Cordelia stapte de louche bar in en voelde iedereen naar haar kijken. Ok, ze wist dat ze nou niet echt de lelijkste was, maar zoveel aandacht had ze sinds de middelbare school niet meer gehad.

Anyway, ze was hier niet voor mannen, maar voor zaken. Alhoewel, bij de pooltafel, nee, niet aan denken, foei. Ze had haar vorige liefde van haar leven achter moeten laten voor dat kreng dat ze nu moest begeleiden. Misschien later, dan. Dacht ze met een glimlach.

"Hey, Henk," zei ze tegen de barman, "geef me maar het gebruikelijke."

"Pas op dat je dat mooie gezichtje niet de dood in drinkt, lieverd." Henk was een goeie vent. Een beetje een knuffelbeer, met extreem veel beharing dan. Maar hij bekommerde zich altijd om z'n vaste klanten.

Hij schoof haar het glas en een beschreven bierviltje toe. "Werk jezelf niet in de nesten, hé? Het is een linke buurt daar."

"Maak je maar geen zorgen, Henk. Ik ben veel erger gewend." Ze sloeg haar drankje achterover en liep met het viltje in haar hand de bar uit.

"Schiet eens op joh!" Gilde Jennifer naar boven. "We staan hier buiten te verkleumen, ja!" Jen had aan weinig dingen een hekel, maar aan wachten had ze een grafhekel.

"Ik kom, ik kom." Daisy stoof de trap af en zwaaide Rosa gedag. Jammer dat ze op vakantie ging. Nu was ze de komende twee weken alleen thuis. Maar als het lekker met David gaat zou ze er nog wel haar voordeel uit kunnen halen.

Ze propte zich samen met Kat, Fatima en Eva op de achterbank van Jen's Rover. Jen vorig jaar gezakt en mocht dus gelukkig auto rijden. 'Weer een geluk bij een ongeluk' had ze gezegd. Maar Daisy wist dat ze liever gelijk geslaagd was.

Ach, ja. Je had nou eenmaal niet alles in de hand. Ze hoopte in ieder geval wel dat ze bij David wat in de hand zou hebben.

Ze parkeerde haar auto half op de stoep, maar het maakte haar weinig uit of ze een bon kreeg. Even een extra knoopje los en daar kwam ze wel onderuit.

Cordelia keek naar het verlaten pand. Waarschijnlijk zou ze wel een paar snuivers tegenkomen, maar die werken alleen maar voor de grote baas omdat ze stuff willen. Geen tegenstand dus. Zo iemand had ze in een oogwenk aan d'r zwaard geregen.

Voor de goede orde deed ze haar haar even goed in de achteruitkijkspiegel en zag dat er een schichtig om zich heen kijkende jongen naar het gebouw liep. Interessant, dacht ze bij zichzelf.

Voorzichtig sloop ze de jongen achterna het pand in. Ze hield het nog net voor zich om in luid gevloek uit te barsten toen haar voet een rotte plank vertrapte. Gelukkig liep de jongen gewoon door.

Luide rap en rock muziek wisselde af in het volgende vertrek. Veruit het meest verlichte was het ook. Een paar jongeren lagen en zaten op de vloer. Sommige sliepen en sommigen waren flesje aan het draaien waarbij iedereen bij elke ronde in luid gegiechel uitbarsten.

Cordy trok haar wenkbrauw op toen ze op de wc twee jongens met elkaar zag spelen. Drugs maakt je kapot, jochies. Ik kan het weten. Maar dat zei ze maar niet.

"Holy shit." Haar lippen vormde de woorden wel, maar geluid kwam niet uit haar mond, want wat ze in de woonkamer zag sloeg alles.

"Jezus, wanneer komt ie nou!" Daisy begon nu een beetje ongeduldig te worden. Ze hadden toch echt bij het Hemeltje afgesproken.

"Rustig Daiz, het is pas 10 uur. Natuurlijk komt hij nog wel," verzekerde Fatima haar, "anders laten we hem wel even weten dat hij niet met onze chica moet messen."

Daisy glimlachte terug. Fatima had gelijk. Het was pas 10 uur. Hij kon makkelijk zo binnenlopen. Ondertussen gingen ze zichzelf alvast vermaken en zorgden dat Imam de Fotoman hen op de foto zou zetten.

Plots werd ze op haar schouder getikt. "Hey," zei een zwoele stem.

TBC