Η αλήθεια στο φως
Ο Κωνσταντίνος είχε φτάσει στο σπίτι του αλλά παρέμενε μέσα στο αμάξι σκεφτόταν πώς να πει στην Μίνα ότι ήθελε να χωρίσουν, αποφάσισε να της το πει χωρίς προλόγους κατέβηκε από το αμάξι πήρε το σοβαρό του ύφος και μπήκε στο σπίτι, η Φλώρα έκανε κάτι διορθώσεις στο νυφικό της Μίνας και από το ράδιο ακούγονταν νησιώτικα.
-Φλώρα κλείσε πια αυτά τα κλαπατσίμπαλα και άφησε μας μόνους με την Μίνα.
Η Φλώρα επειδή ήξερε τι ανάποδος άνθρωπος ήταν ο Κωνσταντίνος βοήθησε την Μίνα να κατεβεί από την καρέκλα και αποχώρησε από τον χώρο. Η Μίνα πήγε να αγκαλιάσει τον Κωνσταντίνο αλλά εκείνος ξέφυγε, πήγε προς το μπαρ και γέμισε ένα ποτήρι με ουίσκι.
-Μίνα θέλω να χωρίσουμε της είπε και γύρισε προς το μέρος της.
-Για αυτή την τσούλα την Μαρίνα;; και άρχισε να κομματιάζει το νυφικό με ένα ψαλίδι που βρισκόταν στον πάγκο της κουζίνας.
-Τι ποια; ρώτησε ο Κωνσταντίνος γουρλώνοντας τα μάτια του.
-Την μαθήτρια σου και αγαπημένη σου λατρεία μου, τώρα η Μίνα ούρλιαζε από τα νεύρα της μέχρι που ακόμα και η Φλώρα τους άκουσε και κατέβηκε από το δωμάτιο της.
-Και εσύ πως το ξέρεις; ρώτησε ο Κωνσταντίνος.
Πριν η Μίνα του απαντήσει μπήκε η Φλώρα μέσα, είδε το κομματιασμένο νυφικό και την Μίνα ντυμένη.
-Τι γίνεται εδώ; λέει η Φλώρα κοιτώντας τον Κωνσταντίνο σαν να ήθελε να τον ταριχεύσει.
-Ρώτα τον κύριο καθηγητή από εδώ, α και ο γάμος δεν θα γίνει είπε η Μίνα, άνοιξε την πόρτα και έφυγε, ο Κωνσταντίνος πήρε μια βαθειά ανάσα σαν ο εγκέφαλος του να οξυγονώθηκε ξανά.
Τι έκανες βρε;; είπε η Φλώρα.
Ο Κωνσταντίνος πήρε ένα σακβουαγιάζ από την ντουλάπα του και άρχισε να βάζει ρούχα μέσα, μόλις τα ετοίμασε πήγε να φύγει αλλά πριν ανοίξει την πόρτα, ενημέρωσε την Φλώρα ότι δεν ήξερε πότε θα γύρναγε.
Η Μαρίνα καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα πήγαινε πέρα δώθε σαν θηρίο στο κλουβί, ξαφνικά άκουσε το κουδούνι της εξώπορτας, πάτησε το κουδούνι ώστε να μπει ο Κωνσταντίνος, άνοιξε την πόρτα με το που τον είδε έπεσε στην αγκαλιά του.
-Εντάξει αρτιμελής μου ήρθες, πως και δεν σε σακάτεψε η δικηγορίνα στο ξύλο;
-Τα νεύρα της τα πλήρωσε το νυφικό α ούρλιαξε και λίγο αλλά εντάξει της είπε και την φίλησε, η Μαρίνα ένιωσε μια τρυφερότητα που ο Κωνσταντίνος αυτή την φορά της την έδωσε απλόχερα χωρίς πισωγυρίσματα.