Δεν μπορώ να πω ότι τα γεγονότα δεν με εντυπωσίαζαν, ειδικά για μια υπόθεση τόσο παράξενη όσο αυτή. Υπήρχαν δύο περιπτώσεις: Ή ο Κίρα βρισκόταν ανάμεσα στα μέλη της Γιότσουμπα, ή απλά εκτελούσαν εντολές. Ειδικά μετά την διάσωση του Μάτσουντα, δεν μπορούσαμε να βγάλουμε εύκολα συμπέρασμα. Είχα πάντα βέβαια στο πίσω μέρος του μυαλού μου την υποψία ότι ο Λάιτ ίσως είναι ο Κίρα, αλλά από παντού ξεπετάγονταν καινούργια στοιχεία. Μπερδευόμουν, όχι μόνο εγώ αλλά και οι συνεργάτες μου. Παρόλο που ο Ελ είχε αφαιρέσει τις κάμερες από το υπόλοιπο σπίτι, είχε κρατήσει μια στο δωμάτιο της Μίσα.

Μιλώντας για τα δύο πιτσουνάκια, τρεις μέρες μετά το συμβάν της Γιότσουμπα συνέβη κάτι περίεργο στο σπίτι της Μίσα, κι εφόσον υπήρχαν ακόμα κάμερες, μπορούσαμε να καταλάβουμε την σχέση τους. «Που λες, Μίσα, τώρα τελευταία έχω πολύ διάβασμα στο σχολείο. Πνίγομαι. Δεν σε πειράζει να μην βγαίνουμε για λίγο καιρό. Θέλω να πω, δεν θα πάθεις και τίποτα. Θα συνεχίσεις κανονικά τα γυρίσματα και το μόντελινγκ.»

«Ναι... Καταλαβαίνω... Όμως-»

«Δεν υπόσχομαι τίποτα. Λύκειο είναι, όχι Γυμνάσιο. Μπορεί δηλαδή να τα πούμε μετά από δύο εβδομάδες, που λέει ο λόγος.»

«Λαίτ, με αποφεύγεις ή μού φαίνεται; Δηλαδή όταν αρχίσεις να δουλέυεις τόσο εργασιομανής θα είσαι; Θες να μεγαλώσουν τα παιδιά σου χωρίς πατέρα;»

Όπως φάνηκε, η Μίσα είχε... Κάποια μελλοντικά σχέδια και τα αποκάλυψε έτσι απότομα στον Λαίτ.

«Τα... Τα παιδιά μου;! Ποιά παιδιά μου;»

«Τα δικά σου και τα δικά μου.»

«Δεν... Μιλάς σοβαρά. Έτσι;»

«Αυτό το μέλλον ονειρεύομαι για μας! Και τα παιδιά προϋποθέτουν γάμο!»

Ο άλλος δεν ήξερε τι να πει. Κοιτούσε επίμονα το πάτωμα.

«Δεν πιστεύω να μην θέλεις! Μια σοβαρή σχέση προχωράει στον γάμο.» είπε η κοπέλα.

«Ε... Δεν είπα ότι δεν θέλω.»

«Δεν είπες όμως ότι θέλεις!»

«Όχι. Δώσε μου λίγες μέρες να το σκεφτώ.»

Πήρε τα πράγματά του και έκανε να φύγει απ'το δωμάτιο.

«Αυτό που φεύγεις κάθε φορά που συζητάμε κάτι σοβαρό μού την δίνει στα νεύρα! Ειδικά όταν έχει να κάνει με την σχέση μας!»

Πέρασε λίγη ώρα αφότου έφυγε ο Λαίτ απ'το σπίτι της ηθοποιού κι εμείς δεν βλέπαμε καμία κίνηση στο δωμάτιο. Δεν ακούγαμε τίποτα ούτε από τα υπόλοιπα δωμάτια, κι έτσι υποθέσαμε ότι έφυγε κι εκείνη απ'το σπίτι. Κατά το σούρουπο όμως, δεχτήκαμε μια... Απροσδόκητη επίσκεψη. Όταν η πόρτα με το φωτοκύτταρο άνοιξε, αντικρίσαμε την ηθοποιό να μπαίνει με φούρια στην αίθουσα υπολογιστών.

«Τα νεύρα μου, τα νεύρα μου! Θα τρελαθώ!!» φώναξε.

«Τι έπαθες, Μίσα;» ρώτησε ο Μόγκι.

«Τι θες τέτοια ώρα εδώ;» συμπλήρωσε ο Μάτσουντα.

«Χωρίζω! Καταλάβατε;! Χωρίζω! Ο Λαίτ δεν θέλει παντρειές και μού το κρύβει!»

«Εμείς δεν είμαστε ειδικοί στις σχέσεις, αν θες συμβουλή.» είπε ο Ελ.

«Δεν κατάλαβες, Ριουζάκι. Χωρίζω επίσημα! Δεν είναι να εμπιστεύεσαι έναν άντρα που τού κάνεις πρόταση γάμου και λέει: "θα το σκεφτώ"! Πάει να πει ότι είναι ανώριμος και τον ενδιαφέρει μόνο η πάρτη του!»

Ξέσπασε σε λυγμούς. «Ποτέ του δεν με αγάπησε πραγματικά...»

«Όχι, Μίσα-Μίσα! Μην το λες αυτό! Είστε πολύ ταιριαστό ζευγάρι! Θα ήταν κρίμα να χωρίσετε!»

«Μάτσουντα, φαίνεται ότι παίζεις θέατρο...» τού είπα.

«Σε ευχαριστώ, Μάτσουντα... Αλλά η απόφαση είναι οριστική. Δεν σκοπεύω καν να του πω ότι θέλω να χωρίσουμε. Ούτε που θα τον πειράξει δηλαδή.»

«Τέλος πάντων, εσάς δεν σας ενδιαφέρουν τα προσωπικά μας. Ήρθα να σας πω πως θα σας κάνω την χάρη, και θα σας αποκαλύψω το μυστικό του Κίρα. Όχι πως ο Λάιτ είναι ο Κίρα, απλώς τυχαίνει και το ξέρω.»

«Ώστε το παραδέχεσαι ότι είσαι ο δεύτερος Κίρα!» είπε ο Μάτσουντα.

«Ε, ναι το παραδέχομαι! Είπα κιόλας να σας πω ποιος είναι ο πρώτος Κίρα αλλά σκέφτηκα ότι είναι πιο τίμιο να έρθει να το πει αυτοπροσώπως. Σας το ορκίζομαι, δεν είναι ο Λάιτ! Είναι κάποιος από την δουλειά. Δεν τον ξέρετε.»

«Αν πρόκειται για ηθοποιό, πιθανόν να καταστραφεί η καριέρα του αν μαθευτεί ότι είναι ο Κίρα,» είπε ο Ελ. «Πες μας όμως ποιος είναι και θα δούμε τα υπόλοιπα.»

«Δεν τον ξέρετε σας λέω! Δεν τον ξέρετε!»

«Πάντως αυτό που θέλω να ξέρετε είναι πως είχατε δίκιο. Εγώ είμαι ο δεύτερος Κίρα. Δεν θα σας πω για τον συνάδελφό μου γιατί το θεώρησα τίμιο να έρθει να σας αποκαλύψει την ταυτότητά του ο ίδιος. Θέλω όμως να μού κάνετε μια χάρη. Κλείστε με στο κελί.»

Δεν μπορούσαμε να ξέρουμε αν μας μιλούσε σοβαρά ή αν ήταν υπό την επήρεια κάποιας ουσίας, όπως το αλκοόλ, γι'αυτό την κοιτούσαμε απορημένα.

«Μάτσουντα, μήπως ξέρεις αν η νεαρή από δω πίνει κρασί, ή γενικά αν καταναλώνει αλκοόλ; Ρωτάω μιας και είσαι φαν της.» ρώτησε ο Μόγκι.

«Εντάξει, μην τρελαθούμε. Είμαι φαν της αλλά δεν ξέρω κιόλας αν κοιμάται μπρούμυτα ή ανάσκελα!»

«Εγώ για αλκοόλ σε ρώτησα.»

«Δεν αποκλείεται να έχει καταναλώσει μεγάλες ποσότητες, ειδικά μετά από μια ερωτική στιγμή. Έτσι πιθανόν να εξηγείται η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά.» συμπέρανε ο Ελ. «Κλείστε την σε ένα από τα πάνω δωμάτια της βάσης να την επιβλέπουμε. Ειδικά τώρα που η υπόθεση βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση.»

Οι αστυνόμοι την έπιασαν από τους καρπούς και την πήγαν στον επάνω όροφο όπου υπήρχαν διάφορα δωμάτια σαν ξενοδοχείου, με την μόνη διαφορά πως υπήρχαν κάμερες ασφαλείας και οι πόρτες κλείδωναν εύκολα απ'έξω. Θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αυτά τα δωμάτια σαν φυλακές, κι ας μην είχαν κάγκελα.

*

*

Ύστερα από ώρα, έλεγξα την κάμερα ασφαλείας και αυτό που είδα δεν το περίμενα. Το πρόσωπο της κοπέλας είχε χλωμιάσει, τα ρούχα της σε κάποια σημεία είχαν σκιστεί, απ'το αριστερό της χέρι έτρεχε αίμα με ένα ματωμένο ψαλίδι από δίπλα, και τα μάτια της γεμάτα δάκρυα. Έτρεξα γρήγορα στο δωμάτιο φοβούμενη ότι έκανε κάποια απόπειρα αυτοκτονίας.

«Χριστός και Απόστολος! Τι κάνεις εκεί, Μίσα;!» φώναξα.

Είδα έναν μυ να κουνιέται και τής ελέγξα τον σφυγμό. Ευτυχώς ζούσε. Έψαξα για κανένα κουτί πρώτων βοηθειών μες τα ντουλάπια του δωματίου.

«Μαρίνα... Εσύ;»

«Δόξα τω θεώ! Ζεις!» είπα με τρεμάμενη φωνή. Ακόμα κι αν όντως ευθυνόταν για κάποιες από τις δολοφονίες, δεν είχα το δικαίωμα να την αφήσω να πεθάνει και μάλιστα με το να βλάψει τον εαυτό της! Δεν έφταιγε η σχέση της με τον Λαίτ. Κάτι άλλο συνέβαινε!

«Έχεις τρελαθεί, ρε Μίσα; Τι πήγες να κάνεις;»

«Είναι ο Έρως, Μαρίνα. Έρως ανίκατε μάχαν, που λένε... Έχεις νιώσει ποτέ το αίσθημα να αγαπάς κάποιον κι αυτός όχι μόνο να μη σου δίνει σημασία, αλλά να σε πληγώνει κι από πάνω;»

«Όχι, αλλά... Γιατί τόσο αίμα για έναν άντρα; Κι άλλες αγάπησαν, δεν κάναν έτσι!»

«Όσοι δεν πόνεσαν δεν ξέρουν τι θα πει έρωτας...»

Με το ζόρι πάσχιζε να σταθεί όρθια. Της πήρα το ψαλίδι απ'τα χέρια ενώ μπήκα ξανά στον κόπο να βρω κουτί με πρώτες βοήθειες. Προσπαθούσα να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά. Ήθελα να βοηθήσω το καημένο το κορίτσι, αλλά δεν ήξερα πώς. Δεν είμαι ειδική στις σχέσεις ούτε στον έρωτα, αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω τον λόγο τέτοιας ακραίας συμπεριφοράς. Κανένας δεν θα έκανε έτσι για μια σχέση που δεν προβλέπεται γάμος. Διότι η Μίσα ήθελε γάμο. Μπορεί όμως να ήταν και κάτι άλλο, τελείως διαφορετικό από την σχέση της με τον Λαίτ! Η σχέση ήταν απλή αφορμή!

Ευτυχώς βρήκα ένα κουτί με γάζες, και άρχισα να της τυλίγω μια από αυτές γύρω από το τραυματισμένο χέρι, αφού πρώτα το έπλυνα με νερό και οξυζενέ. Την βοήθησα να σηκωθεί και να καθίσει στον καναπέ.

«Ο θεός να σε ευλογεί, καλό μου παιδί... Σε ευχαριστώ πολύ για την βοήθεια που μού προσφέρεις.»

«Θεωρώ καθήκον μου να βοηθάω τον συνάνθρωπο ακόμα κι αν είναι εγκληματίας. Πες μου όμως τώρα. Τι είναι αυτό που σε βασανίζει; Άνοιξέ μου την καρδιά σου.»

Αναστέναξε βαθιά. «Θα τα πω όλα μια και έξω. Φτάνουν τα ψέματα! Αρκετά ακούσατε από μας.

»Που λες... Πριν έναν χρόνο, βρήκα τους γονείς μου και τον αδελφό μου σωριασμένους στο πάτωμα μες τα αίματα. Η αστυνομία βρήκε τον δολοφόνο, αλλά άργησε να γίνει η δίκη κι επιπλέον έλεγαν ότι μπορεί να είναι αθώος! Τελικά ήρθε ο Κίρα και τον δίκασε. Έψαξα να τον βρω και όταν επιτέλους συνάντησα τον Λαίτ, ένιωσα κάτι παραπάνω από απλή ευγνωμοσύνη!»

«Είχε δίκιο τελικά ο Ελ... Για συνέχισε.»

«Εκείνος δεν φαινόταν να ενδιαφέρεται για δέσμευση, όμως μού είπε ότι μπορεί να προσποιείται ότι έχει σχέση, γι'αυτό και με είχε κυρίως για κάλυψη. Ξέρεις... Να μην τον υποπτευθούν. Εγώ όμως ήθελα πάση θυσία να γυρίσει να με κοιτάξει, κάτι που δεν έγινε ποτέ.»

Τότε ξέσπασε σε κλάματα. «Και έχει κάτι στην έκφρασή του που μού θυμίζει τον αδελφό μου... Δεν είμαι καλά!»

Μπορεί να μού διηγόταν την σχέση της με τον Λάιτ, εγώ όμως υποπτευόμουν λεκτική ή σωματική βία. Αυτά που είδαμε στην κάμερα ασφαλείας μπορεί να μην ήταν τίποτα μπροστά στην ολοκληρωμένη εικόνα. Πιθανόν λοιπόν ο Λάιτ να την κακοποιούσε λεκτικά, σωματικά, ή και τα δύο. Το θέμα δεν ήταν πλέον να βρούμε ποιος είναι ο Κίρα, αλλά να συλληφθεί το συντομότερο δυνατό. Ήξερα ποιος ήταν, και αργά ή γρήγορα θα αποκαλύπτονταν και στους άλλους!

Χοντρά δάκρυα έπεφταν στο πάτωμα. Δεν μπορούσα να την βλέπω έτσι. Της χάιδεψα τα μαλλιά και την αγκάλιασα.

Όταν ο Ελ ήρθε στην αίθουσα των υπολογιστών, τού εξήγησα όλα όσα μού είπε η Μίσα. Τού άρεσαν αυτά τα καινούργια στοιχεία, και μάλιστα προαισθάνθηκε ότι σύντομα τα πράγματα θα αλλάξουν. Είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στο ένστικτό του!

Έτσι αποφάσισα να πάρω την Μίσα υπό την προστασία μου. Να γίνω φίλη της και να μου εμπιστεύεται ο,τι προβληματισμό έχει. Και την επόμενη μέρα, σηκώθηκα νωρίς να της φτιάξω πρωινό. Όταν όμως μπήκα, η εικόνα που αντίκρισα ήταν πολύ διαφορετική από αυτό που περίμενα.

«Καλημέρα, Μίσα. Σου έφερα-»

Η φράση μου διακόπηκε απότομα όταν την είδα πεσμένη χάμω στο πάτωμα. Το δέρμα της ήταν κάτασπρο και τα μάτια της ορθάνοιχτα σαν να είχε δει κάτι τρομακτικό. Δεν κουνιόταν καθόλου.

«Μίσα;»

Την πλησίασα και τής ελέγξα τον σφυγμό. Δεν είχε χρησιμοποιήσει κανένα αιχμηρό αντικείμενο για να πραγματοποιήσει τελικά την αυτοκτονία, όμως το κατάλαβα αμέσως πως είχε σκοτωθεί, ενδεχομένως από τον Λαίτ. Γιατί όμως να ήθελε να την σκοτώσει; Ήθελε να την βγάλει από την μέση; Κι αν ναι, για ποιον λόγο; Τι ήξερε η Μίσα που δεν ήθελε εκείνος να αποκαλυφθεί; Υπήρχαν ακόμα κάποια στοιχεία που δεν συνδέονταν μεταξύ τους.