Κεφάλαιο XXXI
[ Ιούνιος, 749 Σ.Ε. ]
Ο Λούτσε είχε ξυπνήσει νωρίτερα από τους δύο Glaives με τους οποίους μοιραζόταν το ίδιο δωμάτιο στο φρούριο της Nirtaereen. Όσο πιο αθόρυβα γινόταν, ξεκίνησε να προετοιμάζεται για τις υποχρεώσεις της ημέρας, φέρνοντας στο νου την πρόσφατη συζήτηση που είχε με τον Τρεντ. Δεν μετάνιωνε καθόλου που είχε μοιραστεί με εκείνον κάποιες από τις προσωπικές του σκέψεις σχετικά με την Βανέσσα.
Ελέγχοντας την όψη του στον καθρέπτη, παρατήρησε την ήρεμη αποφασιστικότητα η οποία αντικατοπτριζόταν ξεκάθαρα στο βλέμμα του. Εκείνο το αίσθημα σιγουριάς δεν σχετιζόταν μονάχα με τα σημερινά καθήκοντα, αλλά ανταποκρινόταν και σε μια σημαντική, ανομολόγητη απόφαση που είχε παρθεί από εκείνον...
Η Βανέσσα είχε μισανοίξει τα βλέφαρα της λίγα λεπτά αργότερα από τον αγαπημένο της. Δεν ήταν εντελώς ξυπνητή και ως εκ τούτου αναρωτήθηκε αν βρισκόταν στο διαμέρισμα της, ή σε εκείνο του Λούτσε· ενστικτωδώς, το σώμα της αναζήτησε την αγκαλιά που γνώριζε—θέλοντας είτε να κλειστεί μέσα σε αυτή είτε να την προσφέρει. Καθώς το χέρι της διέτρεξε τα δροσερά σεντόνια ψάχνοντας το καλογυμνασμένο κορμί του Λούτσε, η κοπέλα θυμήθηκε σε ποιά γεωγραφική τοποθεσία θα ξεκινούσε την μέρα της, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα που αναλογούσαν σε εκείνη—την διαφύλαξη της πορείας του πλοίου καθώς και της ασφάλειας του Πρίγκιπα Νόκτις.
Ανακάθισε στο μονό κρεβάτι, αλλά δεν εντόπισε την Μόνικα Έλσετ μέσα στο δωμάτιο. Κάπως αγχωμένα, έλεγξε την ώρα από το ρολόι που φορούσε. Ευτυχώς δεν είχε παρακοιμηθεί, μα ακόμη κι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, ήταν σίγουρη πως η φύλακας του στέμματος, ή κάποιος από τους βασιλικούς μαχητές, θα φρόντιζαν να την ξυπνήσουν.
Κατευθύνθηκε στο μπάνιο για να πλυθεί και να πλέξει τα λυτά μαλλιά της σε μια ψηλή κοτσίδα. Ενώ κούμπωνε το μαύρο σακάκι που φορούσαν όλοι οι Glaives, η Μόνικα ξεκλείδωσε την πόρτα του δωματίου, φέρνοντας ζεστό φρυγανισμένο ψωμί και φρούτα. Ένα λιτό, αλλά ταυτόχρονα χορταστικό πρόγευμα. Ακούμπησε τα πιάτα επάνω στο ξύλινο τραπέζι και οι δύο πολεμίστριες καλημέρισαν η μία την άλλη.
"Επισκευάσαμε το ασύρματο ακουστικό σου. Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις άμεσα." Ανακοίνωσε η Μόνικα, τείνοντας την ανοιχτή παλάμη της προς το μέρος της συμμάχου.
"Ευχαριστώ." Αποκρίθηκε η Βανέσσα και εφάρμοσε το ακουστικό στο δεξί αυτί, "Πρόκειται για ένα απαραίτητο τμήμα του εξοπλισμού των Glaives. Τι μπορώ να κάνω για να ξεπληρώσω την χάρη;"
"Η εκπλήρωση των καθηκόντων σου είναι η καλύτερη ανταπόδοση. Αυτό πιστεύουμε οι φύλακες του στέμματος. Θα πρέπει όμως να επαναρυθμίσεις τις συχνότητες των συντρόφων σου στην μάχη καθώς και τα ομαδικά κανάλια επικοινωνίας. Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να επαναφέρουμε την μνήμη των αποθηκευμένων δεδομένων."
"Δεν υπάρχει πρόβλημα. Έχω αποστηθίσει πολλές από τις συχνότητες, συμπεριλαμβανομένων των μελών της αποστολής. Κάποιες άλλες είναι σημειωμένες με κωδικοποιημένο τρόπο στο κινητό μου."
"Καλώς. Για την ώρα, ας γευτούμε το πρωινό μας. Ετοίμασα μερίδες για όλους εμάς με την βοήθεια ενός συμπολεμιστή μου." Πρότεινε η βασιλική φύλακας.
Κάθισαν στο ορθογώνιο τραπέζι το οποίο ήταν τοποθετημένο κοντά στο παράθυρο, παίρνοντας η καθεμία το πιάτο της.
"Έλσετ, θα είσαι μαζί μας στο πλοίο, σωστά;"
"Ναι, είμαι κι εγώ μέλος της συνοδείας."
"Ωραία."
Αφού γευμάτισαν, η Βανέσσα ασχολήθηκε με τις απαραίτητες ρυθμίσεις του ασύρματου, προσθέτοντας πρώτα απ' όλα τις συχνότητες των τριών Glaives με τους οποίους συνεργαζόταν σε αυτή την αποστολή. Έπειτα έθεσε ένα ομαδικό κανάλι σε λειτουργία. Όταν θα επέστρεφε στην πρωτεύουσα, θα εγκαθιστούσε περισσότερα τέτοια κανάλια, ανάλογα με τις υποχρεώσεις και τον αριθμό των βασιλικών μαχητών που θα εμπλέκονταν.
Αργότερα, όταν ολοκλήρωσε όλες τις ετοιμασίες και έφυγε από το δωμάτιο, συνάντησε τον Λούτσε σε έναν από τους κεντρικούς διαδρόμους. Εκείνη την στιγμή, δεν υπήρχε κανείς άλλος τριγύρω. Δίχως να πουν τίποτα μεταξύ τους και σαν να είχαν συνεννοηθεί από πριν, οι δύο αγαπημένοι αγκαλιάστηκαν σφιχτά και φιλήθηκαν, έχοντας τα μάτια τους κλειστά.
Ενώ απολάμβαναν το φιλί, ο Λούτσε ακούμπησε απαλά το χέρι του επάνω στο μάγουλο της κοπέλας και εκείνη τύλιξε τα δάχτυλα της γύρω από τον καρπό του. Τα χέρια και των δύο ήταν γαντοφορεμένα, καθώς το συγκεκριμένο αξεσουάρ αποτελούσε σημαντικό κομμάτι της στολής· μονάχα με τα γυμνά σημεία των δαχτύλων τους, τα οποία δεν καλύπτονταν από τα γάντια, μπορούσαν εκείνοι να νιώσουν την θέρμη στο δέρμα του άλλου.
Περίπου πέντε λεπτά μετά την συνάντηση των εραστών, ο Νόκτις και ο έμπιστος φίλος του εμφανίστηκαν στον διάδρομο και πρόσεξαν τους αγκαλιασμένους Glaives. Ο Ίγκνις σκούντησε διακριτικά τον πρίγκιπα, όμως ο διάδοχος παρέμεινε εκεί, με το βλέμμα του να αντανακλά θαυμασμό και περιέργεια.
Ο Λούτσε και η Βανέσσα αισθάνθηκαν την παρουσία άλλων εκεί κοντά και παραμέρισαν. Κάπως έκπληκτοι, είδαν τον Νόκτις, όπως και τον μελλοντικό σύμβουλο ο οποίος ωστόσο είχε το σώμα του στραμμένο πλαγίως, προς την αντίθεση κατεύθυνση.
"Είστε ζευγάρι;" Ρώτησε αθώα ο πρίγκιπας.
Ο Ίγκνις επεσήμανε χαμηλόφωνα σ' εκείνον πως μια τέτοια ερώτηση ήταν κάπως αδιάκριτη.
"Μάλιστα, Υψηλότατε. Είμαστε μαζί." Ο άνδρας από την Galahd δεν θεώρησε πως ήταν αγενές εκ μέρους του πρίγκιπα να εκφράσει εκείνη την απορία. Ούτε η Βανέσσα αισθάνθηκε άβολα· παρ' όλα αυτά, εκτίμησε την συμπεριφορά του Ίγκνις ο οποίος είχε λάβει υπόψη και την δική τους οπτική γωνία. Ο στενός φίλος του διαδόχου, καταδείκνυε βαθειά αντίληψη και ωριμότητα οι οποίες ήταν σίγουρα ασυνήθιστες για την ηλικία του.
Εκείνη την ώρα, ο Σόνιτους και ο Τρεντ βρίσκονταν στο δωμάτιο που είχε παραχωρηθεί στην ομάδα τους και ήταν ήδη ντυμένοι με την στρατιωτική στολή. Ο νησιώτης μαχητής βεβαιώθηκε πως ο ασύρματος του βρισκόταν σε λειτουργία κι έπειτα πλησίασε την πόρτα για να βγει.
"Σόνιτους, να σε ρωτήσω κάτι πριν φύγεις;" Τον πρόλαβε ο Τρεντ.
"Ναι. Πες μου."
"Όταν φτάσετε στην αγορά του χωριού και εφόσον έχεις χρόνο, μπορείς να ρωτήσεις κάποιον έμπειρο πωλητή πόσο κοστίζει ένα φτερό Copperoc;"
"Αν δεν κάνω λάθος, είναι ένα αρπακτικό πουλί της Cleigne που τιθασεύει τον ηλεκτρισμό, σωστά;"
"Ακριβώς."
"Εντάξει. Θα αναζητήσω πληροφορίες. Μου κίνησες την περιέργεια όμως και θέλω να μάθω περί τίνος πρόκειται."
Ο άνδρας από την Lestallum χαμήλωσε τα μάτια και έτριψε τον αυχένα του· η γλώσσα του σώματος του, έδειχνε συστολή. "Είναι μεγάλη ιστορία. Θα σου την πω όταν επιστρέψουμε στην Insomnia, ή νωρίτερα αν μας δοθεί η ευκαιρία."
"Θα χαρώ να την ακούσω."
"Το ελπίζω, φίλε."
"Τρεντ, για όσο θα είσαι μόνος χωρίς εμάς, πρόσεχε μην σου κάνουν καψόνια οι φύλακες του στέμματος." Είπε ο φίλος του αστειευόμενος.
"Μπα, φαίνονται πολύ σοβαροί για κάτι τέτοιο. Αλλά θα έχω το νου μου για παν ενδεχόμενο." Απάντησε ο μαχητής από την Lestallum και του έκλεισε το μάτι. "Εσύ με την ομάδα στο πλοίο, είστε εκείνοι που θα πρέπει να προσέχετε."
"Πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά. Θα αγοράσουμε τις προμήθειες και θα γυρίσουμε αμέσως στο φρούριο." Έπειτα από αυτά τα λόγια, ο Σόνιτους χαιρέτισε τον κολλητό φίλο του και βγήκε από το δωμάτιο.
Στις 8:00 το πρωί, ο Νόκτις και η συνοδεία του επιβιβάστηκαν στο βασιλικό σκάφος. Ελάχιστα σύννεφα ταξίδευαν στον ουρανό και το κλίμα ήταν πολύ ευχάριστο. Ο πρίγκιπας και ο Ίγκνις κάθισαν στον αναπαυτικό καναπέ του καταστρώματος. Οι Glaives βρίσκονταν σε διαφορετικό σημείο.
"Μπορούμε να μελετήσουμε το σύστημα πλοήγησης της θαλαμηγού; Πιστεύω ότι θα ήταν χρήσιμο για εμάς να γνωρίζουμε μερικά πράγματα, έστω θεωρητικά." Ρώτησε ο Λούτσε τον επικεφαλής των φυλάκων, ο οποίος θα αναλάμβανε την οδήγηση. "Η πλειοψηφία των μελών της ομάδας μας, ξέρει να οδηγεί αυτοκίνητο ή μηχανή μεγάλου κυβισμού και όσοι δεν γνωρίζουν ακόμη, μαθαίνουν. Όμως δεν έχουμε διδαχτεί την πλοήγηση σκάφους και ίσως κάποιες πληροφορίες να αποδεικνύονταν χρήσιμες στο μέλλον."
"Ναι, γιατί όχι; Μπορώ να σας δείξω μερικά πράγματα καθώς θα ταξιδεύουμε." Αποκρίθηκε ο αρχηγός των φυλάκων του στέμματος, απευθυνόμενος στους τρεις μαχητές. Κάθισε στη θέση του οδηγού και άναψε την μηχανή, περιγράφοντας μερικές βασικές λειτουργίες και την διαδικασία χειρισμού.
Έπειτα από μιάμιση ώρα, έφτασαν στο όμορφο λιμάνι της αντικρινής ακτής. Υπήρχε αρκετή κίνηση κατά μήκος της κεντρικής αγοράς του χωριού. Πολλοί ντόπιοι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν κοντά στην αποβάθρα για να θαυμάσουν το πολυτελές πλοίο. Υποδέχτηκαν τον Πρίγκιπα Νόκτις με σεβασμό· εκείνος ανταπέδωσε τους χαιρετισμούς με συγκρατημένη εγκαρδιότητα, λόγω της φυσικής συστολής η οποία τον χαρακτήριζε.
Οι φύλακες του στέμματος είχαν φροντίσει για τον ακριβή προϋπολογισμό και τα έξοδα, αλλά η συλλογή των προμηθειών ήταν ένα καθήκον που αφορούσε και τις δύο ομάδες. Χωρίστηκαν ώστε να ολοκληρώσουν γρηγορότερα τις αγορές και να επιστρέψουν στο σκάφος.
Κάποια στιγμή, ενώ η Βανέσσα ήταν απορροφημένη από την βιτρίνα ενός καταστήματος με παραδοσιακά μουσικά όργανα, ο Λούτσε ζήτησε διακριτικά από τον Σόνιτους να κρατήσει την συμπολεμίστρια τους απασχολημένη για μερικά λεπτά.
"Τι συμβαίνει;" Ρώτησε ο νησιώτης Glaive χαμηλόφωνα. Είχε παραξενευτεί με το αίτημα.
"Υπάρχει κάτι που θέλω να αγοράσω με δικά μου χρήματα και θα προτιμούσα να μην με αντιληφθεί η Βανέσσα. Σε περίπτωση που αναρωτιέσαι—όχι, δεν πρόκειται για κάτι ανάρμοστο. Δεν μπορώ να πω περισσότερα, γιατί αφορά ένα προσωπικό θέμα."
"Εντάξει, Λούτσε. Θα κάνω ό,τι μπορώ." Είπε ήρεμα ο συναγωνιστής του.
"Ευχαριστώ, Σόνιτους." Τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη και κατευθύνθηκε με γρήγορα βήματα προς ένα διαφορετικό σημείο της αγοράς. Συγκεκριμένα, πλησίασε ένα μικρό και καλοφροντισμένο κατάστημα που είχαν προσπεράσει πιο πριν...
Χάρη στην περιφερειακή της όραση, η Βανέσσα κατάλαβε πως κάποιος ερχόταν κοντά και απομάκρυνε αμέσως την προσοχή της από την βιτρίνα. Βλέποντας τον Σόνιτους, χαλάρωσε την ενστικτώδη αμυντική στάση. Εκείνος έριξε μια ματιά στα μουσικά όργανα, νιώθοντας ένα τσίμπημα νοσταλγίας, αλλά έπειτα στράφηκε στην σύμμαχο του, "Η Nirtakehren είναι το νησί όπου γεννήθηκα, όμως έλκω την καταγωγή μου και από τις άλλες δύο Ανατολικές Νήσους. Το λιμάνι όπου άραξε προηγουμένως η θαλαμηγός, ήταν η τελευταία μου στάση προτού αναχωρήσω για την Insomnia, με σκοπό να καταταχθώ στις ένοπλες δυνάμεις της."
"Η γενέτειρα σου είναι όμορφη, Σόνιτους. Προσωπικά μου άρεσε περισσότερο η ακτή αυτού του νησιού, όπως και η αγορά που βρίσκεται μπροστά από την θάλασσα. Είναι μια όμορφη νησιωτική περιοχή του Lucis, την οποία δεν είχα επισκεφτεί ποτέ στο παρελθόν. Οι παραθαλάσσιες τοποθεσίες συνήθως ενεργοποιούν μνήμες από την πατρίδα μου· γι' αυτό προσπαθώ να διατηρώ στο μυαλό μου όσο το δυνατόν περισσότερες εικόνες."
"Οι πόλεις που είναι κτισμένες κοντά στην θάλασσα ή τον ωκεανό, τείνουν να μοιράζονται κάποια κοινά στοιχεία σε ό,τι αφορά τον τρόπο ζωής. Πάντως, δεν έχει τύχει να επισκεφτώ την πόλη της Lucinia, αλλά ίσως συμβεί στο μέλλον, σε κάποια αποστολή." Σχολίασε ο βασιλικός μαχητής κι έπειτα τέντωσε τον δείκτη του χεριού του προς την βιτρίνα, "Υπάρχουν ένα ή περισσότερα μουσικά όργανα από αυτά εδώ, τα οποία διδάσκονται εκεί όπου μεγάλωσες;"
Εκείνη έστρεψε ξανά την προσοχή της στο περιεχόμενο της βιτρίνας και ένευσε καταφατικά, "Ναι. Το λαούτο και η οκαρίνα είναι γνωστά σε εμάς και διδάσκονται στα ωδεία της δυτικής ακτής της Lucinia. Είχα εξασκηθεί για μικρό χρονικό διάστημα στο λαούτο όταν ήμουν παιδί, ωστόσο το μοναδικό μουσικό όργανο που παίζω είναι το βιολί."
"Λένε ότι το βιολί είναι ένα από τα δυσκολότερα στο θέμα της εκμάθησης. Όσο για εμένα, είχα ασχοληθεί για πολλά χρονιά με το παραδοσιακό λαούτο, όμως αποφάσισα να μην το φέρω στην Insomnia. Σκέφτηκα ότι ο ήχος του θα αύξανε το αίσθημα της νοσταλγίας για τις καλές στιγμές του παρελθόντος... Δεν αρκεί να ζει κάποιος μονάχα με τις αναμνήσεις."
Ακούγοντας τον συμπολεμιστή της, η νεαρή γυναίκα διαισθάνθηκε πως κι εκείνος είχε θέσει ως προτεραιότητα την προστασία της πατρίδας του, αντί να ζει με τον φόβο πως κάτι τρομερό θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα στο μέλλον, εξαιτίας του Niflheim.
Λίγο αργότερα, ο Λούτσε έβγαινε από το σημείο απ' όπου είχε πραγματοποιήσει την αγορά του. Είχε κρύψει το τυλιγμένο, ελαφρύ αντικείμενο μέσα στην ανθεκτική εσωτερική τσέπη του στρατιωτικού σακακιού.
Καθώς πορευόταν στην τοποθεσία όπου βρίσκονταν οι δύο συμπολεμιστές του, ο ανοιχτός ασύρματος ενεργοποιήθηκε, σηματοδοτώντας την έναρξη της συνομιλίας με το άκουσμα στιγμιαίων, ηλεκτρονικών ήχων· αυτή ήταν μια ένδειξη πως κάποιος Glaive ετοιμαζόταν να επικοινωνήσει με τον αποδέκτη του επικείμενου μηνύματος, από μακρινή απόσταση.
"Λάζαρους; Σε ενημερώνω ότι εντοπίσαμε ένα σκάφος Magitek να αιωρείται πάνω από την Nirtaereen· τώρα κατευθύνεται προς την ακτή όπου βρίσκεστε." Ο Λούτσε αναγνώρισε αμέσως την φωνή του Τρεντ. "Δεν ξέρω αν αυτή η λεπτομέρεια έχει ιδιαίτερη σημασία, αλλά το συγκεκριμένο κιβωτοειδές δεν είναι ακριβώς ίδιο με όλα εκείνα που έχουμε δει ως τώρα. Το σχήμα του δεν διέφερε, αλλά αντί για γκρίζο, είναι ολοκληρωτικά βαμμένο με κόκκινο χρώμα. Υποψιάζομαι ότι κάποιος υψηλόβαθμος αξιωματικός επιβαίνει στο συγκεκριμένο μεταφορικό μέσο. Να είστε προσεκτικοί."
"Ελήφθη, Φιουρία. Κράτησε με ενήμερο αν προσέξεις οτιδήποτε άλλο ανησυχητικό."
Μετά από την σύντομη, αλλά κρίσιμη επικοινωνία, ο Λούτσε επιτάχυνε περισσότερο το βήμα του. Μέσω του ομαδικού καναλιού που ήταν εγκατεστημένο στον ασύρματο του, ζήτησε από τον Σόνιτους και την Βανέσσα να ενωθούν με την ομάδα με τον φυλάκων του στέμματος, εξηγώντας και στους δύο τον λόγο.
Όταν το ασυνήθιστο, κόκκινο σκάφος Magitek έγινε ορατό στον ορίζοντα, ολόκληρη η συνοδεία του Πρίγκιπα Νόκτις, είχε συγκεντρωθεί στο ίδιο σημείο. Επίσης, όλα τα μέλη είχαν ενημερωθεί για την κατάσταση.
"Πρέπει να ετοιμαστούμε άμεσα για συμπλοκή." Δήλωσε ο επικεφαλής της συνοδείας. "Το πλοίο είναι αγκυροβολημένο σε ασφαλή τοποθεσία, μακριά από κοινή θέα. Δεν προλάβαμε να μεταφέρουμε όλες τις προμήθειες στο αμπάρι, αλλά αυτή η δουλειά μπορεί να περιμένει. Η προτεραιότητα μας είναι η ασφάλεια του πρίγκιπα. Μπέλουμ, γνωρίζεις το νησί καλύτερα από όλους εμάς. Υπάρχει κάποιο καταφύγιο όπου μπορεί να κρυφτεί ο Υψηλότατος;"
Ο άνδρας από τις Ανατολικές Νήσους ήταν έτοιμος να απαντήσει, αλλά εκείνη ακριβώς την στιγμή παρενέβη ο πρίγκιπας, "Δεν πρόκειται να κρυφτώ πουθενά σαν δειλός. Εσείς και οι αθώοι άνθρωποι της επικράτειας μου, κινδυνεύουν! Θα σταθώ στο πλάι σας." Είπε κατηγορηματικά.
"Όχι, Υψηλότατε. Βρισκόμαστε εδώ για να σας προστατέψουμε." Επεσήμανε με σταθερότητα η Έλσετ. "Μπέλουμ, που βρίσκεται το πλησιέστερο καταφύγιο;"
Ο Σόνιτους αποκάλυψε την ύπαρξη μιας κρυφής σήραγγας η οποία είχε κατασκευαστεί ακριβώς για τέτοιου είδους περιστάσεις. Έδωσε σαφείς οδηγίες αναφορικά με την είσοδο της.
Ο Νόκτις κοιτούσε τους ενήλικες συμμάχους του αγχωμένα ενώ εκείνοι κατέστρωναν το σχέδιο τους.
Το κόκκινο αεροσκάφος πλησίαζε γρήγορα προς την ακτή. Σε λιγότερο από οκτώ λεπτά, θα βρισκόταν ακριβώς πάνω από την προκυμαία. Πολλοί από τους ντόπιους έσπευσαν να κρυφτούν στα σπίτια τους ή σε άλλες τοποθεσίες που θεωρούσαν ασφαλείς.
Προς έκπληξη της συνοδείας του βασιλικού διαδόχου, το σκάφος Magitek δεν προσγειώθηκε στην κεντρική παραλία, αλλά έστριψε ανατολικά του σημείου όπου βρίσκονταν εκείνοι, με κατεύθυνση έναν λόφο γεμάτο δέντρα και ελάχιστες κατοικίες. Το παρακολούθησαν να κατεβαίνει αργά και σταθερά προς το έδαφος.
"Glaives, μπορείτε να ξεκινήσετε την έρευνα σε εκείνο το σημείο, ώστε να μην κινδυνέψουν οι ντόπιοι κάτοικοι;" Ρώτησε ο επικεφαλής.
"Ναι. Εσείς που θα βρίσκεστε;" Ο Λούτσε ήταν εκείνος που αιτήθηκε να μάθει.
"Στο κατόπι σας. Όμως πρώτα θα συνοδεύσουμε τον πρίγκιπα και τον Ίγκνις στην μυστική σήραγγα. Μολονότι δεν έχουμε το πλεονέκτημα της πτητικής στρέβλωσης, θα φροντίσουμε να μην αργοπορήσουμε."
"...Εντάξει. Ξέρετε πως να μας βρείτε." Αποκρίθηκε ο αρχηγός των Glaives, τηρώντας έναν ουδέτερο τόνο στην φωνή του. Έπειτα, κοίταξε τους ανθρώπους που γνώριζε καλά και ζήτησε να τον ακολουθήσουν.
Με την χρήση της στρέβλωσης, άρχισαν να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις, κινούμενοι προς τον λόφο.
"...Κάτι δεν μου άρεσε σε αυτή την στρατηγική, Λούτσε. Ελπίζω ο επικεφαλής των φυλάκων να μην μας θεωρεί αναλώσιμους. Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω;" Μίλησε εμπιστευτικά η Βανέσσα μέσω του ασύρματου.
"Απολύτως. Μου πέρασε από το νου το χειρότερο σενάριο, το οποίο μάλλον σκέφτηκες και εσύ." Της απάντησε, επιτρέποντας και στον νησιώτη συμπολεμιστή να παρακολουθεί όσα έλεγαν μέσω ιδιωτικού καναλιού, "Σε κάθε περίπτωση, θα φερθώ με υπευθυνότητα απέναντι σε εσένα και τον Σόνιτους. Θα κατευθύνω τις κινήσεις μας με τον καταλληλότερο τρόπο, αναλόγως τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε."
"Ελήφθη." Απάντησε η μαχήτρια.
Ο καθένας από τους τρεις βασιλικούς μαχητές, αναρωτιόταν τι είδους πρόκληση θα τους περίμενε όταν θα πλησίαζαν το αυτοκρατορικό αεροσκάφος.
Ανά τακτά χρονικά διαστήματα (τα οποία όμως ήταν πολύ σύντομα), διέκοπταν την διαδρομή προκειμένου να μην καμφθεί η αντοχή τους από συμπτώματα αδράνειας λόγω των συνεχών πτητικών στρεβλώσεων. Έπειτα από σχεδόν είκοσι λεπτά, έφτασαν στο μεγάλο ξέφωτο πάνω από το οποίο αιωρούνταν το σκάφος με τα γράμματα SAF, ζωγραφισμένα στα πλαϊνά, μεταλλικά τοιχώματα, δίχως να πηγάζει ο παραμικρός θόρυβος από την μηχανή.
Με την χρήση της στρέβλωσης, σκαρφάλωσαν σε ψηλά, στιβαρά κλαδιά, επιλέγοντας δένδρα με το πυκνότερο φύλλωμα. Η θέση την οποία είχαν επιλέξει, θα τους επέτρεπε να αξιολογήσουν τον χώρο και να ελέγξουν τον πιθανό αριθμό των αντιπάλων τους.
Ο Λούτσε πίεσε τον δείκτη και το μεσαίο δάχτυλο του χεριού του, επάνω στο πλήκτρο επικοινωνίας του ασύρματου δέκτη, "Εντοπίσατε κάποιο στόχο;"
"Άρνηση." Αποκρίθηκε χαμηλόφωνα ο Σόνιτους.
Για μερικά λεπτά, η Βανέσσα παρακολούθησε το ξέφωτο και οτιδήποτε υπήρχε τριγύρω, καταφέρνοντας να συλλέξει μια πληροφορία, "Μόλις εντόπισα μια κίνηση κοντά στα ψηλά δέντρα, στην απέναντι πλευρά του ξέφωτου."
Οι δύο Glaives που άκουσαν την αναφορά, παρακολούθησαν σιωπηλοί το σημείο που είχε υποδείξει η συμπολεμίστρια τους, δίχως να ζητήσουν περαιτέρω διευκρινίσεις. Αν παρέμεναν συγκεντρωμένοι, θα έβλεπαν ό,τι είχε δει και εκείνη.
Μια σιλουέτα κρυμμένη ανάμεσα στις σκιές που δημιουργούσαν οι κορμοί και τα φύλλα των δέντρων, έγινε αντιληπτή από όλους. Με μια μακρινή ρίψη του ξιφιδίου του, η μορφή του Λούτσε χάθηκε από το κλαδί όπου ισορροπούσε ο ίδιος. Εμφανίστηκε μετά από κλάσματα δευτερολέπτου, στο κέντρο του ξέφωτου.
"Ποιός κρύβεται εκεί πέρα;" Φώναξε σε αυστηρό τόνο. "Εμφανίσου τώρα."
Αντί για απάντηση, ο μαχητής από την Galahd διαισθάνθηκε μια επικείμενη, θανάσιμη επίθεση από ψηλά. Σήκωσε το βλέμμα του, αλλά ο πρωινός ήλιος τον ανάγκασε να μισοκλείσει τα μάτια του. Ως εκ τούτου, αντιλήφθηκε αμέσως την ευαλωτότητα της θέσης του.
"Λούτσε...!" Η ανήσυχη προειδοποίηση της Βανέσσα αντήχησε σε ολόκληρο τον ανοιχτό χώρο.
Το άγχος που αναδύθηκε από τα βάθη του νου του, πυροδότησε την αδρεναλίνη του σώματος κι εκείνη με την σειρά της, κινητοποίησε τον πολεμιστή να δράσει άμεσα, ώστε η κρύα αίσθηση του αιφνιδιασμού να μην αποβεί μοιραία.
Κύλισε στο πλάι με μια σωστά εκτελεσμένη, περιστροφική κίνηση του κορμιού του, προκειμένου να ξεφύγει από το στόχαστρο του αντιπάλου—όποιος κι αν ήταν ο εχθρός ή το όπλο που χρησιμοποιούσε.
Μετά την απόπειρα για μια κατακόρυφη επίθεση με την λόγχη βαρέως τύπου, η αντίπαλος αποκάλυψε την παρουσία της. Η Βανέσσα και ο Σόνιτους ένιωσαν την ακατανίκητη επιθυμία να χρησιμοποιήσουν την τεχνική στρέβλωσης-κρούσης εναντίον του κοινού τους στόχου. Αν έβρισκαν επιτυχώς ένα άνοιγμα, τότε το υψηλό, διαγώνιο σημείο εκκίνησης σε συνδυασμό με την απόσταση μεταξύ των Glaives και της πολεμίστριας του Niflheim, θα εγγυόταν ένα καταστροφικό, διπλό χτύπημα.
Ο Σόνιτους και η Βανέσσα έρριψαν με αποφασιστικότητα το σπαθί και την λόγχη αντίστοιχα, έχοντας στοχεύσει σωστά. Όμως, η ακρίβεια της επίθεσης δεν αποδείχτηκε αρκετή ώστε να αφοπλίσει την αυτοκρατορική αξιωματικό. Εκείνη απέκρουσε το χτύπημα του Σόνιτους και ξέφυγε από την ορμή της δεύτερης λεπίδας που ερχόταν καταπάνω της.
Αντιλαμβανόμενοι πως η συνδυαστική στρέβλωση-κρούση δεν είχε πετύχει τελικά, οι δύο μαχητές προσέφυγαν στην κύλιση απομάκρυνσης επί του εδάφους, όπως είχε κάνει προηγουμένως και ο Λούτσε. Ήταν απολύτως αναγκαίο να αποφύγουν μια ξαφνική, απρόβλεπτη αντεπίθεση.
Αφότου οι τρεις Glaives ανέκτησαν μια απόσταση ασφάλειας από την άγνωστη εχθρό τους, ο συντονιστής της μικρής ομάδας ζήτησε να μάθει την ταυτότητα της.
"Όπως μάλλον ήδη μαντέψατε, μάχομαι για την Αυτοκρατορία." Ήταν δύσκολο να διακρίνει κάποιος αν ο τόνος της φωνής αντικατόπτριζε αυταρέσκεια ή υπέρμετρη αυτοπεποίθηση. "Είμαι η Αρανέα Χάϊγουιν. Υποθέτω ότι εσείς είστε Glaives και προστατεύετε την οικογένεια Κάελουμ. Λοιπόν, βρίσκομαι εδώ για να χαλάσω τα σχέδια σας. Βλέπετε, τυχαίνει να γνωρίζω πως ο Νόκτις είναι κάπου σε αυτό το νησί. Πείτε μου τώρα που ακριβώς κρύβεται και δεν θα σας πειράξω."
Ως απάντηση, οι τρεις βασιλικοί μαχητές σήκωσαν τα όπλα τους, έτοιμοι να αμυνθούν ή να επιτεθούν.
"Ώστε θέλετε να παίξουμε; Πολύ καλά. Λάβετε όμως υπ' όψιν ότι ο χρόνος που προτίθεμαι να διαθέσω, είναι περιορισμένος. Οπότε μην περιμένετε να είμαι επιεικής μαζί σας."