Harry besloot toen hij dat zag dat hij dan ook hetzelfde pak aan zou trekken, en moest daardoor op het laatste moment zich nog een keer extra omkleden. Zodat hij pas bij vertrek opmerkte dat Ginny weer diezelfde hoge hakken droeg. 'Weet je het zeker, dat je die schoenen aantrekt?' Vroeg hij nog.

'Ja hoor, ik heb geoefend.' Zei ze glimlachend terwijl ze met zelfvertrouwen richting de open haard liep.

'Grote Zaal, Zweinstein,' zei ze terwijl ze na wat poeder in de haard te hebben gegooid en voor ze de haard in stapte, waarna ze tollend in de haard verdween. Harry volgde haar en aan de andere kant stond professor Anderling hem al op te wachten.

'Meneer Potter, goed om u weer te zien samen met juffrouw Wemel. Ik verheug me op jullie huwelijk, het is altijd goed om te zien als twee van mijn favoriete leerlingen samen eindigen. Zeker als ze het zo zwaar hebben gehad als jullie.'

'Dank u professor, het is ook goed om u weer te zien.'

'Laat dat professor maar weg, ik heet Minervra. We zijn beide volwassenen nu.'

'Oh oke, ehm Minervra,' zei Harry. De naam voelde vreemd in zijn mond, het was raar om zijn oude professor met haar voornaam aan te spreken. Hij was dan ook blij dat Ginny suggereerde om door te gaan voor de volgende persoon aankwam. Ze liep naar dezelfde tafel als het jaar ervoor, Harry zag nu ook het bordje met; Holyhead Harpies vaste spelers en partners. Harry zat logischerwijs naast Ginny en tot zijn genoegen was Leny aan de andere kant van hem geplaatst. 'Hoi Leny, wie heb jij meegenomen?' Vroeg Harry aan de zoekster van de Holyhead Harpies.

'Hoi Harry, groette Leny. Dit is Bono Gagudju. mijn oude rivaal, dankzij wie ik zo goed ben geworden.'

'Je bent helemaal uit Australië gekomen voor dit gala?' Vroeg Harry.

'Nee, ik speel voor een team in Zweden nog geen halve dag vliegen hiervandaan. Het was in ieder geval een goede vlucht, het zonnetje scheen en er was net genoeg wind om aangenaam te zijn.'

'Klinkt als een goede vlucht,' merkte Harry op.

'Je bent zelf begreep ik ook een redelijke zoeker?'

'Ik werd in mijn eerste jaar al gespot, als zoeker voor het afdelingsteam.' Meldde Harry.

'Maar dat zou betekenen dat…, Leny waarom heb je me niet verteld dat je bevriend bent met Harry Potter.' Beschuldigde hij Leny.

Grinnikend keek Leny naar Bono, 'ik dacht dat je altijd al mijn teamgenoten uitgebreid bestudeerde.'

Bono zuchtte, 'blijkbaar niet goed genoeg gelezen. Want Harry Potter was mij niet opgevallen in de informatie die jij mij gaf.'

'En sinds wanneer lees jij alleen de informatie die ik geef en zoek je zelf niks meer uit.'

Het antwoord hierop kreeg Harry niet mee, want Bono fluisterde dat in haar oor en Leny leek even kort te blozen. Ondertussen boog Harry zich naar de andere kant om te zien wie er naast Ginny zat en ze erg druk mee in gesprek was. Het was Gwendoline Jacobs, die het moment van Harry's aandacht gebruikte om te vragen hoe het met hem ging terwijl links van hem de discussie tussen de twee Australiërs doorging.

Het antwoord hierop werd onderbroken door een eerste gang, waar tijdens gewoon doorgepraat werd door de meeste aanwezigen. En Gwendoline liet hem eerst rustig eten voor ze weer verder ging met hun gesprek, ze vroeg zelfs zijn mening wie hij dacht dat mee zouden gaan op trainingskamp voor het wereldkampioenschap de volgende zomer. Gwendoline vertelde dat 'de Britse spelers die mee zouden gaan naar Australië nu bekent gemaakt zouden worden.'

Waarna Leny zich ermee bemoeide en zei; 'ik hoorde dat jij ook een kans maakte om ingeloot te worden.'

Harry keek verbaasd naar Leny, bedoelde ze niet Gwendoline of Ginny, de wereldkampioenschap was toch alleen voor professionele spelers bedoeld. Waarom dacht zij dat hij een kans zou maken bij de selectie te zitten, er waren zo veel andere zoekers die professioneel speelde en net zo goed, zo niet beter dan hem waren.

Nu werden de resten van de voorgerechten weggehaald en de speculaties in de zaal waren weer op volle toeren begonnen. De Engelse, de Waalse (uit Wales niet Wallonië) en de Schotse spelers waren vooral erg gespannen, vanavond na de prijsuitreiking zou bekend worden gemaakt wie er hun land mocht vertegenwoordigen het jaar erop in de Wereldbeker wedstrijden die dan in Australië gehouden zouden worden. Het was in ieder geval een spannende avond, de journalisten van de Heks en Haard hadden Ginny en Harry dit jaar al vroeg gespot en nog voor de hoofdmaaltijd waren ze al langs geweest om het paar in Dreuzelkleding te fotograferen. Ze hadden zelfs gevraagd 'hoe Ginny op het idee was gekomen om in dreuzelkleding op het gala te verschijnen.'

Ginny had glimlachend geantwoord, 'dat ze het zonde vond om de jurk die ze dit jaar voor het huwelijk van haar broer Percy maar één keer aan kon hebben. En dit één van de weinige gelegenheden was waarbij ze die jurk ook aan kon hebben.'

'Maar een dreuzeljurk,' had de verslaggeefster nog geprotesteerd.

'Mijn broer is met een dreuzel getrouwd en om de familie niet achterdochtiger te maken dan ze al waren werd het hele huwelijk geheel in dreuzelstijl gedaan.'

'Waren ze dan zo achterdochtig?' Was de volgende vraag.

'Mijn ouderlijk huis is van nature duidelijk magisch, we kunnen daar geen onwetende dreuzels verwelkomen en de statuut van geheimhouding verbood ons iets te zeggen. En zou u het niet vreemd hebben gevonden als de verloofde van uw zoon of dochter nooit haar ouderlijk huis zou laten zien.'

'Oh ja logisch, huwelijken tussen dreuzels, heksen en tovenaars zijn altijd bijzonder delicaat.' Stemde ze toch wel mee in. Harry vermoedde echter dat de plotselinge omslag meer te maken had met het hoofdgerecht dat nu geserveerd werd dan dat ze het werkelijk met Ginny eens was.

Daarna kwam het dessert en begonnen de spelers aan tafel duidelijk nerveus te worden. Eerst zouden ze gezamenlijk de prijs mogen ophalen van beste team, waarna de onderlinge strijd voor de individuele prijzen zou beginnen, en dan hadden ze de klapper van de avond nog niet gehad. Die zou pas na de eerste dans van de prijswinnaars komen, dan zou er bekend gemaakt worden wie Groot-Brittannië allemaal zou vertegenwoordigen in de komende Wereldkampioenschappen.

Ze schoten in ieder geval op en de maaltijd was dan ook al snel afgelopen, zodat er over kon gegaan worden op de prijsuitreikingen. Die ook dit jaar weer werd gepresenteerd door Kennilworthy Whisp, de bekende schrijver van Zwerkbal door de eeuwen heen.

Ondanks dat ze al wisten dat ze dit jaar het beste team van de league was er nog steeds een flink gejuich aan tafel voor het team op was gestaan om hun prijs op te halen. De Cambridge Canons waren een stuk minder enthousiast toen die na hun hun jaarlijkse prijs op konden halen, het was voor hun duidelijk een bekende verplichting.

Daarna kwamen de individuele prijzen, de prijs voor beste nieuweling was dat jaar gegaan naar Bradley Pieren een jongen die Harry herkende als de aanvoerder van het Ravenklauw team in zijn laatste jaar op Zweinstein.

De prijs voor beste Drijver was nog steeds voor Gwendoline, en Leny was benoemd tot beste zoeker van de League. De beste wachter was Ryan een speler die Harry herkende uit het Ierse Nationale team van zijn eerste Wereldbekerwedstrijd. Toen kwam de speler voor beste Aanvoerder, dat was dit jaar Connolly Bestevear de nieuw benoemde aanvoerder van de Cambridge Canons die geroemd werd om zijn motiverende speeches en zijn vermogen het moraal van het team hoog te houden ondanks de constante stroom van nederlagen. Vervolgens kwamen de prijzen van Beste Mannelijke speler en Beste Vrouwelijke speler. De prijs voor beste mannelijke speler was iemand die de prijs al drie jaar op een rij gewonnen had, en eigenlijk geen concurrentie leek te hebben voor die prijs. Hij was dan eigenlijk ook zeker van zijn plaats in één van de nationale teams, Harry vond hem wel erg zelfverzekerd.

Ginny en de andere Harpies waren echter vooral opgewonden over de prijs van Beste Vrouwelijke speler, waarvan zij zeker waren dat die uit hun team zou komen maar of het Gwendoline, Leny of Ginny zou worden twijfelde ze nog over. Het was uiteindelijk Leny Morgance die naar voren werd geroepen, het bracht haar opmerking van net terug in zijn gedachten. Over dat hij een kans zou maken in de nationale selectie, hij had haar verslagen hoewel het niet zo'n intense jacht was geweest als met Kruml was het voor hem wel goed te doen geweest. Zou hij dan echt een kans maken tegen internationale toppers? Hij had Kruml al eens verslagen en Leny en blijkbaar waren die goed, merkte hij aan de waardering die anderen voor hun hadden.

Ondertussen had Ginny haar fotoshoot met de andere prijswinnaars gehad en vroeg nu aan Harry of ze samen aan de eerste dans zouden beginnen. 'Voor de zelfverzekerde Tilton haar zou vragen onder het mom van de beste mannelijke speler zou moeten dansen met de beste vrouwelijke speelster.'

Harry accepteerde onmiddellijk, niet alleen deed hij Ginny graag een plezier maar ook keek hij niet graag toe hoe zij in de armen van een andere man danste was hij inmiddels achter gekomen. Hij was dan ook blij dat Ginny de meerderheid van de tijd perfect tevreden was om met hem te dansen.

Na de eerste dans greep Kennilworthy Whisp weer het woord, het werd tijd om de teams bekend te maken.

Hij riep één voor één de aanwezige spelers naar voren toe en verdeelde ze in vier groepen, terwijl de rest van de aanwezige gespannen afwachten. Zodra alle professionals naar voren waren geroepen begon hij weer te spreken. 'Nu alle spelers naar voren geroepen zijn ga ik bekend maken welke groepen voor welke landen spelen,' en na een zwiep van zijn toverstaf verschenen er drie vlaggen boven drie van de vier groepen. De vlaggen van Wales, Schotland en Engeland, de laatste had echter één speler minder dan de andere twee groepen met een vlag. Merkte Harry op terwijl de vierde groep teleurgesteld zich bij de grootste groep die niet naar voren was geroepen voegde.

'Nou dames en heren, het zal jullie nu inmiddels wel opgevallen zijn dat Engeland één speler te weinig heeft. Een zoeker om precies te zijn en dankzij wat zorgvuldig wettelijk speurwerk en hulp van onze genereuze minister Romeo Wolkenveldt. Is het mij een eer mee te delen wie de laatste zoeker van Engeland wordt, de jongste speler in meer dan honderd jaar, niemand minder dan Harry Potter ban van Jeweetwel hemzelf.'

Harry voelde zijn wangen gloeien van schaamte, terwijl hij beschaamd naar voren stapte. Hij haatte het om zo midden in de belangstelling te worden geroepen, dacht hij nog. Voordat hij naar voren liep en zich bij het team met Ginny, Bradley en Tilton onder de Engelse vlag voegde. Er was maar vijf meter tussen beide groepen, maar de wandeling ertussen voelde net zo lang en ongemakkelijk als die op de vooravond van het toverschool toernooi waarbij de hele school ervan overtuigd was dat hij niet alleen had vals gespeeld maar ook dat hij zijn dood tegemoet ging. Hoewel hij toen ook bij die laatste groep hoorde, dacht hij ditmaal niet dat hij zijn leven op het spel zette.

'Alles goed?' Vroeg Ginny zodra hij naast haar stond en zijn nieuwe team hem feliciteerde met de kwalificatie.

Harry knikte zijn hoofd, 'ik had dit gewoonweg niet verwacht.' Mompelde hij terwijl de spelers die hem ooit hadden zien vliegen begonnen te lachen.

Net als in de strijd tegen Voldemort vertrouwde deze mensen erop dat hij ze de overwinning zou brengen, en hij hoopte maar dat hij hun niet teleur zou stellen. Al waren er enige sceptici in de groep, zag Harry die alleen de bekende naam hoorde en niet de persoon erachter kende. Hij hoopte dat zij zich vriendelijker zouden gedragen in de tijd dat ze samen zouden moeten spelen, ze hadden nog een goede tien maanden de tijd voor de gezamenlijke trainingen en wedstrijden zouden beginnen.

Nadat Wales, Schotland en ook Engeland hun teams gepresenteerd hadden werden de geselecteerde speler meegesleurd in een maalstroom van fotomomenten, journalisten en andere belangstellende. Het was voor Harry die dit absoluut niet had zien aankomen overweldigend, maar ook voor Ginny die erop gehoopt had was het meer dan ze aankon, andere spelers die al één of soms al meerdere keren waren meegegaan hadden er ook niet altijd minder moeite mee. Het was zoals Gwendoline tegen de journalisten zei; 'elke keer weer dat je uitgekozen word om je land te mogen vertegenwoordigend blijft een emotioneel moment, of het nou de eerste keer of de laatste keer is.'

Het was ver na middernacht dat Harry en Ginny pas terug op het landgoed terugkwamen, en van dansen zoals ze het jaar ervoor gedaan hadden was dit keer geen tijd voor geweest. Niet met alle nieuwe verplichtingen en felicitaties die ze ontvangen hadden. Harry was dan ook blij dat hij Puck en Titania had gevraagd hun de volgende morgen niet te wekken, zodat ze goed lang konden uitslapen.

Zodra ze echter aan het eind van de ochtend beneden kwamen lagen er net als het jaar ervoor de speciale zwerkbalgala edities van de bezemkampioen, de ochtendprofeet en de heks en haard al voor hun klaar. Zodat zij net als de rest van de toverwereld konden lezen wat de journalisten van de avond gevonden hadden. Ze waren alle drie dubbel zo dik als het jaar ervoor, niet dat Harry zich daarover verbaasde want ze hadden nu niet alleen de verdeelde prijzen te bespreken maar ook de drie landenselecties. Harry sloeg eerst de Heks en Haard open, zodat hij die rotzooi maar gehad had. Op de voorpagina stond Angelique Jansen die een modieus paars gewaad droeg, terwijl ze een artikel leek te promoten over de best en slechts geklede heksen en tovenaars van de avond. Verder hadden ze een aantal artikelen of geruchten die de ronde hadden gedaan, waaronder de onvermijdelijke nieuwste gok van locatie van hun aankomende huwelijk. Daarnaast hadden ze nog een artikel over de prijswinnaars en achterin een hele bespreking van alle spelers die de verschillende selecties hadden gehaald. Het ergste was dat ze ook nog een heel artikel speciaal hadden gewijd aan hem en Ginny.

Harry bladerde het blad door en regelmatig stopte hij om een artikel dat zijn interesse had getrokken te lezen, zo stopte hij even om de beschrijving van Ginny's jurk te lezen. Ze was duidelijk opgevallen alleen de verslaggeefster onbekend met dreuzelkleding wist niet wat ze erover moest schrijven anders dat de kleur en model haar goed hadden gestaan nadat ze een beschrijving hadden gegeven van hoe de jurk eruit had gezien. (Voor het geval Ginny tijdelijk buiten beeld was) En van Harry's pak hadden ze al helemaal niks af geweten. Ze schreven alleen dat hij een bij Ginny's jurk passende dreuzelkledingstuk had gedragen. En voor verdere beschrijving moesten ze Harry maar zoeken op een van de afbeeldingen van hem verderop in het blad.

Harry had het stiekem wel grappig gevonden dat de heks en haard geen raad had geweten met hun toch wel gepaste dreuzelkleding. Ondertussen bladerde hij verder langs de verschillende geruchten, af en toe stopte hij, meestal om te lachen hoe foute conclusies het blad weer eens getrokken had. Zo was het hun opgevallen hoe goed hij met Leny en Bono overweg kon, en speculeerde zij of hun drieën een trio aan het plannen waren, of Harry en Ginny daar ervaring mee hadden, gezien hoe close zij met Ron, Hermelien Loena en Marcel waren. Ze waren allebei leden van befaamde trio's binnen de school geweest immers. Het verbaasde Harry niet dat nu het huwelijk zo dichtbij was de vermoedde locatie ook steeds dichterbij kwam, en toen hij het Artikel van Rita Pulpers las over hun nieuwste vermeende huwelijkslocatie wist hij dat hun anti-torren schild om het Nest en de andere locaties nog standhielden, het was haar niet gelukt om binnen te komen anders had ze er wel over geschreven redeneerde hij. Uiteindelijk kwam hij bij de belangrijkere pagina's aan, die van de prijswinnaars, maar dat was eenzelfde rotzooi als het jaar ervoor dat ze geschreven hadden zonder enige feitelijke kennis. Daarna kwamen de selectiepagina's.

Harry skipte voor nu de pagina's van Wales en Schotland, zijn concurrenten bestuderen zou hij nog tijd genoeg voor hebben. Maar ging gelijk door over de bespreking van de Engelse selectie, hij had nauwelijks een alinea gelezen voor hij doorhad dat het net zo'n rotzooi was als de besprekingen van de prijswinnaars. Het was zelfs door dezelfde persoon geschreven.

En dat artikel over hem en Ginny, was nog eens de ergste rotzooi die het blad geproduceerd had. Alsof Ginny al wist dat ze in de selectie zou zitten en zou eisen dat Harry ook mee zou gaan of anders zou zij niet kwam opdagen. Harry legde hoofdschuddend het blad weg.

'Zal ik hem in de fik steken?' Vroeg Ginny tussen twee happen gebakken ei door.

'Nee,' zei Harry hoofdschuddend. 'Ze weten gewoonweg niet beter.'

'Hou dat jezelf maar voor Harry,' zei Ginny die de ochtendprofeet en de Heks en Haard negeerde en gelijk doorging naar de bezemkampioen die naar haar mening wel een goede kijk op zwerkbal had.

Harry zelf ging verder met ontbijten voor hij begon aan de ochtendprofeet die een gevarieerdere blik op de avond gaf. Met beschrijvingen van alle aanwezigen maar ook welke prijzen ze op hadden kans gemaakt, gewonnen en of ze in een selectie van hun nationale team hadden gehaald. Zo kwam Harry erachter dat Leny en Bono het Australische nationale team hadden gehaald en er een strijd tussen hun gaande was betreffende de startpositie.

Het was interessant om de achtergrond van mensen zo te lezen, dat werd pas minder toen hij bij de artikelen van hemzelf en Ginny kwam. Deze twee artikelen waren veel groter dan sommige meer onbekende spelers, waar ook een stuk minder over te schrijven was. Gelukkig gingen ze niet diep in op het verleden en somde ze enkel de meer bekende of opvallende van hun activiteiten in hun strijd tegen Marten Vilijn. Daarnaast vertelde ze uitgebreid over wat bekend was van Harry's training als schouwer, terwijl bij Ginny het afgelopen seizoen juist werd besproken en hoeveel zij verbeterd was vergeleken met het jaar ervoor. Om te eindigen met de verwachtingen voor hun van het komend jaar en de wereldkampioenschappen de volgende zomer.

Tegen de tijd dat Harry alles had doorgelezen, was Ginny ook klaar met de bezemkampioen en haar ontbijt. 'Zullen we ruilen?' Vroeg Harry.

'Staat er dan wat in?' Vroeg Ginny die vuil naar de ochtendprofeet keek.

'Ze hebben het over alle aanwezigen,' zei Harry.

'Toch niet alleen wat ze aan hebben en met wie ze gezien zijn,' klaagde ze.

Harry schudde zijn hoofd, 'nee ze vermelden alles wat zij de moeite waard vinden.'

'En is dat ook interessant.'

Harry glimlachte flauwtjes, 'dat zal je zelf moeten lezen.' Zei Harry terwijl hij Ginny's bezemkampioen pakte en de ochtendprofeet achterliet.

Lachend pakte ze het blad aan, terwijl beide aan het laatste magazine begonnen. Waarbij ze af en toe aan de ander vroegen wat ze van een bepaald stuk vonden, die ze op dat moment aan het lezen waren. De bezemkampioen was vooral een beschrijving van de verschillende spelers die geplaatst waren voor de wereldbekerwedstrijden in de teams uit eigen land. Het was interessant om te lezen over zijn mogelijk medespelers en concurrenten voor de zoekerspositie. Van iedere speler hadden ze zijn spel geanalyseerd, alleen Harry was het zwarte schaap van de spelers. Doordat hij nog nooit een professionele wedstrijd had gespeeld kende ze zijn speelstijl veel minder goed dan de andere. Harry wist niet of dit nou goed was of niet, maar hij wist zeker dat als hij komend seizoen op het Holyhead Harpies veld kwam Gwendoline hem aan de zoekertraining van Leny zou toevoegen.

Hij vroeg zich af hoe zijn schouwertraining gecombineerd zou worden met zijn verplichtingen ten aanzien van het nationaal team, het waren vragen die Harry voor nu zou laten rusten. In minder dan een week tijd zou hij met Ginny trouwen, waarna ze een huwelijksreis van twee weken zouden maken. Op dat moment zou er ook meer bekend zijn over het ondersteunend personeel van het nationaal team, en kon hij navraag gaan doen hoe ze met hem wilde gaan trainen.