Nikt nie umiał pojąć skąd król Foltest wywlókł owego pół-dzikiego cudaka i dlaczego ma on zostać umyty, ubrany i nakarmiony. Ale co król powie to służba wykona… w podskokach jeśli sobie jego wysokość zażyczy.

Po co (pisać po raz enty wariację na ten sam temat)? Prawem kaduka. Dla Arianki na wykład oraz /bo potrzebuję/. I to streszcza wszystko, ale: żeby Roche'owi wynagrodzić Kołysanki... i parę innych fików, tutaj Vergen padło, Iorweth i smok są de facto zakładnikami na jego statku przetrzebionych Pasów. I jedynym niepolitycznym problemem jest to, że Ves zaczynają się plątać emocje.

zbiór na wpół-crackowatych na wpół-erotycznych(?) drobnostek o tematyce Foltest/Roche. Można je potraktować jako powiązane ze sobą albo czytać tylko te wybrane.

Alternatywne zakończenie "Kołysanek...", konkretnie: wątku Anais. Ciemne zakończenie. Wymajaczone. Varia i ostrzeżenia w środku. Anais, Adda, Iorweth we wszystkich konfiguracjach, erotycznych (wzmiankowanych, nie opisanych, drogi regulaminie) też.

Temeria ma mniej więcej tyle możliwości, ile Polska w XIX wieku, Scoia'tael uczy Anais, jak zabijać Dh'oinne, Isengrim coraz lepiej gra w szachy, Roche i Iorweth próbują nie myśleć o ironii losu, Jaskier tworzy, ludność cywilna cierpi (monologi, dialogi, eseje, kołderka, kakao - dla mnie). Seria: id, dziecko, wyparte, zaiste. Teraz już prawie: wiosna, wojna, wybuch.

Cóż, emocjonalne i dosłowne porno. Z każdej strony, w każdym detalu. Ves w Niebieskich Pasach, pisane przy stałym, nieustającym dopingu i marudzeniu Filigranki.

Ach, ta Historia. Z partyzantów robi pułkowników, z szefów służb partyzantów... A to, czy się walczy o wolne państwo, czy takowego broni, ma jednak pewien wpływ na dobór sojuszy. Seria: "Id, dziecko, wyparte". Ostrzeżenia? Wyrażanie nieprzystojne oraz środkowo- i wschodnioeuropejska wizja świata. I dziewięć tysięcy słów dialogu.

Vernon był przekonany, że ojciec byłby z niego marny. I w pewnym sensie miał rację.

Crack, crack, crack. Tak czysty, że należałoby go po setki złotych za deko sprzedawać. Napisany wspólnie z Haszyszymorą. Tytuł absolutnie nie zwodniczy: mamy obrady, a na obradach, cóż, normy obyczajowe ulegają znacznemu rozluźnieniu.

Byli hanzą. Mieli wspólny cel, wspólnego herszta i wspólny kociołek z którego wspólnie jedli. Ochraniali sobie plecy podczas walki i opiekowali się sobą gdy zaszła taka potrzeba. Teraz ową potrzebą było ciepło które, w późnojesienne noce, ognisko nie potrafiło zapewnić.

Triss nie do końca umiała sobie poradzić z pewną sytuacją...

Pokój to taka strasznie dziwna rzecz, taki kruchutki bibelot. Napisane dla wewnętrznego dziecka, id i wszystkiego, co wyparte, tylko dla nich. /Opis jeszcze-bardziej-meta: kiedy mamy miejsce zwane "setnym fikiem" to nie byłabym przecież sobą, gdyby ono nie poszło na histerycznych zbrodniarzy z idei.

"ja to wszystko widziałem, musiałem tłumaczyć, przepraszać, radzić, żałować (...) Scoia'tael nigdy nie zostaje, by patrzeć na konsekwencje swoich czynów" (Vernon Roche w 'nikt nie może zwieść słońca...' autorstwa Filigranki)