De auto reed met piepende banden een bocht door en Jennifer was blij dat ze voor een keer haar gordel om had gedaan. Ze was er anders heilig van overtuigd om in de tussentijd drie keer door het raam te zijn geslingerd.

"Uhm, leuke auto. Beetje kapot misschien." Het eigenlijke probleem was dat ze 1, bij een lerares in de auto zat. En 2, ze de onmogelijke taak aanging om een gesprek aan te knopen met haar.

"Beauty hè? Ik heb hem van David gejat. Manier om je vijanden boos te maken, maar ja, dat krijg je als je mij in je achterbak gooit en met mijn meisje, niet seksueel bedoeld, aan de loop gaat."

Jen knikte maar.

"Hey, het is misschien een beetje een rare vraag. Maar weet jij een plek, waar dan ook, waar we wat wapens vandaan kunnen halen," het meisje keek haar ongeloofwaardig aan, "zwaarden, kruisbogen, andere scherpe dingen. Pepperspray?"

Het bleef even stil, maar Jen deed eindelijk haar mond open. "Ik weet denk ik wel iemand. Hij verzameld die dingen, monsterfreak. Bram, maar we noemen hem Stoker, door z'n obsessie."

"Wijs me de weg even lieverd," droeg Cordelia op voordat ze weer veels te scherp de bocht nam.

Wat de fack. Ging er door Daisy's gedachten heen toen ze in de woonkamer van Davids huis zat. Nee, wacht, in één van de woonkamers van Davids huizen. Ze was ook wel wat gewend qua rijkdom, maar dit was groots.

Het was bijna…royaal. Alsof hier een of andere koning woonde. Want de hoge marmeren plafons waren rijkelijk versierd met goud en schilderijen van naakte engeltjes die elkaar liefkoosde op wolkenbedjes.

Hoe zou ze hier ooit tussenpassen, en dan had ze het niet over ruimtes. Ze hoorde voetstappen in een verre kamer. Door de stenen vloeren klonk alles door. Een beetje alleen eigenlijk.

Alsof al de rijkdommen hier in het huis eenzaamheid moesten verbergen, ze wist dat David geen zusje meer had. En dat ook zijn moeder hier niet meer was. Wat zou die vader een zielige man zijn.

En dan zou zij het enige bezit van die man, David, wegnemen. Nou ja, in de zin van innemen dan. Dan zou het hier helemaal stil zijn.Goarghhh. Daisy verstijfde. Dat was geen grom, het was de leren bank, die piepte natuurlijk. Hield ze zichzelf maar voor.

"Alsjeblieft."

Daisy schrok op en slaakte een klein gilletje. "Hey, heeft je vader je nooit geleerd om te stampen als je iemand van achter benaderd! Ik schok me dood, gek!" Ze had meteen een beetje spijt van haar uitbarsting en nam het glas water met een lach aan.

"Nou eerlijk gezegd wilde m'n vader liever dan ik in m'n onderbroek de tanga dansde terwijl ik 'que si, que no' zong, maar dat advies heb ik maar laten vallen." Daisy werd spontaan nerveus toen ze dacht aan David in z'n onderbroek.

OK, ze hadden gisteravond hevig de verticale tango gedanst, maar ze had hem nou niet echt gezien. Wat erg! Bedacht ze zich. Ben ik al met m'n nieuwe aanwinst naar bed geweest, weet ik niet eens hoe z'n penis eruit ziet.

"Oh, dus 'Make it through the rain' is geen optie? Anders kan ik ook altijd nog een belletje voor je kopen. Of zo'n enorme koebel, altijd leuk. En het past bij elke outfit, dat garandeer ik je."

"Mijn meisje betaald niets, daar ben ik voor," zei hij net iets te vijandig.

"Ok, wat jij wil," zei ze maar snel.

Nu wist ze zeker dat ze iemand van de trap hoorde komen. Niet zo'n krakende trap, maar zo'n elegante, witte waarmee je eigenlijk ik-heb-veels-teveel-geld-dus-kijk-eens-wat-ik-koop wil uitstralen. Ze kon het hem niet kwalijk nemen.

"Madame van Berkel neem ik aan?" zei de man toen hij beneden aan de trap stond.

Davids vader zag er voor iemand met een zoon van 19 redelijk fit uit, ze schatte hem begin veertig. En zoals ze zelf al bedacht had, lag er een eenzame voile over zijn donkere ogen heen.

"Ja, maar u mag gewoon Daisy zeggen hoor," lachte ze hem toe. Wat dacht hij trouwens bij dat 'madame'. Zag ze er echt zo oud uit? Stiekem hoopte ze dat ze geen kraaienpootjes-DNA van haar echte moeder had geërfd.

"Mooi, dan. Daisy," hij ging rustig tegenover haar op de witte leren bank zitten. Geruisloos schonk hij whisky in z'n glas en het eerste geluid dat door de kamer galmde waren de ijsklontjes die in het glas ringelde.

"Wij hebben een traditie in de familie, meisje. Maak je geen zorgen, het is echt geen ritueel offer," David keek z'n pa met een boze blik aan die voor Daisy ongezien bleef, "maar goed, de traditie luid dat wij vaders de vriendin van onze zoons altijd een cadeautje geven. Iets om mee the pronken."

Voorzichtig haalde hij het houten kistje uit het mahonie kastje dat naast de bank stond en schoof het open. Met een hand liftte hij de gloeiende rode steen aan een touwtje eruit.

Daisy keek vol ongeloof naar het sierraad. Wow, ze had nog nooit zoiets moois gezien. Behalve de in het oog springende rode smaragd was het gezet met diamantjes. En ondanks dat het kitch leek, was het heel erg modern. Je zag alleen wel dat het slotje al erg vergaan was.

"Volgens mij wil je dat liever op de grond laten vallen," zei een iemand vanuit de opening van de achterdeur, die gevaarlijk met een kruisboog op Peters hand mikte.

TBC