Ο Τζας ήταν με τον Ράτζα στο δωμάτιό του. Καθισμένος στο κρεβάτι του, σκεφτόταν το αγόρι που είχε στοιχειώσει όλες του τις σκέψεις και που δε θα ξαναέβλεπε ποτέ.
《Τζας!》
Ο πατέρας του είχε μπει μέσα. Ο Τζας δε μπορούσε να αρθρώσει λέξη.
《Ωωω! Αγοράκι μου, τι συνέβη;》Λέει καθώς τον πλησιάζει μέ ένα στοργικό βλέμα.
《Να! Ο Τζαφάρ...έκανε κάτι φοβερό. 》
《Έλα τώρα καμάρι μου θα δεις όλα θα φτιάξουν.》
Όχι δεν θα φτιάξουν! Είναι νεκρός!
《Έλα πες τα μου όλα!》
Και έτσι ο Τζας, χωρις να έχει και τίποτα να χάσει, του τα είπε!
Ο Σουλτάνος είχε μείνει με ανοιχτό το στώμα με αυτά που είχαν βγει από το στώμα του γιού του. Το είχε σκάσει, είχε ερωτευτεί ένα αγόρι, το αγόρι αυτό το εκτέλεσε ο Τζαφάρ και όλα αυτά έγιναν σε μια μέρα.
Ο Τσας περίμενε αγωνιώντας για μια αντίδραση από τον πατέρα του και ξαφνικά...
《Το έσκασες για να μην παντρευτείς; Βγήκες μόνος σου από το παλάτι;》
《Έεεεε...》
《Ερωτεύτηκες ένα...ένα...α...αγ...!》Ο Σουλτάνος βάζει τα χέρια του στο πρόσωπό του προσπαθώντας να ηρεμήσει.
《Τζας σε αγαπάω! Λυπάμαι για το αγόρι που πέθανε αλλά δεν θέλω να ξανακούσω πως το έσκασες ποτέ! Θα παντρευτείς μια πριγκίπισσα! Πρέπει να εξασφαλίσουμε μια καλή συμμαχία με τον γάμο σου και δεν θέλω να ακούσω ανοησίες με αγόρια ποτέ ξανά!!! Θα σου αφήσω έναν μήνα ακόμα για να βρεις νύφη, αλλά μετά, αυτό ήταν!》
Ο Σουλτάνος αγγαλιάζει τον Τζας και συνεχίζει...
《Βέβαια θα πω δυο λογάκια με τον Τζαφάρ! Είσαι το παιδί μου... σε θέλω χαρούμενο αλλά έχεις καθήκοντα απέναντι στο βασίλειό σου. Πώς θα γίνεις Σουλτάνος κάποια μέρα αν συνεχίσεις τις ανοησίες;》
Ο Τζας ήταν συντετριμένος.
Υπήρχε μαύρο παντού! Το κεφάλι του πονούσε! Τελικά με πολύ προσπάθεια ο Αλαντίν άνοιξε τα μάτια του και ανασυκώθηκε λέγοντας:
《Είμαστε εγκλωβισμένοι και για όλα φταίει αυτός ο διπρόσωπος!》
Ο Αμπού και το χαλί ήταν δίπλα του.
《Αχ. Όποιος και αν ήταν έφυγε τώρα και πήρε μαζί του και το λυχνάρι...》συνεχίζει ο Αλαντίν.
Τότε ο Αμπού κάνει μια γρήγορη κίνηση και εμφανίζει το λυχνάρι που τελικά έκλεψε από τον Τζαφάρ.
《Ουαου! Βρε τριχωτέ αρχικλέφταρε! Τώρα όμως τι είναι αυτός ο τσαλακωμένος ντενεκές; Να κάτι γράφει εδώ, ομως δεν διαβάζετε εύκολα.》
Ο Αλαντίν τρίβει το λυχνάρι και αυτό κατευθύαν αρχίζει να φωτίζεται με ένα κόκκινο χρώμα. Κεραυνοί, βεγγαλικά και καπνός πετάγονται από μέσα του όσπου ένα μπλε τεράστιο εξωγήινο πλάσμα εμφανίζεται μπροστά στα μάτια του.
《Αχχχ δέκα χιλιάδες χρόνια εκεί μέσα...πιάστηκε ο σβέρκος μου.》Λέει το μπλε πράγμα και τεντώνεται.
Μετά αρχίζει να λέει και να κάνει πράγματα τόσο γρήγορα που ο Αλαντίν τα έχασε.
《Πρέπει να χτοιπησα το κεφάλι μου πιο πολύ από ότι νόμιζα.》Λέει στον Αμπού.
Τα επόμενα λεπτά που πέρασαν ήταν γεμάτα από χορό, μουσική, μαγεία και τρελά ακροβατικά , καθώς ο εξωγήινος εξηγούσε στον Αλαντίν με ένα μουσικοχορευτικό θέαμα κάποια πράγματα.
《Σε ακούω αφέντη μου!》
Για να δούμε...Δηλαδή, τώρα έχω ένα τζίνι.Ο μπλε εξωγήινος είναι τζίνι και είμαι ο αφέντης του.Τα τζίνι εκπληρώνουν τρεις ευχές .Δηλαδή, τώρα πρέπει να μου εκπληρώσει τρεις ευχές.
《Δηλαδή, μπορεις να μου πραγματοποιήσεις τρεις ευχές!》Λέει τελικά.
《Ναι, σχεδόν. Υπάρχουν βλέπεις κάποιοι κανόνες. Τα...τα τυπικά που λέμε...》Και ξεκινάει πάλι το υπερθέαμα με το Τζίνι να ουρλιάζει και να αλλάζει πρόσωπο κάθε δύο δευτερόλεπτα...
《Κανόνας πρώτος! Δεν επιτρέπονται οι σκοτωμοί.》
《Κανόνας δύο! Δεν μπορώ να κάνω κανέναν να ερωτευτεί.》
《Και τρίτον! Δεν μπορώ να αναστήσω τους νεκρούς είναι πολύ άσχημο και ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΩ!!! Τέλος.》
Και τότε ο Αλαντίν σκέφτηκε μια πονηρή ιδέα.
《Κανόνες; Εννοείς όρια; Στις ευχές; Μορέ σιγά το Τζίνι δεν μπορεί να ζωντανέψει ούτε έναν νεκρό. Δεν ξέρω Αμπού... ίσως είναι ανίκανος να μας βγάλει από την σπιλιά. Έλα Αμπού θα βρούμε τη έξοδο μόνοι μας.》
《Συγγνώμη! Για εμένα το λες; Εσύ δε με ξύπνησες; Εσύ δεν έτριψες το λυχναρι; Εσύ δεν με κουβαλησες εδω; Και τώρα ξαφνικά με πετάς στους πέντε δρομους; Δεν το νομίζω! Δε θα σου περάσει! Θα πεις τις ευχές σου τώρα!!!》
Το επόμενο που είδε ο Αλαντίν ήταν για άλλη μια φορά καπνοί αστραπές και πυροτεχνήματα.
《Λοιπόν; πως σου φάνηκε κύριε αμφιβάλλογλου;》
《Χα,χα! Τώρα με ρούμπωσες!》 Λέει ο Αλαντίν πονηρά. Είχε κάνει πως αμφιβάλλει για τις δυναμεις του Τζίνι για να τους βγάλει έξω από την σπηλιά χωρίς να χρησιμοποιήσει ευχές.《...και τώρα οι τρεις ευχές...》
《Έχουν μπαμπάκια τα αυτιά μου; Τρεις; είσαι μίων μία αγοράκι!》Λέει και του βάζει ένα μπλε δάχτυλο στα μούτρα για έμφαση.
《Όχι... η έξοδος από την σπηλιά δεν μετράει για δική μου ευχή.》
Το στώμα του Τζίνι πέφτει στα πατώματα και ξάφνου μεταμορφώνεται σε πρόβατο.
《Άχ το αθώο προβατάκι. Εντάξει βρεεεε!!! Αλλά τέρμα τα κόλπα.》
《 Σύμφωνοι.》
Ο Αλαντίν πλησιάζει το Τζίνι, που τώρα είχε πάρει την αρχική του μορφή και ήταν ξαπλωμένο στον αέρα ανάμεσα από δύο δέντρα δίχως αιώρα από κάτω του.
《Λοιπόν τρεις ευχές. Και πρέπει να σκίζουν. Εσύ τι θα επιθυμούσες;》
《Εγω; Πρώτη φορά με ρωτάνε κάτι τέτοιο...Νομίζω πως στην περίπτωσή μου...Αχ παράτα με...》Απαντά το Τζίνι στενοχωρημένο.
《Μα γιατί;》
《Δε γίνεται να στο πω!》
《Έλα ξεφούρνισε το! 》
《Ελευθερία! 》
《Φυλακισμένος είσαι;》Ρωτάει ο Αλαντίν με απορία.
《Είναι και αυτό ένα μέρος του πακέτου.》
《Ο Τζίνι λυπάμαι πολύ...》
《Ο μόνος τρόπος να τις καπουλάρω είναι να θέλει ο αφέντης μου να βγω από εδώ.Λοιπόν, καταλαβαίνεις, ότι αυτά δεν συμβαίνουν συχνά.》
《Εγώ θα το κάνω! Θα σε ελευθερώσω!》
《Αχα! Και εγώ το έχαψα. 》Λέει κοροϊδευτικά το Τζίνι.
《Λοιπόν στο υπόσχομαι! Μετά τις δύο μου ευχές η τρίτη ευχή θα είναι για εσένα! 》
《Εντάξει! Το δέχομαι. Τώρα ας κάνουμε λίγα μαγικά. Εσύ τι επιθυμείς;》
《Να ξέρεις...είναι ένα αγόρι πού...》Τα μάγουλα του Αλαντίν κοκκινίζουν, ενώ προσπαθεί να εξηγήσει στο Τζίνι και τρίβει τον σβέρκο του άβολα.
《Ααα! Κατάλαβα...αλλά δεν θυμάσαι; Δεν μπορώ να κάνω κάποιον να σε ερωτευτεί!》
Ο Άλαντιν συνεχίζει σαν να μην άκουσε το Τζίνι.
《Είναι έξυπνος, ευχάριστος και...》
《Όμορφος;》
《Κούκλος! Έχει κάτι μάτια που...και κάτι μαλλιά...αχχ ένα χαμόγελο!》Ο Αλαντίν χαμόγελα καθώς σκέφτεται τον Τζας.《Αλλά είναι πρίγκηπας! Τζίνι μπορείς να με κάνεις πρίγκηπα; 》
《Μπορώ αλλά δεν ξέρω αν θα βοηθήσει! Λογικά το αγόρι που σκέφτεσαι θα πρέπει να παντρευτεί μια πριγκίπισσα!》
《Είναι ο πρίγκηπας Τζας από το Άγκραμπα...》Ο Αλαντίν προσπαθεί να σκεφτεί μια λύση και τότε...《 Έχει και μια αδερφή! Θα πάω στο παλάτι ως μνηστήρας για την πριγκίπισσα Ελπίδα! 》
《Λοιπόν... πες την ευχή σου!》
《Τζίνι, επιθυμώ να με κάνεις πρίγκηπα!》
