Dobby hiç bir zaman iyi bir evcini olamadı. Bir evcini için uygunsuz hareketleri vardı. Uygunsuz düşünceleri beynini kurcalardı. Her evcini sahibi hakkında bazen çok nadir anlarda küçük ufak mini minnacık kötü düşüncelere sahip olabilirdi. Bunu düşündüğü anda siler ve efendisinin ona bir ev vererek, onu çalıştırarak ne kadar da merhametli olduğunu kendine hatırlatırdı.
Ama Dobby ne yazık ki uygunsuz düşüncelere sahip olduğu yetmezmiş gibi bir de soru sormayı çok severdi. Böyle küstahça hareketleri olgun evcinlerince kınanarak karşılanırken minik evcinleri ona tedirginlikle bakardı. Sanki onların da sormak istedikleri birşeyler vardı ama hiç kimse kınanmak, suçlanmak ve hep cezalandırılmak istemiyordu.
Dobby işe cezalandırılacağını bile bile uygunsuz düşüncelerine azimle devam ederdi. Neden cezalandırılmak zorundaydı ki?
Neden bir efendiye ihtiyacı vardı? Neden kendisine ait giysisi, odası, en ufak bir düşüncesi olması dahi yasaktı?
Asi bir ruhu vardı onun... Ezmeye çalıştıkları o ruh bir zaman nadide bir parlaklıkta ışıldıyordu. Şimdi ise küçük bir kıvılcımdan ibaret titriyordu.
Dobby, Karanlık Lord'un gelişini beklerken titriyordu. Bedenine acılar içinde olsa da dik durmaya çalışıyordu. Bu kez yarını göreceğine inanmıyordu. Bu kez neden cezalandırıldığını bilmiyordu. En son ellerine ütü bastığı için elleri titrerken Küçük Efendi Draco'nun büskivi kırıntılarını yere dökmüştü.
Dobby derin derin nefes almaya başladı. Göğsü gitgide açıyordu. Cezalandırılan bir evcininin kendi kendini iyileştirmeye izni olmadığından bu kez çok uzun süre ayakta kalamayacağının bilincindeydi.
Koridordan gelen ayak seslerini duyduğunda bedenini büyük bir zorlukla dikleştirdi. Ve bekledi.
Bakışlarını ve başını yere eğdi.
Gözünün ucuyla bir asanın ona çevrildiğini gördü ve bekledi.
Son artık çok yakındı.
Asadan çıkan büyü güçlüydü. Belki de hissettiği en güçlü büyüydü. Cılız tenine değdiğinde acının takip etmesi de an meselesiydi. Dobby bekledi ancak acı gelmedi.
Onun yerine bedenini güçlü bir esinti sardı. Değdiği yerleri iyileştirdi yaraları kapattı. Geriye sadece kızarık iyileşmeye yüz tutmuş hassas bir deri kaldı.
Dobby kendine hakim olamayarak hızla başını kaldırdı. Asa Karanlık Lord'un ellerindeydi ancak hemen önünde küçük bir büyücü vardı.
Dobby istemsizce haykırdı.
"Harry Potter! Efendimiz siz burada ne arıyorsunuz-
Daha fazla bağıramadan küçük büyücü elini evcininin ağzına kapattı.
"Şişşşş! Bu bir sır. Tamam mı? Bağırmayacağına söz verirsen elimi ağzından çekeceğim. Kabul ediyorsan başını salla."
Dobby koca kulakları da beraberinde hızla başını salladı.
Ağzı özgür kalır kalmaz söze başladı.
"Sizi görmek bir onur Harry Potter. Büyük bir onur. Ama siz burada olmamalısınız. Hayır hayır burada olmamalısınız. Burada kötü büyücüler ve cadılar var Efendim. Yüce Harry Potter'ın burada olduğunu duyduklarında size zarar verirler. Sizin isminizi bile anmak yasak Efendim. Dobby en son sizinle tanışmayı ne kadar istediğini dile getirdiğinde yanlışlıkla Efendi Malfoy duydu ve Dobby bir hafta elini üründen çekemedi. Hayır efendim hemen gitmelisiniz. Hemen hemen hemen-
Dobby, Harry'nin şaşkınlıktan afallamış ifadesine aldırış etmeden kolundan tutup sürüklemeye başladı ancak bir adım ilerleyemeden küçük büyücü onu durdurdu.
"Dobby arkamdaki büyücüyü görüyor musun?"
Dobby şaşkınlıktan unuttuğu Karanlık Lord'u hatırladığında kendini Harry Potter ile Lord Voldemort'un arasına attı. Harry'i arkasına alıp titreyen bir elle Karanlık Lord'a döndü.
"Sizi koruyacağım Harry Potter."
Harry, Marvolo'nun yeni bir yaşam türü keşfetmiş gibi anlam veremeyen ifadesine ilk kez şahit oluyordu ve dünya üzerinde bu ifadeyi gören başka birinin olduğuna inanmıyordu. İstemsizce gülümseyerek Dobby'nin ellerinden kurtuldu ve eğilip evcinini zorla gözlerinin içine bakmaya zorladı.
"Dobby, Karanlık Lord benim arkadaşım. O bana zarar vermez. Aksine benim en büyük koruyucum O. Seni iyileştiren de O. Seninle tanışmak istemiştim Dobby. Karanlık Lord beni sana getirdi. Şimdi biraz sakin olup bana evcinlerinden bahseder misin? Ne yazık ki neredeyse hiç bir şey bilmiyorum."
Dobby önce Karanlık Lord'a sonra Sağ Kalan Çocuk'a baktı. Şaşkınlıktan iyice kalkan kulakları yavaş yavaş dinerken başını salladı.
Ve böylece Cincüce Oddball ve Eksantirik Malfoy'dan beri Sihir Dünyasının gördüğü türler arası en sıkı ve en ilginç arkadaşlık başlamış oldu.