Ημερομηνία: 3η Μαΐου 2074 Γήινος Χρόνος
Τοποθεσία: Σε Τροχιά Γύρω από τον Εβδά-Άλφα
Ημέρα Αποστολής: 57 Μήνες, 2 Μέρες, 13 Ώρες
Ο Τζος καθόταν μέσα στον προσομοιωτή, κάνοντας εξάσκηση σε σενάρια προσεδάφισης. Καθώς ήταν ο ειδικός εξόδων της αποστολής, είχε ελάχιστα καθήκοντα, τουλάχιστον μέχρι να φτάσουν στον Εβδά-Βήτα, αφήνοντας του πολύ ελεύθερο χρόνο. Το γεροδεμένο σώμα του ήταν και πάλι σε άριστη φυσική κατάσταση, μετά από τρεις μήνες εντατικής γυμναστικής. Ψυχικά, ωστόσο, τον Τζος τον έτρωγε η ανυπομονησία.
Μέχρι τώρα, ο Διοικητής Φιτζγκίμπον δεν είχε επιτρέψει καμία πτήση στο διάστημα, με εξαίρεση λίγες σύντομες εξόδους με τις στολές για ελέγχους πιθανών ζημιών στις συστοιχίες των κεραιών και στην ασπίδα προστασίας του σκάφους από μικρομετεωρίτες. Καθώς δεν είχε τίποτα άλλο να κάνει, περνούσε το χρόνο του βοηθώντας τους συναδέλφους του στις δουλειές τους ή μέσα στον προσομοιωτή, απορώντας πότε επιτέλους θα έφτανε η μέρα που θα του επέτρεπαν να πιλοτάρει έναν αληθινό θαλαμίσκο.
Όλοι οι άκατοι του σκάφους βρίσκονταν παρκαρισμένοι, όπως λέει ο λόγος, μέσα στις αεροπαγίδες τους στο κατάστρωμα εκτοξεύσεων, μέχρι νεοτέρας διαταγής. Αυτοί οι θαλαμίσκοι, τους οποίους οι μηχανικοί αποκαλούσαν SRV (Οχήματα Εξερεύνησης και Αναγνώρισης), ή απλώς Εξερευνητές για συντομία, ήταν παραδείγματα τεχνολογικού θριάμβου για πτήσεις στο διάστημα.
Η τιτάνια άτρακτος τους, η οποία ήταν καλυμμένη με θερμομονωτικό υλικό ασπίδας προστασίας, είχαν σχήμα σαν τα παλιά διαστημόπλοια του προγράμματος Τζέμινι, αλλά με φτερά σαν τα διαστημικά λεωφορεία. Για προώθηση, οι θαλαμίσκοι είχαν κινητήρες ιόντων, όπως και το μητρικό σκάφος, αλλά μικρότεροι, καθώς και άριστες δυνατότητες πολύπλοκων ελιγμών στο διάστημα. Το πιλοτήριο ενός ατόμου τους είχε σύστημα διατήρησης ζωής έως και 72 ώρες, ένα άριστο σύστημα πλοήγησης και επικοινωνιών, καθώς και ενσωματωμένα θερμοηλεκτρικά τζετ στα φτερά για ατμοσφαιρικές πτήσεις.
Κουρασμένος και έχοντας ολοκληρώσει επιτυχώς κάθε ακραίο σενάριο στο προσομοιωτή, ο Τζός σταμάτησε για διάλειμμα. Ο θαλαμίσκος-προσομοιωτής βρισκόταν πάνω στο κατάστρωμα εκτοξεύσεων, το λεγόμενο 'διαστημικό γκαράζ' του σκάφους. Βιδωμένο πάνω σε μια περιστρεφόμενη υδραυλική πλατφόρμα, η οποία δημιουργούσε την αίσθηση βίαιης επιτάχυνσης στο διάστημα, ο προσομοιωτής είχε ψεύτικα παράθυρα-οθόνες με ψηφιακές απεικονίσεις από το διάστημα, βάση των ρυθμίσεων κάθε προσομοίωσης. Παρότι ήταν ρεαλιστικό μέχρι και τη τελευταία λεπτομέρεια, δεν μπορούσε να συγκριθεί με το αληθινό, τουλάχιστον όχι στα μάτια του Τζός. Μην έχοντας τίποτε άλλο να κάνει, επέστρεψε στο κοιτώνα του για έναν υπνάκο πριν το μεσημεριανό.
Κάθε μέλος του πληρώματος του ΕΒΔΑ-Ένα είχε τον προσωπικό κοιτώνα του, οι οποίοι χρησιμοποιούντο πια αφού το πλήρωμα είχε ξυπνήσει από τη νάρκη. Οι κοιτώνες ήταν στενά δωμάτια-σφαίρες, με μια κουκέτα μηδέν βαρύτητας, μια διαστημική ντουζιέρα και τουαλέτα, γραφείο, καθώς και πολλά αεροστεγή ντουλαπάκια – ένα μέτρο προστασίας για ζημιά ή τραυματισμό σε περίπτωση εκρηκτικής αποσυμπίεσης – για προσωπικά αντικείμενα, όπως σε καμπίνα πλοίου.
Εκτός από τους κοιτώνες, το πλήρωμα είχε τη γκαρνταρόμπα τους, ένα κιτ πλυσίματος αστροναυτών, ένα διαστημικό ρολόι με διπλές χρονικές ενδείξεις – το Γήινο χρόνο, ώρα Γκρίνουιτς, και την ώρα του Εβδά-Βήτα –, ένα διαστημικό στυλό και γραφική ύλη, καθώς και μια συσκευή συνεχούς επικοινωνίας μεταξύ μελών του πληρώματος ενώ βρίσκονταν εντός του σκάφους.
Όπως και οι συνάδελφοι του, ο Τζός είχε στήσει την προσωπική γωνίτσα του ώστε να του θυμίζει τη Γη. Τακτοποιημένα πάνω στο γραφείο και στους τοίχους του κοιτώνα του ήταν τα προσωπικά του αντικείμενα που είχε φέρει μαζί του από τη Γη. Υπήρχε μια μικρή βιβλιοθήκη από παλιά, ξεθωριασμένα βιβλία, πίσω από την εποχή του χαρτιού και του μελανιού, μεταξύ των οποίων Από τη Γη στη Σελήνη του Ιούλιου Βερν και Η Διαστημική Οδύσσεια του Άρθουρ Κλαρκ, μια αφίσα της Μάντσεστερ Γιουνάιτιντ, μια Αγγλική σημαία, κάποιες προσωπικές φωτογραφίες, καθώς και ένα Ελβετικό σουγιά, το οποίο είχε φέρει παράνομα στο σκάφος. Και φυσικά, υπήρχε ο λογαριασμός προσωπικών δεδομένων του στον υπολογιστή.
Κάθε μέλος του πληρώματος είχε τον προσωπικό λογαριασμό του στον κεντρικό υπολογιστή του σκάφους, ο οποίος ήταν προσβάσιμος με μυστικό κωδικό από οποιοδήποτε από τα δικτυωμένα τερματικά τριγύρω στο σκάφος. Αυτοί οι λογαριασμοί ήταν χώροι αποθήκευσης για προσωπικά δεδομένα, κυρίως υλικό ψυχαγωγίας, όπως ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, ψηφιακά βιβλία, τραγούδια, ηλεκτρονικά παιχνίδια και οτιδήποτε άλλο είχε φέρει ο κάθε αστροναύτης μαζί για να περνάει το χρόνο του σε αυτό το μακρινό ταξίδι.
Πληκτρολογώντας ορισμένες εντολές σε μια μεγάλη οθόνη πάνω από το γραφείο του, μπήκε στο λογαριασμό του και έβαλε μια σπιτική ταινία που είχε τραβηχτεί στο αγρόκτημα του θείου του πριν πολλά χρόνια. Ξαπλωμένος στην κουκέτα του, χάζευε το βίντεο της Αγγλικής εξοχής, όπου έπαιζε μικρός, νιώθοντας μεγάλη νοσταλγία. Η τρισδιάστατη εικόνα του τοπίου ήταν τόσο λεπτομερής που θα μπορούσε να περάσει για αληθινό, αλλά ο Τζος ήξερε πως, δυστυχώς, αυτά τα πράσινα λιβάδια που ήξερε σαν παιδί, τώρα πια αποτελούσαν παρελθόν εξαιτίας του υπερπληθυσμού και της μόλυνσης του περιβάλλοντος. Ίσως να είχε την ευκαιρία να ξαναδεί πράσινα λιβάδια προτού πεθάνει από γηρατειά εάν αυτός και οι συνάδελφοι του κατάφερναν να γεωποιήσουν το Εβδα-Βήτα, φτιάχνοντας μια καινούργια, ανέγγιχτη Γη… Καθώς λαγοκοιμόταν, ξαφνικά άκουσε μια αναγγελία στην ενδοεπικοινωνία.
«Το μεσημεριανό σερβίρεται σε πέντε λεπτά!»
Παρότι δεν ήταν υποχρεωτική η παρουσία του στα γεύματα, ο Διοικητής Φιτζγκίμπον πάντα ήθελε να ακολουθεί τα πρωτόκολλα του κανονισμού, να σιγουρευτεί πως οι προμήθειες τους θα έφταναν έως το ταξίδι της επιστροφής, σε περίπτωση που οι υδροπονικές καλλιέργειες δεν απέδιδαν. Για αυτό το λόγο, με την εξαίρεση νερού και ότι αποφάγια κρατούσε κάποιος από το πιάτο του για αργότερα, τα αργοπορημένα γεύματα δεν επιτρέπονταν. Ότι πιο χειρότερο μπορούσε να συμβεί σε έναν αστροναύτη είναι να μένει νηστικός.
Ακολούθησε το κατάστρωμα περιπάτου, προς το μαγειρείο. Συνολικά, το σκάφος είχε δέκα κύρια διαμερίσματα: το θάλαμο διακυβέρνησης και πλοήγησης, το θάλαμο με τις δεξαμενές νάρκης, το μηχανοστάσιο, το παρατηρητήριο, τους κοιτώνες, το βιολογικό εργαστήριο, το θερμοκήπιο υδροπονικών καλλιεργειών, το ιατρείο, το κατάστρωμα εκτοξεύσεων και το θαλαμίσκο ανατροφοδότησης. Όλοι οι εσωτερικοί χώροι του σκάφους είχαν επένδυση με μαξιλαράκια στους τοίχους σαν προφυλακτικό μέτρο κατά τραυματισμών σε περίπτωση βλάβης του συστήματος τεχνικής βαρύτητας, καθώς και αεροστεγείς πόρτες που χώριζαν τα διάφορα διαμερίσματα σε περίπτωση αποσυμπίεσης.
Περνώντας έξω από το εργαστήριο, είδε τους συναδέλφους του που δούλευαν περιτριγυρισμένοι από επιστημονικά όργανα και εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας δεμένα με ιμάντες σε πάγκους, οι οποίοι ήταν βιδωμένοι στο πάτωμα. Τα πάντα μέσα στο σκάφος έπρεπε σύμφωνα με τον κανονισμό να είναι δεμένα ή βιδωμένα σε κάποια επιφάνεια, αλλιώς υπήρχε κίνδυνος τραυματισμού. Οι οθόνες των υπολογιστών του εργαστηρίου είχαν ενδείξεις με πολύπλοκη επιστημονική ορολογία, καθώς η ομάδα διαστημικών επιστημόνων της αποστολής έκαναν τη δουλειά τους.
Ο Δρ Σούλντς και ο Δρ Στέτσον ήταν πολύ απασχολημένοι τους τελευταίους λίγους μήνες. Μέσα σε γυάλινα κλουβιά υπήρχαν οι καρποί της δουλειάς τους: μια ντουζίνα νεογέννητα τρωκτικά, ποντίκια και αρουραίοι, γενετικά κλωνοποιημένα από το φορτίο εμβρύων που μετέφεραν στο σκάφος. Ο Σούλντς είχε αναφέρει πως το φορτίο είχε αντέξει το ταξίδι, οπότε ο Φιτζγκίμπον είχε δώσει εντολή να κλωνοποιήσουν ορισμένα μικρά είδη για το εργαστήριο. Άλλα μεγαλύτερα είδη θα κλωνοποιούνταν αργότερα στην επιφάνεια του νέου κόσμου για κτηνοτροφικούς σκοπούς.
Δίπλα στο εργαστήριο, υπήρχε ο πανέμορφος διαστημικός κήπος υδροπονικών καλλιεργειών, το οποίο θύμιζε ζούγκλα εσωτερικού χώρου με όλα τα λαχανικά και τα φυτά που ευδοκιμούσαν μέσα στις γλάστρες τους. Μέσα σε πολλές γυάλινες δεξαμενές γεμάτες με ένα μίγμα νερού και αμμωνίας υπήρχαν άλγη, τα οποία μαζί με άλλους υδρόβιους φωτοσυνθετικούς οργανισμούς, παρήγαγαν οξυγόνο. Μάνικες ενωμένες στις δεξαμενές περισύλλεγαν το οξυγόνο, το οποίο εμφανιζόταν σε μορφή μικροσκοπικών φυσαλίδων, και το αποθήκευαν στις κεντρικές δεξαμενές του σκάφους, αναπληρώνοντας τα αποθέματα αέρα. Αυτό το μεγαλοπρεπές μικρό οικοσύστημα, φτιαγμένο με τεχνητά μέσα, μπορούσε να παραγάγει τροφή και αέρα για το πλήρωμα του ΕΒΔΑ-Ένα για χρόνια.
Αυτά τα άλγη, ήξερε ο Τζός, σύντομα θα τοποθετούνταν σε ειδικά, ερμητικά κλειστά δοχεία, τα οποία στη συνέχεια θα φορτώνονταν σε μη-επανδρομένους θαλαμίσκους που είχαν φέρει μαζί τους, για αυτό ακριβώς το σκοπό. Αυτά τα αραχνοειδή διαστημικά οχήματα, που θύμιζαν λίγο τους θαλαμίσκους προσσελήνωσης του προγράμματος Απόλλο, ονομάζονταν τα ΤΕΜ (Θαλαμίσκοι Γεωποίησης και Περισυλλογής Δειγμάτων). Αυτά τα ειδικά σχεδιασμένα οχήματα θα προσεδαφίζονταν αυτόματα σε διάφορες τοποθεσίες τριγύρω στο πλανήτη, μαζί με το πολύτιμο βιολογικό φορτίο τους, το οποίο και θα ξαπολούσαν στην επιφάνεια.
Σύμφωνα με τον Δρ Σούλντς, εάν τα άλγη και τα βακτηρίδια αναπτύσσονταν στο αφιλόξενο, εξωγήινο περιβάλλον, το πρώτο στάδιο της γεωποίησης θα ξεκινούσε. Η ατμόσφαιρα θα γέμιζε οξυγόνο και άζωτο, η θερμοκρασία θα ανέβαινε και τα πρώτη ίχνη ζωής θα εμφανίζονταν… θεωρητικά. Εντός μιας γενεάς – πολύ λιγότερο από όσο είχε πάρει για την ανθρωπότητα να καταστρέψει την Γη – ο Εβδά-Βήτα θα ήταν έτοιμος για μόνιμο αποικισμό.
«Η τεχνολογία και η επιστήμη, τα οποία μας οδήγησαν στο πρόθυρα της εξαφάνισης, τώρα θα μας εξασφαλίσουν ένα καινούργιο πλανήτη όπου θα αρχίσουμε εκ' νέου», συλλογίστηκε ο Τζός, γελώντας με την ειρωνεία της κατάστασης. Αλλά, ακούγοντας το στομάχι του να γουργουρίζει, γύρισε και έφυγε βιαστικά προς το μαγειρείο για φαγητό.
Όπως και οι υπόλοιποι χώροι του σκάφους, το διαστημικό μαγειρείο λειτουργούσε με εντελώς αυτόματα συστήματα, χωρίς να χρειάζονται μάγειροι ή σερβιτόροι, που εξασφάλιζε περισσότερο χρόνο αποστολής με ένα μικρότερο πλήρωμα. Το πλήρωμα του ΕΒΔΑ-Ένα έτρωγαν σε ένα μακρόστενο τραπέζι με περιστρεφόμενες καρέκλες, όλα βιδωμένα στο πάτωμα όπως καθετί άλλο μέσα στο σκάφος, σε στυλ σελφ-σέρβις.
Η επεξεργασία των διαστημικών μερίδων είχε κάνει τρομερά άλματα από τότε που ο άνθρωπος είχε πρωτοπετάξει στο διάστημα. Πατώντας την επιλογή φαγητού σου σε μια οθόνη-μενού, ένας αυτόματος επεξεργαστής τροφίμων ετοίμαζε το πιάτο για σερβίρισμα. Μια μικρή ποσότητα απλών βιταμινών και θρεπτικών οίνων σε μορφή σκόνης περνούσαν μέσα από έναν ενφυδατωτή, γίνονταν λίγες απλές χημικές αντιδράσεις, πρόσθεταν λίγες παστίλιες γεύσεων και η φαγώσιμη ύλη τελικά έπαιρνε μορφή. Το φαγητό τους ήταν μια κρεμώδης μάζα που θύμιζε ζελέ, απλό, αλλά πολύ πλούσιο σε πρωτεΐνες, το οποίο το έπαιρναν σε διάφορες γεύσεις: μπέικον με αυγά, ψάρι και πατάτες, κοτόπουλο και αρακάς και άλλα, που έμοιαζαν σαν να είχαν βγει από μίξερ. Με τον ίδιο τρόπο, τα ποτά τους ήταν σε μορφή ταμπλέτας, ευδιάλυτα σε νερό. Μια αλλόκοτη δίαιτα πέρα κάθε ορίων, αλλά τουλάχιστον έμεναν χορτάτοι.
Βάζοντας μια πολτοποιημένη κρεατόπιτα και μια πορτοκαλάδα στο δίσκο του, ο Τζός κάθισε στο τραπέζι με τους υπόλοιπους συναδέλφους του. Με εξαίρεση τον Διοικητή Φιτζγκίμπον, ο οποίος έτρωγε χωρίς να μιλάει, σαν ρομπότ, τα γεύματα ήταν ώρες ευχάριστης κοινωνικοποίησης και το πλήρωμα πάντα είχαν νέα να ανταλλάξουν.
«…Σας το λέω, παιδιά, ο Δρ Βαλεντάιν έκανε κάτι σε αυτά τα έμβρυα που μας έβαλε να μεταφέρουμε εδώ πέρα,» είπε ο Σούλντς, μιλώντας φυσικά για το βιολογικό φορτίο, «Εξακολουθώ και παρατηρώ αλλόκοτη συμπεριφορά στα ζώα τις τελευταίες μέρες, ειδικά στους αρουραίους. Είναι σαν να αποκτούν μια δικιά τους νοημοσύνη…» Εάν ο Τζος δεν ήταν τόσο απασχολημένος με το φαγητό του, θα έλεγε πως του είχε στρίψει του κοντοστούπη επιστήμονα από διαστημική κούραση – μια ψυχολογική διαταραχή που προκαλείται από μακροχρόνια παραμονή στο διάστημα.
«Τι άλλο περίμενες, δόκτωρ;» ρώτησε ο Γκόρντον, πίνοντας ήρεμα τον καφέ του, «Είναι μεταλλαγμένα, γενετικά ενισχυμένα υβρίδια. Ολόκληρο το φορτίο είναι κυριολεκτικά ένας κλώνος της βιόσφαιρας μας μέσα σε ένα μπουκάλι, ενισχυμένο με τεχνητά μέσα ώστε να αναπτυχθεί ακόμη και στα πιο αφιλόξενα περιβάλλοντα. Τέτοιου είδος διαστροφή κάποια στιγμή σίγουρα θα έχει απρόβλεπτες επιπτώσεις. Ξέρεις την γνωστή παροιμία: ποτέ μην τα βάζεις με τη Μητέρα Φύση…»
«Παράτα μας πια με τις διαλέξεις σου περί ηθικής, γιατρέ!» τον διέκοψε ο μηχανικός πτήσης Στράους, «Κοντεύω να τρελαθώ όπως είμαι, με αυτή την απαίσια, μωρουδίστικη διατροφή! Δεν βλέπω την στιγμή να ωριμάσουν οι υδροπονικές καλλιέργειες, για να έχουμε λίγα αληθινά λαχανικά. Διάολε, και τι δεν θα έδινα να βρίσκομαι στην αγαπημένη μου μπιραρία στο Μόναχο, με ένα ποτήρι Μπουντβάισερ στο χέρι…»
«Τι μας λες!» είπε ο Δρ Στέτσον στο Γερμανό, «Ή μια παγωμένη μπύρα τζίντζερ…» Ένα από τα πράγματα που στερούνταν κατά τη διάρκεια της αποστολής τους ήταν το αλκοόλ, το οποίο απαγορευόταν αυστηρά σε τόσο μακρινά διαστημικά ταξίδια. Ο Σούλντς είχε κλέψει λίγες πατάτες από το θερμοκήπιο και προσπάθησε να φτιάξει βότκα χρησιμοποιώντας ένα αυτοσχέδιο αποστακτήρα στο εργαστήριο του. Δυστυχώς, η Υποδιοικήτρια Στέισυ τον είχε τσακώσει στα πράσα. Αφότου κατέσχεσε το ποτό, είχε διατάξει να αποσυναρμολογήσουν το αποστακτήρα αμέσως, με την απειλή πως θα ενημέρωνε τον Διοικητή Φιτζγκίμπον.
«Ξέρετε τις διαταγές του Διοικητή σας, κ. Στράους,» είπε η ξανθιά Υποδιοικήτρια, κοιτάζοντας κατάματα τον μηχανικό πτήσης, «Ένας ξεμέθυστος αστροναύτης, είναι ένας υπεύθυνος αστροναύτης. Δεν επιτρέπεται το αλκοόλ, χωρίς εξαιρέσεις.» Παρότι ήταν μια λίγο αυστηρή γυναίκα, η Πέννη Στέισυ ήταν το πιο αγαπητό μέλος του πληρώματος, κάτι σαν μητρικό πρόσωπο για τους άντρες. Εκείνη τη στιγμή, τους διέκοψε ο Διοικητής Φιτζγκίμπον.
«Λοιπόν, κύριοι…και κυρία,» πρόσθεσε βιαστικά, βλέποντας το έξαλλο ύφος της Υποδιοικήτριας του, «Όπως ξέρετε, μπήκαμε με επιτυχία σε τροχιά γύρω από τον Εβδά-Άλφα και είμαστε έτοιμοι να μπούμε σε ελεύθερη τροχιά προς τον Βήτα. Δυστυχώς, από ότι φαίνεται, έχουμε ένα μικρό πρόβλημα. Κοιτάξτε.»
Χρησιμοποιώντας ένα μικρό τηλεχειριστήριο, ο Φιτζγκίμπον ενεργοποίησε μια γιγαντιαία οθόνη βιδωμένη στον απέναντι τοίχο. Από το μενού εντολών, επέλεξε ένα πακέτο δεδομένων από τις εξωτερικές κάμερες του σκάφους. Μια τρισδιάστατη αναπαράσταση των δυο πλανητών εμφανίστηκε στην οθόνη – ο κόκκινος γίγαντας αερίων Εβδά-Άλφα μπροστά και ο μικρότερος Εβδά-Βήτα από πίσω του, ορατός εξαιτίας τις χλωμής ροζ ατμόσφαιρας του. Επίσης, υπήρχε και κάτι άλλο, κάτι που δεν υπήρχε εκεί πέρα όταν είχαν πρωτοδεί τους πλανήτες πριν τρεις μήνες.
Μεταξύ του Άλφα και του Βήτα, ακριβώς μέσα στο δρόμο της τροχιάς τους, ήταν κάτι που έμοιαζε με ένα γιγαντιαίο μωβ σύννεφο – μια ηλεκτρομαγνητική θύελλα, ένα συχνό φαινόμενο στο απέραντο διάστημα. Αυτή η θύελλα, ή οποία φαινόταν πως ήταν σε στατική τροχιά γύρω από τον Βήτα, ήταν γεμάτη με φωτεινές μπλε, σαν τον ηλεκτρισμό, δίνες, που θύμιζαν κυκλώνες. Γιγαντιαίοι κεραυνοί ήταν ορατοί σε μορφή επαναληπτικών λάμψεων, βαθιά μέσα σε αυτά τα μωβ σύννεφα ενέργειας.
Σύμφωνα με τις εικασίες του Δρ Στέτσον, αυτή η εξαιρετικά σπάνια θύελλα είχε ένα μόνιμο χρονικό κύκλο και εμφανιζόταν μόνο μια φόρα κάθε Βητιανό έτος, όταν ο Βήτα και ο Άλφα βρίσκονταν κοντύτερα στο Κένταυρο Άλφα. Για τον αστροφυσικό, αυτή η ανακάλυψη τον έκανε να νιώθει σαν πιτσιρικάς που άνοιγε τα δώρα του το πρωί Χριστουγέννων. Κανένας άλλος αστροφυσικός δεν είχε ποτέ την καλοτυχία να μελετήσει ένα τόσο μοναδικό φαινόμενο από τόσο κοντά. Ο Φιτζγκίμπον όμως, σε αντίθεση με τον Στέτσον, ανησυχούσε εάν αυτό το απρόβλεπτο θα τους στεκόταν εμπόδιο στην τελική τους προσέγγιση στον προορισμό τους. Μπορούσαν να διακινδυνεύσουν να περάσουν μέσα από τη θύελλα;
«Με αυτό το πράμα στη μέση, δεν έχουμε ορατότητα της επιφάνειας του πλανήτη από την άλλη πλευρά και για αυτό το λόγο, δεν μπορούμε να υπολογίσουμε την πορεία εισόδου μας στην ατμόσφαιρα για τη προσεδάφιση,» είπε, μιλώντας σαν εκνευρισμένος διαιτητής που έδινε πέναλτι, «Ευτυχώς, έχω σκεφτεί τη λύση. Εάν μπορείτε να τελειώνετε και ακολουθήστε με στο Παρατηρητήριο.»
Τρώγοντας βιαστικά την υπόλοιπη κρεατόπιτα του, ο Τζός ακολούθησε τους συναδέλφους του στο Παρατηρητήριο. Εκτός από το τρούλο πλανηταρίου, το Παρατηρητήριο ήταν και η βάση για το ένατο, μη-ανθρώπινο μέλος του πληρώματος: τον Κουκουβάγιο.
Αυτή η τεχνητή νοημοσύνη, που εμφανιζόταν σε μορφή τρισδιάστατου ολογράμματος και που θύμιζε το φημισμένο κατοικίδιο του μεγιστάνα που είχε χρηματοδοτήσει αυτή την αποστολή, ήταν εγκατεστημένη μέσα στα κεντρικά συστήματα του σκάφος. Με πρόσβαση σε όλα τα όργανα και τα συστήματα, ο Κουκουβάγιος ήταν στην κυριολεξία η ψυχή ολόκληρου του σκάφους, καθώς και ένας αγαπητός σύντροφος του πληρώματος.
Έως τώρα, δεν υπήρχε κανένας λόγος να τον ενεργοποιήσουν, αλλά τώρα, ο Φιτζγκίμπον, που είχε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στα μηχανήματα παρά στο πλήρωμα του, χρειαζόταν τη συμβουλή του. Ο Φιτζγκίμπον πήγε σε ένα πίνακα ελέγχου στο κέντρο της αίθουσας και πάτησε ορισμένες εντολές στο πληκτρολόγιο. Ο τρούλος φώτισε με χιλιάδες πολύχρωμες δέσμες φωτός, οι οποίες επικεντρώθηκαν στο κέντρο της αίθουσας, παίρνοντας μορφή. Σε λίγο, ένας γιγαντιαίος ψηφιακός κουκουβάγιος στεκόταν πάνω σε μια χρυσή βάση στο κέντρο της αίθουσας, κοιτάζοντας τους όλους με τα φωτεινά κίτρινα μάτια του. Η ανάλυση του ολογράμματος ήταν τόσο ρεαλιστική που ορισμένα μέλη του πληρώματος έπρεπε να συγκρατηθούν, υπενθυμίζοντας τους εαυτούς τους πως αυτό το θηρίο που έβλεπαν ήταν ψεύτικο, ένα τεχνητό ον χωρίς φυσική μάζα.
«Χαιρετισμούς, Διοικητά Φιτζγκίμπον,» είπε ο Κουκουβάγιος με μια βαθιά, σαν γκάιντα, φωνή, που θύμιζε εκείνη του Δρ Βαλεντάιν, «Πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω;»
«Καλό απόγευμα, Κουκουβάγιε,» του απάντησε ο Φιτζγκίμπον, «Παρακαλώ, ενημέρωσε μας για το νέο πρόγραμμα πτήσης.» Ο Κουκουβάγιος άπλωσε ανοιχτά τα φτερά του, σαν να ετοιμαζόταν να πετάξει. Ολόγυρα του, στο τρούλο του πλανηταρίου εμφανίστηκε μια αναπαράσταση του νέου ηλιακού συστήματος. Η εικόνα έκανε ζουμ στους δυο πλανήτες, δείχνοντας μια κόκκινη γραμμή που ήταν η τροχιά τους προς τον Εβδά-Βήτα. Μια μικρή κινούμενη βούλα, που ήταν το ίδιο το σκάφος, ακολουθούσε τη γραμμή προς το νέο πλανήτη, σταματώντας στην άκρη της θύελλας.
«Για την μικρότερη δυνατή κατανάλωση καυσίμων, αντί να αλλάξει πορεία και να παρακάμψει τη θύελλα, το ΕΒΔΑ-Ένα θα μπει σε στατική τροχιά γύρω από το Εβδά-Βήτα, σε απόσταση ασφαλείας 20,000 χιλιομέτρων,» είπε ο Κουκουβάγιος, εξηγώντας το σχέδιο του, «Στη συνέχεια, ένας θαλαμίσκος θα εκτοξευθεί, να κάνει αναγνώριση εδάφους στην άλλη πλευρά της θύελλας. Τα δεδομένα, στη συνέχεια, θα αναλυθούν μέσα στο κεντρικό υπολογιστή…»
Ο Τζος χαμογέλασε. Μια πτήση αναγνώρισης με θαλαμίσκο σήμαινε πως θα έστελναν έναν πιλότο εκεί έξω να επιχειρήσει να διαπεράσει την θύελλα. Από τότε που ο Φιτζγκίμπον τους είχε αναγγείλει τον τελικό προορισμό τους, το πλήρωμα είχε βάλει στοιχήματα για το ποιος θα ήταν ο πρώτος που θα πατούσε το πόδι του στο νέο κόσμο. Από ότι φαινόταν, ο Τζός θα είχε αυτή την τιμή. Πριν έναν αιώνα, ο Νηλ Άρμστρονγκ έμεινε στην ιστορία ως ο πρώτος άνθρωπος να πατήσει στη Σελήνη και τώρα, αυτός θα γινόταν ο πρώτος άνθρωπος που θα πατούσε σε πλανήτη έξω από τη Γήινο ηλιακό σύστημα. Ήδη ονειρευόταν την παρέλαση της άφιξης τους όταν επέστρεφαν στη Γη. Αυτός, ειδικά, θα γινόταν τόσο μεγάλη διασημότητα, που η ζωή του δεν θα του άνηκε πια… Συνέχισε να παρακολουθεί την προσομοίωση προσεδάφισης του Κουκουβάγιου.
«…Μόλις η πορεία εισόδου στην ατμόσφαιρα έχει υπολογιστεί, το πρώτο στάδιο της επιχείρησης Αφροδίτη μπορεί να ξεκινήσει. Πρώτα, τα ΤΕΜ θα προσεδαφιστούν στις προϋπολογισμένες τοποθεσίες τους, μεταφέροντας τα βιολογικά φορτία. Το σκάφος ανατροφοδότησης θα παραμείνει σε τροχιά, σε ετοιμότητα για όταν βρεθεί η κατάλληλη περιοχή για την βάση εργασιών…» Η Επιχείρηση Αφροδίτη, συνονόματη με την αρχαία Ελληνική θεά της γεωργίας Αφροδίτη, ήταν το όνομα-κωδικός για τις εργασίες γεωποίησης στο Εβδά-Βήτα.
«…Στη συνέχεια, το μητρικό σκάφος θα μπει στην ατμόσφαιρα για προσεδάφιση. Οι εργασίες στην επιφάνεια του πλανήτη τότε θα ξεκινήσουν…» Η προσομοίωση έδειξε το σκάφος να αποσυνδέει τους κεντρικούς κινητήρες του και το θαλαμίσκο ανατροφοδότησης και μετά, το μπροστινό τμήμα εισήρθε στην ατμόσφαιρα, πέφτοντας με την ασπίδα προστασίας του πρώτα. Οι βοηθητικοί κινητήρες του πυροδότησαν, ελέγχοντας την κάθοδο έως την επιφάνεια.
Το πλήρωμα του ΕΒΔΑ-Ένα ξέσπασε σε ζητωκραυγές. Η στιγμή της δόξας τους είχε σχεδόν φτάσει. Όλα αυτά τα χρόνια προετοιμασίας για αυτή την αποστολή και όλοι οι κόποι τους σύντομα θα ανταμείβονταν – και στην περίπτωση του Τζος, θα εκπληρωνόταν το όνειρο της ζωής του. Αλλά, ο Διοικητής Φιτζγκίμπον, όπως και όλοι οι αυστηροί, σνομπ αξιωματικοί, βρήκε την τέλεια στιγμή να του τα κάνει χαλάστρα.
«Αφού δεν έχουμε τρόπο να γνωρίζουμε για το τι είναι ικανή αυτή η θύελλα – όλα τα όργανα παρατήρησης μας είναι άχρηστα εξαιτίας των μαγνητικών παρεμβολών –, αποφάσισα να πάρω ορισμένες προφυλάξεις.» Ο Τζος ήξερε τι θα έλεγε αυτός ο αχρείος προτού καν το πει, «Αντί να στείλουμε έναν επανδρωμένο θαλαμίσκο με άνθρωπο, θα στείλουμε ένα από τα ΤΕΜ…» Τον Τζος άρχισαν να τον πιάνουν τα νεύρα του. Αυτός ο Φιτζγκίμπον απολάμβανε να του κάνει τη ζωή δύσκολη;
«Έχω ήδη μιλήσει με τον Αρχιμηχανικό Στράους και με διαβεβαίωσε πως ο υπολογιστής πτήσης τους μπορεί να αναπρογραμματιστεί, ώστε να ανασταλεί αυτόματα από την επιφάνεια, φέρνοντας πίσω τα δεδομένα εδάφους που χρειαζόμαστε για να υπολογίσουμε το κατάλληλο σημείο εισόδου στην ατμόσφαιρα…» Ο Τζος είχε κουραστεί να ακούει τις αηδίες του Φιτζγκίμπον.
«Με όλο το σεβασμό, κύριε, το σχέδιο σας είναι καθαρά χάσιμο χρόνου…» Ο Φιτζγκίμπον, ενοχλημένος από το σχόλιο του Τζος, καθώς και που τον διέκοψε, απάντησε, χωρίς καν να τον κοιτάξει.
«Νεαρέ, έχουμε συγκεκριμένες διαδικασίες να ακολουθήσουμε. Η ασφάλεια είναι η ύψιστη προτεραιότητα μου, όπως και ορίζει ο κανονισμός…»
«Η, πιο συγκεκριμένα, είστε ένα ενοχλητικό σπυρί στον κώλο μου», σκέφτηκε θυμωμένος ο Τζος, ωστόσο δεν το είπε φωναχτά, γνωρίζοντας πως δεν θα βοηθούσε καθόλου την κατάσταση. Δεν ήθελε να δώσει την αφορμή που ήθελε ο Φιτζγκίμπον να του απαγορεύσει τις πτήσεις οριστικά. Προσπάθησε μάταια να συνεννοηθεί μαζί του.
«Γνωρίζω τι λένε οι κανονισμοί, κύριε, αλλά, σίγουρα, εάν θέλετε να επιτύχουμε τίποτα, χρειάζεται να πάρουμε και λίγο ρίσκο. Δέχομαι να αναλάβω την ευθύνη, εάν θέλετε…»
«Απαγορεύονται οι επανδρωμένες πτήσεις!» μούγγρισε ο Φιτζγκίμπον, «Μπορούμε να θυσιάσουμε ένα μη επανδρωμένο σκάφος, αλλά όχι τη ζωή ενός πιλότου! Δεν θέλω άλλη συζήτηση.» Ο Τζος ήταν έξαλλος.
«Χρειάζεστε κάποιον εκεί έξω που ξέρει τι κάνει, όχι κάποιο χαζό παλιοσκάφος για περισυλλογή δειγμάτων!» φώναξε, «Γιατί δεν με αφήνετε επιτέλους να κάνω την δουλειά μου…;»
«Η δουλειά σου, Σμηναγέ Άντερσον,» είπε ο Φιτζγκίμπον, ανεβάζοντας και αυτός τον τόνο της φωνής του, «Είναι να εκτελείς άμεσα και αναμφισβήτητα τις διαταγές μου όταν σου τις δίνω!» Αγριοκοίταξε προειδοποιητικά τον Τζός, η έκφραση του να λέει κάτι σαν 'εάν δεν το βουλώσεις, θα είναι στην αναφορά μου για ανυπακοή'. Ο Τζος συγκρατήθηκε, αφήνοντας τον οξύθυμο Διοικητή του να καλμάρει.
«Λοιπόν, όπως και λέγαμε,» συνέχισε ο Φιτζγκίμπον, μη δίνοντας σημασία στις περιφρονητικές εκφράσεις από το υπόλοιπο πλήρωμα του για τη συμπεριφορά του απέναντι στο Τζός, «Θέλω τους πάντες στα πόστα τους χωρίς καθυστέρηση. Αρχιμηχανικέ Στράους, εσύ και ο Σμηναγός Άντερσον, ετοιμάστε το ΤΕΜ-1 για εκτόξευση. Οι υπόλοιποι σας, ετοιμάστε το Κέντρο Ελέγχου στη γέφυρα. Εκτόξευση στις 16:00 ακριβώς. Εμπρός!»
Μισή ώρα αργότερα, ο Τζος και ο Στράους είχαν ετοιμάσει τον πρώτο από τους μη επανδρωμένους θαλαμίσκους που είχαν για εκτόξευση. Παρότι ήταν μόνο ένα αναλώσιμο σκάφος περισυλλογής πετρωμάτων, ακόμη και οι μη επανδρωμένοι θαλαμίσκοι ήταν τεχνολογικά θαύματα.
Κατασκευασμένοι να λειτουργούν αυτόματα για χρόνια, η μονάδα προσεδάφισης ήταν εξοπλισμένη με όργανα ανάλυσης ατμόσφαιρας και εδάφους, βραχίονες με εργαλεία γεώτρησης, καθώς και ένα μικρό ρόβερ εξερεύνησης, που χρησιμοποιούσε ηλιακούς συλλέκτες για να φορτίζουν οι μπαταρίες του. Το όχημα επιστροφής δειγμάτων ήταν επίσης εξοπλισμένο με έναν μικρό κινητήρα ιόντων, το οποίο θα επέτρεπε στο φορτίο δειγμάτων θα επιστραφεί από μόνο του στη Γη για μελέτη στην πρόοδο της γεωποίησης, χρόνια μετά την αποχώρηση τους.
Ενώ ο Στράους προγραμμάτιζε τον υπολογιστή πτήσης από μια κονσόλα ελέγχου, ο Τζος φόρτωσε το 200 κιλών δοχείο που περιείχε ένα εξαιρετικά εύφλεκτο μείγμα από οξυγονούχα άλγη και βακτήρια σύνθεσης αμμωνίας, για την φάρμα οξυγόνου – μια από πολλές, οι οποίες θα ξεκινούσαν τη γεωποίηση του πλανήτη. Στη συνέχεια, φόρτωσε και μια φορητή μονάδα SAR (Ραντάρ Απεικόνισης Εδάφους) πάνω στο ρόβερ, δίπλα στην κάμερα, ώστε να μπορούν να καταγράψουν ασύρματα τη γεωλογία του εδάφους.
Με το σκάφος ενεργοποιημένο και έτοιμο για εκτόξευση μέσα στην αεροπαγίδα του, έδωσαν εντολή στη γέφυρα. Ο μη επανδρωμένος θαλαμίσκος εκτοξεύτηκε στο διάστημα, αυτόματα ακολουθώντας την προγραμματισμένη τροχιά του προς τη θύελλα.
Εν στο μεταξύ, ο Τζος και ο Στράους είχαν μαζευτεί με τους υπόλοιπους συναδέλφους τους πάνω στη γέφυρα. Μονάχα ο Γκόρντον, που, σαν γιατρός πτήσης, δεν χρησίμευε σε τίποτα σε μια μη επανδρωμένη αποστολή, ήταν κάτω στο ιατρείο του, δίνοντας ενέσεις ορμονών ανάπτυξης στα ζώα.
Ο θάλαμος χειρισμού του ΕΒΔΑ-Ένα ήταν ένα ευρύχωρο δωμάτιο-σφαίρα, όπως και το Παρατηρητήριο, αλλά μικρότερο και προσβάσιμο μόνο με πόρτα ασφαλείας με κωδικούς, για το ενδεχόμενο ανταρσίας. Στο εσωτερικό ήταν η καρδιά του βασιλείου του Διοικητή Φιτζγκίμπον – το μέρος από όπου αυτός, και μόνο αυτός, ηγούταν την αποστολή τους. Υπήρχαν οχτώ καθίσματα πιλότων σε ένα ημικύκλιο, μπροστά στις κονσόλες ελέγχου του κάθε μέλους του πληρώματος. Με εξαίρεση το πάτωμα, όλοι οι τοίχοι ήταν γεμάτοι με όργανα και κονσόλες για τα δεκάδες συστήματα του σκάφους.
Ο Φιτζγκίμπον και η Υποδιοικήτρια Στέισυ κάθονταν χωριστά από το υπόλοιπο πλήρωμα, στη κονσόλα πτήσης στο κέντρο της αίθουσας. Δεν υπήρχε παρμπρίζ, ούτε παράθυρα μέσα στο σκάφος. Μια μεγάλη κρεμαστή οθόνη με εικόνα από τις εξωτερικές κάμερες του σκάφους του επέτρεπε θέα του ορίζοντα. Στα δεξιά, ήταν οι κονσόλες του πλοηγού και του μηχανικού πτήσης, ενώ στα αριστερά ήταν αυτές του ασυρματιστή και του υπεύθυνου εξωτερικών δραστηριοτήτων, ο οποίος ήταν ο Τζός. Μονάχα ο Σούλντς και ο Γκόρντον δεν είχαν πόστα εδώ, αφού όλες οι εργασίες τους γίνονταν κάτω στο ιατρείο και το εργαστήριο.
Στην οθόνη του Τζός, παρακολουθούσαν την τροχιά του θαλαμίσκου καθώς απομακρυνόταν από το μητρικό σκάφος, με προορισμό τη θύελλα. Διορθώνοντας την πορεία ασύρματα με τα χειριστήρια της κονσόλας του, ο Τζος πυροδότησε τους πυραύλους προώθησης, στέλνοντας το θαλαμίσκο μέσα στο κέντρο της θύελλας. Στη διπλανή κονσόλα, ο Γουίλσον, που παρακολουθούσε το ραντάρ, επιβεβαίωσε πως η πορεία ήταν σωστή. Προς το παρόν, όλα πήγαιναν ρολόι.
Ξαφνικά, μια προειδοποιητική ένδειξη εμφανίστηκε στις οθόνες τους. Ο θαλαμίσκος, κινούμενος με αυτόματο πιλότο, είχε βγει εκτός πορείας. Κάτι δεν πήγαινε καλά.
«Δεχόμαστε πολλές παρεμβολές, κύριε,» είπε ο Γουίλσον, προσπαθώντας να μην χάσει το σήμα του θαλαμίσκου, το οποίο εξασθενούσε. Στην οθόνη του Τζος, όλες οι ενδείξεις κατάστασης των συστημάτων είχαν τρελαθεί. «Το χάνουμε!»
«Χρησιμοποιήστε οπτική επαφή!» διέταξε ο Φιτζγκίμπον. Ο Στράους ενεργοποίησε τη τηλεσκοπική ρύθμιση της κάμερας και έκανε ζουμ στο θαλαμίσκο, καθώς έμπαινε στη θύελλα. Όλοι τους κοίταξαν εντυπωσιασμένοι την μεγάλη οθόνη καθώς ο θαλαμίσκος βγήκε εκτός πορείας, μάλλον λόγω βλάβης στο σύστημα πλοήγησης εξαιτίας των παρεμβολών από τη θύελλα. Τότε η θύελλα το κατάπιε και εξαφανίστηκε για τα καλά.
«Σμηναγέ Άντερσον, παράκαμψε το σύστημα πλοήγησης και δοκίμασε χειροκίνητη ακύρωση πορείας!» διέταξε ο Φιτζγκίμπον, μουρμουρίζοντας μια βρισιά. Ο Τζός υπάκουσε, αλλά τα χειριστήρια του ήταν νεκρά.
«Δεν ανταποκρίνεται, κύριε!» φώναξε, δοκιμάζοντας να πυροδοτήσει πάλι τους πυραύλους προώθησης και να αλλάξει την πορεία, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Σε όλες τις οθόνες εμφανίστηκε μια μεγάλη, κόκκινη ένδειξη:
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ!
ΔΙΑΚΟΠΗ ΣΗΜΑΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ ΤΕΜ-1
Ο Τζος έπρεπε να συγκρατήσει τα γέλια του. Όπως έλεγε πάντα, ο Φιτζγκίμπον παραείχε μεγάλη εμπιστοσύνη στα πολύτιμα χαζομηχανήματα του και ιδού το αποτέλεσμα. Κοίταξε τον διοικητή του από την άκρη του ματιού του. Ο Φιτζγκίμπον ήταν έξαλλος, κυριολεκτικά έτρεμε ολόκληρος από το θυμό και την απογοήτευση του. Πέρα από το ότι ή πτήση ήταν ξεκάθαρα μια αποτυχία, ήταν δικό του το σφάλμα, που τον έκανε να μοιάζει πολύ αντιεπαγγελματικός μπροστά στο πλήρωμα του. Ωστόσο, κατάφερε να συγκρατηθεί και να σκεφτεί.
«Προς το παρόν, θα περιμένουμε,» είπε στο πλήρωμα του, «Ο θαλαμίσκος είναι σχεδιασμένος να επιστρέψει αυτόματα στο σκάφος. Εάν διαπεράσει τη θύελλα ανέπαφος, θα επανεκκινήσει το σύστημα του και θα ολοκληρώσει την αποστολή του…» Ο Τζος δεν μπορούσε να πιστέψει την ηλιθιότητα του Διοικητή του.
«Αυτός ο θαλαμίσκος είναι ξεγραμμένος, Φιτζγκίμπον», σκέφτηκε, «Χρειάζεσαι έναν πιλότο για αυτή τη δουλειά…» Ξαφνικά, του ήρθε μια τρελή ιδέα στο νου. Ήταν πέρα για πέρα τρέλα μόνο και να το σκέφτεται, αλλά ίσως ήταν η μόνη του ευκαιρία να αποδείξει σε αυτόν τον αλαζόνα τον Φιτζγκίμπον τι άξιζε σαν πιλότος της αποστολής. Αφού σιγουρεύτηκε πως δεν τον κοιτούσε κανείς, γύρισε πίσω στην κονσόλα του, ετοιμάζοντας ένα νέο σχέδιο πτήσης.
Δίνοντας εντολή να περάσουν τα δεδομένα τροχιάς στον υπολογιστή πτήσης σε μια από τις ακάτους, γύρισε στον Γουίλσον, «Συνέχισε να προσπαθείς να ξαναπιάσεις σήμα. Πάω να κάνω ορισμένες δοκιμές στον προσομοιωτή, μήπως κάναμε κάποιο λάθος…» Χωρίς να ζητήσει άδεια από τον Φιτζγκίμπον, σηκώθηκε και έφυγε βιαστικά, αλλά φυσικά δεν πήγαινε να ελέγξει τίποτα στο προσομοιωτή.
Οι διαστημικές στολές ήταν μέσα σε θήκες έξω από την είσοδο της αεροπαγίδας του καταστρώματος εκτοξεύσεων, θυμίζοντας μεσαιωνικές πανοπλίες σε μουσείο. Παρότι ο Τζός δεν χρειαζόταν διαστημική στολή, αφού θα ήταν μέσα σε επανδρωμένο θαλαμίσκο, δεν ήθελε να το ρισκάρει. Αυτό που επρόκειτο να κάνει ήταν πολύ επικίνδυνο και δεν υπήρχε λόγος να το χειροτερέψει διακινδυνεύοντας να σκοτωθεί από αποσυμπίεση, σε περίπτωση που ο θαλαμίσκος παρουσίαζε ρωγμή.
Οι διαστημικές στολές είχαν βελτιωθεί δραματικά μετά από έναν αιώνα διαστημικών αποστολών. Σχεδιασμένες ώστε να μην φουσκώνουν σα μπαλόνια στο κενό, ήταν αρκετά ελαφριές ώστε να φωρούνται άνετα και σε περιβάλλον Γήινης βαρύτητας. Το ύφασμα τους ήταν χωρισμένο σε τρία στρώματα: αεροστεγές υλικό, θερμομονωτικό και ασπίδα κατά της κοσμικής ραδιενέργειας.
Η κάθε στολή είχε δικό της ασύρματο, ραδιοφάρο ανίχνευσης, προβολείς LED, ενσωματωμένη κάμερα, βιομετρικούς αισθητήρες ζωτικών ενδείξεων και αρκετή παροχή αέρα για 12 ώρες, μαζί με το εφεδρικό. Η στολή μπορούσε να αντέξει σε περιβάλλον από το απόλυτο μηδέν του διαστήματος μέχρι και 300 βαθμούς Κελσίου, χάρη στα συστήματα ψύξης και θερμότητας του.
Επίσης, υπήρχαν το παγούρι πόσιμου νερού, το οποίο οι αστροναύτες έπιναν με ειδικά καλαμάκια μέσα στα κράνη τους, μια διαστημική πάνα και μια φορητή εργαλειοθήκη, που περιείχε μια αξίνα, ιμάντα, ένα μικρό τρυπάνι-λέιζερ και όλα τα απαραίτητα εργαλεία για μικροεπισκευές. Τελευταίο, υπήρχε και το πιο σημαντικό όργανο από όλα, το HHC – ένα είδους επίπεδου, ελαστικού φορητού υπολογιστή που τυλιγόταν μέσα σε μια κυλινδρική θήκη σαν ένα φύλλο χαρτί, το οποίο ο κάθε αστροναύτης κουβαλούσε στη στολή του. Με αυτό, μπορούσαν να χρησιμοποιούν όλα τα όργανα της στολής, όπως τους περιβαλλοντικούς αισθητήρες, το ιατρικό σκάνερ, σύστημα πλοήγησης, καθώς και μια μικρή μονάδα μεταφοράς περισυλλεγμένων δεδομένων.
Βιαστικά, ο Τζός φόρεσε την στολή του. Μέσω της ενδοεπικοινωνίας, άκουσε τον Φιτζγκίμπον να μιλάει στο υπόλοιπο πλήρωμα, «…Όχι, δεν θα χαραμίσω και άλλο θαλαμίσκο. Ακυρώνονται όλες οι πτήσεις. Θα αλλάξουμε την τροχιά μας και θα προσπεράσουμε τη θύελλα…»
«Ο γέρο-Σιδερόχερας θέλει να μας στείλει για προσγείωση στα τυφλά, μόνο και μόνο για δεν θέλει να αποδεχθεί το λάθος του,» σκέφτηκε θυμωμένος ο Τζός, «Ε, λοιπόν, τώρα θα δει τι έχω να πω εγώ για αυτό…»
Αρπάζοντας το κράνος και τα γάντια του, έφυγε τρέχοντας προς το κατάστρωμα εκτοξεύσεων. Πόση ώρα είχε μέχρι να τον καταλάβει ο Φιτζγκίμπον; Δυο λεπτά; Δεν θα μπορούσε να τον σταματήσει μόλις είχε εκτοξευθεί, αλλά μπορούσαν να κλειδώσουν της αεροπαγίδες από τη γέφυρα εάν τον έπαιρναν χαμπάρι. Έπρεπε να βιαστεί.
Είχε σχεδόν φτάσει στην αεροπαγίδα, όταν έπεσε πάνω στον Γκόρντον, ο οποίος πήγαινε στο εργαστήριο, να βοηθήσει τον δρ Σούλντς με τα ζώα. Βλέποντας τον συνάδελφο του να φοράει τη διαστημική στολή του και έτοιμος για μια μη εξουσιοδοτημένη πτήση, ο Γκόρντον σάστισε.
«Τι σημαίνουν όλα αυτά, Τζός; Που πάς;»
Δεν είχε χρόνο να μαλώσει μαζί του, οπότε ο Τζός τον άρπαξε γρήγορα από το μπράτσο, «Γκόρντον, εάν είσαι φίλος μου, τότε κάνε πως δεν με είδες. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνω.» Παρότι εξακολουθούσε να είναι κατατρομαγμένος από τη τρέλα που πήγαινε να κάνει ο φίλος του, ο Γκόρντον επίσης αντιπαθούσε τον Φιτζγκίμπον και για αυτό το λόγο αποφάσισε να μην τον σταματήσει.
«Πρόσεχε εκεί έξω, Τζός,» του είπε, «Δεν χρειάζομαι έναν τραυματία στα χέρια μου τόσο νωρίς στην αποστολή.» Ο Τζός τον ευχαρίστησε και έφυγε τρέχοντας. Ο Γκόρντον τον κοίταξε καθώς έφευγε, μουρμουρίζοντας, «Καλή τύχη, Τζόσουα, τρελέ μπαγάσα…» Αυτή ήταν η τελευταία φορά που είδε ο ένας τον άλλον ποτέ.
Στο κατάστρωμα εκτοξεύσεων, ο Τζός επιβιβάστηκε στη πρώτη άκατο, τον Εξερευνητή Άλφα, και ξεκίνησε την διαδικασία εκκίνησης. Οι κυψέλες καυσίμων και η εφεδρική μονάδα ισχύος λειτουργούσαν, οι κινητήρες και προωθητήρες σε ετοιμότητα, τα συστήματα διατήρησης ζωής 100% απόδοση, και τα συστήματα πλοήγησης και τηλεπικοινωνιών ενεργοποιημένα. Όλα τα συστήματα λειτουργούσαν κανονικά. Ήταν έτοιμος για εκτόξευση.
Κλείνοντας την καταπακτή της ακάτου, ξεκίνησε τη διαδικασία αποσυμπίεσης της αεροπαγίδας. Με την στολή του ενωμένη στην παροχή αέρα του θαλαμίσκου, ώστε να κάνει οικονομία στη φιάλη οξυγόνου του, ακολούθησε τις διαδικασίες που είχε δοκιμάσει εκατοντάδες φορές στον προσομοιωτή. Το σύστημα προσεδάφισης ξεκόλλησε από τους πύρους ασφαλείας του στο πάτωμα της αεροπαγίδας, αφήνοντας το θαλαμίσκο να αιωρείται ελεύθερος στη μηδέν βαρύτητα (το κατάστρωμα εκτοξεύσεων ήταν σε ένα τμήμα του σκάφους που δεν περιστρεφόταν, οπότε δεν υπήρχε τεχνητή βαρύτητα), καθώς ο Τζός τον έβγαλε έξω στο διάστημα.
Το πιλοτήριο του θαλαμίσκου έμοιαζε πολύ με αυτά των υπερηχητικών μαχητικών που πιλοτάριζε ο Τζος στη Βασιλική Αεροπορία, μόνο πιο τεχνολογικά. Η κεντρική κονσόλα ελέγχου ήταν μια επίπεδη οθόνη επαφής, με πολλαπλές ενδείξεις οργάνων και κατάστασης συστημάτων. Στην άκρη των υποβραχιόνων του καθίσματος του υπήρχαν δυο διαφορετικά χειριστήρια ελέγχου, καθώς και διάφορες μικρότερες κονσόλες με πολλούς διακόπτες και φωτάκια στα δεξιά και αριστερά του πιλοτηρίου. Αυτά ήταν τα δευτερεύοντα και βοηθητικά συστήματα του θαλαμίσκου. Για έναν ερασιτέχνη, θα ήταν αδύνατον να βγάλει άκρη με όλο αυτό το χάος, αλλά για τον επαγγελματία αεροπόρο και αστροναύτη σαν τον Τζός, ήταν παιχνιδάκι, σαν να οδηγεί αυτοκίνητο.
Τελειώνοντας τον έλεγχο πτήσης του, πάτησε το κουμπί εκκίνησης του κινητήρα. Το στόμιο άναψε με μια φωτεινή μπλε, σαν τον ηλεκτρισμό, δέσμη ηλεκτρισμένων ιόντων πλάσματος, δημιουργώντας προώθηση. Ο Τζός δέχτηκε ισχυρές δυνάμεις βαρύτητας καθώς ο θαλαμίσκος του ακολούθησε την χαραγμένη πορεία του προς τη θύελλα. Τότε, άκουσε την έξαλλη φωνή του Φιτζγκίμπον στον ασύρματο…
Πίσω στη γέφυρα του ΕΒΔΑ-Ένα, το υπόλοιπο πλήρωμα κάθονταν άπραγοι, νιώθοντας βαθιά απογοήτευση. Με την καταστροφή του μη επανδρωμένου θαλαμίσκου, ήταν πια ξεκάθαρο πώς να επιχειρήσουν να περάσουν μέσα από αυτή τη θύελλα ήταν αδύνατο. Όπως είχαν τα πράγματα, δεν είχαν άλλη επιλογή από το να αλλάξουν την πορεία της τροχιάς τους, ώστε να προσπεράσουν τη θύελλα και να φτάσουν τον πλανήτη στην άλλη πλευρά. Η ελπίδα τους να βγουν επιτέλους από αυτό το κλουβί είχε χαθεί εξαιτίας της αυστηρής αποφασιστικότητας του Διοικητή τους να κάνει τα πάντα βάση των κανονισμών, μόνο και μόνο για να περιορίσει τους κινδύνους.
Ξαφνικά, ο Γουίλσον πρόσεξε το καινούργιο σήμα που είχε εμφανιστεί στην οθόνη του, «Κύριε, ο Εξερευνητής Άλφα έχει εκτοξευθεί!»
Ο Φιτζγκίμπον, ο οποίος καθόταν σαν υπνωτισμένος, ήταν όρθιος στη στιγμή. Ποιος μπορεί να πιλοτάρει μια από τις ακάτους χωρίς άδεια; Τότε, πρόσεξε το άδειο κάθισμα του Τζός. Ώστε αυτός ο παλιό-Βρετανός πήγε και έκανε την τρέλα του, σκέφτηκε θυμωμένος. Κοιτάζοντας την οθόνη του ραντάρ, είδε πως ο θαλαμίσκος πλησίαζε προς τη θύελλα. Μουρμουρίζοντας μια βρισιά, άρπαξε τα ακουστικά του και διέταξε να τον συνδέσουν μέσω ασύρματου.
«Μητρικό σκάφος προς Εξερευνητή-Ένα! Σμηναγέ Άντερσον, τι διάολο νομίζεις ότι κάνεις; Πετάς χωρίς άδεια!»
«Τι μου λες, Σέρλοκ!» του απάντησε με ένα χαχανητό ο Τζός, «Αλλά τουλάχιστον τώρα κάνω επιτέλους τη δουλειά μου!» Ο Φιτζγκίμπον κοίταζε λες και κάποιος τον είχε φτύσει στο πρόσωπο. Μη δίνοντας σημασία στις ζητωκραυγές του υπόλοιπου πληρώματος του, οι οποίοι χειροκροτούσαν τον Τζός που αντιστεκόταν στον τύραννο Διοικητή τους, φώναξε έξαλλος μέσω ασυρμάτου.
«Σου ορκίζομαι, δεν πρόκειται να ξαναπετάξεις ποτέ! Σε διατάζω να επιστρέψεις στη βάση αμέσως, ανυπάκουο κάθαρμα…!»
«Θα επιστρέψω, κύριε, μόλις κάνω αυτό για το οποίο με προσέλαβε η ΕΒΔΑ,» αντιμίλησε ανυπάκουα ο Τζός, «Όπως και σας είπα, Διοικητά Φιτζγκίμπον, ποτέ μην στέλνετε ένα μηχάνημα να κάνει τη δουλειά ενός ανθρώπου!» Ο Φιτζγκίμπον ήταν έξω φρενών. Μόλις επέστρεφαν στη Γη, σκέφτηκε, θα τον κανόνιζε αυτόν τον παλιό-Βρετανό, περνώντας τον από στρατοδικείο για ανυπακοή.
Χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα πια να σταματήσουν τον Τζός, το πλήρωμα επέστρεψε στα πόστα τους, παρακολουθώντας την τροχιά της ακάτου, ελπίζοντας πως οι φημισμένες ικανότητες πιλοταρίσματος του θα νικούσαν τη θύελλα, η οποία είχε ήδη καταπιεί τον μη επανδρωμένο θαλαμίσκο σαν κόκκο διαστημικής σκόνης.
Δεν άργησαν να πιάσουν παράσιτα, καθώς ο Εξερευνητής πλησίασε τη θύελλα. Οι παρεμβολές προκαλούσαν διακοπές στο σήμα, καθώς ο θαλαμίσκος βγήκε εκτός πορείας. Μάλλον ο Τζός, αντιμετωπίζοντας προβλήματα, δοκίμαζε απελπισμένα να αλλάξει τροχιά, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Πάγωσε το αίμα όλων τους, καταλαβαίνοντας πως ο συνάδελφος τους κινδύνευε!
Χλωμός σαν το μάρμαρο, ο Φιτζγκίμπον, άρπαξε πάλι το ακουστικό του. Παρότι μισούσε αυτόν τον ανυπάκουο διαστημικό πιλότο που παράκουσε τις διαταγές του μόνο και μόνο για να κάνει φιγούρα, το μόνο που του έλειπε τώρα ήταν να χάσει ένα μέλος του πληρώματος του.
«Εξερευνητή Άλφα, ακύρωσε την πτήση σου! Επαναλαμβάνω, ακύρωσε αμέσως! Σμηναγέ Άντερσον, απάντησε…!» Αλλά τα λόγια του χάθηκαν έξω στο άπειρο του διαστήματος, όπου ο Τζός είχε εξαφανιστεί για πάντα.
Σημείωση από το συγγραφέα: Στην επόμενη ενότητα, ξεκινούν οι περιπέτειες του Τζός στον Εβδά-Βήτα. Σας συμβουλεύω να δείτε τις κλασσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Το Μυστικό του ΝΙΜ (The Secret of NIMH) και Φάιβελ Μια Αμερικάνικη Ιστορία (An American Tail) προτού συνεχίσετε το διάβασμα. Παρακαλώ αφήστε και κανένα σχόλιο!