Σύμπνοια

Κεφάλαιο Δώδεκα

Το επόμενο πρωί του Σαββάτου, η Οριθέα επισκέφτηκε τις εμπορικές οδούς του Τομέα 8. Σκόπευε να αγοράσει κατάλληλα ενδύματα για την δουλειά της στην ηλεκτροπαραγωγική επιχείρηση. Όπως αναφερόταν στους όρους του συμβολαίου, όλοι οι εργαζόμενοι ήταν υποχρεωμένοι να ακολουθούν έναν συγκεκριμένο ενδυματολογικό κώδικα, σύμφωνα με τον οποίο έπρεπε να είναι ντυμένοι επίσημα, διατηρώντας την περιβολή τους σε καλή κατάσταση ή να την αντικαθιστούν όποτε ήταν αναγκαίο.

Ειδικότερα οι εργαζόμενοι του τμήματος αστικής ανάπτυξης και διαχείρισης, ντύνονταν με κοστούμια και ταγιέρ γκρίζων αποχρώσεων, συνδυάζοντας τα με λευκό πουκάμισο. Παρά μόνο σε συγκεκριμένους αρχιτέκτονες και μηχανικούς, οι οποίοι εργάζονταν για μεγάλο διάστημα στην εταιρία και κατείχαν ιεραρχικά υψηλότερη θέση, επιτρεπόταν να επιλέγουν κοστούμια σε αποχρώσεις του σκούρου μπλε χρώματος, όπως ο πολυπράγμων διευθυντής.

Ο Τομέας 8 διέθετε την πιο ποιοτική και πολυποίκιλη αγορά ενδυμάτων. Επομένως, η Οριθέα δεν δυσκολεύτηκε να εντοπίσει και να επιλέξει τα επαγγελματικά ρούχα που χρειαζόταν. Ενώ τοποθετούσε μερικές τσάντες με ψώνια στον αποθηκευτικό χώρο του αυτοκινήτου, αναρωτήθηκε ποιά άλλη αγορά έπρεπε να γίνει άμεσα. Η νεαρή ακαδημαϊκός ήταν βέβαιη ότι το τμήμα των αρχιτεκτόνων θα μπορούσε να παρέχει σ' εκείνη μαυροπίνακες -είτε φορητούς επιδαπέδιους ή επιτοίχιους- αλλά δεν γνώριζε αν αυτό ίσχυε και για τους μαγνητικούς που χρησιμοποιούσε εκείνη για την ανάρτηση των καρτελών της.

"Δεν είμαι απολύτως σίγουρος ότι διαθέτουμε τέτοιους πίνακες στο δικό μου τμήμα. Μα ακόμη κι αν υπάρχουν, είναι πιθανό πως χρησιμοποιούνται ήδη από τα μέλη της ομάδας, λόγω της χρηστικότητας αυτών. Επομένως θα χρειαστεί να παραγγείλουμε έναν ή περισσότερους αυτού του είδους, για το γραφείο σου." Είχε αναφέρει ο Ριβ μέσω τηλεφώνου, λίγο νωρίτερα την ίδια μέρα και κατά την διάρκεια ενός δικού του διαλείμματος, "Έχουν κάποια ιδιαίτερη ονομασία οι συγκεκριμένοι πίνακες που χρησιμοποιείς;"

Προτού απαντήσει, η Οριθέα συλλογίστηκε για λίγο, "Όχι. Υπάρχουν ωστόσο διαφορετικά είδη μαγνητικών πινάκων και δεν είναι όλοι κατάλληλοι για την δουλειά που κάνω. Γι' αυτό τον λόγο, σκέφτομαι να μεταφέρω στον χώρο εργασίας έναν από τους δύο που έχω ήδη στην κατοχή μου. Θα αναλάβω τα έξοδα μεταφοράς, ώστε να μην χρειαστεί να αφαιρεθούν χρήματα από το μπάτζετ που διαθέτει η ομάδα σου."

Ο Ριβ εκτίμησε την σκέψη της συνεταίρου του, μολονότι ήταν πρόθυμος να παραχωρήσει κάποιο χρηματικό ποσό για οτιδήποτε βασικό ή σημαντικό χρειαζόταν η Οριθέα για την δουλειά. "Πόσο μεγάλος είναι ένας τέτοιος πίνακας; Σε περίπτωση που γίνεται να αποσυναρμολογηθεί, θα πρέπει να χωρά με άνεση στο δικό μου αυτοκίνητο. Έτσι δεν θα χρειαστεί να πληρώσεις κάποια υπηρεσία μεταφορών." Πρότεινε εκείνος, έχοντας υπ' όψιν την διαφορά κυβισμού των οχημάτων που οδηγούσε ο καθένας ξεχωριστά.

"Είναι δυνατή η αποσυναρμολόγηση του. Με αυτό τον τρόπο, το κάθε τμήμα αποθηκεύεται πιο εύκολα. Όμως δεν ξέρω αν έχεις τον χρόνο για κάτι τέτοιο..." Είπε ευγενικά η Οριθέα. "Μένουμε κάπως μακριά ο ένας από τον άλλο."

"Μπορώ να το αναλάβω." Ο τόνος στην φωνή του άνδρα, ήταν αποφασιστικός, διατηρώντας την γνήσια ηρεμία η οποία τον διέκρινε. "Κι αν υπάρχει κάτι ακόμη που δεν καταλαμβάνει υπερβολικά μεγάλο χώρο και θέλεις να το φέρεις στο γραφείο, δεν θα ήταν δύσκολο να το φορτώσουμε στον αποθηκευτικό χώρο του SUV." Έπειτα από μια μικρή παύση, πίσω από την οποία κρυβόταν η ανείπωτη εντονότητα κάποιου συναισθήματος, ο Ριβ συμπλήρωσε, "Θέλω να έχεις ένα καλό επαγγελματικό ξεκίνημα μαζί μου."

"Είμαι σίγουρη ότι θα είναι καλό, όπως και να 'χει. Σ' ευχαριστώ."

Ο εμπειρότερος εργαζόμενος την ενημέρωσε πως εκείνη θα έπρεπε να προμηθευτεί και έναν νέο υπολογιστή υψηλών προδιαγραφών, ειδικά για όσες εργασίες διεκπεραιώνονταν στο γραφείο της εταιρίας.

"Ο συγκεκριμένος υπολογιστής θα βρίσκεται ασφαλισμένος στον χώρο εργασίας. Ίσως σκέφτηκες ότι θα ήταν πιο βολικό να χρησιμοποιείς τον φορητό που ήδη υπάρχει στο ιδιωτικό σου γραφείο, μεταφέροντας τον από το σπίτι στην δουλειά και αντίστροφα. Ωστόσο, ο Πρόεδρος θεωρεί μια τέτοια συνήθεια παρακινδυνευμένη σε ό,τι αφορά την ιδιωτικότητα και το απόρρητο των δεδομένων. Στο δικό μου τμήμα, καθώς και σ' εκείνο που είναι αφιερωμένο στην ανάπτυξη πολεμικού οπλισμού, ο κάθε εργαζόμενος διαθέτει τουλάχιστον δύο υπολογιστές στην κατοχή του. Είναι υποχρεωτικό για κάθε είδους λογισμικά να παραμένουν πάντοτε κλειδωμένα με κωδικό, εφόσον δεν χρησιμοποιούνται."

Η Οριθέα επεξεργάστηκε εκείνα τα λόγια και διερωτήθηκε ανοιχτά αν ο επιπρόσθετος υπολογιστής παραχωρούνταν από την επιχείρηση.

"Δεν ισχύει μια τέτοια διευκόλυνση. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατόν να προχωρήσεις άμεσα σε αυτή την αγορά, το χρέος αφαιρείται από τον πρώτο μισθό που θα λάβεις. Λόγω του υψηλού κόστους ενός υπολογιστή με προχωρημένες επιδόσεις, ίσως χρειάζεται να ξοδευτεί και ένα μικρότερο ποσό από την αμέσως επόμενη μισθοδοσία, προκειμένου να καλυφθούν πλήρως τα έξοδα."

Κατά την διάρκεια του ίδιου τηλεφωνήματος, η ερευνήτρια είχε πληροφορηθεί ότι θα υπήρχε μια περίοδος χάριτος λίγων ημερών, μέχρι την επιλογή και εγκατάσταση του υπολογιστή. Έπειτα από την αντίδραση που εισέπραξε από τους γονείς της μετά την ανακοίνωση των νέων, η κόρη απέρριπτε την ιδέα να ζητήσει μια προσωρινή, οικονομική ενίσχυση από εκείνους. Θα επέλεγε λοιπόν να καλύψει το κόστος μέσω των επικείμενων μισθών, έτσι ώστε να κρατήσει τα χρήματα που είχε αποταμιεύσει ως τώρα· ήταν αναγκαία για τους λογαριασμούς που σχετίζονταν με το σπίτι στο οποίο έμενε, καθώς και για άλλα καθημερινά έξοδα.

Το υπόλοιπο διάστημα του Σαββατοκύριακου, η νεοπροσληφθείσα είχε ανοίξει χώρο στην μεγαλύτερη ιματιοθήκη της κρεβατοκάμαρας, προκειμένου να τακτοποιεί εκεί τα ενδύματα της δουλειάς. Έπειτα αποσυναρμολόγησε τον μαγνητικό πίνακα, ο οποίος θα μεταφερόταν τελικά στο νέο χώρο· η Οριθέα δεν είχε επισκεφτεί ακόμη το επαγγελματικό γραφείο της, αλλά με βάση τις περιγραφές που είχε ακούσει από τον Ριβ, ήταν αρκετά ευρύχωρο και φωτεινό, με επαρκή αριθμό ραφιών για έγγραφα και βιβλία. Ο χώρος διέθετε τρεις μεγάλους μαυροπίνακες, απολύτως χρήσιμους για καταγραφή σημειώσεων. Επιπλέον, η Οριθέα φρόντισε να παραγγείλει τον υπολογιστή που χρειαζόταν, ο οποίος είχε παρόμοια χαρακτηριστικά με τον ήδη υπάρχων.

Όπως συνέβαινε καθημερινά, αφιέρωνε χρόνο σε γλωσσολογικές μελέτες και ασχολούνταν με τον κατάλογο συχνότητας ιδεογραμμάτων με βάση την προέλευση της εκάστοτε φυλής Cetra. Αρχικά, ήταν ένα πρότζεκτ το οποίο η ερευνήτρια είχε ξεκινήσει για καθαρά προσωπικό όφελος, θέλοντας να εξοικονομεί χρόνο στις μεταφράσεις που πραγματοποιούσε. Όμως, καθώς εμπλούτιζε και επεξεργαζόταν τον κατάλογο, σκεφτόταν ότι θα ήταν καλή ιδέα να τον εκδώσει κάποια στιγμή ως ακαδημαϊκό έργο, μέσω των εκδόσεων του Πανεπιστημίου. Ήλπιζε ότι ο πρόσφατος ρόλος που είχε αποκτήσει ως εργαζόμενη της εταιρίας Σίνρα, δεν θα επιδρούσε με κάποιο αποτρεπτικό ή εντελώς απρόβλεπτο τρόπο ως προς αυτό το σχέδιο.

Εξάλλου, η δημιουργία αυτού του καταλόγου δεν αφορούσε τα συμφέροντα της επιχείρησης. Ήταν ένα φιλολογικό έργο που θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο σε προχωρημένους φοιτητές γλωσσικών σπουδών με επίκεντρο την γραπτή επικοινωνία των Cetra.

Τις ώρες κατά τις οποίες προτιμούσε να ασχοληθεί με κάποια άλλη δραστηριότητα, η Οριθέα ετοίμαζε νέες κάρτες με ιδεογράμματα· εκείνες θα αναρτώνταν σε πίνακα του χώρου της δουλειάς. Το επικρατέστερο, αριστερό χέρι της, σχεδίαζε μεθοδικά το κάθε σύμβολο με την χρήση πινέλων και σκούρας μελάνης.

Όποτε συγκεντρωνόταν στην δράση της καλλιγραφίας, η νεαρή γυναίκα βίωνε ένα εξαιρετικό είδος γαλήνης και ένιωθε την καρδιά της πιο συνδεδεμένη με την αρχαία γλώσσα. Παρακολουθούσε την ομορφιά και μυστηριακή σοφία του κάθε ιδεογράμματος να ξετυλίγεται σαν ρόδο που αποκαλύπτει την λάμψη των πετάλων του.

Μετά την ολοκλήρωση μιας σειράς καρτών, τις τοποθετούσε στην άδεια επιφάνεια κάποιου τραπεζιού, είτε μέσα στο ιδιωτικό γραφείο είτε στο σαλόνι, προκειμένου να στεγνώσουν. Τις στιγμές που εκείνη επιθυμούσε να ξεμουδιάσει, σηκωνόταν από την θέση της και αφού τεντωνόταν για λίγο, παρατηρούσε τις ορθογώνιες καρτέλες, η καθεμιά από τις οποίες στέγνωνε με τον δικό της ρυθμό.

Καθώς σχεδίαζε, η αυτοσυγκέντρωση της παρέμενε απερίσπαστη. Οι περισσότερες, σκόρπιες σκέψεις διαλύονταν όπως τα σύννεφα κατά την διάρκεια δυνατών ανέμων. Τότε, το χέρι που κρατούσε το πινέλο με την λεία, ξύλινη λαβή, μετακινούνταν με πιο αρμονικές κινήσεις, δίχως η Οριθέα να αισθάνεται οποιαδήποτε αντίσταση, είτε μυϊκή, είτε εκείνη που προερχόταν από την υφή του σκληρού χαρτιού, απάνω στο οποίο η υγρή μελάνη λάμβανε εξαιρετικά σχήματα. Βίωνε ένα αίσθημα ευδαιμονίας το οποίο αντικατοπτριζόταν κάθε τόσο στο μικρό χαμόγελο που φώτιζε το πρόσωπο της.

Δεν το είχε επιδιώξει, μα ενώ ζωγράφιζε με λεπτότερο πινέλο κάποιες φίνες λεπτομέρειες αγαπημένων, σύνθετων ιδεογραμμάτων, σκεφτόταν έντονα τον Ριβ και ειδικότερα την νυχτερινή βόλτα τους στον Τομέα 5, μετά το δείπνο. Το άγγιγμα του ήταν τόσο όμορφο καθώς εκείνος παραμέριζε τις μπούκλες μαλλιών που έκρυβαν το μάγουλο της. Κι ο τρόπος που είχε πλησιάσει πιο κοντά, σαν να ετοιμαζόταν να την φιλήσει, εξακολουθούσε να μαγεύει την μνήμη του κοριτσιού.

Ωστόσο, όπως του είχε πει αυθόρμητα το ίδιο βράδυ, χρησιμοποιώντας την γλώσσα των Cetra, υπήρχε εκείνο το νοητό βουνό ανάμεσα τους. Ανεξαρτήτως αν κατάφερναν τις μέρες αυτές να δημιουργούν νέα μονοπάτια επικοινωνίας μεταξύ τους, ή να υπερβαίνουν προηγούμενους δισταγμούς, το imtle irhäwe λειτουργούσε ταυτόχρονα σαν καταφύγιο και σαν εμπόδιο, μέχρι την ημέρα που εκείνοι οι δύο θα αποφάσιζαν με θάρρος και απόλυτη ειλικρίνεια τι ήταν αυτό που επιθυμούσαν.

Το ίδιο Σαββατοκύριακο, η ομίχλη που είχε απλωθεί για μέρες πάνω από την θάλασσα και τους λόφους της Junon, είχε εξαφανιστεί τελείως. Η θερμοκρασία έγινε ηπιότερη, αλλά ήταν σίγουρο ότι τα βροχερά πρωινά και βράδια θα επαναλαμβάνονταν κατά την διάρκεια του πιο απρόβλεπτου μήνα.

Ο Τσαρλς Κάμερον, φρόντμαν των Local Symphony, είχε ετοιμάσει μια πρωτότυπη διασκευή του The Skies Above, ειδικά για το ακροατήριο της Άνω Midgar, δίχως βέβαια να απομακρυνθεί από το μουσικό ύφος και τις προτιμήσεις του συγκροτήματος. Όσο δυνατό κι αν ήταν το κίνητρο των μελών να εξερευνούν και να πειραματίζονται με διαφορετικά είδη μουσικής, υπήρχε ένας απαράλλακτος πυρήνας, σαν πυξίδα, ο οποίος αποτελούσε την ταυτότητα του συγκροτήματος, επιτρέποντας σε αυτή την ομάδα των μουσικών να ξεχωρίζει μεταξύ άλλων.

"Το Loveless είναι το πιο δημοφιλές λυρικό έργο στην πόλη της Midgar. Έχουν υπάρξει διάφορες εκδοχές του—είτε σε μορφή όπερας, είτε ως μουσικοχορευτική παράσταση με πιο χαλαρό στήσιμο επί σκηνής." Ανέφερε ο εικοσιπεντάχρονος μουσικός, έχοντας επισκεφτεί τον Ρούφους Σίνρα στο σπίτι του. Οι προετοιμασίες για την επικείμενη συναυλία είχαν ήδη ξεκινήσει, "Παρακολούθησα αρκετές μαγνητοσκοπημένες σκηνές, κρατώντας σημειώσεις. Σε ό,τι αφορά τα αμιγώς μουσικά τμήματα του έργου, υπάρχουν κοινά γνωρίσματα στις τεχνικές που υιοθετούνται, καθώς και στην εκτέλεση τους. Διαμόρφωσα την διασκευή με βάση αυτά τα στοιχεία, έτσι ώστε να κερδίσουμε την αποδοχή του κοινού. Απέφυγα βεβαίως τις υπερβολές και οτιδήποτε δεν θα μας αντιπροσώπευε ως συγκρότημα. Πιστεύω ότι κατάφερα να βρω μια λεπτή ισορροπία η οποία θα εξασφαλίσει την επιτυχία μας."

Ως επαγγελματίας καλλιτέχνης, ο Τσαρλς δεν άφηνε τίποτα στην τύχη και εφάρμοζε τις ιδέες του με προσήλωση και δημιουργική σκέψη. Δεν ήταν αιθεροβάμων, ούτε επιπόλαιος—αντίθετα, δρούσε πειθαρχημένα για όσα ήθελε να επιτύχει. Τα συγκεκριμένα γνωρίσματα του χαρακτήρα του, αλλά και οι ικανότητες που κατείχε, αποτελούσαν τους σημαντικότερους λόγους για τον οποίους ο Ρούφους είχε δεχτεί να συνεργάζεται με εκείνον και τα υπόλοιπα μέλη που έπαιζαν μουσική, παρ' ότι ο ίδιος δεν ανήκε επίσημα στο συγκρότημα.

"Πρόσεξα ήδη κάποιες μικρές αλλαγές στα τμήματα που ερμηνεύω προσωπικά..." Αποκρίθηκε ο οικοδεσπότης, κρατώντας τις τυπωμένες σελίδες της παρτιτούρας, στα χέρια του. Εδώ και πολύ καιρό, είχε απομνημονεύσει και αφομοιώσει πλήρως την εισαγωγή και τον επίλογο του The Skies Above, δύο τμήματα που ξεδιπλώνονταν μέσα από την μελωδία του πιάνου. Επομένως, οποιαδήποτε αλλαγή επάνω στο πεντάγραμμο, ακόμη και η πιο απειροελάχιστη, θα γινόταν αμέσως αντιληπτή από τον Ρούφους. "Όμως, πριν πούμε κάτι γι' αυτό, θα ήθελα να ακούσω ποιές είναι οι ευρύτερες αλλαγές της διασκευής που ετοίμασες."

"Καταρχήν, αφού μελέτησα διάφορα τραγούδια ή σκηνές θεατρικών έργων τα οποία φαίνεται πως αρέσουν στο κοινό της Άνω Midgar, αντιλήφθηκα το εξής: στο θέμα της λυρικής ερμηνείας, δείχνουν μια ξεκάθαρη προτίμηση στις γυναικείες φωνές. Γι' αυτό, αποφάσισα να μην τραγουδήσω μόνος όλες τις στροφές του τραγουδιού όπως συνηθίζω σε κάθε παρουσίαση. Κάποιοι από τους στίχους -τους οποίους έχω ήδη επιλέξει- θα ερμηνευτούν από την Σελίνα και κάποιοι άλλοι από κοινού. Προλάβαμε να κάνουμε λίγες πρόβες· η ιδέα που είχα, φαίνεται πως είναι καλή και η Σελίνα έχει τις φωνητικές ικανότητες που χρειάζονται για απαιτητικά κομμάτια όπως αυτό. Όμως, ακόμη δεν είμαι απόλυτα σίγουρος για τον ιδανικότερο τόνο που θα ταίριαζε σε εκείνη, σχετικά με την ερμηνεία των στίχων." Ο Τσαρλς έδειξε στον Ρούφους τις σημειώσεις που είχε κρατήσει και αναφέρονταν σε τεχνικές λεπτομέρειες. Είχε καταγράψει κάποιους τρόπους με τους οποίους θα ήθελε η Σελίνα Ρος να διεκπεραιώσει το φωνητικό μέλος του τραγουδιού.

"Καταλαβαίνω το δίλημμα. Η δική σου φωνή και η δική της είναι διαφορετικές. Πρέπει να υπάρξει ειδική αντιμετώπιση για την ερμηνεία του καθενός." Παρατήρησε ο Ρούφους, βλέποντας ποιοί στίχοι είχαν ανατεθεί στην κοπέλα, "Αφότου μελετήσω εμπράκτως την νέα διασκευή, μάλλον θα χρειαστεί να έρθει εκείνη εδώ. Θα βρούμε τον καταλληλότερο τόνο για την Σελίνα, με την βοήθεια του πιάνου. Μπορώ να την ηχογραφήσω με το τάμπλετ που έχω. Με αυτό τον τρόπο θα έχεις κάποια δεδομένα προς επεξεργασία."

Ο Τσαρλς επιδοκίμασε αυτή την ιδέα, "Διακρίνω καλά τις νότες και το ηχόχρωμα της φωνής, ακόμη και μέσω τάμπλετ. Θα είναι ένα καλό δείγμα, έτσι κι αλλιώς. Την επόμενη φορά που θα έχεις ελεύθερο χρόνο, θα το εκτιμούσα αν διαχειριζόσουν αυτό το θέμα."

"Δεν θα είναι πρόβλημα, αρκεί να ταιριάξουν τα προγράμματα μας. Ξέρω ότι κι εκείνη είναι απασχολημένη με κάποια μαθήματα που παρακολουθεί."

Η ταυτότητα του προσώπου που είχε συνθέσει το The Skies Above, παρέμενε αβέβαιη. Το ίδιο ίσχυε και για την ακριβέστερη χρονολογία του μουσικού κομματιού. Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν ως επί το πλείστον άγνωστο στο ευρύ κοινό, σίγουρα δεν καθιστούσε ευκολότερη την εύρεση του αληθινού δημιουργού. Όσοι τύχαινε να το έχουν ακούσει, ή έστω να έχουν διαβάσει κάπου τους στίχους, υπέθεταν αυθαίρετα ότι είχε γραφτεί από κάποια φυλή των Cetra. Αυτή ήταν η εδραιωμένη εκδοχή σχετικά με την συγγραφή του κομματιού, όμως δεν υπήρχαν τεκμηριωμένες αποδείξεις περί αυτού.

Σε κάθε περίπτωση, το μυστηριώδες έργο με την υπέροχη μελωδία αποτέλεσε την αφορμή γνωριμίας μεταξύ των δύο ανδρών που μελετούσαν πλέον από κοινού την ερμηνεία του.

Ο Ρούφους γνώριζε για την ύπαρξη αυτού του τραγουδιού περίπου από τον καιρό που ξεκίνησε να μαθαίνει πιάνο, όταν ήταν ακόμη παιδί. Μια μέρα, ενώ ο πατέρας του, ο Σεμπαστιάν Σίνρα, έψαχνε κάτι στην εσωτερική αποθήκη του παλιού τους σπιτιού στην Junon, βρήκε ένα βινύλιο το οποίο πρέπει να ανήκε σε κάποιον δικό του πρόγονο.

Προκειμένου να καταφέρουν να το ακούσουν, θα έπρεπε να επιδιορθώσουν ένα μισοκατεστραμμένο γραμμόφωνο που είχε βρεθεί στην ίδια αποθήκη. Ο Πρόεδρος Σίνρα κατάφερε να το επισκευάσει και τα τρία μέλη της οικογένειας άκουσαν τις μουσικές δημιουργίες. Το καθένα από τα κομμάτια του δίσκου ήταν όμορφο και έκρυβε συνάμα μια ελαφριά μελαγχολία.

Ο νεαρότερος ακροατής της οικογένειας είχε θέσει ως στόχο να μάθει να παίζει τέλεια την αγαπημένη του μελωδία -και ειδικότερη εκείνη που αφορούσε την εισαγωγή και τον επίλογο- όταν θα εμβάθυνε περισσότερο στην εκμάθηση του πιάνου. Το μουσικό έργο που είχε αρέσει πολύ στα μέλη της οικογένειας, ήταν εκείνο που έμελλε να ερμηνεύσει ο Ρούφους πλάι σε μια ομάδα καλλιτεχνών που είχαν κερδίσει την εκτίμηση του.

Ο Τσαρλς Κάμερον είχε ανακαλύψει ένα ταλαιπωρημένο αντίτυπο του ίδιου δίσκου κατά την διάρκεια του δεύτερου έτους φοίτησης στην μουσικολογία. Όπως και ο Ρούφους, είχε ολοκληρώσει τις πανεπιστημιακές σπουδές του στην Junon. Κατά την διάρκεια ενός περιπάτου, περιπλανήθηκε στις γειτονιές της Παλιάς Πόλης. Εκεί, εντόπισε ένα παλαιοπωλείο στο διάβα του, η βιτρίνα του οποίου τράβηξε σχεδόν αμέσως την προσοχή του περαστικού. Ήταν αδύνατον για εκείνον να προσπεράσει εκείνη την χάρτινη κούτα που περιείχε σπάνια βινύλια. Εξάλλου, το γραμμόφωνο είχε σταματήσει να χρησιμοποιείται εδώ και πολλές δεκαετίες και ελάχιστοι άνθρωποι ενδιαφέρονταν να αγοράσουν ένα σύγχρονο πικάπ.

Οι συγκεκριμένοι δίσκοι τον γοήτευαν και θεωρούσε ότι ο ήχος τους δεν υστερούσε με τον αντίστοιχο ψηφιακό. Εκείνη την ημέρα λοιπόν, αγόρασε επιλεκτικά κάποια βινύλια. Ένα από αυτά περιείχε το τραγούδι The Skies Above, για το οποίο ο Τσαρλς είχε γράψει τις δικές του διασκευές. Είχε το δικαίωμα να το κάνει, καθ' ότι ο συνθέτης του τραγουδιού -αλλά και των υπολοίπων δημιουργιών του ίδιου δίσκου- ήταν άγνωστος και πιθανολογούνταν ότι είχε γεννηθεί πριν από πολλούς αιώνες.

Όσο για το συγκρότημα του Τσαρλς, ιδρύθηκε περίπου έναν χρόνο αργότερα, μετά την αγορά του ξεχωριστού βινυλίου από το παλαιοπωλείο. Με τον συσπουδαστή του και ντράμερ, ονόματι Έντουαρντ (ή Έντι) Λώσον, ξεκίνησαν να παίζουν ζωντανή μουσική, να ηχογραφούν και να ετοιμάσουν διασκευές τραγουδιών που άρεσε στον καθένα από τους δύο, συνδυάζοντας την ροκ μουσική με την σύγχρονη κλασική. Η γνωριμία τους με την Σελίνα Ρος θα συνέβαινε μερικούς μήνες αργότερα, χάρη στην παρέμβαση του Ρούφους. Όσο για τον νεαρό επιχειρηματία και στρατιωτικό, ο Τσαρλς αποφάσισε να του προτείνει να συνεργαστούν μουσικά, όταν άκουσε τον Ρούφους να παίζει την μελωδία του τραγουδιού που είχε μαγέψει και τους δύο.

Το συγκεκριμένο γεγονός έλαβε χώρα κατά την διάρκεια μιας συναυλίας προς τιμήν ενός υψηλόβαθμου αξιωματικού της Junon. Οι γονείς του σπουδαστή μουσικολογίας -όπως και ο ίδιος- προμηθεύτηκαν προσκλήσεις για να παρακολουθήσουν το ρεπερτόριο.

Με την ιδιότητα του στρατιωτικού και την προπονημένη ευχέρεια του στο πιάνο, ο Ρούφους συμμετείχε ενεργά στην συναυλία, ερμηνεύοντας κάποια δημοφιλή κομμάτια, αλλά και κάποια λιγότερα γνωστά όπως το τραγούδι του άγνωστου συνθέτη. Ακούγοντας το συγκεκριμένο μουσικό έργο, ο Τσαρλς βρήκε το θάρρος να συναντήσει τον ερμηνευτή μετά το τέλος του προγράμματος και να συστηθεί.

Πρέπει να είχε δημιουργήσει μια θετική πρώτη εντύπωση επειδή ο σχεδόν συνομήλικος στρατιωτικός από την Midgar, ζήτησε να μάθει περισσότερα για εκείνον, το συγκρότημα και τις επιδόσεις του εξωστρεφούς σπουδαστή στην μουσικολογία. Από την δική του πλευρά, ο Τσαρλς Κάμερον εξέφρασε τον θαυμασμό του για την δεξιοτεχνία του Ρούφους—είχε ερμηνεύσει εξαίρετα τις δύσκολες συγχορδίες του The Skies Above.

Κάποια στιγμή, όχι πολλές μέρες αργότερα από την σπουδαία συναυλία, ο Τσαρλς πρότεινε στον σολίστα να συνεργαστεί με το συγκρότημα, ερμηνεύοντας στο πιάνο τα ορχηστρικά τμήματα του τραγουδιού που είχε αγαπηθεί και από τους δύο, καθώς και άλλων μουσικών κομματιών με παρόμοια δυναμική και αισθητική, εφόσον ο αποδέκτης της πρόσκλησης το επιθυμούσε.

Μολονότι το αίσθημα της επιφυλακτικότητας είχε κυριαρχήσει αρχικά στις σκέψεις του Αντιπροέδρου, ο επαγγελματισμός, η προσήλωση και εξέλιξη του δραστήριου μουσικού, κατάφεραν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη εκείνου στον οποίο έγινε η τιμητική πρόταση. Λόγω των δικών του επαγγελματικών υποχρεώσεων προς την επιχείρηση που έδρευε στην Midgar, η θέση του στο συγκρότημα δεν επισημοποιήθηκε.

Παρ' όλα αυτά, ο αρχηγός δεν αντικατέστησε ποτέ τον Ρούφους, ούτε ενδιαφέρθηκε να ψάξει για κάποιον άλλο πιανίστα που θα μπορούσε εν δυνάμει να γίνει επίσημο μέλος των Local Symphony. Αυτός ήταν ένας τρόπος με τον οποίο ο Τσαρλς Κάμερον έδειχνε την εκτίμηση του προς εκείνον.

Όπως ο Έντι και η Σελίνα, ο φρόντμαν δεν επιβουλεύτηκε ποτέ την υψηλή κοινωνική θέση του συνεργάτη τους. Του φερόταν με σεβασμό, εκτιμώντας τον κυρίως για ό,τι είχε καταφέρει στο θέμα της μουσικής. Αυτό φαινόταν πως άρεσε πολύ στον επιφανή συνεργάτη ο οποίος ανταπέδιδε την εκτίμηση. Ελάχιστα ήταν τα πρόσωπα στην ζωή του τα οποία τον πλησίαζαν επειδή ήθελαν να τον γνωρίσουν ως άνθρωπο ή ως κάποιον που αγαπούσε την μουσική, και όχι λόγω της οικονομικής και πολιτικής επιρροής που ασκούσε η οικογένεια του στην Γαία.

"Οι αλλαγές που έχω σημειώσει στο δικό σου κομμάτι, μοιάζουν αμελητέες, όμως οι λεπτομέρειες ορίζουν συχνά την πρωτοτυπία. Πέρα από αυτό, σου έχω αφήσει κάποια περιθώρια για αυτοσχεδιασμό, ειδικά σε ό,τι αφορά τον επίλογο. Θέλω να εμπνευστείς και να ξεδιπλώσεις τα μαγικά σου, ώστε να κρατήσουμε την πιο εντυπωσιακή προσέγγιση που μπορείς να δημιουργήσεις." Ανέφερε ο επισκέπτης ενώ μελετούσαν και οι δύο την ίδια σελίδα της παρτιτούρας.

Το συγκρότημα θα παρουσίαζε βεβαίως κι άλλα κομμάτια και διασκευές. Τα περισσότερα από αυτά, είχαν γραφτεί εξ ολοκλήρου από τον ιδρυτή. Μεταξύ αυτών, συγκαταλέγονταν και συνθέσεις δίχως στίχους, στις οποίες τα μουσικά όργανα των μελών, αλληλεπιδρούσαν αρμονικά, δημιουργώντας μελωδίες που είχαν την δύναμη να εντυπωσιάσουν και να εκπλήξουν τους ακροατές.

"Υπάρχει βεβαίως και η λίστα αυτών των κομματιών." Είπε ο μουσικός από την παραθαλάσσια πόλη, δείχνοντας μια σειρά από διαφορετικές παρτιτούρες. "Είναι ήδη γνωστά σε εσένα, οπότε η εμπέδωση θα είναι εύκολη. Αν υπάρχει κάποια ιδέα που θέλεις να συμπεριλάβεις στο θέμα του αυτοσχεδιασμού, σημείωσε την ή ηχογράφησε την και θα δούμε κατά πόσο ταιριάζει με την συνολική ερμηνεία."

Ο Ρούφους αισθανόταν υπέροχα όποτε ο φρόντμαν υπενθύμιζε σ' εκείνον ότι ήταν ανοιχτός σε νέες ιδέες ή μια διαφορετική προσέγγιση. Αν μην τι άλλο, ο νεαρός στρατιωτικός είχε την ευκαιρία να εξερευνήσει και να τελειοποιήσει καλύτερα το μουσικό του στυλ, δίχως την πίεση της διαρκούς κριτικής ή περιφρόνησης, όπως είχε συμβεί για αρκετά χρόνια με τον πατέρα του. Έβλεπε ότι η ενθάρρυνση και η εμπιστοσύνη απέδιδαν πολύ περισσότερο απ' ό,τι η έλλειψη αυτών. Πραγματικά, χαιρόταν να δουλεύει με τον Τσαρλς καθώς και με τα υπόλοιπα μέλη των Local Symphony, με τους οποίους ένιωθε αρκετά άνετα.

"Ακόμη και η αναζήτηση μιας νέας ιδέας, αποτελεί μια διαδικασία που μ' ευχαριστεί." Σχολίασε ο Αντιπρόεδρος, σημειώνοντας κάτι σ' ένα διαφορετικό φύλλο, με την χρήση του δικού του στυλό. "Φαίνεται ότι σ' απασχολεί η ιδιοσυγκρασία του κοινού της Άνω Midgar. Κάποιοι από αυτούς έχουν την τάση να συγκρίνουν τα αγαπημένα τους ακούσματα με οτιδήποτε νέο ή διαφορετικό. Όμως δεν είναι αναγκαίο να επηρεαστούμε περισσότερο απ' όσο χρειάζεται από τις προτιμήσεις που εκείνοι έχουν. Αν, παρ' όλα αυτά, έχεις θέσει ως προτεραιότητα την αποδοχή τους, θα δουλέψω επάνω στα κομμάτια με τον ανάλογο τρόπο. Για παράδειγμα, να περιορίσω μια πιο τολμηρή ή φιλόδοξη ιδέα και να απαλύνω τα πιο έντονα -από συναισθηματική άποψη- τμήματα."

Ο Τσαρλς Κάμερον επεξεργάστηκε με το νου εκείνη την επισήμανση, "Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να περιορίσεις τον εαυτό σου. Εξάλλου, ένα σημαντικό γνώρισμα του συγκροτήματος είναι η διερεύνηση και το ταίριασμα φαινομενικά ανόμοιων στοιχείων. Ακολούθησε προς το παρόν το καλό σου ένστικτο και θα δούμε έπειτα τι θα κρατήσουμε. Σε εμπιστεύομαι, όπως και η Σελίνα και ο Έντι."

Με το άκουσμα αυτών των λέξεων, ο Ρούφους χαμογέλασε με ικανοποίηση, ακουμπώντας για λίγο τα χαρτιά επάνω στο τραπέζι που βρισκόταν κοντά τους.

"Έτσι όπως το έθεσε ο Έντι, το χρέος που έχουμε ως καλλιτέχνες είναι να ταρακουνήσουμε την πλατφόρμα της Midgar—με την καλή έννοια." Συμπλήρωσε ο Τσαρλς.

"Άρα, θα πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ του είδους της μουσικής που θα ενέκριναν οι κάτοικοι των Άνω Τομέων και του στοιχείου της έκπληξης, ή του απρόβλεπτου..." Το χαμόγελο ήταν ακόμη εμφανές στα χείλη του οικοδεσπότη.

Εκείνη την στιγμή, ο Τενέμπρο εμφανίστηκε στο κεντρικό δωμάτιο, περπατώντας νωχελικά προς το μέρος των ανδρών. Ο ήχος από τα βήματα του, ακούστηκε ανάλαφρα επάνω σε όσα σημεία του ξύλινου δαπέδου δεν καλύπτονταν από πυκνά χαλιά.

Ο Τσαρλς ήταν ο μόνος μεταξύ των επίσημων μελών του συγκροτήματος, ο οποίος δεν τρόμαζε με την όψη του Τενέμπρο, "Ήρθε και ο χέβι μέταλ σκύλος! Να τος." Το ζώο τον πλησίασε και παρέμεινε ακίνητο, κοντά στον επισκέπτη. Ο φρόντμαν χάιδεψε την σκληρή ράχη του τετράποδου πλάσματος χαμογελώντας.

"Ώστε είσαι χέβι μέταλ σκύλος και δεν μου το είπες;" Σχολίασε ο Ρούφους όταν ο έμπιστος φύλακας πήγε κοντά του. "Μπορεί να μοιάζει έτσι, αλλά του αρέσει το πιάνο. Συνήθως κάθεται κοντά μου όταν παίζω."

"Α, τότε δεν κάνει διακρίσεις στα είδη της μουσικής. Ακόμη καλύτερα~" Ο επισκέπτης έσκυψε πάνω από τα χαρτιά που κρατούσε και σημείωσε κάτι με μολύβι, δίπλα σε ορισμένα πεντάγραμμα. "Ρούφους, πότε θα έχεις χρόνο να επικεντρωθείς στις μουσικές που έχουμε προγραμματίσει; Θα προλάβεις κάποια πράγματα, αύριο την Κυριακή;"

"Ναι, είναι πιθανόν να ξεκινήσω και σήμερα το απόγευμα. Τις προηγούμενες μέρες ήμουν υπερβολικά απασχολημένος και δεν πρόλαβα να εξασκηθώ. Ούτως ή άλλως σκεφτόμουν να παίξω πιάνο απόψε."

"Εντάξει, έχουμε ακόμη αρκετό χρόνο μπροστά μας και ξέρω ότι δουλεύεις με σωστό προγραμματισμό. Οποιαδήποτε στιγμή της επόμενης βδομάδας, μοιράσου μαζί μου όσα σχόλια ή νέα έχεις σχετικά με τα τραγούδια. Σήμερα και αύριο θα μιλήσω με τον Έντι και την Σελίνα προκειμένου να οργανώσω πρόβες στο σπίτι μου. Αν προκύψει οτιδήποτε απρόβλεπτο, ενημέρωσε με." Ο αρχηγός του συγκροτήματος καταλάβαινε ότι η θέση του Ρούφους ως Αντιπροέδρου μιας μεγάλης επιχείρησης, θα μπορούσε να επηρεάσει κάποια χρονοδιαγράμματα που οργάνωναν οι μουσικοί. Πάντως, το συνεργαζόμενο μέλος κατάφερνε να εκπληρώνει την απαραίτητη δουλειά σε όσες πρόβες δεν γινόταν να παρευρεθεί και οι φίλοι του, τον εκτιμούσαν γι' αυτό.

Ο Τενέμπρο παρέμεινε στον ίδιο χώρο, απλώνοντας το σώμα του επάνω στα πυκνά χαλιά. Ο ήχος της φωνής των δύο ανθρώπων οι οποίοι ήταν φιλικοί απέναντι του, σχεδόν τον νανούριζε, αλλά όπως πάντα, ένα κομμάτι της συνείδησης του παρέμενε σε εγρήγορση, για χάρη του Ρούφους.

Το πρωί της Δευτέρας, ο Ριβ Τουέστι ετοιμάστηκε και έφυγε από το σπίτι του πολύ νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα. Πριν την άφιξη του στο γραφείο, θα συναντούσε την Οριθέα στον Τομέα 8 προκειμένου να παραλάβει τον μαγνητικό πίνακα τον οποίο η συνέταιρος είχε καταφέρει να αποσυναρμολογήσει. Ο άνδρας ήταν σίγουρος ότι το εν λόγω αντικείμενο θα χωρούσε με άνεση μέσα στο ιδιωτικό όχημα του.

Αυτή θα ήταν η πρώτη μέρα της νεοπροσληφθείσας στην επιχείρηση. Ο Ριβ δεν ήταν σίγουρος εάν ο ηγέτης σχεδίαζε να αναθέσει από σήμερα κάποιο έργο στην γλωσσολόγο, ή αν απλώς θα της επέτρεπε να τακτοποιηθεί πρώτα. Σε κάθε περίπτωση, εφόσον υπήρχε το χρονικό περιθώριο, ο κορυφαίος αρχιτέκτονας σκόπευε να την ενημερώσει σχετικά με το κτίριο της επιχείρησης και ορισμένους κανόνες, όπως ακριβώς είχε υποσχεθεί.

Διέσχισε αρκετά σύντομα τον αυτοκινητόδρομο και στάθμευσε το SUV μπροστά από την είσοδο της μοντέρνας, διώροφης μονοκατοικίας. Πόσο χαιρόταν που βρισκόταν εδώ, συμμετέχοντας στο νέο ξεκίνημα ενός πολυαγαπημένου πρόσωπου.

Η Οριθέα Κόλμπεργκ τον υποδέχτηκε έχοντας ντυθεί σύμφωνα με τον τρόπο που αναμενόταν από τους εργαζόμενους του τμήματος αστικής ανάπτυξης. Το ταγιέρ με τα ουδέτερα χρώματα είχε ταιριάξει σωστά με την σιλουέτα εκείνης, κολακεύοντας τις όμορφες γραμμές του σώματος της, παρά την αυστηρότητα του συνόλου των ρούχων.

"Ντύθηκες εξαιρετικά." Σχολίασε αυθόρμητα ο Ριβ. Παρατήρησε ακόμη ότι η φίλη του είχε προσθέσει ένα λεπτό φουλάρι σε ανοιχτή πορτοκαλί απόχρωση, γύρω από τον λαιμό της. Αν και δεν ήταν υποχρεωτικό αυτό, σε όσους εργαζόμενους είχαν προσληφθεί πρόσφατα, ζητούνταν από εκείνους να φορούν ένα λεπτό κασκόλ ή φουλάρι στο χρώμα που είχε επιλέξει και η Οριθέα, ώστε οι συνέταιροι οποιουδήποτε τμήματος να είναι πιο ελαστικοί απέναντι τους, δείχνοντας κατανόηση για όσο διάστημα τα νέα μέλη εξοικειώνονταν με το επιβλητικό εργασιακό περιβάλλον του Πύργου της Midgar.

Η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος τον ευχαρίστησε για την φιλοφρόνηση και ανταπέδωσε το θετικό σχόλιο για το ντύσιμο. Συνάμα υπενθύμισε στον εαυτό της ότι αφότου θα περνούσαν το κατώφλι του κεντρικών εγκαταστάσεων, εκείνη θα έπρεπε να απευθύνεται με την απαραίτητη επισημότητα προς τον επόπτη της (ή οποιονδήποτε προϊστάμενο). Δεν είχε σημασία αν υπήρχε οικειότητα μεταξύ τους πέρα από το πλαίσιο της δουλειάς.

Όσο για τον επαγγελματικό πίνακα, τα τμήματα του βρίσκονταν τακτοποιημένα κοντά στο χωλ από το προηγούμενο βράδυ.

"Πιστεύεις ότι θα χωρέσουν στο αυτοκίνητο σου;" Ρώτησε η νεαρή γυναίκα, καθώς ο αρχιτέκτονας παρατηρούσε εξεταστικά οτιδήποτε έπρεπε να μεταφερθεί.

"Ναι, δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα."

Δεν δυσκολεύτηκαν με την τοποθέτηση του κάθε κομματιού είτε στο πορτ μπαγκάζ, είτε στον χώρο του πίσω καθίσματος. Σε λίγο, θα ξεκινούσαν και οι δύο την πορεία τους, έχοντας για πρώτη φορά έναν κοινό προορισμό.

Οι κάτοικοι του Τομέα 8 ήδη ξυπνούσαν και προετοιμάζονταν για την καινούρια μέρα. Ο ήλιος δεν θα αργούσε να φανεί πάνω από την κορυφή του αντιδραστήρα, δημιουργώντας μια λαμπρή αντανάκλαση απάνω στις εξωτερικές τζαμαρίες του Πύργου της Midgar.

Οι δύο εργαζόμενοι μπήκαν στα οχήματα τους και οδήγησαν κατά μήκος της κάθετης οδού η οποία συνέδεε το αστικό κέντρο του Τομέα 8 με τις εγκαταστάσεις της εταιρίας Σίνρα. Μολονότι ο Ριβ έκανε σινιάλο στην Οριθέα να ξεκινήσει πρώτη την οδήγηση με το δικό της αμάξι, εκείνη ένιωθε πιο άνετα με την προοπτική να ακολουθεί τον επόπτη. Έτσι λοιπόν, εκείνος εισήλθε πρώτος στο οδόστρωμα. Εξάλλου, η λιγότερο έμπειρη εργαζόμενη δεν θυμόταν επακριβώς σε ποιά σημεία του θεόρατου πάρκινγκ επιτρεπόταν σε νέα μέλη της επιχείρησης να σταθμεύουν. Θα απομνημόνευε την διαδρομή και τα κατατόπια μέσω της σημερινής συγκυρίας, έχοντας τον άνθρωπο που γνώριζε, κοντά της.

Εκείνος απέφευγε να επιταχύνει περισσότερο απ' όσο χρειαζόταν, ούτε προπορευόταν υπερβολικά· φαινόταν να έχει κατά νου την συνέταιρο του, ανεξάρτητα από το είδος της κίνησης που συναντούσαν κάθε τόσο επί της ασφάλτου.

Όταν έφτασαν στα κεντρικά γραφεία, ο διευθυντής ζήτησε από υπαλλήλους να μεταφέρουν τον μαγνητικό πίνακα στο γραφείο που είχε υποδείξει. Η Οριθέα θα εργαζόταν στον 63ο όροφο, εκεί όπου στεγαζόταν ολόκληρο το τμήμα αστικής ανάπτυξης και διαχείρισης. Το δωμάτιο στο οποίο θα δούλευε, προσέφερε την αναγκαία ιδιωτικότητα και ησυχία προκειμένου η ιστορική γλωσσολόγος να καταφέρνει να συγκεντρώνεται στην δουλειά της.

"Τα μέλη της ομάδας μου κι εγώ, ονομάζουμε εκείνον τον τύπο γραφείων, 'ησυχαστήρια'. Είναι οι χώροι σχεδίασης, εκεί όπου απομονώνονται οι αρχιτέκτονες όταν πρέπει να ετοιμάσουν μια μακέτα ή να υπολογίσουν το ακριβές εμβαδόν κτιρίων με σύνθετο σχεδιασμό. Σε τέτοιου είδους εργασίες, είναι αναγκαίο ένα ήρεμο περιβάλλον με όσο το δυνατόν λιγότερους περισπασμούς." Ανέφερε ο διευθυντής.

Το δωμάτιο που είχε παραχωρηθεί στην Οριθέα, ήταν μικρότερο σε έκταση συγκριτικά με το ιδιωτικό της γραφείο. Ωστόσο, ήταν ιδιαιτέρως φωτεινό χάρη στα διπλά παράθυρα. Με μια πρώτη ματιά, ο οποιοσδήποτε αντιλαμβανόταν ότι είχε δοθεί έμφαση στην λειτουργική διαρρύθμιση των απαραίτητων επίπλων. Όπως συνέβαινε με οποιοδήποτε επίπεδο του τεράστιου, ψηλού κτιρίου, όλα τα γραφεία και τα δωμάτια ήταν καλοδιατηρημένα, δείχνοντας απολύτως καινούρια.

Ο Ριβ είχε ακόμη περιθώρια χρόνου μέχρι την έναρξη της βάρδιας του. Εκμεταλλεύτηκε εκείνο το χρονικό διάστημα βοηθώντας την Οριθέα να επανασυναρμολογήσει τον πίνακα. Καθώς έστηναν την βάση του, ο διευθυντής πρότεινε στην συνέταιρο του να συναντηθούν στις 13:00, κατά την έναρξη του διαλείμματος του, το οποίο θα διαρκούσε για μια ώρα. Η μελετήτρια γνώριζε ότι αυτή η συνάντηση αφορούσε την ενημέρωση της και φυσικά συμφώνησε.

"Παρ' όλα αυτά, αν ο Πρόεδρος Σίνρα αιτηθεί να αναλάβεις κάποιο πρότζεκτ, τότε θα πρέπει να δώσεις προτεραιότητα σε αυτό." Επεσήμανε εκείνος.

Ο πίνακας που προοριζόταν για την ανάρτηση των καρτελών, στήθηκε σωστά και τοποθετήθηκε απέναντι από τα παράθυρα με την πανοραμική θέα. Αφότου στάθηκαν και οι δύο ακίνητοι, παρατηρώντας για λίγο τον χώρο με τα άδεια -προς το παρόν- ράφια, ο Ριβ σκέφτηκε τις στιγμές που είχε μοιραστεί πρόσφατα με την Οριθέα. Ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αναρωτήθηκε τι σήμαιναν εκείνες οι λέξεις στην γλώσσα των Cetra, τις οποίες η αγαπημένη του φίλη είχε προφέρει μόνο για εκείνον. Ήθελε τόσο πολύ να μάθει... Ταυτόχρονα, τον ενδιέφερε και η καταλληλότητα της περίστασης· προσδοκούσε ότι θα την αναγνώριζε με απόλυτη βεβαιότητα στο σύντομο μέλλον.

Στο μεταξύ, τα διαθέσιμα λεπτά που προηγούνταν πριν την βάρδια του, είχαν λιγοστέψει.

"Ετοίμασα μερικές κάρτες με ιδεογράμματα οι οποίες χρησιμεύουν για την αναγνώριση και παρατήρηση κάποιων δύσκολων προτάσεων ή εκφράσεων. Τις έφτιαξα ειδικά για χρήση στο γραφείο. Ακόμη κι αν ο Πρόεδρος δεν επικοινωνήσει μαζί μου σήμερα, θα ασχοληθώ με την αρχειοθέτηση αυτών, αλλά και με των βιβλίων που έφερα. Επίσης θα τακτοποιήσω μερικά τεύχη σημειώσεων που έχω και θα συνεχίσω την μελέτη της Χρυσής Αρμονίας. Δεν πρόλαβα να μεταφράσω αρκετές προτάσεις το προηγούμενο Σαββατοκύριακο." Μονάχα η Οριθέα και ο επόπτης του τμήματος θα κατείχαν τα κλειδιά του συγκεκριμένου χώρου. Επομένως, δεν υπήρχε σοβαρός λόγος ανησυχίας για μια ενδεχόμενη κλοπή. Η ερευνήτρια είχε το δικαίωμα να διαμορφώσει το δωμάτιο και να αφήσει τις καρτέλες εκεί, δίχως τον φόβο ότι κάποιος θα πείραζε όσα πράγματα θα έφερνε εκείνη στον επαγγελματικό χώρο.

"Επομένως θα είσαι απασχολημένη. Αυτό θα επιδράσει θετικά ως προς την εξοικείωση σου με τον τομέα και την δυνατότητα να συγκεντρώνεσαι το ίδιο καλά όπως όταν βρίσκεσαι στο προσωπικό σου γραφείο." Επεσήμανε ο Ριβ Τουέστι, νιώθοντας μια κρυμμένη, αλλά βαθειά συγκίνηση για ό,τι συνέβαινε. Επιτέλους, τα μονοπάτια τους είχαν διασταυρωθεί, με έναν τρόπο που εκείνος δεν είχε προβλέψει.

:·: Αρχαία γλώσσα των Γητευτών του Ζωηφόρου Ρέματος (Cetra) :·: (πρωτότυπη μυθοπλασία της συγγραφέα)

irhäwe: βουνό, ψηλός λόφος [αρχική προέλευση λέξη από το ιδίωμα της Περιοχής του Παγοκρυστάλλου]

imtlë (αρσ.) imtlan (θηλ.) imtle (ουδ.): νοητός/νοητή/-ό , νοερός/νοερή/-ό

Σημειώσεις 12ου Κεφαλαίου: Επειδή ο Πρόεδρος Σίνρα έχει ήδη αναφερθεί αρκετές φορές στην ιστορία που γράφω, αποφάσισα ότι θα ήταν καλή ιδέα -και επίσης πιο ρεαλιστικό- να επιλέξω ένα ανεπίσημο όνομα για εκείνον (Σεμπαστιάν), έτσι ώστε να μην αναφέρεται μονάχα με το επίθετο του.