Κεφάλαιο XXIII
Στον νου του μαχητή από την Galahd, υπήρχε η εξακριβωμένη ιδέα πως ακόμη και οι κλειδωμένες πόρτες ή τα ασφαλισμένα παράθυρα δεν συνέβαλλαν πάντοτε στην πλήρη αποτροπή ενός κινδύνου, ειδικότερα αν αφορούσε μια ασυνήθιστα απειλητική κατάσταση. Μέσα στην ησυχία και το σκοτάδι της κάμαρας, ο Λούτσε θυμόταν τις στιγμές που είχαν συντελέσει στην διάλυση των αρχικών ψευδαισθήσεων και στη συνειδητοποίηση της αλήθειας που εκείνος αποδεχόταν.
Δίπλα του, η Βανέσσα στριφογύριζε αργά κάτω από τα λεπτά σκεπάσματα, όπως συνήθιζε ορισμένες φορές λίγο πριν αποκοιμηθεί. Οι γυμνοί της ώμοι φωτίζονταν από την λάμψη του κεριού. Το θρόισμα των μικρών κινήσεων της απάνω στα σεντόνια, διέκοπτε κάθε τόση την νυχτερινή σιωπή.
Όταν εκείνη βρήκε την θέση που αναζητούσε και ο ύπνος κατέλαβε το σώμα της, ο Λούτσε αγκάλιασε την αγαπημένη του με προσεκτικές κινήσεις. Μετά την ένταση που δημιουργήθηκε εξαιτίας του αυτοκρατορικού ταξίαρχου και της παρουσίας των Magitek, ο μαχητής ήταν σίγουρος πως δεν θα κατάφερνε να κοιμηθεί αν δεν ένιωθε πως η Βανέσσα ήταν προφυλαγμένη μέσα στην αγκαλιά του.
Εκείνο το βράδυ, είχαν κλείσει εντελώς τα παραθυρόφυλλα και δεν θα τα άνοιγαν αν πρώτα δεν ξημέρωνε. Η σκέψη των θηρευτών που είχαν δραπετεύσει, παρακίνησε τους φιλοξενούμενους να ασφαλίσουν το σπίτι όσο καλύτερα γινόταν. Νωρίτερα, μια σοβαρή υποψία είχε περάσει από το μυαλό των δύο Glaives—ίσως μέσα σ' εκείνα τα κλουβιά ή κιβώτια μεταφοράς, να μην υπήρχαν μονάχα θηρευτές, αλλά και daemon.
Αν όντως κάποια από τα πλάσματα που είχαν ξεφύγει ήταν daemon και εξακολουθούσαν να περιπλανιούνται κρυφά από τις περιπολίες, τότε ο φωτισμός των δρόμων θα απομάκρυνε την παρουσία τους από κατοικημένες περιοχές. Δεν έλειπε η φωταγώγηση από την γειτονιά των τριών επισκεπτών, ωστόσο οι Glaives βεβαιώθηκαν ότι είχαν γρήγορη πρόσβαση στα όπλα τους, για οποιοδήποτε ενδεχόμενο.
Μολονότι προσπάθησαν, κανείς από τους δύο δεν κοιμήθηκε αρκετά καλά. Μικροί ήχοι όπως ο τριγμός των παραθυρόφυλλων λόγω ενός ξαφνικού ανέμου, ή κάποιος απροσδιόριστος θόρυβος στα ασφαλτωμένα μονοπάτια γύρω από την οικία, έθετε τους μαχητές σε ενστικτώδη συναγερμό, ή προκαλούσε έστω ένα πετάρισμα των βλεφάρων, συνοδευμένο με μια νυσταγμένη εκπνοή που υποδήλωνε την νευρικότητα τους. Κάποια στιγμή κατάφεραν να αποκοιμηθούν, σκεπτόμενοι ότι τους καλοκαιρινούς μήνες, ο ήλιος ανέτειλε πιο νωρίς και οι τυχόν σκοτεινοί περιπλανητές είτε θα έλιωναν κάτω από το φυσικό φως, είτε θα έψαχναν βιαστικά μια κρυψώνα προτού εντοπιστούν και εξολοθρευτούν από τους Magitek.
Γύρω στις 5:30 το πρωί και λίγα λεπτά προτού ηχήσει ο βόμβος αφύπνισης από το κινητό τηλέφωνο της Βανέσσα, εκείνη σηκώθηκε από το κρεβάτι, θέλοντας να πιεί ένα ποτήρι φρέσκο νερό. Η υποψία φωτός που τρύπωνε μέσα από τις γρίλιες, δημιούργησε σ' εκείνη ένα αίσθημα ανακούφισης. Το νέο, ηλιόλουστο ξημέρωμα δεν θα αργούσε να φανεί.
Έχοντας ξεγλιστρήσει απαλά από το αγκάλιασμα του Λούτσε, ακούμπησε τις άκρες των ποδιών της στο ξύλινο δάπεδο και στάθηκε όρθια. Τέντωσε το σώμα της, απαλύνοντας έτσι το μούδιασμα των μυών, χωρίς να διαταράξει τον ύπνο του άνδρα που βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο.
Ο Χάγκεν είχε ένα μικρό περιθώριο χρόνου πριν ξεκινήσει την δική του μέρα· ως εκ τούτου, η αδελφή του δεν θα έσπευδε να τον ξυπνήσει αμέσως.
Ένα από τα επιτραπέζια φωτιστικά του κεντρικού δωματίου, άπλωνε την λάμψη του μέσα στον χώρο και η Βανέσσα υπέθεσε ότι ίσως είχε μείνει αναμμένο όλη την νύχτα. Ό,τι κι αν ίσχυε, ο έφηβος είχε ήδη ανοίξει τα μάτια του και το πρόσωπο εκείνου, έδειχνε ξεκούραστο—σίγουρα δεν φαινόταν σαν να μην είχε κοιμηθεί μια ολόκληρη νύχτα.
"Καλημέρα~ Δεν περίμενα πως θα σε έβρισκα ξυπνητό τόσο νωρίς." Η φωνή της κοπέλας ήταν ψιθυριστή.
"Ναι...είχα το νου μου στην πτήση. Ήλπιζα ότι θα ξυπνούσες κι εσύ περίπου την ίδια ώρα ώστε να μιλήσουμε παραπάνω." Απάντησε ο Χάγκεν με παρόμοια ένταση στην φωνή του, χαμογελώντας νωχελικά. Ανακάθισε στον στρωμένο καναπέ, στερεώνοντας πρώτα το πλατύ μαξιλάρι στον λευκό τοίχο κι έπειτα ακούμπησε την πλάτη του εκεί.
"Φυσικά και μπορούμε να μιλήσουμε προτού πλυθείς και ντυθείς." Η Βανέσσα γέμισε ένα ποτήρι με δροσερό νερό και αφού ήπιε και την τελευταία γουλιά, άφησε το γυάλινο σκεύος επάνω στην λεία επιφάνεια της νησίδας.
"Αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει κάποια στιγμή, έτσι δεν είναι;" Δεν υπήρξε κάποιο ίχνος διστακτικότητας στον τρόπο που διατύπωσε ο έφηβος την ερώτηση.
Η αδελφή του μόλις είχε βολευτεί επάνω στον καναπέ, όπως είχε κάνει και την προχθεσινή νύχτα που συνομιλούσαν για ώρες. Εκτός από το αμάνικο νυχτικό της, φορούσε και μια λεπτή ρόμπα η οποία την προφύλασσε από την δροσιά και την έντονη υγρασία του ξημερώματος. "Ναι, αυτό θέλουμε όλοι. Πρέπει όμως οι κατακτητές να απωθηθούν μακριά από την ήπειρο και να περιοριστούν στα δικά τους εδάφη, πέρα από τον ωκεανό—σε όσα δηλαδή απέκτησε ο Αυτοκράτορας με κληρονομικό δικαίωμα. Πιστεύω ότι όταν διασφαλίσουμε την αυτονομία της Cleigne και της Cavaugh, οι μάχες θα λήξουν. Η επανάκτηση καίριων τμημάτων των δύο αυτών επαρχιών, θα είναι καθοριστική για τον πόλεμο και την τελική νίκη της Insomnia."
"Ο Λούτσε ανέφερε σε κάποια συζήτηση ότι οι περισσότεροι Glaives κατάγονται από την Cleigne. Ίσως είναι αφελής η ερώτηση, αλλά ποιό θα ήταν το πραγματικό νόημα της αυτονομίας αν πολλοί από αυτούς χάνονταν στο πεδίο της μάχης; Θα άξιζε τον κόπο;"
"Αυτή η απορία μπορεί να απαντηθεί μόνο από το κάθε μέλος της ομάδας ξεχωριστά. Για κάποιους θα άξιζε τον κόπο, ίσως επειδή έχασαν τα πάντα μετά την εισβολή. Οι μάχες δίνουν νόημα όχι μονάχα στην ζωή τους, αλλά και σε μια πιθανή απώλεια αυτής."
"Δεν καταλαβαίνω. Η ζωή είναι ό,τι πολυτιμότερο έχει ο καθένας."
"Αρκεί η ουσία της να μην πληγώνει κάποιον ακατάπαυστα και σκληρά, Χάγκεν. Μπορεί να σου φαίνεται περίπλοκο ή ακατανόητο και μάλλον είναι καλύτερα έτσι. Εσύ έχεις μια καθημερινότητα που αγαπάς και αξίζει να βιωθεί. Αυτό πρέπει να σκέφτεσαι."
"Ναι, αλλά...δεν θέλω να χάσω εσένα ή τον Λούτσε για χάρη της Cleigne. Είστε πιο σημαντικοί για εμένα από την Cleigne!"
Η Βανέσσα ακούμπησε το χέρι της επάνω στο δικό του, "Εκείνο που με κινητοποιεί να πολεμώ, είναι η ιδέα πως πρέπει να διακοπεί η απληστία του Niflheim. Το πρόβλημα με την απληστία, έγκειται στο γεγονός ότι συχνά είναι ακόρεστη· αργά ή γρήγορα, αυτή η λεπτομέρεια επιφέρει αρνητικές συνέπειες στην ζωή των ανθρώπων. Υπό μια τέτοια συνθήκη, πάντοτε θα υπήρχε ο κίνδυνος να χαθεί κάτι σημαντικό... Οι ιμπεριαλιστικές πολιτικές του Αυτοκράτορα έχουν εγκαθιδρύσει μια πραγματικότητα την οποία ο κάθε άνθρωπος του Άστρου, επιλέγει να αντιμετωπίζει διαφορετικά."
Ο Χάγκεν έσφιγξε απαλά το χέρι της αδελφής του, νιώθοντας την επιθυμία να παρατείνει κάπως τον χρόνο που είχαν στην διάθεση τους. Καθόλου δεν ήθελε να σκέφτεται το ενδεχόμενο να χάσει την Βανέσσα ή τον κουνιάδο του εξαιτίας του Niflheim. Ήλπιζε πως αυτό δεν θα συνέβαινε ποτέ. Εξάλλου ήταν και οι δύο πολύ δυνατοί και θα έβρισκαν τον τρόπο να θριαμβεύουν σε κάθε μάχη.
"...Όταν λήξουν οι εχθροπραξίες, θα ήταν ωραίο αν μπορούσατε να έρθετε στην Piztala. Μπορώ να σας ξεναγήσω. Το σίγουρο είναι πως μέχρι τότε, θα έχω μάθει οτιδήποτε αφορά την γεωγραφία της." Πρότεινε ο έφηβος, θέλοντας να αλλάξει τον τόνο της συζήτησης.
"Η Piztala είναι ίσως η μοναδική περιοχή της Tenebrae που θα ήθελα να επισκεφτώ. Δεν έχω ξεπεράσει εντελώς την υψοφοβία μου και κρίνοντας από τις φωτογραφίες που έχω δει, η μορφολογία εδάφους θα ενεργοποιούσε τον προσωπικό μου φόβο."
"Υποψιάζομαι τότε ότι οι φωτογραφίες που είδες, απεικονίζουν τις περιοχές γύρω από την έπαυλη Fenestala. Σ' εκείνα τα εδάφη, η φύση πράγματι αντιστέκεται στους νόμους της βαρύτητας. Αυτή η παράξενη ιδιαιτερότητα δεν χαρακτηρίζει ολόκληρο το τέως βασίλειο. Υπάρχουν άλλα μέρη της Tenebrae που έχουν παρόμοια μορφολογικά χαρακτηριστικά με την πόλη που κατοικώ."
Η πρωινή λάμψη του ήλιου άρχισε να γίνεται εντονότερη και η χρήση της επιτραπέζιας λάμπας δεν ήταν πια αναγκαία. Η Βανέσσα σηκώθηκε για λίγο από την θέση της, ανοίγοντας τα παραθυρόφυλλα του δωματίου. Ελάχιστα λευκά σύννεφα κάλυπταν τον ουρανό εκείνη την ώρα. Σίγουρα ήταν μια κατάλληλη μέρα για ταξίδι με αεροπλάνο.
"Πλησιάζουν τα γενέθλια σου. Απ' ό,τι φαίνεται, δεν θα μπορέσω να είμαι εκεί για τον καθιερωμένο εορτασμό. Σκέφτομαι όμως να στείλω το δεύτερο γράμμα μου νωρίτερα αυτή την χρονιά, μαζί με κάποιο δέμα, ως δώρο γενεθλίων." Η μαχήτρια εξέφρασε εκείνον τον συλλογισμό ενώ στεκόταν δίπλα στο μεγάλο παράθυρο.
"Δεν χρειάζεται να ξοδέψεις παραπάνω gil αν τα χρειάζεσαι για άλλες επείγουσες ανάγκες..." Απάντησε ο αδελφός της με ένα ντροπαλό χαμόγελο. "Πάντως, εφόσον δεν υπάρχει πρόβλημα, θα ήθελα ένα ρετσίνι βιολιού από την πόλη του στέμματος, έτσι ώστε να συγκρίνω την υφή του μ' εκείνο της Tenebrae που έχεις κι εσύ τώρα."
"Α, καλή ιδέα! Γνωρίζω σε ποιό κατάστημα να ψάξω για τις καλύτερες ποικιλίες."
Η Βανέσσα ανέβηκε στον επάνω όροφο για να ντυθεί, ώστε να είναι έτοιμη να ξεπροβοδίσει τον Χάγκεν. Στο λιγοστό φως, εντόπισε τα ρούχα που χρειαζόταν μέσα από την ιματιοθήκη. Ο Λούτσε δεν είχε ξυπνήσει ακόμα, οπότε η σύντροφος του συνέχισε την πρωινή ετοιμασία στο μπάνιο του ίδιου ορόφου.
Όταν βγήκε, έχοντας τα μαλλιά της δεμένα σε μια καλοχτενισμένη, χαμηλή πλεξίδα, ο νεαρότερος ταξιδιώτης ήταν ήδη έτοιμος. Λίγο αργότερα, ο άνδρας από την βορειοδυτική Cleigne είχε αντιληφθεί την κινητικότητα μέσα στο σπίτι, παρ' ότι κανένα από τα αδέλφια δεν είχε κάνει ιδιαίτερο θόρυβο. Καλημέρισε την Βανέσσα πριν εκείνη ανοίξει τα παραθυρόφυλλα της κρεβατοκάμαρας κι έπειτα σηκώθηκε, φορώντας τα ρούχα που επέλεγε συνήθως για τις ώρες που βρίσκονταν στο σπίτι.
Υπήρχε χρόνος για ένα ελαφρύ πρωινό και οι επισκέπτες δοκίμασαν το ψωμί που είχε αγοράσει την προηγούμενη μέρα ο Χάγκεν.
"Το αεροσκάφος θα σε πάει κατευθείαν στην Piztala;" Ρώτησε ο Λούτσε.
"Όχι, δεν νομίζω. Εφόσον τηρηθεί το ίδιο δρομολόγιο με αυτό που είχε προγραμματιστεί, θα προσγειωθούμε στην Succarpe. Έπειτα θα επιβιβαστώ στο τραίνο—το Magna Fortia αν το γνωρίζετε. Χρειάζομαι δύο μεταφορικά μέσα, όπως ακριβώς κι όταν ερχόμουν σ' εσάς." Εξήγησε το νεαρότερο μέλος στους συγγενείς του.
"Έχεις αρκετά χρήματα μέχρι να φτάσεις στο σπίτι;" Η αδελφή του θα προτιμούσε να υπήρχε μια απ' ευθείας πτήση. Έτσι θα ένιωθε λιγότερη ανησυχία σχετικά με την επιστροφή του Χάγκεν.
"Ναι, εξάλλου έχω πληρώσει εισιτήρια με επιστροφή. Προσωπικά δεν αγχώνομαι για το ταξίδι. Όμως, αισθάνομαι κάποια θλίψη που θα πρέπει να χωριστούμε..."
"Αυτό είναι απολύτως λογικό. Κι εγώ νιώθω το ίδιο. Ίσως μαζί με αυτό το συναίσθημα, μπορείς να συμπεριλάβεις και την χαρά για όσα σε περιμένουν στον τόπο άφιξης σου." Η σκέψη της Βανέσσα ελάφρυνε κάπως την προοπτική του αποχωρισμού.
"Εννοείται. Ανυπομονώ να μοιραστώ τα νέα με τους γονείς μας."
"Μόλις πέρασε αυτή η σκέψη από το μυαλό μου: ίσως την επόμενη φορά που θα συναντηθούμε, ο Χάγκεν θα έχει ήδη ενηλικιωθεί." Παρατήρησε ο Λούτσε, απευθυνόμενος στην σύντροφο του.
"Πράγματι. Σε δύο χρόνια, θα είναι στην ίδια ηλικία που ήμουν εγώ όταν έφυγα από την Lucinia... Το κύλισμα του χρόνου φαίνεται τόσο παράξενο μερικές φορές. Λες και ο χρόνος κυλά διαφορετικά, ανάλογα σε ποιά περιοχή της Eos βρισκόμαστε."
"Ό,τι κι αν συμβεί, είτε ιδωθούμε πριν ή μετά την ενηλικίωση μου, ελπίζω αυτή η συνάντηση να συμπέσει με καλύτερους καιρούς για όλους εμάς." Ο έφηβος κρατούσε στα χέρια του μια λεπτή φέτα ψωμιού καθώς πρόφερε αυτά τα λόγια. Αισθάνθηκε να συγκινείται, αλλά συγκράτησε τον εαυτό του. Τύλιξε εκείνη την φέτα μέσα σε χαρτί κουζίνας, θέλοντας να την έχει μαζί του, κατά την διάρκεια του ταξιδιού.
"Αυτή είναι μια πολύ ωραία ευχή. Το ίδιο εύχομαι κι εγώ." Συμφώνησε ο άνδρας από την Galahd καθώς σηκώνονταν όλοι από το τραπέζι. Χαιρέτισε τον κουνιάδο του στο κατώφλι της οικίας και παρακολούθησε τα δύο αδέλφια να απομακρύνονται. Εκείνη η εικόνα με τον Χάγκεν να κουβαλά την αποσκευή του καθώς πλησίαζε στο αυτοκίνητο που θα οδηγούσε η Βανέσσα, θύμισε στον Λούτσε την ημέρα της δικής του αποχώρησης από την ορεινή πατρίδα.
Το πολιτικό αεροσκάφος Magitek θα παραλάμβανε τους επιβάτες από μια φυλασσόμενη τοποθεσία, δυτικά των βόρειων λόφων της πόλης. Αρκετά αυτοκίνητα διέσχιζαν τα ελικοειδή μονοπάτια μεταφέροντας συγγενείς, φίλους ή συνέταιρους που θα ταξίδευαν στην ήπειρο του Niflheim.
"Το Πέλαγος Sather είναι κατάλληλο για κολύμβηση;" Ρώτησε η Βανέσσα ενώ οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα, λόγω της κινητικότητας κατά μήκος των στενών δρόμων.
"Ναι, αλλά μόνο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Τους υπόλοιπους μήνες, η θερμοκρασία της θάλασσας είναι πολύ χαμηλή. Επίσης, τα κύματα αποκτούν μεγάλο ύψος όταν η κατεύθυνση των ανέμων προέρχεται από τις νότιες περιοχές της ηπείρου, δηλαδή την επαρχία Vogliupe, η οποία είναι εντελώς καλυμμένη με χιόνι και πάγο. Όπως γνωρίζεις, εκεί βρίσκεται το Ρήγμα Ghorovas, το επίκεντρο του ηπειρωτικού παγετώνα."
"Επομένως το κλίμα της Vogliupe επιδρά κάποιες φορές σ' εκείνο της Tenebrae, έστω κι αν το τέως βασίλειο δεν καλύφθηκε ποτέ με αιώνιο πάγο."
"Σωστά. Η εναλλαγή των εποχών στην Tenebrae δεν άλλαξε μετά από εκείνη την μεγάλη μάχη [1]. Πάντως, οι δύο μήνες που προανέφερα, δεν είναι οι μοναδικοί κατά τους οποίους εξασκούμαι στην κολύμβηση. Οι θερμαινόμενες πισίνες στα γυμναστήρια, επιτρέπουν το κολύμπι οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, με ένα μικρό αντίτιμο." Ο Χάγκεν ακουγόταν πολύ ευχαριστημένος καθώς αποκάλυπτε αυτή την πληροφορία.
"Η πισίνα και η θάλασσα είναι τόσο διαφορετικές· αλλά κι εγώ που κατοικώ στην Insomnia, δεν έχω άλλη εναλλακτική, παρά μόνο την πισίνα, σε περίπτωση που θέλω να κολυμπήσω. Η κοντινότερη ακτή που έχουμε είναι η Vannath και δεν επιτρέπεται στους Glaives να απομακρύνονται από την πρωτεύουσα. Μπορούμε να βγαίνουμε από την πόλη του στέμματος μονάχα όταν έχουμε κληθεί σε αποστολή ή στις μεγάλες άδειες, όπως αυτή που δικαιούμασταν ο Λούτσε κι εγώ."
Βαριά οπλισμένοι Magitek φρουρούσαν το υπερσύγχρονο αεροσκάφος. Βλέποντας τους μέσα από το μπροστινό τζάμι, η μαχήτρια έθεσε τον εαυτό της σε κατάσταση επιφυλακής, κι ας γνώριζε ότι μάλλον δεν θα συνέβαινε τίποτε απρόοπτο. Στάθμευσε το αμάξι στον χώρο που προοριζόταν για τα χερσαία οχήματα, όπως ακριβώς έκαναν και άλλοι. Έσβησε την μηχανή και αφού εκείνη και ο αδελφός της βγήκαν έξω, η Βανέσσα ξεκλείδωσε τον χώρο των αποσκευών ώστε ο Χάγκεν να πάρει τον σάκο του. Τις στιγμές εκείνες, η νεαρή γυναίκα έριχνε κάθε τόσο μια ενστικτώδη, επιφυλακτική ματιά προς το σημείο όπου είχε συγκεντρωθεί ένα πλήθος από ρομποτικούς στρατιώτες.
"Βανέσσα, να προσέχεις." Της απευθύνθηκε ο Χάγκεν, μιλώντας σε χαμηλή ένταση. "Με καθησυχάζει το γεγονός ότι έχεις παντρευτεί έναν εξαιρετικό άνθρωπο και προπονείσαι τακτικά, έχοντας αποκτήσει συνάμα πολύτιμη εμπειρία σε αποστολές. Έχε επίσης στο νου σου πως κανείς από την οικογένεια δεν σε λησμονεί, έστω κι αν δεν είναι δυνατό να σε στηρίξουμε άμεσα..."
"Αδελφέ μου, είναι απολύτως σημαντικό να ξέρω πως είστε καλά και ότι εσύ χτίζεις το παρόν και το μέλλον με δημιουργικότητα και σύνεση. Χαίρομαι όποτε λαμβάνω θετικά νέα."
Ο Χάγκεν ένευσε συγκινημένος, χαμηλώνοντας για λίγο τα μάτια. Έπειτα, άφησε τον σάκο στο έδαφος και αγκάλιασε την Βανέσσα, όπως τότε που ήταν και οι δύο παιδιά. Το αγκάλιασμα των δύο αδελφών περίκλειε όλα εκείνα τα συναισθήματα των οποίων η ένταση δεν ήταν εύκολο να εκφραστεί με λέξεις. Ό,τι κι αν γινόταν ολόγυρα τους, όσο κι αν άλλαζε ο κόσμος ή οι αποστάσεις μεταξύ τους, ο συγγενικός δεσμός που μοιράζονταν, ήταν άθραυστος και ακλόνητος από τις σκιές των μαχών μεταξύ των δύο μεγάλων ηπείρων.
"Μην ξεχάσεις να τεστάρεις το καινούριο ρετσίνι βιολιού που σου έφερα... Οι μελωδίες που ερμηνεύεις, ας ηχούν πάντοτε με τον τρόπο που αξίζει να ακουστούν." Της είπε ο έφηβος που θα επέστρεφε στην Tenebrae.
"Σ' ευχαριστώ, Χάγκεν. Είναι πολύ όμορφο αυτό που είπες." Η Βανέσσα έκανε ένα βήμα πίσω για να κοιτάξει το πρόσωπο του αδελφού της, "Καλή επάνοδο."
Περνώντας τον έλεγχο των εισιτηρίων -καθώς και εκείνον που αφορούσε τις αποσκευές- με την χρήση σύγχρονων, ηλεκτρονικών μέσων, ο νεαρός ταξιδιώτης ανέβηκε την φορητή σκάλα που επέτρεπε στους επιβάτες να διαβούν την είσοδο του αεροσκάφους. Σαράντα λεπτά αργότερα, όλοι οι ταξιδιώτες είχαν τακτοποιηθεί στις θέσεις και η αυτόματη μεταλλική πόρτα της εισόδου έκλεισε. Ελάχιστος μηχανικός θόρυβος παρήχθη κατά την ομαλή, κατακόρυφη απογείωση και το αεροπλάνο κατευθύνθηκε δυτικά της Lucinia, διασχίζοντας τον καταγάλανο ουρανό.
Ενώ στεκόταν δίπλα στο ιδιωτικό όχημα κι αφού το αεροσκάφος χάθηκε από το οπτικό της πεδίο, η νεαρή γυναίκα επέτρεψε στα δάκρυα που είχε συγκρατήσει, να κυλήσουν ελεύθερα πλέον στο πρόσωπο της. Παρά την θλίψη που ένιωθε, αντιλαμβανόταν την αναγκαιότητα να ξεκινήσει την πορεία της στο κέντρο της πόλης, έτσι ώστε να αποφύγει τυχόν ανεπιθύμητες επαφές με αυτοκρατορικούς αξιωματικούς. Μπήκε στο αμάξι και άναψε την μηχανή. Η θέα της άδειας θέσης του συνοδηγού, την πονούσε, αλλά η ασφάλεια του Χάγκεν ήταν πιο σημαντική από την θέληση της αδελφής του να τον έχει κοντά της μέχρι την τελευταία μέρα των διακοπών.
Οδηγώντας με σχετικά χαμηλή ταχύτητα λόγω των συνεχόμενων στροφών του λόφου, η Βανέσσα εντόπισε τον ταξίαρχο Ούλντορ στους πρόποδες της πλαγιάς. Εκεί υπήρχαν μερικά σπίτια και λίγα καταστήματα που πωλούσαν τρόφιμα και φάρμακα. Παρέκκλινε από την αρχική της πορεία, στρίβοντας το τιμόνι προς ένα σκιερό, χωμάτινο μονοπάτι απ' όπου θα μπορούσε να παρατηρήσει τον ταξίαρχο, χωρίς η δική της παρουσία να γίνει αντιληπτή από εκείνον. Η εξοικείωση της μαχήτριας με την ευρύτερη περιοχή των βόρειων λόφων, ήταν αδιαμφισβήτητα καλύτερη από εκείνη του Κάλιγγο ή οποιουδήποτε άλλου αξιωματικού που έλκυε την καταγωγή του από την ήπειρο του Niflheim.
Αναζήτησε μια βολική θέση στάθμευσης κοντά στο μισοκρυμμένο, χωμάτινο μονοπάτι, παρκάροντας το αυτοκίνητο με ευέλικτες κινήσεις και όσο πιο σύντομα γινόταν. Αν συνέβαινε κάτι ύποπτο στην γενέτειρα της, η Βανέσσα έπρεπε να το μάθει, συλλέγοντας κάποια χρήσιμη πληροφορία. Μετά την έξοδο της από το ασφαλισμένο όχημα, ακολούθησε τον ταξίαρχο από απόσταση, ως πεζή. Πρόσεξε πως εκείνος συναντήθηκε και άρχισε να συνομιλεί με έναν αρκετά νεαρότερο αξιωματικό, διασχίζοντας μαζί μ' εκείνον, ένα στενό, πλακόστρωτο μονοπάτι. Ο ρυθμός με τον οποίο βάδιζαν, ήταν σχετικά αργός.
Αφού βεβαιώθηκε πως δεν υπήρχε κανείς άλλος τριγύρω, η μαχήτρια βασίστηκε στην πτητική στρέβλωση για να πλησιάσει τους δύο αυτοκρατορικούς αξιωματικούς.
Με έξοχη ακρίβεια στην ρίψη της λεπίδας κι έπειτα από δύο διαδοχικές στρεβλώσεις, η Βανέσσα μεταφέρθηκε επιτυχώς σε μια ψηλή, πέτρινη προεξοχή ενός κτιρίου, ευρισκόμενου σε δρόμο κάθετο από εκείνον που διέσχιζαν οι δύο άνδρες. Προκειμένου να μην παραχθεί ο οποιοσδήποτε θόρυβος που θα πρόδιδε την παρουσία της, η μαχήτρια δεν άφησε το ξιφίδιο να καρφωθεί στον τοίχο, αλλά αμέσως μετά την ολοκλήρωση της πρώτης στρέβλωσης, τσάκωσε την μεταλλική λαβή του όπλου στον αέρα και σε κλάσματα δευτερολέπτου, εκσφενδόνισε την λεπίδα ξανά, με σκοπό να βρεθεί στο τελικό σημείο που ήθελε. Αυτή ήταν η δυσκολότερη και πιο επικίνδυνη τεχνική που αφορούσε την στρέβλωση. Μόλις πρόσφατα είχε καταφέρει η Βανέσσα να την τελειοποιήσει, εκτελώντας την χωρίς φόβο.
Ισορροπώντας με άνεση στην προεξοχή, η γυναίκα από την Lucinia είχε υπολογίσει το σημείο τηλεμεταφοράς με τέτοιο τρόπο ώστε να βρίσκεται διαρκώς στα νώτα των δύο στόχων της.
"- -φυσικά θα βασιστούμε στα MA-X CUIRASS και MANIPLE εάν οι περιστάσεις το απαιτήσουν. Δεν ήρθαμε εδώ για να παίζουμε παιχνιδάκια μαζί τους, ούτε να τους δίνουμε θάρρος. Ήδη ακούγεται πως σχεδιάζουν επιχείρηση επανάκτησης των περιοχών Duscae και Leide το ερχόμενο Φθινόπωρο. Γι' αυτό στέλνουν περισσότερους Glaives και φύλακες του στέμματος έξω από την πρωτεύουσα. Κατασκοπεύουν, κρατούν σημειώσεις και προετοιμάζουν το έδαφος, αλλά δεν θα το αφήσω να περάσει έτσι." Η φωνή ανήκε στον Κάλιγγο Ούλντορ.
Οι αξιωματικοί βημάτιζαν με την ησυχία τους, δίχως να έχουν την παραμικρή ιδέα ότι κάποιος τους παρακολουθούσε. Στην συνέχεια, μίλησε ο νεαρότερος αξιωματικός, του οποίου η όψη δεν ήταν γνωστή στην Βανέσσα.
"Ό,τι και να κάνουν, δεν θα είναι αρκετό προκειμένου να μας σταματήσουν. Η ομάδα Kingsglaive βασίζεται πολύ στην χρήση της βασιλικής μαγείας. Όμως οι επιστήμονες αναπτύσσουν τρόπους ώστε όλα τα μοντέλα των θωρακισμένων ρομπότ να αντιστέκονται ακόμη περισσότερο σε τέτοιου είδους επιθέσεις. Οι μηχανές αυτές είναι αναμφίβολα φονικές. Όσες υπερφυσικές δυνάμεις κι αν δανείζονται οι κάτοικοι της Insomnia από τον μονάρχη τους, οι ίδιοι δεν παύουν να παραμένουν άνθρωποι."
Όσο μιλούσε ο άγνωστος αξιωματικός, η Βανέσσα χρειάστηκε να πραγματοποιήσει μια οριζόντια στρέβλωση, έχοντας ως σημείο άφιξης την ανοιχτή ταράτσα ενός κτιρίου. Η λεπίδα της εκσφενδονίστηκε με ακρίβεια στο απέναντι κτίριο και η μαχήτρια προσγειώθηκε ομαλά εκεί, λυγίζοντας τα γόνατα και τον κορμό μετά το γράπωμα του ξιφιδίου της.
Ευτυχώς, τα ρούχα που είχε επιλέξει για εκείνη την μέρα, δεν εμπόδιζαν τις κινήσεις του σώματος της. Φορούσε ένα άνετο υφασμάτινο παντελόνι το οποίο άφηνε τους αστραγάλους ακάλυπτους, ένα ζευγάρι χαμηλά, δετά σανδάλια και μια εφαρμοστή, κοντομάνικη μπλούζα χωρίς επιπρόσθετα στολίδια ή κορδέλες που ενδεχομένως θα μπορούσαν να δημιουργήσουν πρόβλημα σε κάποιο από τα στάδια της πτήσης ή του σκαρφαλώματος. Πάντως, θα ένιωθε πιο άνετα αν είχε φορέσει ένα ζευγάρι γάντια με κομμένα δάχτυλα ή υφασμάτινους επιδέσμους στα χέρια της. Με αυτό τον τρόπο, θα είχε ελαχιστοποιήσει τους κραδασμούς και την τριβή που προέκυπταν με κάθε κράτημα και πιάσιμο της λαβής του ξιφιδίου.
Η συζήτηση μεταξύ των δύο ανδρών συνεχίστηκε, ωστόσο είχαν αλλάξει θέμα, μιλώντας για την ασφάλεια της παραθαλάσσιας πόλης και πόσο σημαντικό ήταν το λιμάνι της, όπως και ο φάρος που χάριζε την λάμψη του μετά από κάθε δύση του ήλιου.
Μερικά μέτρα μακριά, στο μέσο μιας κυκλικής πλατείας, μια ομάδα από στρατιώτες Magitek που ήταν ακινητοποιημένοι και φαινομενικά ανενεργοί, βρίσκονταν παραταγμένοι ο ένας πίσω από τον άλλο. Η Βανέσσα προχώρησε με αθόρυβο και προσεκτικό τρόπο κατά μήκος της ταράτσας, αφουγκραζόμενη τις συνομιλίες των δύο αυτοκρατορικών πολεμιστών. Η ακοή της ήταν εξαιρετικά καλή, όπως και η ακουστική της μνήμη, προικίζοντας την βασιλική μαχήτρια με την ικανότητα να απομνημονεύει σωστά και με ακρίβεια τις πληροφορίες. Η εξάσκηση στο αγαπημένο της έγχορδο, είχε συνεισφέρει στην καλλιέργεια αυτού του χαρίσματος.
Καθώς εκείνοι προχωρούσαν πέρα από το στενό μονοπάτι που παρεμβαλλόταν μεταξύ των κτιρίων, η Βανέσσα δεν θα μπορούσε να τους ακολουθήσει κρυφά μέσω αλλεπάλληλων στρεβλώσεων—τουλάχιστον, όχι χωρίς να διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να γίνει αντιληπτή. Ακόμη κι αν η παρουσία της κοπέλας δεν τους φαινόταν ύποπτη, εκείνη θα προτιμούσε να μην παρατηρήσουν τα χαρακτηριστικά της. Όπως συνέβαινε και με άλλους Glaives, δεν μαχόταν πάντοτε με την κάλυψη που προσέφερε η εφαρμοσμένη κουκούλα, ή το κομμάτι υφάσματος που σκέπαζε το κάτω μέρος του προσώπου τους. Μερικές φορές, κυρίως για την δική της ασφάλεια στο πεδίο της μάχης, είχε απόλυτη ανάγκη την περιφερειακή της όραση.
Είχε ήδη συλλέξει κάποια στοιχεία. Εάν οι αξιωματικοί παρέμεναν για μεγαλύτερο διάστημα στην Lucinia, θα μπορούσε να μάθει περισσότερα, είτε μόνη είτε έχοντας τον Λούτσε στο πλάι της.
Αποφάσισε να επιστρέψει στο αυτοκίνητο, εκτελώντας μια κατακόρυφη στρέβλωση ώστε να βρεθεί πάλι στο έδαφος. Πριν από αυτή την κίνηση, έλεγξε προηγουμένως την διέλευση τυχόν περαστικών στον πλακόστρωτο δρόμο ή σε άλλες παρακείμενες οδούς. Διακρίνοντας την κατάλληλη στιγμή για την στρέβλωση της, η Βανέσσα έκρυψε κατόπιν το ένα από τα δύο ξιφίδια στην θήκη που προοριζόταν για την φύλαξη του, η οποία είχε στερεωθεί σε ζώνη που κοσμούσε την μέση της κατόχου.
Με σταθερό βήμα, προχώρησε προς την αντίθετη κατεύθυνση από εκείνη των αξιωματικών και πλησίασε το ιδιωτικό όχημα, ξεκλειδώνοντας το με το τηλεχειριστήριο. Επιτάχυνε τον ρυθμό της αμέσως μετά το ξεκλείδωμα και κάθισε στην θέση του οδηγού, νιώθοντας ένα ήρεμο αίσθημα ανακούφισης. Αναμφίβολα είχε την δυνατότητα να επικοινωνήσει με τον Λούτσε μέσω του κινητού τηλεφώνου, ενημερώνοντας τον για το συμβάν. Ωστόσο, δεν ξεχνούσε ότι ακόμη και η θέα της ηλεκτρονικής συσκευής θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπιθύμητους μπελάδες στην κάτοχο, αλλά και στον σύντροφο της, ειδικά αν κάποιος αξιωματικός του Niflheim την έβλεπε ιδίοις όμμασι. Γι' αυτό λοιπόν, θέτοντας σε λειτουργία την μηχανή του αυτοκινήτου, οδήγησε προς το σπίτι δίχως καν να αγγίξει το κινητό.
Καθώς κάλυπτε τις αποστάσεις, σκέφτηκε όλα τα ύποπτα ή δυσάρεστα περιστατικά που είχαν λάβει χώρα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα· αρχικά, μαθεύτηκε ότι ένα πλήθος daemon είχε συγκεντρωθεί έξω από τα σύνορα της πόλης, το οποίο αργότερα αναχαιτίστηκε. Έπειτα ακολούθησε η διαφυγή των αιχμάλωτων θηρευτών που θα στέλνονταν στην Gralea· ένας αριθμός από αυτούς, κατάφερε να φτάσει μέχρι την seh'le dehna, τραυματίζοντας τον Λούτσε. Τέλος, είχε αποκαλυφθεί η υπόνοια ότι οι Niflheim σκέφτονταν να φέρουν τα θωρακισμένα ρομπότ στις ακτές της Lucinia, λόγω της παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων ή κατασκόπων από την Insomnia.
Ίσως υπήρχε ένας συνεκτικός δεσμός μεταξύ αυτών των γεγονότων· ένας κοινός παρανομαστής που υποδείκνυε την υποβόσκουσα ένταση σε μια πόλη που φαινόταν να επανακτά την παλιά της αίγλη, αλλά υπό την σκιά της Αυτοκρατορίας, με όρους και περιορισμούς.
Ό,τι κι αν ίσχυε, η Βανέσσα αγαπούσε την γενέτειρα της έτσι κι αλλιώς. Συνέχισε να ελπίζει για εκείνη την ημέρα που θα την έβλεπε αυτόνομη και φωτεινή, όπως το Φέγγος ή Lucinia nen meesh'in, δηλαδή τον περίφημο φάρο της παραθαλάσσιας περιοχής...
Σημειώσεις 23ου Κεφαλαίου: Αυτό είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο που έχω γράψει ως τώρα για την συγκεκριμένη ιστορία. Η εκδοχή αυτή προέκυψε έπειτα από πολλή προσπάθεια και είμαι πραγματικά ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα. Επίσης είχα την ευχαρίστηση να ξετυλίξω κάποια στοιχεία της Βανέσσα ως Glaive.
[1] Αναφορά στον πόλεμο μεταξύ του Niflheim και της Παγωμένης Άστρινης, Σίβα, η οποία νικήθηκε το 745 Σ.Ε. (μια χρονιά πριν την εγκαθίδρυση της ομάδας Kingsglaive). Το σώμα της Άστρινης κατέρρευσε στο Ρήγμα Ghorovas, ασκώντας μια μόνιμη επίδραση στο γενικότερο κλίμα της ηπείρου του Niflheim.
:·: Εθνοτική γλώσσα της Galahd :·:
nen : μόριο που δηλώνει κτήση
Meesh'in : φέγγος, λαμπύρισμα