Κεφάλαιο XXX
[ Ιούνιος, 749 Σ.Ε. ]
Ενώ κοιμόταν ελαφριά, η Βανέσσα αισθάνθηκε ένα διακριτικό άγγιγμα στον ώμο της. Άνοιξε τα μάτια, παρατηρώντας τον χώρο στο μισοσκόταδο· θυμήθηκε με ευκολία πως δεν βρισκόταν στο διαμέρισμα που νοίκιαζε στην μεγάλη πόλη, αλλά σε ένα μακρινό νησί, ανατολικά της Insomnia.
"Είναι δύσκολη η ώρα που σε ξυπνώ, αλλά πρέπει να ετοιμαστούμε για την πρωινή βάρδια."
Η φωνή της Μόνικα Έλσετ ήταν απαλή και σταθερή. Η μισοκοιμισμένη κοπέλα την κοίταξε καθώς σήκωνε το κεφάλι από το επίπεδο -και όχι τόσο άνετο- μαξιλάρι. Με την ματιά θολωμένη ακόμη εξαιτίας του ύπνου, έλεγξε το ρολόι γύρω από τον καρπό της ο οποίος μέχρι πριν από λίγο, είχε παραμείνει κρυμμένος κάτω από το λεπτό προσκέφαλο. Ήταν 4:35 π.μ. και ο βαθύς μπλε ουρανός ήταν κεντημένος με αμέτρητα αστέρια.
"Μην ανησυχείς." Απάντησε η Βανέσσα χαμογελώντας, "Οι Glaives είναι εκπαιδευμένοι να ξυπνούν οποιαδήποτε ώρα, αναλαμβάνοντας δράση."
"Παρομοίως και οι φύλακες του στέμματος. Να ένα ακόμη κοινό που έχουμε."
Οι δύο γυναίκες ήπιαν μια κούπα καφέ και απόλαυσαν ένα ελαφρύ πρόγευμα. Πριν το ρολόι δείξει 5:30 π.μ., ντύθηκαν κατάλληλα και εξοπλίστηκαν με τα όπλα που χρησιμοποιούσαν. Βγαίνοντας από το φρούριο, πρόσεξαν ότι η θερμοκρασία ήταν αρκετά χαμηλή εκείνη την ώρα. Σταγόνες υγρασίας κυλούσαν απάνω στις φυλλωσιές των θάμνων που είχαν φυτευτεί γύρω από το ψηλό κτίσμα.
"Μετά από την έφοδο των Glaives στο αεροσκάφος Magitek, η δική σου αντίδραση όταν έπεσες στην θάλασσα, ήταν εξαιρετική. Κατάλαβα πως δεν έχασες την ψυχραιμία σου." Σχολίασε η φύλακας του στέμματος ενώ ήταν μόνες στην σκοπιά.
"Ευχαριστώ. Θα προτιμούσα η στρέβλωση μου να ήταν πιο ακριβής, όπως του Τρεντ Φιουρία. Έθεσα σε κίνδυνο έναν σημαντικό για εμένα άνθρωπο, εξαιτίας της δικής μου ατελούς πτήσης."
"Κατά την διάρκεια της μάχης, ο κίνδυνος είναι πάντοτε υπαρκτός για όλους. Υποθέτω ότι ο Ντράουτος το έχει αναφέρει σ' εσάς."
Η Βανέσσα επιβεβαίωσε τα λόγια της συμμάχου, "Πράγματι. Δίνει σωστές οδηγίες και μας ενθαρρύνει να μην επαναπαυόμαστε αλλά να τελειοποιούμε οτιδήποτε έχουμε διδαχτεί."
"Αναγνωρίζω την εμπειρία του καθώς και τα επιτεύγματα του στον πόλεμο. Είναι αφοσιωμένος πολεμιστής, όπως και ο Κορ. Ελπίζω πως χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες που καταβάλλουμε, η Insomnia θα καταφέρει να δώσει ένα τέλος στις ιμπεριαλιστικές βλέψεις του Niflheim."
Αργότερα το ίδιο πρωί, ο επικεφαλής της ομάδας των βασιλικών φυλάκων, ενέκρινε το αίτημα του πρίγκιπα να προπονηθεί με τον Σόνιτους Μπέλουμ· η εξάσκηση όμως, θα έπρεπε να γίνει υπό επίβλεψη και μονάχα με όπλα που ήταν κατασκευασμένα ειδικά γι' αυτό τον σκοπό. Οι εμπλεκόμενοι δέχτηκαν και ο Σόνιτους εισήγαγε την ιδέα να εξασκηθούν με δύο ζεύγη από ξύλινα, πολεμικά ραβδιά -ένα παραδοσιακό είδος οπλισμού των Ανατολικών Νήσων- αντί για σπαθιά καμωμένα από ξύλο που χρησιμοποιούνταν στην προπόνηση. Ο Νόκτις έδειξε ενδιαφέρον και ο υπεύθυνος φύλακας του στέμματος, δεν είχε καμία αντίρρηση.
Το μήκος των πολεμικών ράβδων δεν διέφερε σημαντικά από εκείνο των ξιφιδίων τα οποία χρησιμοποιούσαν συνήθως οι Glaives. Ο νεαρός διάδοχος ήδη προπονούνταν στα διπλά ξιφίδια -όπως και ο Ίγκνις- οπότε κατείχε τις βασικές γνώσεις που θα του επέτρεπαν να παλέψει περισσότερο ως έμπειρος μαθητής, παρά ως αρχάριος.
Οι δύο ασκούμενοι αφιέρωσαν εποικοδομητικό χρόνο στην πολεμική τους τέχνη. Ακόμη και ο μελλοντικός σύμβουλος του Νόκτις, αναμετρήθηκε έπειτα μαζί τους μ' ευχαρίστηση.
"Βλέπω ότι τα πας καλά με τα παιδιά." Παρατήρησε ο Τρεντ αφότου ο νησιώτης Glaive ολοκλήρωσε την προπόνηση που είχε με τους δύο εξέχοντες πολίτες του στέμματος.
"Ξέρετε, δεν είμαι παιδί." Είπε περήφανα ο πρίγκιπας, σταυρώνοντας τα χέρια μπροστά στο στήθος του.
"Υψηλότατε, δεν ήθελα να σας προσβάλλω. Απλώς νόμισα ότι ήσασταν 12 χρονών." Εξήγησε ο Τρεντ με ευγένεια.
"Σωστά, αυτή είναι η ηλικία μου, αλλά..." Στράφηκε για λίγο προς τον Ίγκνις, ελπίζοντας πως εκείνος θα σκεφτόταν κάτι έξυπνο να πει στην θέση του. Ο μελλοντικός σύμβουλος, στερέωσε καλύτερα τα γυαλιά οράσεως του και έπειτα είπε σε κάπως σοβαρό τόνο, "Νόκτις, θεωρητικά είσαι ακόμη παιδί. Όμως, σε λίγους μήνες θα ανήκεις στην ηλικιακή ομάδα των εφήβων."
"Αυτό σημαίνει ότι βρίσκομαι στο ενδιάμεσο στάδιο."
"Ναι. Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος να βιάζεσαι να μεγαλώσεις. Θα συμβεί έτσι κι αλλιώς." Συμπλήρωσε ο έμπιστος φίλος του.
"Το κολλητάρι σας είναι σοφό, Πρίγκιπα Νόκτις." Είπε ο άνδρας από την Lestallum, διασκεδάζοντας με την σύντομη συζήτηση.
"Ναι. Το έχει αυτό το χαρακτηριστικό, υποθέτω." Στα λόγια εκείνα, καθρεπτίστηκε η συστολή του βασιλικού διαδόχου, ωστόσο κατάφερε να χαμογελάσει ούτως ή άλλως.
Νωρίς το βράδυ, οι φύλακες του στέμματος έλαβαν ένα μήνυμα από το συμβούλιο του βασιλιά. Τα 4 από τα 5 μέλη της ομάδας των εισβολέων είχαν ταυτοποιηθεί και συλληφθεί, εκτός από έναν που κατάφερε να διαφύγει από την πρωτεύουσα. Σύμφωνα με την έρευνα των αρχών, ο φυγάς έδειχνε να ανήκει στην αυτοκρατορική μονάδα των Δραγώνων. Ως εκ τούτου, ο ηγεμόνας συμβούλεψε τους υπερασπιστές του πρίγκιπα να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Επιπλέον, ζήτησε από εκείνους να ετοιμαστούν για το ταξίδι της επιστροφής σε 2 ημέρες, έτσι ώστε η μετακίνηση του Νόκτις να μην καταστεί εύκολα προβλέψιμη από τους αντιπάλους τους.
Οι συνοδοί του βασιλικού διαδόχου θα έπρεπε να αναπληρώσουν συγκεκριμένα είδη προμηθειών, ειδικότερα για την πλεύση τους πίσω στην Insomnia. Στο ψαροχώρι της Nirtakehren, δηλαδή του νησιού που γειτνίαζε με την ανατολική ακτή της Νήσου Nirtaereen, θα μπορούσαν να βρουν ό,τι χρειάζονταν. Πρώτα όμως, θα οργανώνονταν σε δύο ομάδες ίσης δυναμικής, έτσι ώστε να είναι προετοιμασμένοι σε περίπτωση που καλούνταν να αντιμετωπίσουν μια ξαφνική επίθεση, είτε στο φρούριο, είτε στο σκάφος ή το ψαροχώρι.
"Από ποιά από τις ομάδες που θα σχηματίσουμε, πιστεύετε ότι θα πρέπει να επιτηρείται ο Πρίγκιπας Νόκτις; Είναι προτιμότερο να μείνει στο φρούριο, ή να βρίσκεται εντός του πλοίου;" Ρώτησε κάποιος από τους φύλακες του στέμματος.
"Τόσο το φρούριο όσο και το πλοίο θεωρούνται ασφαλή και θα παραμείνουν προστατευμένα όλες τις ώρες. Η διαφορά μεταξύ αυτών, έγκειται στην κινητικότητα της θαλαμηγού." Ανέφερε κάποιος από τους συναδέλφους.
"Ανεξάρτητα από την τοποθεσία, θεωρώ ότι ο νεαρός άρχοντας πρέπει να περιφρουρείται από μια ομάδα με τουλάχιστον δύο μαχητές του βασιλιά. Αν μη τι άλλο, κατέχουν την ικανότητα της πτητικής στρέβλωσης και της μαγείας—κάτι στο οποίο εμείς οι βασιλικοί φύλακες, υστερούμε." Η επισήμανση προήλθε από την Μόνικα.
"Οι Glaives νιώθουν πιο άνετα όταν συνεργάζονται μεταξύ τους για την επίτευξη ενός στόχου, οπότε αν σε μια ομάδα επιλέγαμε τρεις από εκείνους να φρουρούν τον Πρίγκιπα Νόκτις, ένας ή μία από αυτούς θα έμενε χωρίς συνεργάτη και ίσως να μην απέδιδε το ίδιο καλά στην μάχη. Από την άλλη πλευρά, ένας φύλακας του στέμματος συνήθως δεν έχει πρόβλημα να εργαστεί μόνος."
"Επομένως, δεν θα ήταν προτιμότερο να εστιάσουμε πρώτα στην σύνθεση των ομάδων, κι έπειτα να εξετάσουμε ποιά από τις δύο γεωγραφικές τοποθεσίες είναι πιο ασφαλής;" Ρώτησε ένα διαφορετικό μέλος των φυλάκων που μέχρι εκείνη την στιγμή, απλώς παρακολουθούσε τον διάλογο.
Οι βασιλικοί φύλακες συμφώνησαν με αυτή την πρόταση. Επικέντρωσαν λοιπόν την προσοχή τους στην ακριβή δυναμική που θα είχε η κάθε ομάδα, δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα σε εκείνη από την οποία θα επιτηρούνταν ο Νόκτις.
"Αν ο διάδοχος επιβιβαστεί στην θαλαμηγό, η μαχήτρια που χρησιμοποιεί την τεχνική Libra, θα είναι πολύτιμη ως μέλος του πληρώματος. Επιπλέον πρόσεξα πως εκείνη και ο Λάζαρους συνεργάζονται πολύ αρμονικά. Λειτουργούν σχεδόν σαν μονάδα." Πρότεινε η Μόνικα.
"Οπότε θα έχουμε τους μαχητές αυτούς στο πλοίο και οι άλλοι δύο θα βρίσκονται στο φρούριο;"
"Λέω να προσθέσουμε και τον Μπέλουμ στο πλήρωμα. Κατάγεται από τις Νήσους και θα μπορούσε να μας υποδείξει τα καλύτερα σημεία για την αγορά των προμηθειών. Έτσι θα κερδίσουμε χρόνο. Ο Φιουρία υπέστη κάποιους τραυματισμούς μετά την μάχη με το Karlabos, οπότε θα ήταν καλύτερα για εκείνον να βρίσκεται στην βάση μαζί με τους δικούς μας." Εξήγησε η έμπειρη φύλακας, ξεδιπλώνοντας το σκεπτικό της.
"Θα συμφωνήσω με την Έλσετ. Με τρεις μαχητές του βασιλιά και δύο φύλακες του στέμματος, συμπεριλαμβανόμενου του εαυτού μου, θα παραλάβουμε τις προμήθειες και θα επιστρέψουμε στην βάση της Nirtaereen δίχως καθυστέρηση." Αποφάνθηκε ο επικεφαλής της δικής τους ομάδας. Ο ίδιος φύλακας κάλεσε τους Glaives και τους δύο ανήλικους πολίτες του στέμματος προκειμένου να γνωστοποιήσει την νέα σύνθεση των ομάδων για την αυριανή μέρα.
Ο νεαρός διάδοχος δέχτηκε με ικανοποίηση την απόφαση των βασιλικών φυλάκων. Το ενδιαφέρον του για την νησιωτική επικράτεια, παρέμενε ζωηρό και ακλόνητο.
"Ώστε θα πλεύσετε στην απέναντι ακτή χωρίς εμένα." Ήταν λογικό για τον μαχητή από την Lestallum να αισθάνεται κάπως απογοητευμένος μετά την πρόσφατη ανακοίνωση. Θα προτιμούσε να βρίσκεται στο πλευρό των συναδέλφων του, όπως και του Πρίγκιπα Νόκτις.
"Ναι, απ' ό,τι φαίνεται θα είμαστε χωριστά για μερικές ώρες. Θέλεις να σου φέρουμε κάτι από την τοπική αγορά;" Πρότεινε ο Σόνιτους.
"Δεν είναι απαραίτητο. Εκείνο που με απασχολεί περισσότερο, είναι να γυρίσετε πίσω ασφαλείς."
Ο νησιώτης πολεμιστής καταλάβαινε την σιωπηλή αποδοκιμασία του Τρεντ σχετικά με την απόφαση που πάρθηκε ερήμην των Glaives. Επιπλέον, κανείς από τους βασιλικούς μαχητές -εκτός από τον Φιουρία- δεν θα βρισκόταν σε βάρδια φύλαξης μετά τα μεσάνυχτα, επειδή θα έπρεπε να είναι ξεκούραστοι για την αυριανή αποστολή τους.
"Παίδες, να πάτε για ύπνο νωρίς. Μην ανησυχείτε για εμένα." Συμπλήρωσε ο άνδρας με τα πυρόξανθα μαλλιά, βλέποντας ότι οι σύμμαχοι του δεν βιάζονταν να επιστρέψουν στο εσωτερικό του φρουρίου. Μετά από λίγο, ο Σόνιτους Μπέλουμ ήταν ο πρώτος που αποσύρθηκε στο δωμάτιο το οποίο είχε παραχωρηθεί στους άνδρες Glaives. Όσο για το ζευγάρι των αγαπημένων, είχε παραμείνει στον αύλειο χώρο, κρατώντας συντροφιά στον συμπολεμιστή τους.
Κάποια στιγμή, ενώ ο Τρεντ έψαχνε κάτι στο βάθος μιας τσέπης του στρατιωτικού γιλέκου του, ένα πορφυρό φτερό ξεγλίστρησε μέσα από την θήκη της στολής του. Προτού το ανάλαφρο αντικείμενο αγγίξει το πέτρινο έδαφος, η Βανέσσα έσκυψε πρώτη και έφερε την παλάμη της κάτω από το φτερό, ώστε εκείνο να ακουμπήσει πάνω στο δέρμα της. Δεν φορούσε τα γάντια με τα κομμένα δάχτυλα εκείνη την ώρα, τα οποία αποτελούσαν ένα βασικό κομμάτι της στολής των Kingsglaive.
"Ωραία αντανακλαστικά." Σχολίασε ο κάτοχος του αντικειμένου, χωρίς να απομακρύνει τα μάτια του από αυτό.
"Κι εγώ θα έλεγα, ωραίο φτερό." Αποκρίθηκε η γυναίκα από την Lucinia ενώ σήκωνε προσεκτικά το χέρι της, έχοντας την παλάμη ανοικτή. "Είναι κάτι που βρήκες εδώ στην Nirtaereen και σκέφτεσαι να το κρατήσεις ως ενθύμιο;"
"Όχι, το έφερα μαζί μου από την Insomnia. Είναι ένα δώρο...από κάποιον." Παραδέχτηκε ο Τρεντ. Τα καστανά του μάτια είχαν μια ζεστή έκφραση καθώς πρόφερε αυτά τα λόγια.
Η Βανέσσα το παρατήρησε αυτό και χαμογέλασε, "Θα πρέπει να είναι κάποιο ξεχωριστό πρόσωπο, σωστά;"
Ο άνδρας από την Lestallum ένευσε καταφατικά, αλλά δεν βιάστηκε να μοιραστεί περισσότερες λεπτομέρειες.
Η μαχήτρια κοίταξε και πάλι το πλατύ φτερό, φέρνοντας το χέρι της πιο κοντά στην φωτεινότητα μιας μεταλλικής, εξωτερικής λάμπας, "Νομίζω ότι προέρχεται από ενδημικό πτηνό της Cleigne... Μάλλον από ένα Thunderoc."
"Η μαντεψιά σου είναι σχεδόν σωστή. Είναι το φτερό ενός Copperoc, γνωστού και ως 'η κόκκινη αστραπή του Ravatogh'." Ανέφερε ο κάτοχος.
Εκείνη επέστρεψε ό,τι κρατούσε, τοποθετώντας το μέσα στο σκούρο, υφασμάτινο πουγκί που ήταν ακουμπισμένο στο χέρι του Τρεντ, "Τέτοιες γνώσεις κατέχει συνήθως ο Νυξ. Τον έχω ακούσει να περιγράφει με λεπτομέρειες ορισμένα είδη της άγριας πανίδας, προφανώς επειδή εκείνος έχει εργαστεί ως κυνηγός."
Μετά από αυτό το σχόλιο, ο Τρεντ αποφάσισε να ανοιχτεί παραπάνω, "Από εκείνον έλαβα το φτερό."
Την ίδια στιγμή, ο Λούτσε φάνηκε κάπως έκπληκτος καθώς επεξεργαζόταν κάτι στο μυαλό του, αλλά έπειτα ένα χαμόγελο εμφανίστηκε και στα δικά του χείλη.
Η Βανέσσα παρατήρησε τον τόνο της φωνής που συνόδευσε τις λέξεις εκείνες, όπως και τις εκφράσεις του προσώπου των δύο ανδρών.
"Θα πρέπει να ήταν...κάποια ιδιαίτερη περίσταση;" Ρώτησε εκείνη.
"Όχι ακριβώς." Απάντησε ελαφρώς διστακτικά ο Τρεντ.
"Δεν με πειράζει αν δεν θέλεις να μιλήσεις γι' αυτό." Η φωνή της συμμάχου του, ήταν καθησυχαστική.
"Τώρα που το ξανασκέφτομαι, πιστεύω ότι δεν θα είχα πρόβλημα αν γνώριζες το μυστικό μου. Εξάλλου το έχω ήδη πει στον Λούτσε με τον οποίο είστε μαζί..."
"Δική σου η απόφαση."
Ο άνδρας που είχε την ίδια ηλικία με την Βανέσσα, πήρε μια βαθειά ανάσα προτού ξεκινήσει, "Λοιπόν...εδώ και καιρό, μου αρέσει πολύ ο Νυξ. Δεν του το έχω πει και όπως ανέφερα προηγουμένως στον Λούτσε, σκέφτηκα ότι ίσως είναι καλύτερα έτσι. Όμως, μια ημέρα μετά την ανακοίνωση της αποστολής, συνέβη αυτό: ο Ούλρικ κι εγώ επιστρέφαμε από μια έξοδο που είχαμε οργανώσει με άλλους Glaives. Όταν τελικά μείναμε μόνοι και ενώ στεκόμασταν έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένω, του είπα πως ήθελα να έχω κάτι δικό του όταν θα έφευγα λόγω της αποστολής. Δεν μπορώ να φανταστώ πως ερμήνευσε εκείνα τα λόγια, ούτε είναι κάτι που θα έλεγα υπό κανονικές συνθήκες, αλλά έχοντας πιεί αρκετά εκείνο το βράδυ, η συστολή μου υποχώρησε σε μεγάλο βαθμό."
"Ο Νυξ πως αντέδρασε, ακούγοντας το αίτημα σου;" Ο Λούτσε και ο συντοπίτης του γνωρίζονταν από τότε που ήταν μικρά παιδιά. Συνεπώς, η συγκρατημένη περιέργεια του ακροατή ήταν δικαιολογημένη.
"Δέχτηκε, λέγοντας πως θα έφερνε κάτι την επόμενη μέρα. Το πρωί, όταν πια είχα συνέλθει από το μεθύσι, ντρεπόμουν και δεν πίστευα ότι ο Νυξ είχε λάβει σοβαρά υπόψη αυτό που ζήτησα... Κι όμως, μετά την λήξη της βάρδιας μου και ενώ ετοιμαζόμουν να φύγω από το αρχηγείο, με πλησίασε γρήγορα, δίνοντας σ' εμένα το πουγκί που είδατε, το οποίο περιείχε βεβαίως το φτερό. Μου είπε ότι ανήκε σε ένα πανέξυπνο Copperoc που κατάφερε να του ξεφύγει. Τον ρώτησα εάν θα ήθελε να του επιστρέψω την θήκη με το περιεχόμενο της, μετά την αποστολή. Εκείνος απάντησε ότι θα προτιμούσε να την κρατήσω ως δώρο. Πριν προλάβω να πω οτιδήποτε, ο Ούλρικ βγήκε από το κτίριο όπου βρισκόμασταν. Υποψιάζομαι ότι τον κοιτούσα σαν χαζός καθώς έφευγε, αλλά όταν σκέφτηκα τι είχα στα χέρια μου, ένιωσα πολύ ευτυχισμένος. Δεν ξέρω αν αυτή η κίνηση από την πλευρά του σημαίνει κάτι... Πάνω απ' όλα, δεν θέλω να δώσω στον εαυτό μου ελπίδες οι οποίες ενδεχομένως να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, καταλαβαίνετε...;"
Το ζευγάρι που παρακολουθούσε την διήγηση, δεν δυσκολεύτηκε να κατανοήσει την οπτική γωνία του Τρεντ.
Η Βανέσσα συλλογίστηκε για λίγο κι έπειτα απευθύνθηκε στον άνδρα που μόλις είχε εκμυστηρευτεί ένα προσωπικό γεγονός, "Έχω την εντύπωση πως η χειρονομία του δεν στερείται σημασίας. Κάτι ανάλογο συνέβη με τον Λούτσε κι εμένα." Κοίταξε τον αγαπημένο της και τότε οι δύο από αυτούς, κράτησαν σφιχτά τα χέρια τους για μερικά λεπτά, "Το απόγευμα που γιόρτασα τα 19α γενέθλια μου στην Insomnia, o Λούτσε ήδη έλειπε για μέρες σε αποστολή στην Duscae. Η Κρόου είχε φέρει ένα φίλτρο Elixir και εξήγησε πως ήταν ένα δώρο από εκείνον. Ο Λούτσε της το έδωσε προτού ο ίδιος αναχωρήσει. Ένιωσα μπερδεμένη εκείνο το βράδυ. Δεν είχα ξεκαθαρίσει τα συναισθήματα μου. Για την ακρίβεια, δεν είχα τολμήσει τότε να παραδεχτώ στον εαυτό μου πως ήμουν ερωτευμένη και κυρίως, δεν ήταν εύκολο να συνειδητοποιήσω ότι ο Λούτσε θα μπορούσε να έχει παρόμοια αισθήματα για εμένα. Περισσότερο αναρωτιόμουν με ποιά λογική θα έδινε σε κάποιον άλλον το Elixir, δεδομένου ότι εκείνος το είχε μεγαλύτερη ανάγκη. Κι αργότερα κατάλαβα τον λόγο..."
"Είναι ωραίο αυτό που συνέβη μ' εσάς. Ακόμη κι αν υπάρχει κάποιο νόημα στην δική μου περίπτωση, δεν μπορώ να φανταστώ ποιό είναι." Παραδέχτηκε ο άνδρας που αφηγήθηκε την ιστορία του.
"Δεν είμαι κυνηγός, αλλά γνωρίζω ότι το Copperoc είναι σπάνιο σε ολόκληρη την Cleigne." Αυτή η πληροφορία προήλθε από την Βανέσσα. "Ακόμη και η έννοια της σπανιότητας, θα μπορούσε να αποτελεί κάποιου είδους μήνυμα."
"Πράγματι. Όμως σε τι είδους συμπέρασμα θα μπορούσε να καταλήξει κάποιος με βάση ένα τέτοιο στοιχείο;"
"Ίσως το γεγονός ότι είσαι τόσο σπάνιος στα μάτια του Νυξ, όσο ένα Copperoc; Το χρώμα του φτερώματος έχει σημασία. Είναι πορφυρό, παρόμοιο με την απόχρωση των μαλλιών σου, η οποία είναι ασυνήθιστη." Επεσήμανε ο Λούτσε.
Ο Τρεντ χαμήλωσε το βλέμμα του, σαν να διερωτούνταν για κάτι. Έπειτα είπε, "Όσο κι αν θέλω να κάνω όνειρα, χρειάζομαι την συγκατάθεση του Νυξ ως προς αυτό... Δεν αρκούν μονάχα οι δικές μου επιθυμίες."
"Δεν θα αργήσουμε να επιστρέψουμε στην Insomnia. Οπότε θα έχεις τον χρόνο να κάνεις την διερεύνηση σου."
"Κάτι σαν την τεχνική Libra που χρησιμοποιείς; Σωστή σε βρίσκω~"
Η Βανέσσα χαμογέλασε, "Εκτιμώ το μυστικό που εμπιστεύτηκες σ' εμένα. Ο Νυξ δεν πρόκειται να μάθει τίποτε από τα δικά μου χείλη. Εξάλλου, δεν έχω μεγάλη οικειότητα μαζί του, μολονότι κάνω παρέα με την Κρόου και είμαι σε σχέση με τον Λούτσε." Μετά από μια σύντομη παύση, έστρεψε το βλέμμα της προς την είσοδο του φρουρίου, "Πρέπει να γυρίσω στο δωμάτιο μου. Είναι αργά και η Έλσετ θα θέλει να κοιμηθεί. Λούτσε, εσύ τι θα κάνεις;"
"Θα ξεκουραστώ κι εγώ σε λίγο." Απάντησε ο πολεμιστής από την Galahd και καληνύχτισε την αγαπημένη του με ένα τρυφερό φιλί.
"Οι ώρες που μεσολαβούν μέχρι το χάραμα, δεν είναι πάρα πολλές. Οπότε μην μένεις για πολύ εδώ έξω." Υπενθύμισε ο μαχητής που φύλαγε σκοπιά, αφότου αποχώρησε η Βανέσσα.
Ο Λούτσε ένευσε με μηχανικό τρόπο και σηκώθηκε από τα πέτρινα σκαλοπάτια όπου είχαν καθίσει όλοι νωρίτερα. Ωστόσο, δεν φαινόταν έτοιμος να μπει μέσα στο κτίριο. "Αυτός που καταλαμβάνει τις σκέψεις σου λοιπόν, είναι ο Νυξ."
Ο Τρεντ επιβεβαίωσε το σχόλιο, "Όταν με ρώτησες αν είναι κάποιος που γνωρίζεις καλά, γι' αυτό σου είπα ναι. Τον ξέρεις πολύ περισσότερο καιρό από εμένα."
"Δεν είναι δύσκολο να φανταστώ γιατί σου αρέσει, παρ' όλο που δεν ελκύομαι από άτομα του ίδιου φύλου. Ό,τι κι αν συμβεί μεταξύ σας, πιστεύω ότι ο Ούλρικ θα σεβαστεί τα συναισθήματα σου."
"Το ίδιο θα κάνω κι εγώ για εκείνον."
"Ωραία."
Ο νεαρότερος μαχητής παρατήρησε ότι κάποιο θέμα έμοιαζε να απασχολεί τον Λούτσε. Ίσως εκείνος να ήθελε να μιλήσει σχετικά μ' αυτό. "Τι σκέφτεσαι;" Τον ρώτησε ο άνδρας από την Lestallum.
"Θυμάσαι την συζήτηση που είχαμε κατά την χθεσινή βάρδια; Εννοώ όταν αναφέρθηκες στην αναλογία αγάπης και απώλειας που μπορεί να υπάρξει στην ζωή των Glaives. Όπως σου είπα, είναι κάτι που έχει απασχολήσει κι εμένα. Υπάρχει λοιπόν κάτι που σκέφτομαι να κάνω..."
"Ναι, θυμάμαι τι συζητούσαμε χθες. Τι σχέδια έχεις στο νου σου;" Ο Τρεντ περίμενε να ακούσει την απάντηση με ενδιαφέρον.
Ο συνομιλητής κοίταξε με επιφυλακτικότητα το κατώφλι του φρουρίου, σαν να ήθελε να ελέγξει μήπως στέκονταν άλλοι τριγύρω και θα μπορούσαν να τον ακούσουν. Δεν υπήρχε κανείς. Σταύρωσε τα χέρια εμπρός στο στήθος, στρέφοντας το βλέμμα του προς το έδαφος.
"Μήπως υπάρχει κάποιο μυστικό;"
Ο Λούτσε έγνεψε.
"Τότε πρέπει να έχει ιδιαίτερη σημασία."
Ο συντονιστής των βασιλικών μαχητών, ξανακάθισε στα σκαλοπάτια της εισόδου και ατένισε τον ωκεανό που απλωνόταν κάτω από το φως των άστρων. "Πρόκειται για ένα αδάμαστο συναίσθημα που παλεύει με την λογική... Τις περισσότερες φορές, καταφέρνω να εναρμονίζω τις δυνάμεις αυτές και να δρω σύμφωνα και με τις δύο. Αυτή την φορά όμως...βλέπω πως μια τέτοια εναρμόνιση θα μπορούσε να με οδηγήσει σε μια λάθος επιλογή· επειδή αυτές οι δυνάμεις λειτουργούν όπως ένα ξόρκι φωτιάς εναντίον του πάγου. Τόσο έντονη είναι η σύγκρουση. Όποτε βιώνω την αίσθηση πως έχω βρει την απάντηση που ψάχνω σε αυτό το θέμα, η αμφιβολία ρίχνει την σκιά της στους συλλογισμούς μου."
"Σχετίζεται με την Βανέσσα αυτή η εσωτερική σύγκρουση;"
"Απόλυτα."
"Ξέρω ότι την αγαπάς αληθινά κι αυτό φάνηκε βεβαίως την προηγούμενη μέρα, όταν βούτηξες στην θάλασσα προκειμένου να κερδίσεις χρόνο προς όφελος του κοριτσιού σου. Επομένως, δεν μπαίνω καν στον κόπο να ρωτήσω αν η αμφιβολία για την οποία μιλάς, αντιστοιχίζεται με τα αισθήματα σου για την Βανέσσα. Κάτι άλλο συμβαίνει."
"Πολύ σωστά έχεις καταλάβει. Κάτι...συνέβη μέσα μου όταν κολυμπούσα όσο πιο γρήγορα μπορούσα προς εκείνη, αλλά και αργότερα, όταν επέστρεφα στο σκάφος. Όλες οι ενστικτώδεις ενέργειες που ακολούθησα δίχως κανένα δισταγμό, εδραίωσαν την γνώση και την σιγουριά πως η Βανέσσα Μάρσιν είναι πολύτιμος άνθρωπος στην ζωή μου. Δεν θέλω να την χάσω, ούτε να της επιτρέψω να σκεφτεί ότι κάποια άλλη θα μπορούσε να πάρει την θέση που έχει εκείνη στην καρδιά μου."
Το ύφος με το οποίο ο Λούτσε πρόφερε εκείνα τα λόγια, δημιούργησε σύντομα μια υποψία στο νου του συμπολεμιστή του. Υπήρχε σαφώς μια ειλικρινής υπόνοια πίσω από τις λέξεις.
"Λούτσε, δεν θα αποκαλύψω ποιά σκέψη πέρασε από το μυαλό μου μόλις πριν λίγο, ακούγοντας σε. Πάντως, αν έχω υποθέσει σωστά, επίτρεψε μου να πω κάποια πράγματα. Λες ότι ανησυχείς για την πιθανότητα λανθασμένης επιλογής. Δεν πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα ισχύσει αν θέσεις ως κριτήριο τα συναισθήματα που έχεις για αυτή την γυναίκα και όσα νιώθει εκείνη για εσένα. Το θέμα δεν είναι τόσο η σύγκρουση, αλλά η επίγνωση."
Εκείνος που παρακολούθησε την καθεμία από τις λέξεις που ειπώθηκαν, φάνηκε ικανοποιημένος με αυτή την απάντηση, "Σ' ευχαριστώ για όσα μου είπες, Τρεντ. Ξέρεις πραγματικά να ακούς, αναλύοντας σε βάθος μια κατάσταση. Αν μη τι άλλο, αυτά είναι σημαντικά γνωρίσματα για έναν Glaive."
Ο μαχητής από την Lestallum χαμογέλασε, "Κι εσύ με βοήθησες πολύ. Δεν μετανιώνω καθόλου που μιλήσαμε." Σηκώθηκε όρθιος και τέντωσε το σώμα του για να ξεμουδιάσει, "Καλύτερα να ξεκουραστείς τώρα, ώστε να είσαι έτοιμος για τ' αυριανά σου καθήκοντα. Όσο για εμένα, πρέπει να συγκεντρωθώ στην σκοπιά. Ας μην δοθεί το έναυσμα στους βασιλικούς φύλακες να πουν ότι δεν εκπληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας τόσο έξοχα όσο εκείνοι."
Ο αρχηγός της ομάδας των Glaives, επιδοκίμασε αυτό το σκεπτικό. Λίγο πριν διασχίσει την είσοδο του ψηλού φρουρίου, σήκωσε το βλέμμα προς τον νυχτερινό ουρανό με τα άστρα, των οποίων η ομορφιά θύμισε σ' εκείνον όσα αγαπούσε σχετικά με την Βανέσσα και για ό,τι ο ίδιος θα συνέχισε να αγωνίζεται.