Hey iedereen, voor de verandering een keer een Nederlands verhaal! Normaal post ik die niet, maar ik ben hier al best lang mee bezig en het is te veel om naar het Engels te vertalen, dus heb ik besloten om het alsnog hier te posten.

Het wordt best een lang verhaal, voor een groot deel een alternatieve versie van de gebeurtenissen in de Relieken van de Dood, om uit te vinden hoe het verlopen zou zijn als Regulus Zwarts die avond in de grot weer tot leven zou zijn gekomen.

Harry en Perkamentus zijn in de grot, aan het einde van Harry's zesde jaar, op zoek naar het Gruzielement. Harry heeft net de Sommeerspreuk geprobeerd, waardoor er kort een Necroot boven kwam. Dat is waar dit verhaal begint.

POV: Harry

Er leek iets te bewegen op het water. Harry keek gespannen naar de plek, bang dat er opeens weer zo'n ding op zou springen. Maar dit was een rustige beweging; er leek iets hun kant op te drijven.

'Wat is dat?' vroeg Harry, wijzend naar het ding.

'Ik weet het niet. Het lijkt wel een beetje op een lichaam,' zei Perkamentus bedachtzaam.

'Zou het een Necroot kunnen zijn?' vroeg Harry, zijn stem vreemd hoog toen hij zich het foldertje van het ministerie herinnerde. Hij kwam liever niet met zo'n ding in aanraking.

'Ik denk het niet, eigenlijk.'

Het mysterieuze object dreef langzaam naar de kant. Het leek Harry geen goed idee om het te sommeren; straks vloog er een Necroot tegen hem aan!

Toen het dichterbij kwam zagen ze dat het inderdaad een lichaam was, nog helemaal intact, met een mantel om. Ze trokken het lichaam uit het water en draaide hem - een jongeman - op zijn rug.

'Kijk eens aan...' zei Perkamentus. Hij tikte op de wang van de jongen en leek hem te onderzoeken. Harry vroeg zich af waarom ze niet verder gingen. De jongen was immers dood, of niet soms?

Maar toen bewoog de borstkas, heel langzaam en bijna onmerkbaar. Harry staarde er verwonderd naar, terwijl het ogenschijnlijk dode lichaam weer adem begon te halen. De jongen opende zijn ogen.

'Wat? Waar ben- ben ik niet dood? Dus toch... Professor Perkamentus! En James!' Hij ging overeind zitten en greep naar zijn hoofd. 'Hoe? Ach, laat maar. Ik moet- Er is iets belangrijks dat ik jullie moet vertellen. Het gaat over de Heer- eh, Jeweetwel. Hij heeft een Gruzielement gemaakt. Ik heb het gevonden en gestolen, zodat hij ten val kan worden gebracht - het lag daar, op het eilandje. M'n huis-elf heeft het...'

'Rustig aan. Regulus, is het niet? Goed, we zullen toch naar het eilandje moeten om te controleren wat je zegt. Begrijp je dat?'

'Ja, tuurlijk,' zei de jongen met een grimas. Hij schoof achteruit tegen de muur aan. 'Er kan maar één iemand tegelijk in dat bootje, plus een slachtoffer. En kijk uit voor de Necroten. En de drank.'

Harry staarde hem aan, maar Perkamentus liep al naar een plek in het water waar hij een bootje tevoorschijn trok, en ze stapten in.

Een vrij kort hoofdstuk helaas, want het volgende is geschreven vanuit het POV van Regulus. Laat me weten wat je ervan vond!