Κεφάλαιο XXVI
Μετακινούμενη κατά μήκος του γκρεμού με μια σειρά αλλεπάλληλων στρεβλώσεων, η Βανέσσα κατάφερε να πειθαρχήσει το αίσθημα οποιουδήποτε φόβου ή της έγνοιας, παραμένοντας συγκεντρωμένη στην διαδικασία της υποχώρησης. Υπήρξαν βεβαίως αρκετές στιγμές που θέλησε να κοιτάξει πίσω, προκειμένου να δει εάν ο Λούτσε χρειαζόταν την βοήθεια της. Ωστόσο, κατάφερε να υπερβεί αυτή την παρόρμηση και συνέχισε με πείσμα την πορεία της.
Στο πλαίσιο της διδασκαλίας των Glaives, ο Βασιλιάς Ρέγκις ήταν υπεύθυνος για τα πρώτα βήματα των μαχητών του στην πτητική στρέβλωση. Επιπλέον, δεν αποτελούσε σπάνια περίπτωση για εκείνον να συμβουλεύει ή να διορθώνει ακόμα και τα πιο έμπειρα μέλη της ομάδας, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να συμβάλλει στην βελτίωση του καθενός από αυτούς.
Μια από τις συμβουλές του, η οποία είχε θεωρηθεί αρκετά αμφιλεγόμενη μεταξύ των επίλεκτων πολεμιστών, ήταν η εξής: κατά την διάρκεια μιας επείγουσας υποχώρησης και εφόσον οι Glaives έπρεπε να βασιστούν ως επί το πλείστον στην πτητική στρέβλωση, ήταν προτιμότερο -έως απόλυτα αναγκαίο- να μην κοιτούν πίσω, αλλά να αφιερώνουν την ενέργεια τους στην διαδικασία της μετάβασης προς όποιο ασφαλές σημείο έπρεπε να κατευθυνθούν.
Σύμφωνα με την δική του οπτική (την οποία αποδεχόταν και ο διοικητής Ντράουτος), αν οι μαχητές έπρατταν με διαφορετικό τρόπο, διέτρεχαν μεγάλο κίνδυνο απροσεξιών οι οποίες θα μπορούσαν να κοστίσουν ακόμη και την ζωή ενός ή περισσότερων μελών της επίλεκτης ομάδας. Η χρήση καθεαυτή της στρέβλωσης, απαιτούσε την πλήρη εναρμόνιση σώματος, πνεύματος, αντοχής και θάρρους. Επομένως, οτιδήποτε κατάφερνε να αποσπάσει την προσοχή ενός μαχόμενου Glaive, αποδυνάμωνε κατά συνέπεια την σύνθετη αυτή ισορροπία, όπως και την προσωπική ασφάλεια στο πεδίο της μάχης ή σε αποστολές.
Αν κάποιος χρειαζόταν βοήθεια, είχε την δυνατότητα να εμπιστευτεί τον ασύρματο που εφαρμοζόταν στην εξωτερική πλευρά του αυτιού του κάθε βασιλικού μαχητή, καλώντας κοντά ένα συμμαχικό πρόσωπο. Κι αν ήταν εφικτό, η ενίσχυση θα κατέφτανε προς όφελος του αιτούντος. Δεν είχε λεχθεί ξεκάθαρα από τον ηγεμόνα, το ζητούμενο όμως ήταν να μην φτάσει κανείς σε τέτοιο σημείο ώστε να είναι αδύνατον για εκείνον ή εκείνη να αιτηθεί βοήθεια μέσω του πομπού.
Αναλόγως την ιδιοσυγκρασία και το εύρος πολεμικών δεξιοτήτων του εκάστοτε Glaive, μια τέτοια προσέγγιση δεν ήταν εύκολα αποδεκτή από όλους. Για παράδειγμα, ο Νυξ Ούλρικ ήταν ανάμεσα σ' εκείνους που αρνιόταν να ακολουθήσει τυφλά τέτοιου είδους τακτικές. Γι' αυτό, όποτε ένιωθε ότι μπορούσε να γυρίσει πίσω και να βοηθήσει έναν ή περισσότερους συμμάχους, προτιμούσε να ανταποκριθεί στο ένστικτο του, παραβλέποντας τον άγραφο κανόνα του βασιλιά.
Όσο για την Βανέσσα και τον σύζυγο της, μιμούνταν το παράδειγμα του Νυξ εφόσον δεν έθεταν σε σοβαρό κίνδυνο ολόκληρη την ομάδα. Οι δύο αγαπημένοι είχαν συζητήσει αυτό το θέμα αρκετές φορές, αλλά δεν υπήρχε απόλυτη ταύτιση στις προσωπικές απόψεις του καθενός.
Η μαχήτρια είχε πει στον Λούτσε πως αν συνέβαινε κάτι σοβαρό σ' εκείνον, θα επέστρεφε χωρίς δεύτερη σκέψη στο πλευρό του. Ο άνδρας από την Galahd, θα προτιμούσε η Βανέσσα να αποδεχτεί την παραίνεση του ηγεμόνα και να μην διακινδυνεύσει την ζωή της· ο υποδιοικητής δεν θα ήθελε ποτέ και σε καμία περίπτωση να γίνει η αιτία να χάσει την ζωή της η αγαπημένη του. Το ίδιο αισθανόταν η σύντροφος του για εκείνον. Πάντως, όπως και η Βανέσσα, ο Λούτσε θα επέστρεφε για να την σώσει από μια απειλητική κατάσταση, ακόμη κι αν ο ίδιος ηγούνταν της υποχώρησης.
Κανείς από τους δύο δεν ήθελε να χάσει το ταίρι του και θα αψηφούσαν τους κανόνες προκειμένου να μην συμβεί κάτι τέτοιο—αν μη τι άλλο, συμφωνούσαν σε αυτή την λεπτομέρεια.
Πλησιάζοντας εκείνη την εσοχή του γκρεμού που είχε επιλεγεί νωρίτερα ως ενδιάμεση στάση, η Βανέσσα εκσφενδόνισε ορμητικά την λεπίδα της προς το ίδιο σημείο. Εντός ελάχιστων δευτερολέπτων, προσγειώθηκε ομαλά στην μισοσκότεινη κρυψώνα. Ξέπνοη και αδρανής, η νεαρή γυναίκα στάθηκε στην εξωτερική άκρη του ανοίγματος για να ελέγξει την κατάσταση του Λούτσε. Ασυναίσθητα, έφερε τον δείκτη και τον μεσαίο του χεριού της κοντά στο πλήκτρο του ασύρματου, χωρίς όμως να το πατήσει. Δεν θα χρειαζόταν να επικοινωνήσει από μακριά. Ο συνοδοιπόρος της ήδη χάρασσε την πορεία του προς το σημείο όπου βρισκόταν εκείνη.
Έπειτα από ένα σύντομο σινιάλο με το χέρι, η Βανέσσα απομακρύνθηκε από την είσοδο του ανοίγματος, περιμένοντας τον Λούτσε να φέρει εις πέρας την δική του αλληλουχία στρεβλώσεων.
Όταν έφτασε κοντά της, υπέφερε και ο ίδιος από συμπτώματα αδράνειας. Η σκουρόχρωμη, υφασμάτινη ζώνη που λειτουργούσε ως επίδεσμος, εξακολουθούσε να είναι δεμένη γύρω από την πληγή. Ακουμπώντας την δεξιά πλευρά του σώματος του στον βράχο, ο μαχητής προσπάθησε να ξαναβρεί τον κανονικό ρυθμό της ανάσας του. Μισάνοιξε τα βλέφαρα όταν ένιωσε μια ευχάριστη, δροσερή αίσθηση να τυλίγει το πονεμένο σημείο του βραχίονα· η Βανέσσα μόλις είχε τσακίσει ένα Υψηλό Φίλτρο πάνω από το πρόσφατο τραύμα.
Οι ματιές των δύο αγαπημένων συναντήθηκαν, "(Είσαι εντάξει;)" Ρώτησε ο υποδιοικητής, χρησιμοποιώντας την νοηματική γλώσσα με ελαφρώς πιο αργές κινήσεις.
Η απάντηση εκφράστηκε με την μορφή ενός θετικού νεύματος. Τα σώματα τους παρέμειναν σε κοντινή απόσταση—σαν να περίμενε ο καθένας από τους δύο ότι η μέγγενη της αδράνειας θα αποδυναμωνόταν με ταχύτερο ρυθμό χάρη στην εγγύτητα τους.
"(Επιτέθηκες στους Magitek που είδαμε νωρίτερα;)" Η μαχήτρια θέλησε να μάθει τι είχε συμβεί αφότου αναχώρησε πρώτη από την περιοχή του Φέγγους.
"(Όχι. Αποφάσισα να μην το διακινδυνέψω. Με έπεισες να μην το κάνω.)" Την πληροφόρησε ο Λούτσε. Ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του καθώς ολοκλήρωνε την τελευταία, νοηματική φράση.
Έχοντας παρακολουθήσει το μήνυμα μέσω των σκληραγωγημένων χεριών, η κοπέλα σήκωσε το βλέμμα της, κοιτώντας τον άνδρα με επιδοκιμασία.
Μερικά δευτερόλεπτα αργότερα, έγινε αντιληπτός ο συριστικός βόμβος ενός κιβωτοειδούς σκάφους Magitek εν πτήσει. Το ακουστικό ερέθισμα αντήχησε δυνατότερα λόγω της ηχούς, αλλά και της εγγύτητας του αεροσκάφους με τον ψηλό γκρεμό. Οι δύο Glaives κρύφτηκαν σε ενδότερο σημείο της εσοχής, κρατώντας γερά τα ατσάλινα ξιφίδια τους.
Περίμεναν μέχρι ο ήχος να χαθεί εντελώς από το δικό τους πεδίο ακροάσεως. Η εσοχή σκοτείνιασε όταν το σκάφος διέσχισε αργά την ατμόσφαιρα, περνώντας ξυστά από τα τοιχώματα του γκρεμού. Η Βανέσσα έκλεισε ενστικτωδώς τα μάτια της, παρ' ότι γνώριζε πως αυτή η κίνηση δεν θα βοηθούσε σε κάτι.
Το κιβωτοειδές σκάφος έμοιαζε να περιπολεί τις περιοχές γύρω από τον Φάρο και την στρατιωτική βάση. Μετά από αρκετά λεπτά, ο μηχανικός βόμβος μειώθηκε σε ένταση και εν τέλει σίγησε.
Οι δύο μαχητές πλησίασαν την άκρη του ανοίγματος. Η επιφυλακτική ματιά τους, σάρωσε τον περιβάλλοντα χώρο αλλά και την γραμμή του ορίζοντα. Το αυτοκρατορικό σκάφος είχε απομακρυνθεί τόσο που έμοιαζε πολύ μικρότερο σε μέγεθος.
"(Πρέπει να φύγουμε από εδώ. Με προσοχή.)" Αποφάνθηκε ο άνδρας από την Galahd. Αυτή την φορά, θα ξεκινούσε πρώτος την πορεία που θα διέγραφαν κατά μήκος του γκρεμού.
"(Εντάξει. Διατήρησε τον ασύρματο σου σε λειτουργία μέχρι να φτάσουμε στο σημείο άφιξης. Το ίδιο θα κάνω κι εγώ.)" Η κινητικότητα του αεροσκάφους ήταν ανησυχητική· γι' αυτό τον λόγο, η Βανέσσα υπενθύμισε στον Λούτσε να κρατήσει ανοιχτό το κανάλι επικοινωνίας μεταξύ των δύο.
"(Ελήφθη.)" Αποκρίθηκε εκείνος με την χρήση της νοηματικής έκφρασης.
Οι μπλε λάμψεις που εξέπεμπε το σώμα τους κάθε φορά που εξαφανίζονταν ή επανεμφανίζονταν κατά την διάρκεια της στρέβλωσης, πρέπει να έδειχναν αρκετά θαμπές υπό το έντονο φως του ήλιου. Ο κίνδυνος που θα διέτρεχαν θα ήταν πολύ πιο σοβαρός αν επιχειρούσαν τέτοια διαφυγή μετά το ηλιοβασίλεμα ή κάτω από έναν ουρανό καλυμμένο με πυκνή συννεφιά.
Το κιβωτοειδές σκάφος παρέμενε σε μακρινή απόσταση, κοντά στην γραμμή του ορίζοντα. Λαμβάνοντας όμως υπόψη την επιτάχυνση που μπορούσε να αναπτύξει, οι δύο Glaives γνώριζαν ότι ο εφησυχασμός θα μπορούσε να αποδειχτεί θανάσιμο σφάλμα. Μετά από κάθε μακρινή ή επικίνδυνη στρέβλωση, ο καθένας από τους δύο έλεγχε την θέση του κινούμενου αεροσκάφους· ευτυχώς, εκείνο δεν πλησίασε ποτέ σε υπερβολικά κοντινή απόσταση.
Η θέαση του υπερυψωμένου λόφου απ' όπου είχαν ξεκινήσει την εναρκτήρια πορεία τους, συνοδεύτηκε με ένα γλυκό αίσθημα ανακούφισης, κι ας ήξεραν οι μαχητές ότι δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για επανάπαυση. Ήταν αναγκαίο να παραμείνουν συγκεντρωμένοι.
Ο Λούτσε εστίασε την βολή του στα πέτρινα σκαλοπάτια που συνδέονταν μ' ένα χαμηλότερο επίπεδο, δηλαδή την ερημική ακτή την οποία εκείνος είχε επισκεφτεί χθες, μαζί με την Βανέσσα και τον Χάγκεν. Η ίδια, παλιά σκάλα οδηγούσε και στο ανοιχτό ύψωμα, απ' όπου θα έπαιρναν το ιδιωτικό αυτοκίνητο που τους έφερε ως εδώ.
Η Βανέσσα ακολούθησε την ίδια πορεία, καρφώνοντας το δικό της ξιφίδιο ελάχιστα μέτρα πιο μακριά από την λεπίδα του συζύγου της. Εκείνος, αφότου στάθηκε σε κάποιο από τα σκαλοπάτια, έπιασε το ελεύθερο χέρι της αγαπημένης του και την βοήθησε να σκαρφαλώσει. Νιώθοντας την στερεότητα της πέτρας κάτω από τα πόδια τους, οι μαχητές πήραν μια βαθειά ανάσα και κοίταξαν προς την κορυφή του υψώματος.
Ανέβηκαν την σκάλα με γρήγορο βηματισμό και έλεγξαν το περιβάλλον γύρω τους. Η περιοχή ήταν ήσυχη και ελάχιστα τροχοφόρα οχήματα διέσχιζαν την άσφαλτο του κεντρικού δρόμου. Το σταθμευμένο αυτοκίνητο του ζευγαριού, δεν απείχε πολλά μέτρα από το σημείο όπου βρίσκονταν εκείνοι. Αμέσως μόλις αποκτήθηκε οπτική επαφή με το όχημα, ο Λούτσε ξεκλείδωσε τις πόρτες με το τηλεχειριστήριο.
Καταλαμβάνοντας ο καθένας μια θέση στα μπροστινά καθίσματα, έδεσαν την ζώνη τους και φαίνονταν έτοιμοι να φύγουν. Λίγο πριν τεθεί ο κινητήρας σε λειτουργία, η Βανέσσα μοιράστηκε μια σκέψη με τον άνθρωπο που εμπιστευόταν απόλυτα. Πριν ηχήσουν οι ψιθυριστές λέξεις από τα χείλη της, η κοπέλα απενεργοποίησε εντελώς τον εφαπτόμενο ασύρματο δέκτη. Το ίδιο έκανε και ο Λούτσε.
"Καθώς επιστρέφαμε, δεν σκεφτόμουν τόσο πολύ τον Αντιπτέραρχο για τον οποίο δεν γνωρίζουμε τίποτα κι ούτε έχουμε συναντήσει μέχρι τώρα στο πεδίο της μάχης. Ο νους μου ήταν προσανατολισμένος στον αξιωματικό που είχα παρακολουθήσει κρυφά, νωρίς το πρωί—αναφέρομαι στον Κάλιγγο Ούλντορ. Δεν έχει έρθει η ώρα να απαλλαγούμε μια για πάντα από αυτόν;" Η γαλανή ματιά της Βανέσσα είχε σκοτεινιάσει σαν θάλασσα εν μέσω φουρτούνας.
Ο άνδρας από την Galahd την παρακολουθούσε με προσοχή, αλλά δεν αποκρίθηκε αμέσως. Αντίθετα, άφησε την σύντροφο του να αναπτύξει περαιτέρω την σκέψη της, "Είναι εγκληματίας πολέμου, Λούτσε. Όλοι όσοι εργαζόμαστε για την άμυνα του βασιλείου, το γνωρίζουμε καλά αυτό. Επίσης ξέρουμε και οι δύο ότι αθώοι άνθρωποι από τις πόλεις απ' όπου καταγόμαστε -και όχι μόνο- υπέφεραν ή δολοφονήθηκαν εξαιτίας του. Στο μεταξύ, οι υψηλόβαθμοι αντίπαλοι μας, φαίνονται να αυξάνονται· πρέπει να εξουδετερώσουμε κάποιον από τους επιφανείς αρχηγούς του αυτοκρατορικού στρατού." Η Βανέσσα πήρε μια μικρή ανάσα και έστρεψε τα μάτια προς την ήρεμη ακτή, "Όταν επιστρέψουμε ξανά στην Insomnia και πίσω από το ασφαλές Τείχος, κανείς δεν γνωρίζει ποτέ θα παρουσιαστεί μια τέτοια ευκαιρία σ' εμάς. Θα προτιμούσα βέβαια τον λίγο χρόνο που μας απομένει εδώ στην Lucinia, να τον περάσουμε όσο πιο γαλήνια γίνεται. Μα, ίσως οφείλουμε να κάνουμε κάτι, για όσο είμαστε εδώ..."
Οι σκιές απομακρύνθηκαν από το βλέμμα της· μια σπίθα αμφιβολιών έφερε ένα θαμπό φως στο πρόσωπο της μαχήτριας.
"Βανέσσα, αντιλαμβάνομαι απόλυτα αυτό που λες. Μην σκεφτείς, ούτε για ένα μια στιγμή, πως δεν επιθυμώ την δικαίωση με την ίδια πύρινη επιμονή που ξέρω ότι υπάρχει μέσα σου. Αν μας δοθεί η ευκαιρία να εξουδετερώσουμε τον Ούλντορ ενώ βρισκόμαστε ακόμη στην Lucinia, θα το κάνουμε." Διαβεβαίωσε ο Λούτσε, κοιτώντας την συμπολεμίστρια του κατάματα. "Είναι εξίσου σημαντικό να ακούμε την φωνή της λογικής, ακόμη και κάτω από συνθήκες πίεσης. Επιπλέον, είναι υγιές να αισθανόμαστε θυμό όταν ακούμε -ή βλέπουμε- πως οι αυτοκρατορικοί αξιωματικοί σχεδιάζουν να βλάψουν τους κατοίκους του βασιλείου ή όποιον υπερασπίζεται την πρωτεύουσα του στέμματος. Πάνω απ' όλα, όμως, πρέπει να οργανώσουμε σωστά τις προτεραιότητες που έχουμε. Όπως ακούσαμε και οι δύο ενώ βρισκόμασταν στον Φάρο, είναι πολύ πιθανό να υπάρξει μια επίθεση από την πλευρά τους και θα κληθούμε να παλέψουμε. Επιπλέον, είπες νωρίτερα ότι είναι απαραίτητο να επικοινωνήσουμε με τον διοικητή. Πιστεύω κι εγώ πως αυτό είναι το σωστότερο σχέδιο για την ώρα."
Η σύζυγος του, τον παρακολούθησε σκεφτική αλλά δεν πρόσθεσε κάτι άλλο. Φάνηκε να πείθεται, αλλά ταυτόχρονα κάτι την απασχολούσε. Ίσως κάποιο θέμα που ούτε η ίδια μπορούσε να ορίσει επακριβώς...
"Με ενδιαφέρει να ελέγξω το μπράτσο σου και να αλλάξουμε τις επιδέσμους." Είπε απαλά, σε σοβαρό τόνο. "Οπότε ας επιστρέψουμε στο σπίτι. Εσύ είσαι η προτεραιότητα μου αυτή την στιγμή."
Ο Λούτσε έγειρε προς την θέση της κοπέλας κι όταν εκείνη το αντιλήφθηκε, μοιράστηκαν ένα τρυφερό φιλί με τα μάτια τους να παραμένουν κλειστά. Η αίσθηση του πάθους ή της αγωνίας για ό,τι θα συνέβαινε στο κοντινό μέλλον, δεν έλειψε από εκείνο το άγγιγμα των χειλιών τους. Όμως, όσο βρίσκονταν ο ένας κοντά στον άλλο, αισθάνονταν δυνατότεροι και ακόμη πιο γενναίοι απέναντι σε όποιον κίνδυνο κι αν παραμόνευε.
Όπως είχε κάνει νωρίτερα το πρωί, η Βανέσσα επέλεξε να σταθμεύσει το όχημα μακριά από την φιλόξενη κατοικία. Οι λόγοι ήταν καθαρά προληπτικοί και σχετίζονταν με την μελλοντική ασφάλεια της ιδιοκτήτριας. Οι στρατιώτες Magitek συνέχισαν να περιπολούν τους κεντρικούς δρόμους, αλλά η γειτονιά στην οποία έμενε προσωρινά το ζευγάρι, ήταν ήσυχη, δίχως την παρουσία των ρομποτικών φρουρών.
Μετά το κλείδωμα της εισόδου του σπιτιού και αφότου βεβαιώθηκαν πως τίποτα ύποπτο δεν είχε συμβεί στους ιδιόκτητους χώρους κατά την απουσία τους, οι μαχητές αποφάσισαν να πλυθούν. Η έντονη ζέστη του Καλοκαιριού, αλλά και η κόπωση που προήλθε από τις διαρκείς στρεβλώσεις, παρακίνησε τους δύο επισκέπτες να ενδώσουν στην ευχαρίστηση ενός μπάνιου, απολαμβάνοντας την χαλάρωση που προσέφερε το τρεχούμενο νερό.
Καθώς ο Λούτσε ξετύλιγε τους επιδέσμους μέσα στο ευρύχωρο μπάνιο, έγινε αμέσως εμφανές πως το τραύμα του είχε ανοίξει. Εντούτοις, η αιμορραγία σταμάτησε πριν αρκετή ώρα χάρη στην υφασμάτινη ζώνη της Βανέσσα και τα Υψηλά Φίλτρα που εκείνη προνόησε να φέρει. Οι δύο αγαπημένοι περιποιήθηκαν το σώμα και τα μαλλιά τους κι έπειτα τυλίχτηκαν με καθαρές, μακριές πετσέτες.
Βγαίνοντας από το μπάνιο, ο άνδρας φόρεσε μονάχα ένα εσώρουχο και κάποιο άνετο παντελόνι, επιτρέποντας στην Βανέσσα να δέσει το τραύμα του χωρίς να παρεμποδιστεί από τυχόν άλλα ρούχα. Στο μεταξύ, εκείνη είχε ντυθεί με ένα μακρύ, δροσερό φόρεμα και άφησε τα μαλλιά της λυτά, έτσι ώστε να στεγνώσουν από μόνα τους.
Νέοι επίδεσμοι από εξαιρετικό υλικό τυλίχτηκαν γύρω από από την πληγή η οποία είχε καθαριστεί κατά την διάρκεια του πλυσίματος. Τα χέρια της Βανέσσα κινούνταν προσεκτικά και με ακρίβεια· ήταν εξοικειωμένη με την φροντίδα τέτοιων τραυμάτων. Ο Λούτσε την παρακολουθούσε σιωπηλός. Δύο ή τρεις φορές, έσκυψε ελαφρώς προς εκείνη, φιλώντας απαλά το μέτωπο και τα μαλλιά της. Εκείνη χαμογελούσε όποτε συνέβαινε αυτό, αν και η έκφραση στο πρόσωπο της παρέμενε συλλογισμένη. Ίσως σκεφτόταν ό,τι και ο σύντροφος της—η πολυπόθητη άδεια τους, φαινόταν πως θα έληγε μια ημέρα νωρίτερα.
"Μήπως οι επίδεσμοι είναι πολύ σφιχτοί;" Ρώτησε η Βανέσσα, ελέγχοντας συγκεκριμένα σημεία του ιατρικού υφάσματος με τις άκρες των δαχτύλων. "Μπορώ να τους ρυθμίσω διαφορετικά αν αισθάνεσαι μεγάλη πίεση ή ενόχληση στο κέντρο του τραύματος."
"Όχι, δεν είναι αναγκαίο. Νιώθω πως έχουν τοποθετηθεί σωστά, όπως κι εχθές." Την καθησύχασε εκείνος και προσφέρθηκε να τακτοποιήσει το κουτί πρώτων βοηθειών που ήταν ακουμπισμένο επάνω στο κρεβάτι. Μέσα από το μεταλλικό κουτί, ο Λούτσε ξεχώρισε ένα δυνατό παυσίπονο το οποίο θα λάμβανε εξαιτίας του πόνου που προερχόταν από το ερεθισμένο τραύμα.
Το ζευγάρι των Glaives επικοινώνησε με το αρχηγείο, χρησιμοποιώντας μια ασφαλή, απόρρητη σύνδεση μέσω κινητού. Εκείνη την ώρα, ο διοικητής Ντράουτος βρισκόταν στον επαγγελματικό του χώρο, εντός των κεντρικών εγκαταστάσεων. Ήταν αρκετά απασχολημένος με εργασίες γραφειοκρατικού τύπου, αλλά όταν πρόσεξε τον απόρρητο αριθμό που εμφανίστηκε στην οθόνη του σταθερού τηλεφώνου, αποφάσισε να απαντήσει δίχως καθυστέρηση.
Όπως το υποψιάστηκε ο μεγαλύτερος σε ηλικία άνδρας, μια επείγουσα αναφορά ήταν ο λόγος εκείνου του τηλεφωνήματος. Ο καθένας από τους δύο μαχητές ανέφερε τα ευρήματα του με σαφήνεια, δίχως να παραλείψουν οποιαδήποτε σημαντικό στοιχείο. Ο Τίτος Ντράουτος παρακολούθησε την αναφορά χωρίς να διακόψει κανέναν από αυτούς. Επίσης, ούτε για μια στιγμή δεν φάνηκε έκπληκτος με όσα άκουσε, παρ' ότι ήταν βέβαιο πως κάποιες πληροφορίες δεν ήταν γνωστές σε εκείνον. Η αταραξία του διοικητή ερμηνευόταν ως μια έκφανση της δυνατότητας του να πειθαρχεί τις ενδόμυχες, συναισθηματικές αντιδράσεις, όπως ακριβώς έκανε και ο στρατάρχης Κορ Λεόνις.
"Η συμμαχία του Εξοχότατου με τους αντάρτες Κυνηγούς του Meldacio, είναι υψίστης σημασίας. Είμαι σίγουρος πως ο Βασιλιάς Ρέγκις θα διατάξει την άμεση αποστολή ενισχύσεων. Ο στρατάρχης κι εγώ, γνωρίζουμε ήδη την ακριβή τοποθεσία της συμμαχικής βάσης, καθώς και οτιδήποτε την αφορά από άποψη οχύρωσης και πολεμικών εφοδίων. Δεν απέχει μακριά από την πόλη όπου βρίσκεστε εσείς τώρα. Λόγω αυτού, υπάρχει μεγάλη περίπτωση να κληθείτε να επιστρέψετε στα καθήκοντα σας. Η ανάλογη προετοιμασία του καθενός από εσάς, είναι απαραίτητη. Η τελευταία ημέρα της άδειας που έχετε, θα πρέπει μάλλον να μετατεθεί, σύμφωνα με τους κανόνες επειγουσών καταστάσεων." Ο Ντράουτος θα πληροφορούσε τον βασιλιά για όσα είχε ακούσει από τους μαχητές και ζήτησε από εκείνους να μείνουν σε ετοιμότητα για περαιτέρω οδηγίες. Κατά την κρίση του, θα κατάφερνε να επικοινωνήσει με τον Λούτσε και την Βανέσσα είτε αργά το βράδυ -λίγο πριν τα μεσάνυχτα- ή νωρίς το πρωί της επόμενης μέρας.
Οι φιλοξενούμενοι τακτοποίησαν ένα τμήμα των αποσκευών τους κι έπειτα μαγείρεψαν ένα ελαφρύ γεύμα με υλικά που υπήρχαν ήδη στο ψυγείο και στα ντουλάπια. Προγραμμάτισαν ένα πλυντήριο για τα προσωπικά τους ενδύματα όπως και για κάποια σεντόνια της οικίας που είχαν χρησιμοποιηθεί. Σκόπευαν να αφήσουν το σπίτι με τον ίδιο φροντισμένο τρόπο με τον οποίο το είχαν βρει. Η Βανέσσα δεν θα απογοήτευε την αγαπημένη της θεία. Ενώ πρόσεχε το βράσιμο μερικών λαχανικών σε κλειστό μαγειρικό σκεύος, ετοίμασε ένα ευχαριστήριο γράμμα με αποδέκτη την Κάριν, αναφέροντας στο χαρτί κάποιες από τις όμορφες στιγμές που είχε βιώσει κατά την επίσκεψη της στην γενέτειρα. Έγραφε ενώ ήταν καθισμένη μπροστά στην νησίδα, απολαμβάνοντας την ηρεμία του σπιτιού. Κάθε τόσο, σήκωνε το βλέμμα της από το κείμενο και παρατηρούσε τον εσωτερικό χώρο, θέλοντας να απομνημονεύσει όσο περισσότερες λεπτομέρειες μπορούσε.
Αργότερα, καθώς εκείνη και ο Λούτσε άπλωναν τα καθαρά υφάσματα έξω στην αυλή, ενίοτε έστρεφαν το βλέμμα τους προς το υψηλότερο δένδρο της οικίας, αναζητώντας την κουκουβάγια που είχαν προσέξει τις προηγούμενες μέρες. Ο απογευματινός ήλιος ωστόσο, δεν θα ξεκινούσε την κάθοδο του αν πρώτα δεν περνούσαν λίγα λεπτά ακόμη. Επομένως, ίσως ήταν νωρίς για τον ερχομό του ενδημικού πτηνού...
"Παραξενεύτηκα με το γεγονός ότι ο διοικητής δεν έκανε κάποιο σχόλιο για τον Αντιπτέραρχο του Niflheim. Δεν διευκρίνισε αν τον γνώριζε ήδη ή όχι..." Επεσήμανε η Βανέσσα ενώ βρισκόταν στον κήπο με τον σύντροφο της.
"Έχεις δίκιο... Είναι πράγματι παράξενο. Ίσως σκοπεύει να πει περισσότερα όταν θα είμαστε όλοι οι Glaives συγκεντρωμένοι σε κάποια αίθουσα του αρχηγείου. Εξάλλου, ο ρόλος αυτού του στρατιωτικού της Αυτοκρατορίας, μας αφορά ως ομάδα."
"Αληθεύει αυτό που λες. Αν ο αρχηγός γνωρίζει κάποιο επιπλέον στοιχείο, θα θελήσει να το αναφέρει ενώπιον όλων των Glaives. Πάντως, μας γνωστοποίησε ότι εκείνος που συνόδευε τον Ούλντορ, είναι πιθανότατα ένας πιλότος θωρακισμένων ρομπότ, ονόματι Λόκι Τάμελτ." Πρόσθεσε η νεαρή γυναίκα. Εκείνη την στιγμή, δίπλωνε ένα μεγάλο, καλοκαιρινό ριχτάρι μαζί με τον Λούτσε. Θα το άπλωναν σε μια ελεύθερη θέση του σκοινιού το οποίο ήταν στερεωμένο κάτω από το σκέπαστρο του κατωφλιού της οικίας.
"Αναρωτιέμαι από που ή από ποιό άτομο έμαθε ο Ντράουτος αυτή την πληροφορία... Νομίζεις ότι υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να αναμετρήθηκε με τον Τάμελτ στο παρελθόν; Απ' ό,τι μου είπες, ο συγκεκριμένος αξιωματικός φαινόταν πιο νέος κι από εμάς."
"Σκέφτομαι πως ίσως ο Τάμελτ χρειάστηκε να αντιμετωπίσει τους φύλακες του στέμματος πριν ακόμη ιδρυθεί η επίλεκτη ομάδα Kingsglaive. Οι φύλακες διοικούνται από τον στρατάρχη, επομένως θα μπορούσε να είναι ο Κορ Λεόνις που μίλησε στον αρχηγό μας για εκείνον τον πιλότο."
"Αυτή είναι μια λογική εξήγηση." Αποφάνθηκε ο Λούτσε, ακουμπώντας την άδεια, πλαστική θήκη των ρούχων δίπλα από την πόρτα της εισόδου. Μόλις είχαν τελειώσει το άπλωμα.
Γευμάτισαν νωρίς και ελαφριά, παρακολουθώντας τον ερχομό του δειλινού από το μπαλκόνι της κρεβατοκάμαρας. Κανένας φρουρός Magitek δεν διέσχισε τον δρόμο μπροστά από το σπίτι, ούτε εμφανίστηκε από παρακείμενο μονοπάτι. Μετά το φαγητό, η Βανέσσα αισθάνθηκε εξαντλημένη λόγω του ελλιπούς ύπνου και της σωματικής κόπωσης στην οποία είχε υποβάλλει το σώμα της. Ο Λούτσε πρότεινε σ' εκείνη να ξεκουραστεί νωρίτερα αν το ήθελε. Εξάλλου, δεν ήταν αναγκαίο να περιμένουν και οι δύο το τηλεφώνημα του ανωτέρου τους (εφόσον εκείνη η κλήση πραγματοποιούνταν το βράδυ).
Όταν η Βανέσσα αποκοιμήθηκε στο κρεβάτι, τα σκοτεινά πέπλα της νύχτας δεν είχαν καλύψει ολότελα τον ουρανό. Ο Λούτσε αποφάσισε να παραμείνει ξύπνιος μέχρι τις 24:00, αναμένοντας τις οδηγίες του Ντράουτος. Γύρω στις 22:30, άρχισε να αισθάνεται και ο ίδιος την κούραση στο σώμα του. Ασφάλισε την είσοδο και τα παράθυρα του σπιτιού όπως είχαν κάνει οι φιλοξενούμενοι το προηγούμενο βράδυ. Έπειτα ξάπλωσε δίπλα στην Βανέσσα, έχοντας μαζί του ένα βιβλίο και την μουσική από το κινητό τηλέφωνο, ακούγοντας την μέσω ακουστικών. Όταν πρόσεξε πως είχαν παρέλθει αρκετά λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, επέτρεψε στον εαυτό του να ετοιμαστεί κι εκείνος για ύπνο. Έπρεπε και οι δύο να είναι ξεκούραστοι για οτιδήποτε τους επιφύλασσε η αυριανή μέρα στην παραθαλάσσια πόλη της Lucinia...