INCENDIO

Capítulo 06:  Azul

:.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.:

(Slam Dunk y todos sus personajes son propiedad de Takehiko Inue. Este fanfic es Yaoi / Slash , por lo tanto, si no te gusta este género no lo leas.)

:.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.:

- Mierda 'Toshi! ¿no puedes conducir mejor? Voy a vomitar otra vez como sigas así... – dijo Rukawa tapándose la boca por si acaso.

- ¡Que exagerado! Además... ¿no querías que fuese rápido?... – dijo el de ojos mercurio mientras hacía otro movimiento peligroso con la moto para adelantar a un par de coches lentos.

- ¡Te estás vengando de mi! Lo presiento! – dijo Rukawa dándole golpes en el casco al otro para que condujese más o menos civilizadamente.

Satoshi sólo se giró y le sonrió con una cara que no dejaba entrever lo que sentía..., aunque Rukawa sabía que eso había sido una afirmación, 'Toshi se estaba vengando de él por tener noviO, (con "O")....

Rukawa no dijo nada más aunque sentía el estómago en la boca....., no tenía derecho de quejarse....

:.:.:.:.: :.:.:.:.: FLASH BACK:.:.:.:.: :.:.:.:.:

Ven, dulce como ayer...

sin saber...

por el parque azul

tu mirada y t

tu vergüenza, tú...

más azul y t

Unas pequeñas gotas iban cayendo en el sucio sótano en el que se encontraba...., sus padres lo habían dejado allí tirado por no haber superado la prueba del laberinto oscuro...

Tenía frío y la ropa que llevaba estaba hecha trizas por los rasguños que le habían hecho los perros, las zarzas y luego los latigazos que le propinaron por perder la prueba otra vez....

Era media noche y la luna estaba entrando por las rejas de ese sótano mugriento cuando la puerta de salida se abrió.....

Rukawa levantó la mirada y vio unos pies descalzos que se le acercaban, intentó incorporarse mejor... y vio a Satoshi, su amigo....

- 'Toshi... – dijo con voz ahogada, tenía ganas de llorar...

Ven... como viniste aquel... primer día

se fue... hoy solo quedo yo.

recuerdo tú, para los dos...

o tú o yo, o tú o tú...

- Shh... ya está mi zorrito... ya está..... – dijo abrazándolo contra su pecho para que el moreno llorara, como muchas otras noches...., Satoshi siempre iba a curarlo y a intentar animarlo.

Satoshi se pasó la noche acunándolo, acariciando el pelo moreno y suave que en esos momentos estaba manchado y todo despeinado...

"Tú no perteneces a este mundo, tus padres no te comprenden, tú no puedes ser un asesino, eres demasiado bueno........, tú no eres yo...." pensaba el de ojos grises mientras veía los labios pálidos por el frío.

"Yo te protegeré siempre, siempre mi Zorro Azul"....

Y el cielo fue azul, tu mirada azul

sentimiento azul, desde ti,

mi silencio azul, tu inocencia azul

nuestro abrazo azul... y tú miraste hacia otro lugar....

Los años fueron pasando y su relación se hizo cada vez más íntima, Rukawa iba a pasar muchas noches a la habitación de Satoshi para poder dormir sin pesadillas, necesitaba estar en esos brazos que le daban confianza......., pero una noche toda esa confianza se fue a pique....

- Satoshi, estás muy raro esta noche... ¿has bebido? – preguntó el de ojos azules sentado en la cama con aspecto soñoliento.

- Sí, claro que he bebido! Llevo bebiendo casi cada noche desde hace 4 años!...

- 'Toshi!!! Te pondrás enfermo si bebes de ese modo! – dijo acercándose a su amigo, pero el más alto lo apartó de un manotazo.

- No te me acerques Kae!...., vete esta noche a tu habitación!... y si puede ser no vuelvas otra noche a mi cama!. – dijo sin mirarlo a los ojos...., esos ojos como tormentas no lo miraban... y Ru sintió que le entraban ganas de llorar... Satoshi.., su 'Toshi como él le llamaba... no podía él abandonarlo también....

- 'Toshi!! ¿por qué no quieres que duerma contigo? Pensé que te gustaba estar conmigo!.... – dijo Rukawa sintiéndose confundido... un sentimiento de soledad y miedo empezaba a envolverlo.

- No puede ser por más tiempo, ¿es que no te das cuenta? Tengo 18 años Kae! – dijo exasperado mientras se retiraba el largo pelo de color castaño claro y lo encaraba con esos ojos color plata.

- ¿Y qué pasa con la edad? ¿piensas que por ser un niño no merezco dormir con un adulto? – dijo enfadándose.

- Eres estúpido si no te das cuenta!!...., Kaede, si sigo durmiendo contigo no podré resistirme a hacerte mío!..., te quiero.... – dijo mirándolo con esas nubes llenas de agua...

- Pero yo también te quiero 'Toshi! – dijo Ru sin saber lo que decía....

Satoshi empezó a reírse como si estuviese loco.

Rukawa lo miró confundido...

Ven, déjate entender... tu emoción...

está dentro de ti, está dentro de ti

hoy, hoy quiero tocar, quiero acariciar...

esa emoción que eres tú.....

- No me quieres de la misma forma que yo a ti.... ¿quieres que te demuestre como te quiero yo? ... – dijo Hakate acercándose como un depredador a su presa.

Rukawa se encogió de hombros al ver esa mirada metalizada, tan fría pero a la vez irradiaba calor, un calor sofocante....

Satoshi lo cogió del brazo y lo lanzó a la cama, Ru gimió por la caída y al abrir los ojos vio al otro subiéndose al colchón, encima suyo...

Él lo miró con preocupación.. no entendía que pasaba... tan sólo era un niño asustado de 13 años... sus ojos azules brillaban especialmente esa noche...

- Te quiero de esta forma..... – dijo Satoshi besándole en el cuello.... – como se quieren los novios...., los amantes..... – dijo en un susurro en el oído de un pálido Kaede. - ¿tú también me quieres así?.... – dijo ahora besándole en los labios, sin dejar de mirarlo a los asustados ojos azules que parecían vidriosos...

- Sa...Satoshi..... yo... – Rukawa no sabía que decir... no entendía nada.

- Cada noche desde hace 4 años he deseado estar contigo, me enamoré de ti hace mucho.... pero ya ves... la edad te hace sentir ciertas necesidades.....

- ¿Necesidades?.... – Ru seguía mirándolo a los ojos color plata fundida.

Satoshi le sonrió como si supiera que con el siguiente acto acabaría por destruir toda esa intimidad...

- Sí, este tipo de necesidades...... – y de repente lo besó de forma que Kae abrió la boca... y él aprovechó para meter su lengua.

Kaede abrió los ojos sorprendido.... y empezó a temblar inconscientemente..., Satoshi estaba empezando a acariciarle por encima del fino pijama...

- Hoy he bebido porque has venido a mi habitación sólo con esta camiseta ancha...., me has provocado sin darte cuenta....., dios Kae! Te deseo tanto! ... – dijo bajando una de sus manos por uno de los muslos suaves de nieve.

- Ah!... ¡Satoshi! No me.... – Rukawa iba a quejarse pero el mayor le cerró la boca con otro beso.

El tiempo pareció pasar eternamente lento para el moreno...., al cabo de unos minutos de caricias y besos por parte de su mejor amigo Ru no pudo aguantar más el llanto y explotó lleno de rabia golpeando al otro.

- Te odio! Te odio! Te odio Satoshi!! – dijo golpeándole el pecho y dándole patadas.

- Sabía que me odiarías si lo hacía....., confórmate con que no haya llegado hasta el final, sigues siendo un bonito niño virgen. – dijo Satoshi que aún se sentía mareado por haber bebido tanto.

Rukawa lo miró con desprecio y le gritó...

- YO NO SOY COMO TÚ!! ERES UN PERVERTIDO!! YO NUNCA SERÉ UN MARIC"N COMO TÚ! – dijo saliendo corriendo de su habitación.

Satoshi cerró los ojos y las lágrimas bañaron su rostro de piel dorada.....

Y el cielo fue azul, tu mirada azul

sentimiento azul, desde ti,

mi silencio azul, tu inocencia azul

nuestro abrazo azul... y tú miraste hacia otro lugar.....

Rukawa nunca le perdonó esa noche a Satoshi, y desde ese momento lo ignoró completamente.... por mucho que el mayor intentó disculparse y explicar sus motivos...., el moreno no quiso saber nada más de él...., hasta que unos meses después Satoshi no pudo soportar que esa mirada azul bonita lo mirase con desprecio y se fue de la mansión para independizarse en un piso en las en la prefectura de Ibaragi.

Cuando Rukawa decidió independizarse al cabo de 2 años de la marcha de su mejor amigo, se fue a vivir a Kanagawa, la prefectura vecina...., así no se sentía tan solo cuando pensaba que si alguna vez necesitaba ayuda urgente podría buscar a Satoshi.

Con el tiempo comprendió lo que su amigo sentía, porque él mismo lo sentía con Hanamichi......., y no pudo seguir despreciándolo...., si él se hubiese encontrado en su lugar tal vez hubiese hecho lo mismo...., pero al haber estado en el lugar de la "victima" cuando Satoshi se declaró de esa forma....., supo que nunca podría hacerle eso a la persona que quisiera.... por eso la primera noche que durmió con Hanamichi le dijo que él nunca sería capaz de aprovecharse de él por dormir juntos.

:.:.:.:.: :.:.:.:.: FIN FLASH BACK:.:.:.:.: :.:.:.:.:

Seguían yendo en la moto, ahora por una carretera de tierra con árboles a los lados...., o supuso que eran árboles porque eran manchas de color verde oscuro pasando delante de sus ojos con mucha velocidad.

- 'Toshi..., párate un momento, necesito decirte algo.... – dijo Ru un poco alto para que el mayor lo escuchara.

- Creí que tenías prisa...., quien sabe que le podrían estar haciendo a tu ... noviO. – enfatizó la ultima letra molesto.

- Párate ya maldita sea!! – dijo Rukawa dándole otro golpe en el casco.

Los dos se bajaron y se quitaron los cascos dejando respirar su pelo..., el de Satoshi seguía siendo largo..., pero ya no lo llevaba hasta la cintura como hace años..., ahora le llegaba por debajo de los hombros... como una cascada de miel.

- Tú dirás... – dijo sacándose un cigarro.

- Cuando te declaraste hace 3 años no supe entenderte.... esa noche no era más que un crío de 13 años que miraba asustado como su mejor amigo y la persona que era como un hermano le besaba y le tocaba de esa forma...., ¿cómo querías que respondiera? ¿besándote y haciéndolo contigo? – dijo Ru molesto por el pasotismo de su amigo de ojos plata.

Satoshi lo miró un poco sorprendido, pensaba que iba a reñirle por conducir así de mal adrede para molestarlo......, pero le venía de repente con ese tema....

- Kae..., entiendo que te enfadaras, en ningún momento te he juzgado por rechazarme.

- Ya lo se idiota! Yo me refiero a que te ha hecho daño enterarte de que ahora tengo novio, después de todo lo que te dije aquella noche....

- Entiendo que me insultases, no tienes que disculparte. – dijo apagando de nuevo el cigarro, se había puesto nervioso.

- 'Toshi... quiero que antes de rescatar a Hanamichi me perdones por aquel día....., te dije algo horrible.....

Satoshi sonrió y abrazó a Rukawa, lo había añorado tanto....

- Te perdonaré si me dejas ir a visitarte cuando quiera... – dijo con una sonrisa de niño bueno.

Ru lo miró arqueando una ceja..., tenía la impresión que si le decía que vale... tendría que acabar preparando otra habitación para él....

- Está bien....., pero te irás a dormir cada noche a tu casa... – dijo girándole la cara algo cortado.

Satoshi empezó a reírse y poniéndole el casco al moreno se volvió a subir a la moto de esa forma tan sexy y se colocó su casco.

- Vamonos o te violo aquí mismo! – dijo riéndose entre dientes.

- Piérdete! – le dijo Rukawa mientras le volvía a golpear en el casco.

Por fin las cosas se habían arreglado con Satoshi, eso lo alegraba muchísimo, volvía a tener en su vida a su mejor amigo...., pero ahora tenía que rescatar a Hanamichi...., se puso serio y empezó a pensar cómo sacarlo....

Al cabo de un rato y de pasar por varios atajos entre los árboles... llegaron a una gran explanada donde al fondo se veían las rejas de una mansión enorme....

- Hemos llegado AoKi!  (NdA: abreviación de Aoi Kitsune)

- Hai... – afirmó Rukawa mirando todavía sentado desde la moto la enorme mansión.

- ¿Se te ha pasado el mareo? Si quieres voy yo solo a por tu novio.... – dijo como si nada mientras se empezaba a atar en las piernas los cinturones de cuero que sujetaban las pistolas y diferentes armas....

- Pienso rescatarlo yo! – dijo molesto.

- Ten, me he tomado la libertad de traerte algunas de mis armas y uno de mis trajes de combate...., es casi de tu medida... – dijo dándole la bolsa que estaba debajo del asiento de la moto.

Ru se colocó las cosas en silencio mientras Satoshi miraba por su ordenador GPS el interior de la mansión buscando donde demonios tenían escondido al chico...

- Creo que lo he encontrado...

- ¿Dónde? – dijo Rukawa apresuradamente.

- En la parte alta, para que no se le pase por la cabeza saltar..... es justo en esa ventana con luz, en el 4º piso, la 7ª por la derecha..... – dijo señalándola con el cigarro en la mano.

Rukawa suspiró...., hacía tiempo que no escalaba.....

Hakate lo miró de reojo y después de alborotarle el pelo empezó a dirigirse hacia la mansión con paso felino. Kaede lo miró por unos momentos antes de subirse la cremallera del uniforme de combate y seguirlo en las sombras...., Satoshi era la parte activa de la pareja a la hora de las misiones, el que llamaba la atención de los enemigos, mientras él como un zorro iba por las sombras y atacaba en el momento justo... nadie lo veía, nadie lo notaba, se sentían seguros y confiados hasta que la muerte se les presentaba vestida de negro con unos resplandecientes ojos azules llenos de determinación a la hora de acabar con ellos.

"Ya voy mono.... 'Toshi y yo te vamos a sacar de aquí como que somos miembros del clan Aoi!" pensó Ru mientras veía a Satoshi colocar unos dispositivos en la verja de la mansión...., explosivos silenciosos, sin duda.

Dio un último suspiro antes de entrar por la verja y dirigirse corriendo hacia el muro para prepararse para la escalada hasta el 4º piso...., mientras Satoshi se iba cargando a los de seguridad como si fuesen moscas..., los pobres tontos no sabían ni de donde les venían las balas....

"Pronto te volveré a tener en mis brazos Hana...., aguanta un poco más!" pensó Rukawa mientras sacaba el arnés automático que lo subiría hasta la ventana del 4º piso....., cuando de pronto las luces de toda la residencia se apagaron, menos las luces de seguridad..., pero que no alumbraban lo suficiente para dejarle ver....

Notó como algo le rozaba el pelo...

"Balas!" pensó alarmado, o salía de allí ahora mismo o acabaría como un colador!..

Empezó a subir lo más rápido que pudo, pero eso hizo que el arnés automático se sobrecalentara por el esfuerzo y se quedó unos segundos columpiándose por el muro de la mansión..., hasta que vio que era imposible arreglarlo a oscuras así que tendría que subir con pies y manos... agarrándose de las plantas enredaderas que llenaban gran parte del muro de la mansión.

Finalmente después de muchos intentos, rasguños y golpes en las rodillas consiguió engancharse en el alfeizar de la ventana donde estaba Hanamichi secuestrado.

Rompió el cristal mediante un aparato que se enganchaba en el vidrio, hacías girar la manecilla que llevaban un diamante en bruto en la punta y así poder hacer un corte limpio en el cristal para romperlo sin hacer ruido....

Abrió el cerrojo de la ventana y se metió de un salto....

- Hanamichi!! – dijo en un susurro audible.

El pelirrojo que estaba en un rincón de la oscura habitación levantó la mirada medio aturdido....

- Kitsune? – preguntó sin querer revelar el verdadero nombre de su novio.

- Sí! He venido por ti! Dios Hana! Perdóname! Estaba borracho y no he podido protegerte! – dijo corriendo a ciegas hacia donde provenía la voz del pelirrojo...

Pero un gruñido lo detuvo... y entonces se dio cuenta.... estaba rodeado de los perros entrenados de los "Akuma" ¿cómo no lo había pensado antes? Para algo tenía los dardos somníferos......, pero ahora de poco servían si estaba rodeado de esos horribles perros...., y menos cuando el pánico empezaba a entorpecer sus pensamientos...., les tenía muchísimo miedo a esos perros, siempre lo habían atormentado de pequeño, toda su vida....., y ahora estaba otra vez rodeado de ellos... y lo que es peor de todo, ahora tenía alguien por quien intentar sobrevivir... y Satoshi no podía salvarle el pellejo como las otras veces, bastante tendría él allí abajo....

"Piensa, Piensa, Piensa maldito seas Kaede!!" pensaba el moreno mientras veía en la oscuridad los ojos dorados y rojos de esos perros del demonio, cada vez más cerca de él.....

Iba a enfrentarlos a golpes de pie y balazos a diestra y siniestra cuando de golpe la puerta de la habitación se abrió de una patada y la luz de un foco inundó de una fuerte luz blanca la habitación........

:.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.:

:.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.: :.:.:.:.:

Bueno!! Capítulo terminado! Después del mega retraso....., ya os dije en el primer capítulo que escribo cuando puedo...., pero trankis que no la dejaré colgada ne!? :D

Y bueno, ahora los Reviews! :

Nima Jaganashi :  Bueno, este capítulo tampoco es muy entretenido, pero espero que te guste! Jejeje. De páginas suelo escribir siempre lo mismo más o menos... unas 7 . (es k sino me agobio XD). Besos!!

BlueAzulAcero:  Muchas gracias!! me alegra que te guste el Fic! Espero más comentarios tuyos ne?! 

Elena (Shadir) : Aish!! No entiendo lo que me ponías en el Review! U Gomen! , me ponías esto "Bueno Satoshi me despejo algunas dudas, pero porque lo atacaron al principio, antes que empezara su relación con Kaede, eso es lo que no entiendo, debe haber alguna razón ¿o no?"   ¿Cuando lo atacaron al principio? ¿a kien, a Satoshi o a Kae?  Ya me liao!! XDD y eso k la escribo yo! Jajajaja.  Besos!

Mire-chan :  De momento no tngo ni idea de cuantos capítulos va a tener....., supongo k unos 10...., no lo se, prefiero no decir un nº pk luego siempre lo acabo alargando! Jajaja..., ya se verá!   besos wapa!

Sakare:  XDDDDDD  jajajaja que loca! Pr si la escena del partido es de lo más aburrida, más k nada porque es lo k pasa en ese partido en el manga y en el anime... (solo he añadido las partes yaoi k me hubiesen gustado en ese capitulo! XDD)  espero k te guste tmb este capítulo y trankila k aunk tarde mucho en actualizar por lo menos uno al mes subiré! XDD

Anna :  wapaaaaaaaaaa!!! Jejeje peazo review em vas deixar!! Jajajaja!! K chulu!, ¿aixi k tagrada? K be! O jejeje… a mi Satoshi magrada molt, no se, el trobo molt macu! Jejeje.... stá enamorat del Ruki pero a l'hora el cuida com si fos el seu germà gran....    ¿ara k han fet les paus pasará algu? Aaaaa... tachan tachan... jejeje .  petons!!

AresShion:  jajajaja! Así k t gusta k los haga sufrir?? A mi tmb me gusta! XDD jejeje, me gusta hacerlos sufrir, k sus vidas sean muy traumaticas pr k a pesar de todos los problemas el amor sobreviva! XDDD  toma royo he soltao! Jejeje. Bueno, espero k t siga gustando el fic!

Tenshi Lían & Neko-chan:  Hola wapas! (ya se k la parte del partido es aburrida, pk sale en el anime y en el manga..., pero keria poner la versión de cómo me hubiese gustado k fuese en realidad XDD, os imaginais k hubiese salido asi de verdad?? Uhoooo!! Como hubiese disfrutao! Juajuajua) . Sobre The Shadows...., ahora parece k ya funciona otra vez la pagina, la tng bastante parada desde hace 5 meses, pk no tng casi nada d tiempo..., ad, tuve un blokeo de inspiración con esa historia, pr trankilas k la seguiré.   no es mi estilo dejarlas sin terminar...., tardaré o tardaré menos, pr la terminaré! igual k Aldelarth! .

Gracias por avisar! Espero seguir leyendo reviews vuestros!!

YumikoMinamino:  Holas wapiii!! ejejeje, gomen!! Soy mala y me gusta dejaros con la intriga mwahahahaha.  Bueno, con este capitulo creo k ha kedado más k respondida tu pregunta de kien es Satoshi no?? ..., personalmente me gusta mucho el personaje de Satoshi! espero k con los siguientes capítulos tmb le cojais cariño! . besos!!

Kokoro Yana :  jajajaja!! K way! Me has dejado review por cada capítulo! Todos de golpe! me ha hecho ilusión! Jejeje.  Me alegra mucho que te esté gustando! , espero k los siguientes capítulos no te decepcionen ne!

Muchos besos!!

Y bien! Ya está!! Hasta el próximo capitulo k espero k sea pronto!!....., no os preocupéis si tardo, es k ahora k trabajo por las tardes y llego a casa a casi las 11 de la noche..., pues como k no hay muchas ganas de escribir......, ad, las k me conocen ya saben k stoy mega ocupada entre páginas de comunidades de Harry Potter de la k soy administradora de 3 Ordenes (la Draconiana, la Potteriana, y de la Diggoriana)  y luego tng una pagina de scanlations al español de Hanakimi y traducir los capítulos lleva su tiempo....., lo de escribir fics lo hago cuando ya no tng nada más k hacer de lo otro! U

Besitos!!!

Enide Kant

:.:.:.:.:Miembro de la Orden Siriusana:.:.:.:.:
:.:.:.:.:
Miembro de la Orden Draconiana:.:.:.:.:

:.:.:.:.:Miembro de la Orden Severusiana:.:.:.:.:

:.:.:.:.:Miembro de la Orden Diggoriana:.:.:.:.:

:.:.:.:.:Miembro de la Orden Potteriana:.:.:.:.: