Dwa lata po upadku Voldemorta.
Severus pozostaje w magicznej śpiączce od czasu ukąszenia Nagini, nie dając magomedykom żadnych pewnych prognoz dotyczących swojej kondycji zdrowotnej. Mając na uwadze stan Mistrza Eliksirów, a także zdając sobie sprawę z doskwierających braków kadrowych, dyrektor postanawia uzupełnić grono pedagogiczne Hogwartu. Hermiona, będąca bohaterką wojenną, rezygnuje z pracy w Ministerstwie Magii, by objąć stanowisko nauczycielki starożytnych run i uporać się z problemami osobistymi.
Kiedy czarodziejska społeczność myśli, że wszystko wraca powoli do normy, nagle zjawia się ktoś, o kim pamiętano głównie na kartach historii - Gellert Grindelwald zbiega z Nurmengardu. Pewne poglądy, zakorzenione pośród przekonań wielu czarodziejskich rodzin, odżywają pomimo upływu lat. Również nie wszyscy członkowie Zakonu okazują się tak oddani, jak to miało miejsce w przypadku wojny z Voldemortem. Zmieniające się układy polityczne po wojnie i wzrost sympatii w niektórych krajach europejskich wobec ugrupowań powiązanych z ideą czarodziejskiej supremacji owocują dla Gellerta azylem w Austrii. To tam stawiał kiedyś pierwsze kroki na drodze rewolucji i postawi kolejne w myśl zasady, że rewolucja nie umrze, dopóki jej spuścizna wciąż jest noszona w czarodziejskich umysłach.
Severusa tym czasem czeka po śpiączce proces, bo - chociaż wszystko zmierza do oczyszczenia z większości zarzutów - wciąż brakuje wielu istotnych wyjaśnień na temat pracy Mistrza Eliksirów jako podwójnego szpiega. Szum medialny odżywa na nowo, co nie ułatwia życia również Hermionie.
Okładka: "Severus Snape" by mirror of erised is licensed under CC BY-NC-SA 2.0 ze zmianami.