Κεφάλαιο Χ
Ακόμη και κάτω από το μακρύ σκούρο πανωφόρι και τα ισοθερμικά, εφαρμοστά ρούχα που φορούσε, η Βανέσσα αισθανόταν το δέρμα της να μουδιάζει από το κρύο. Επιτάχυνε το βήμα σε μια προσπάθεια να επαναφέρει λίγη παραπάνω θερμότητα στο σώμα της. Οι ψυχροί άνεμοι που προέρχονταν από το Ρήγμα Ghorovas, ήταν ανήλεοι, αλλιώτικοι από την φυσιολογικές χαμηλές θερμοκρασίες του Lucis.
"Νιώθω την επίδραση της μαγείας εδώ... Όμως δεν είναι σαν αυτή που γνωρίζουμε. Προέρχεται από την Παγωμένη Άστρινη που νικήθηκε σε αυτό το σημείο της ηπείρου." Παρατήρησε η Βανέσσα ελαφρώς λαχανιασμένη, καθώς βάδιζε με τον γρήγορο ρυθμό που είχε υιοθετήσει νωρίτερα. Στους ανέμους που περικύκλωναν τα σώματα τους, υπήρχε η ουσία μιας πανίσχυρης μαγείας που σχεδόν υπερέβαινε ακόμη και αυτή που διέθετε η βασιλική οικογένεια των Κάελουμ.
Ο Λούτσε φαινόταν πως μπορούσε να ανεχτεί καλύτερα το κρύο που επικρατούσε στην δυτική Tenebrae. Όπως και η σύντροφος του, αντιλαμβανόταν την διαφορά εκείνου του κρύου επάνω στο δέρμα του, και ειδικότερα στα σημεία που ήταν εκτεθειμένα, όπως το πρόσωπο και τα δάχτυλα του, λόγω του είδους των γαντιών που φορούσε, τα οποία άφηναν ακάλυπτο εκείνο το σημείο των χεριών του.
"Πράγματι. Αυτή η αίσθηση του κρύου μοιάζει να αντιδρά και να εναρμονίζεται με το στοιχείο του πάγου που τιθασεύω. Σαν να υπάρχει ένα είδος σύζευξης η οποία αυξάνει την αντίσταση μου σε αυτή την χαμηλή θερμοκρασία. Ποτέ ξανά δεν έχω βιώσει κάτι παρόμοιο." Αποκρίθηκε ο Λούτσε ενώ βρισκόταν διαρκώς πλάι της. Έλεγχε κάθε τόσο το όμορφο φυσικό περιβάλλον με τις χιονισμένες βουνοκορφές και τις πεδιάδες με το χαμηλό χορτάρι που εκτείνονταν μέχρι τους πρόποδες μιας σειράς λόφων.
Καθώς προσέγγιζαν το κέντρο της πόλης, η συννεφιά απλώθηκε πέρα από τις κορυφές των βουνών, έχοντας σκεπάσει ένα μεγάλο τμήμα του ουρανού. Το κρύο ψιλόβροχο που ξεκίνησε, δεν ξάφνιασε κανέναν από τους δύο ταξιδιώτες, ούτε τους πολίτες που περιπλανιούνταν σε κεντρικούς πλακόστρωτους δρόμους.
Τα σύνορα των μεγάλων κατοικημένων περιοχών της Tenebrae, φυλάσσονταν από βάρδιες ρομποτικών και ανθρώπινων στρατιωτών. Ο Λούτσε και η Βανέσσα ήταν ενημερωμένοι από το αρχηγείο, οπότε η αντίδραση τους στην θέα των φυλάκων, ήταν συγκροτημένη και ψύχραιμη. Έδειξαν τις αληθοφανείς ταυτότητες τους με τα ψευδή ονόματα Όρεν και Έμιλυ Ράινχαρτ. Ως υποτιθέμενη καταγωγή τους, είχε οριστεί η Altissia. Οι Νήσοι Accordo ανήκαν επίσημα στην επικράτεια της Αυτοκρατορίας, μολονότι προσπαθούσαν διαρκώς να μην υποκύψουν εντελώς στην εξουσία του Niflheim. Ήταν γνωστό ότι η περίφημη κυβερνήτρια της Altissia, ενδιαφερόταν να τηρήσει μια στάση ουδετερότητας και αποστασιοποίησης τόσο από την Αυτοκρατορία, όσο και από το Βασίλειο Lucis, θέτοντας ως βασική της προτεραιότητα τα συμφέροντα των νησιών στο νότιο τμήμα του ωκεανού Cygillan.
Οι κατακτητές δεν θεωρούσαν τους νησιώτες επικίνδυνους ή ιδιαίτερα εχθρικούς, όπως συνέβαινε στην περίπτωση των κατοίκων της βορειοδυτικής και κεντρικής Cleigne. Παρ' όλα αυτά, γνώριζαν ότι θα περνούσε ακόμη αρκετός χρόνος προτού καταφέρουν να αναπτύξουν μια συμμαχία τόσο δυνατή μαζί τους, όσο με εκείνη που είχαν εδραιώσει με την Tenebrae.
Μετά τον τυπικό έλεγχο, οι ανθρώπινοι φύλακες της πύλης επέτρεψαν στους ταξιδιώτες να περάσουν. Το ζευγάρι είχε αγχωθεί για λίγο και έως ότου να μπλεχτούν με τους μόνιμους κατοίκους της πόλης, παρέμειναν σε πλήρη εγρήγορση, έτοιμοι να αποκρούσουν μια ξαφνική επίθεση από κάποιον από τους στρατιώτες σε περίπτωση που εκείνοι αντιλαμβάνονταν ότι κάτι ύποπτο συνέβαινε με τους νεοαφιχθέντες.
Η βροχή είχε δυναμώσει και μετατράπηκε σε χιονόνερο. Οι περαστικοί δεν βιάζονταν να αναζητήσουν το πλησιέστερο στέγαστρο ή προσωρινό καταφύγιο σε κάποιο μπαρ, όπως συνέβαινε συνήθως με τους γηγενείς πολίτες του στέμματος ή και εκείνους που κατάγονταν από τις ακτές της Lucinia. Ο αριθμός των ανοιγμένων ομπρελών είχε πληθύνει, δημιουργώντας μια ελαφριά αίσθηση ασφάλειας στους Glaives καθώς μετακινούνταν στους βρεγμένους πεζόδρομους της πόλης.
Υπό το φως των λαμπρών λαμπτήρων του δρόμου, σχεδόν όλα τα κτίρια έδειχναν περιποιημένα και άψογα ως προς την ανθεκτικότητα τους. Όσο για το θέμα της διαμονής, οι επισκέπτες επέλεξαν ένα κατάλυμα με χαμηλή χωρητικότητα και το οποίο είχε χτιστεί πρόσφατα σε ήσυχη οδό, μακριά από τα πιο πολυσύχναστα σημεία του κέντρου.
Το δωμάτιο τους ήταν πολύ πιο φροντισμένο απ' ό,τι περίμεναν. Όταν ο ιδιοκτήτης παραχώρησε το κλειδί στο ζευγάρι, εξέφρασε την περιέργεια του για την μεγάλη απόσταση που είχαν διανύσει οι δύο νέοι επισκέπτες του.
"Ιδιαίτερα τους κρύους μήνες, ο ερχομός νησιωτών στην Tenebrae είναι πολύ σπάνιος, ακόμη και αν πρόκειται για λόγους που σχετίζονται με επιχειρηματική δραστηριότητα. Αν επιτρέπεται να ρωτήσω, έχετε έρθει εδώ για δουλειά;"
"Η σύντροφος μου ασχολείται επαγγελματικά με την μουσική και θεώρησε ότι αυτό το ταξίδι θα μπορούσε να της χαρίσει έμπνευση. Εγώ διδάσκω άοπλη μάχη και φέτος επέλεξα να προγραμματίσω την άδεια μου τον Χειμώνα."
"Είναι η πρώτη φορά που επισκεπτόμαστε την Tenebrae." Συμπλήρωσε η Βανέσσα, παίρνοντας τον λόγο όταν πρόσεξε ότι η προσοχή του ιδιοκτήτη επικεντρώθηκε σε εκείνη καθώς και στην θήκη του βιολιού. "Όμως έχουμε μελετήσει κάποια πράγματα σε βιβλία και χάρτες. Η αίσθηση είναι βεβαίως διαφορετική όταν κάποιος βλέπει τοπία και πόλεις με τα δικά του μάτια."
Ο άνδρας φάνηκε ικανοποιημένος την εξήγηση και τους ευχήθηκε να έχουν μια ευχάριστη διαμονή.
Με τα σακίδια στερεωμένα στην πλάτη τους, ανέβηκαν τα σκαλιά που οδηγούσαν στον τέταρτο και υψηλότερο όροφο του καταλύματος. Η φυσική εξάντληση που είχε προκύψει από την περιπλάνηση αλλά και την υπερένταση λόγω του ελέγχου από τους φύλακες, έγινε περισσότερη αισθητή μόλις ένιωσαν ότι μπορούσαν να χαλαρώσουν. Οι χώροι του δωματίου ήταν επιπλωμένοι με ωραία έπιπλα και υφάσματα. Ο Λούτσε κλείδωσε την πόρτα και τοποθέτησε τα σακίδια τους σε μια γωνιά με την λιγότερη ορατότητα.
Προσπάθησαν να ξεκουραστούν όσο πιο καλά γινόταν εκείνο το βράδυ, όμως κάθε δύο ή τρεις ώρες ο ύπνος του διακοπτόταν. Η υπερένταση που είχαν δημιουργήσει οι μεγάλες διαδρομές όπως και οι συνεχείς εναλλαγές της τοπικής ώρας, πρέπει να είχαν συμβάλλει στην διατάραξη του εσωτερικού ρολογιού τους.
Η Βανέσσα ανακάθισε στο διπλό κρεβάτι και άναψε το επιτοίχιο φως, επιλέγοντας την χαμηλότερη ένταση φωτεινότητας. Κράτησε το μοναδικό κινητό τηλέφωνο που υπήρχε στις αποσκευές τους και έλεγξε την ώρα· ήταν 3:30 μετά τα μεσάνυχτα. Προσπαθώντας να υπολογίσει την διαφορά ώρας με την Insomnia, πρέπει να ήταν 8:00 το πρωί στην πρωτεύουσα του Lucis.
Όταν έφτασε το ξημέρωμα στην δυτική Tenebrae, η πτώση του χιονόνερου σταμάτησε, αλλά ο ουρανός παρέμεινε συννεφιασμένος και οι δρόμοι υγροί. Καθώς ντυνόταν κατάλληλα μέσα στο άρτια κλιματιζόμενο δωμάτιο, το ζευγάρι οργάνωνε μια νοερή λίστα με την σειρά των δραστηριοτήτων στις οποίες έπρεπε να προβεί. Ήταν απαραίτητο να νοικιάσουν ένα όχημα που θα τους επέτρεπε να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις. Το στίγμα της κάθε στρατιωτικής βάσης που θα ερευνούσαν, ήταν σημειωμένο με κωδικοποιημένο τρόπο στο σκληρόδετο ημερολόγιο τους· οι αποστάσεις μεταξύ των κτισμάτων απαιτούσαν ένα γρήγορο και αξιόπιστο όχημα.
Η ενοικίαση ενός SUV αποδείχτηκε πιο εύκολη απ' ό,τι περίμενε ο μαχητής του Lucis. Πρώτα συμβουλεύτηκε τον άνδρα στην υποδοχή του καταλύματος σχετικά με την κοντινότερο κατάστημα ενοικίασης οχημάτων. Σε περίπου είκοσι λεπτά, έφτασε εκεί όπου έπρεπε να πάει. Υπήρχε αρκετή κίνηση στην πόλη· ο Λούτσε ένιωθε πιο άνετα υπό αυτές τις συνθήκες καθώς μπορούσε να αναμιχθεί με το πλήθος. Το σακίδιο στην πλάτη ενδεχομένως να δημιουργούσε την εντύπωση πως ο μαυροφορεμένος άνδρας με τα ανοιχτόχρωμα μαλλιά και τις μπότες στρατιωτικού τύπου, ήταν ένας τυπικός ταξιδιώτης από τις κατακτημένες περιοχές του Lucis.
Το σκούρο γκρι SUV δεν είχε εμφανίσει κανένα μηχανικό πρόβλημα. Οι λειτουργίες οδήγησης ήταν παρόμοιες με τον τύπο των οχημάτων που οι απεσταλμένοι από την Insomnia, γνώριζαν καλά.
Η Βανέσσα είχε αποκτήσει παραπάνω από ικανοποιητική εμπειρία στην ανάγνωση των χαρτών, ακόμη και κωδικοποιημένων και θα βοηθούσε τον σύντροφο της να επιλέξει την κατάλληλη πορεία.
Υπήρχαν τέσσερεις βάσεις τις οποίες είχαν κληθεί να ερευνήσουν· οι δύο από αυτές βρίσκονταν στο βορειότερο άκρο του κόλπου της Pagla, ενώ οι υπόλοιπες δύο στο αντικρινό, νοτιότερο άκρο. Η απόσταση μεταξύ των δύο σημείων ήταν πολύ μεγάλη, είτε κάποιος μετακινούνταν μέσω ξηράς είτε με καράβι που θα διέσχιζε την προστατευμένη θάλασσας του κόλπου.
Οι αμυντικές βάσεις του νοτιότερου άκρου της Pagla, βρίσκονταν εγγύτερα της πόλης όπου διέμεναν προσωρινά οι βασιλικοί μαχητές. Σύμφωνα με τον γεωφυσικό χάρτη, η μορφολογία εδάφους δεν παρουσίαζε τις πολυπλοκότητα ή τα εμπόδια με την αντίστοιχη του βορρά. Θέλοντας να εξοικειωθούν καλύτερα με την ξένη περιοχή, επέλεξαν πρώτα την διαδρομή με τις λιγότερες προκλήσεις.
Κατά την διάρκεια της οδήγησης, η Βανέσσα πρόσεχε τόσο τον χάρτη όσο και τις διάφορες πινακίδες ενώ οδηγούσε ο σύντροφος της. Άκουσε τον Λούτσε να σχολιάζει πως διάφορες πτυχές του φυσικού τοπίου, θύμιζαν σε εκείνον την βόρεια Cleigne, αλλά και την ανατολικό νήσο Nirtaereen όπου οι Glaives είχαν φυγαδεύσει τον Νόκτις το περασμένο Καλοκαίρι.
Μετά από πέντε ώρες, στάθμευσαν το αυτοκίνητο στο τελευταίο χωριό πριν το σημείο που θα έπρεπε να ερευνήσουν.
Εξαιτίας του μικρού αριθμού των μόνιμων κατοίκων, ήταν εύκολο για τους ντόπιους να αντιληφθούν ότι το νεαρό ζευγάρι με τα σκούρα ρούχα δεν καταγόταν από εδώ. Πολλοί από τους περαστικούς κοίταξαν με περιέργεια το μεγάλο όχημα αλλά και τους ταξιδιώτες όταν εκείνοι άνοιξαν τις πόρτες του οχήματος και βγήκαν έξω. Σε αντίθεση με την μεγαλύτερη πόλη της Pagla -ονόματι Melrinan- απ' όπου οι δύο Glaives είχαν ξεκινήσει την διαδρομή τους, εδώ δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητοι. Ίσως κάποιοι από τους κατοίκους του χωριού, να παρακολουθούσαν τις κινήσεις τους.
Αγόρασαν προμήθειες από ένα κοντινό κατάστημα και στάθηκαν για λίγο σε ένα ήσυχο τμήμα του πεζόδρομου, απ' όπου υπήρχε άπλετη ορατότητα προς μερικούς λόφους. Η ομίχλη άγγιζε τις κορφές τους. Μιλώντας χαμηλόφωνα μεταξύ τους, το ζευγάρι αντιμετώπισε ένα κρίσιμο δίλημμα· συμφώνησαν ότι από ένα φαινομενικά απομονωμένο σημείο και έπειτα, θα μπορούσαν να συνεχίσουν την διαδρομή του μέσω της πτητικής στρέβλωσης, ρισκάροντας όμως να τους δει κάποιος ή και να τους ακολουθήσει κρυφά, ωθούμενος από περιέργεια. Η μαγική τεχνική της στρέβλωσης ήταν ευρέως γνωστή ως βασιλική κληρονομιά των Κάελουμ και αν κάποιος έβλεπε τον Λούτσε και την Βανέσσα να την ασκούν, σίγουρα θα ειδοποιούσε τους φύλακες.
Η άλλη επιλογή που είχαν, ήταν να ξαναμπούν στο αυτοκίνητο και να συνεχίσουν την πορεία τους. Υπήρχε όμως και ο κίνδυνος να γίνουν αντιληπτοί από τις κινητές περιπολίες φύλαξης οι οποίες ήταν αναμενόμενες λόγω της κοντινής θέσης της στρατιωτικής βάσης.
Δυστυχώς οι περίοικοι δεν φαίνονταν ιδιαίτερα φιλόξενοι. Η περιέργεια στο βλέμμα με την οποία τους είχαν κοιτάξει κάποιοι, είχε αντικατασταθεί από καχυποψία. Δρώντας σύμφωνα με το ένστικτο της Βανέσσα, επέστρεψαν στο όχημα χωρίς άλλη καθυστέρηση. Δεν υπήρχε κάποιος σοβαρός λόγος να παραμείνουν εκεί.
Ο Λούτσε άναψε την μηχανή και βγήκαν από τα όρια του χωριού, επιλέγοντας μια απομακρυσμένη παράκαμψη. Οδηγώντας με σταθερή ταχύτητα, τα μάτια του έλεγχαν διαρκώς τον περιβάλλοντα χώρο με σκοπό να εντοπίσει το πιο κατάλληλο σημείο στάθμευσης. Κατηύθυνε το SUV προς ένα άλσος που συνδεόταν με τον κεντρικό, ασφαλτωμένο δρόμο μέσω ενός στενού, χωμάτινου μονοπατιού. Εκεί κοντά, υπήρχαν ξύλινα τραπέζια και παγκάκια για ταξιδιώτες. Οι συγκεκριμένες κατασκευές χρησίμευαν με τον τρόπο τους ως κάλυψη και άλλοθι για την μυστική δραστηριότητα των Glaives.
Το αυτοκίνητο κλειδώθηκε με το τηλεχειριστήριο που είχαν στην κατοχή τους. Τα ψηλά δένδρα με το πλούσιο, πράσινο φύλλωμα έριχναν τις σκιές τους απάνω στο κρύο έδαφος. Οι Glaives βεβαιώθηκαν πρώτα πως δεν υπήρχε κανείς άλλος τριγύρω και με την χρήση της στρέβλωσης, πραγματοποίησαν μια ιδιαίτερα μακρινή πτήση προς έναν ψηλό βράχο.
Η τεχνική της Βανέσσα είχε βελτιωθεί σε ό,τι αφορούσε την ακρίβεια με την οποία έφτανε στον προορισμό της. Το σώμα της ολοκλήρωνε την στρέβλωση με ηρεμία, όπως κάποιος που υψώνει αργά το κεφάλι του πάνω από την επιφάνεια του νερού. Ο Λούτσε πραγματοποιούσε τις στρεβλώσεις σε υψηλή ταχύτητα, σχεδόν με βιαιότητα, ανάλογα με την δυσκολία σε ό,τι αφορούσε το σημείο προορισμού.
Η αδράνεια δεν τους επηρέασε ούτε στον ελάχιστο βαθμό. Ήταν η πρώτη φορά, έπειτα από το μακρινό τους ταξίδι, που δεν άσκησαν την μαγική τεχνική για τόσο πολύ καιρό. Γι' αυτό αισθάνθηκαν και οι δύο μια πιο έντονη ψυχική ανάταση καθώς το σώμα τους χάθηκε έστω για μερικά δευτερόλεπτα από τις τρεις διαστάσεις.
Η μορφολογία του φυσικού περιβάλλοντος ήταν έξοχη για επαναλαμβανόμενες στρεβλώσεις, προσφέροντας στο μαχητές διαφορετικές επιλογές σε ό,τι αφορούσε την διαδρομή.
Φτάνοντας στην πρώτη στρατιωτική βάση, δυσκολεύτηκαν να βρουν ένα καλό σημείο εισόδου, αλλά κανείς από τους δύο δεν έχασε την αυτοσυγκέντρωση και την αποφασιστικότητα του. Με επιφύλαξη σε ό,τι αφορούσε τον ρυθμό των στρεβλώσεων και μεθοδικότητα στην σιωπηλή έρευνα τους, συνέχισαν να κινούνται και να παρατηρούν το κτίσμα.
Το επίπεδο φύλαξης ήταν αυτό που περίμεναν· ήταν προετοιμασμένοι και για ακόμη υψηλότερη περιφρούρηση.
Στον αύλειο χώρο υπήρχαν δένδρα κατάλληλα για να στοχεύσουν το ξιφίδιο τους εκεί. Ωστόσο, η Βανέσσα παρατήρησε ότι δεν πρόσφεραν την αναγκαία κάλυψη μετά την ολοκλήρωση της στρέβλωσης, εκτός κι αν μετακινούνταν αμέσως σε ένα διαφορετικό σημείο με αστραπιαία ταχύτητα.
Ο Λούτσε έλαβε σοβαρά υπόψη την πληροφορία. Ομολογουμένως ένιωθε την επιθυμία να υποκύψει στην πρόκληση μιας τέτοιας απόπειρας.
"Ξέρω ότι θα προτιμούσες να επιλέξουμε μια άλλη στρατηγική..." Της είπε χαμηλόφωνα, ενώ βρίσκονταν κρυμμένοι σε ένα ψηλό σημείο του κτίσματος που καλυπτόταν από σκέπαστρο.
"Θα ήταν επίφοβο να βρεθούμε εκεί κάτω με μια και μόνο στρέβλωση." Του απάντησε με σοβαρότητα η Βανέσσα, τηρώντας την ίδια χαμηλή ένταση στην φωνή της.
"Είσαι σίγουρη ότι δεν γίνεται να τα καταφέρουμε;" Ρώτησε ψύχραιμα ο σύντροφος της. Υπήρχε αυτοπεποίθηση στον τρόπο που πρόφερε εκείνα τα λόγια.
"Το ρίσκο είναι υψηλό. Δεν θεωρώ όμως ότι αυτό από μόνο του εγγυάται την αποτυχία μας." Αποκρίθηκε η Βανέσσα, χρησιμοποιώντας αυτή την φορά την νοηματική γλώσσα. Τα χέρια της κινήθηκαν με άνεση, κι ας τα ένιωθε κάπως μουδιασμένα λόγω του κρύου.
"Μου αρκεί αυτό. Εσένα;" Απάντησε ο Λούτσε στον ίδιο τύπο γλώσσας.
"Δώσε μου λίγα λεπτά. Πρέπει να κοιτάξω κι άλλες παραμέτρους."
Η Βανέσσα αφιέρωσε μερικά λεπτά προκειμένου να συλλέξει πανοραμικές φωτογραφίες μέσω της κάμερας υψηλής ανάλυσης του κινητού τηλεφώνου. Μέσα από την ματιά του φακού, εντόπισε ένα χαμηλότερο τμήμα τριγωνικής σκεπής· ιδανικό για σημείο άφιξης μέσω στρέβλωσης και για περαιτέρω παρείσφρηση στην στρατιωτική βάση. Η μαχήτρια κινήθηκε προσεκτικά πέρα από το σημείο όπου βρίσκονταν, παραμένοντας κάτω τις σκιές που πρόσφερε το στέγαστρο.
Όταν ο Λούτσε πλησίασε κοντά, η Βανέσσα έδειξε την φωτογραφία που είχε τραβήξει και απεικόνιζε το σχετικά μακρινό τμήμα της σκεπής. Παρατηρώντας το στίγμα μέσω του αποτελέσματος της φωτογράφησης αλλά και με γυμνό μάτι, ο άνδρας συμφώνησε ότι αυτή η διαδρομή ενείχε λιγότερο ρίσκο.
Αφότου βεβαιώθηκε πως η γωνία ρίψης ήταν σωστή, ο Λούτσε επανεμφανίστηκε μετά από τρία δευτερόλεπτα στο σημείο όπου είχε στοχεύσει. Περίμενε ακίνητος μέχρι η Βανέσσα να βρεθεί κοντά του. Κανείς δεν αντιλήφθηκε την κρυφή τους άφιξη.
Κατέγραψαν στην μνήμη τους οτιδήποτε θα ενδιέφερε τους συμβούλους του βασιλιά και τους αρχηγούς των αμυντικών δυνάμεων της Insomnia. Έπειτα, ο καθένας ερεύνησε ξεχωριστά την ύπαρξη κάποιου άγνωστου ή αλλόκοτου οπλικού συστήματος και στις δύο βάσεις που βρίσκονταν κοντά η μια με την άλλη. Το γεγονός ότι οι δύο Glaives είχαν χωριστεί για πάνω από μια ώρα χωρίς να μπορούν να ξέρουν ο ένας την τοποθεσία του άλλου, δημιούργησε μια ανασφάλεια σε εκείνους την οποία όμως έπρεπε να υπομείνουν. Ήταν απολύτως σημαντικό να διεκπεραιώσουν την αποστολή όπως έπρεπε.
Κρυφακούγοντας την συζήτηση μιας ομάδας στρατιωτών οι οποίοι πραγματοποιούσαν μια λεπτομερή απογραφή, κατέστη ξεκάθαρο πως οι αποθήκες με τα τρόφιμα όλων των στρατιωτικών βάσεων της Pagla, πρέπει να ήταν πλήρεις από κάθε άποψη. Θα μπορούσε κάποιος να συμπεράνει ότι ακόμη και τα πιο απομακρυσμένα σημεία της Tenebrae χρηματοδοτούνταν κανονικά. Δεν έλειπαν οι πόροι που επέτρεπαν στο τέως βασίλειο να είναι έτοιμο για μάχη οποιαδήποτε στιγμή. Η Gralea φρόντιζε στην πράξη την κοντινότερη συμμαχική δύναμη.
Οι απεσταλμένοι πολεμιστές συγκέντρωσαν τις αναγκαίες πληροφορίες οι οποίες είχαν ζητηθεί από τον Ντράουτος και τον Βασιλιά Ρέγκις.
Καθ' όλη την διάρκεια των προσπαθειών τους, δεν αισθάνθηκαν κανένα προσύμπτωμα αδράνειας και η αυτοσυγκέντρωση τους δεν αποσπάστηκε καθόλου. Ο Λούτσε αναρωτήθηκε αν καθαρός αέρας της Pagla και το πανέμορφο, δασικό περιβάλλον του νοτιότερου άκρου του κόλπου, συνείσφεραν σε αυτό.
Εκείνο που δεν πρόσεξαν και τόσο πολύ, ήταν το πέρασμα των ωρών. Μολονότι κανείς από τους δύο δεν είχε αισθανθεί ιδιαίτερη κόπωση, σε λίγες ώρες ο χειμερινός ήλιος της Tenebrae θα άρχισε να γέρνει προς τον ορίζοντα. Όπως το περίμεναν, θα ήταν αδύνατο να ολοκληρώσουν την έρευνα όλων των βάσεων σε μια μέρα.
Αραιές χιονονιφάδες ξεκίνησαν να πέφτουν καθώς οι Glaives απομακρύνονταν από τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις μέσω της πτητικής στρέβλωσης. Υπήρχε μια αναζωογονητική αίσθηση στο ψυχρό κλίμα του κόλπου. Οι δύο μαχητές ένιωσαν τα πρώτα συμπτώματα της αδράνειας παρά μόνο όταν πλησίασαν στο άλσος, εκεί όπου είχαν αφήσει το όχημα. Τα μακριά πανωφόρια με την φαρδιά κουκούλα, τους προστάτευαν από το χιόνι και ταυτόχρονα προφύλασσαν τα χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας τους από τυχόν αδιάκριτα μάτια.
Έλεγξαν τον χώρο γύρω από το SUV για οτιδήποτε εν δυνάμει απειλητικό όπως θηρευτές ή αυτοκρατορικούς φύλακες. Όταν βεβαιώθηκαν ότι δεν υπήρχε κάποιος άμεσος κίνδυνος, μπήκαν μέσα στο όχημα.
Όπως είχε ζητηθεί από τον διοικητή Ντράουτος, θα έπρεπε να αποστείλουν το φωτογραφικό υλικό που θα συγκέντρωναν από την καθεμία από τις βάσεις όσο το δυνατόν πιο σύντομα μετά από την λήξη της κάθε έρευνας.
"Είμαστε κάπως εκτεθειμένοι εδώ. Καλύτερα να στείλουμε τα αρχεία όταν επιστρέψουμε πίσω στην πόλη και συγκεκριμένα στο δωμάτιο του πανδοχείου. Κανείς δεν πρέπει να μας δει να χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο." Υπενθύμισε η Βανέσσα σε εκείνον που θα οδηγούσε πρώτος.
"Έχεις δίκιο. Φεύγουμε αμέσως."
Ανεξάρτητα ποιός αναλάμβανε το τιμόνι κάθε φορά, ανέπτυξαν μεγαλύτερη ταχύτητα από εκείνη με την οποία είχαν κατευθυνθεί στον πρωτύτερο προορισμό τους. Ο ρυθμικός θόρυβος των υαλοκαθαριστήρων σε λειτουργία, ήταν ο μόνος ήχος που αντηχούσε συχνά στο εσωτερικό του αυτοκινήτου. Έλεγχαν τακτικά τους καθρέπτες ώστε να είναι προετοιμασμένοι για οποιοδήποτε ενδεχόμενο σε περίπτωση που κάποιος τους ακολουθούσε.
Οδήγησαν μέχρι το κέντρο της Melrinan χωρίς να κάνουν ούτε μια στάση. Δεν χρειάστηκε καν να συνεννοηθούν με λόγια από πριν. Γνώριζαν και οι δύο ότι η ασφάλεια τους -όπως και η μυστικότητα της αποστολής- ήταν σε κίνδυνο τουλάχιστον έως ότου έβλεπαν την μεγάλη ταμπέλα που σηματοδοτούσε πως είχε φτάσει στην πόλη όπου διέμεναν για χάρη των καθηκόντων τους.
Σημείωση 10ου Κεφαλαίου: Το τοπωνύμιο Melrinan (όπως και η Nirtaereen από προηγούμενη, ολοκληρωμένη ιστορία μου) είναι ανεπίσημο, δικής μου έμπνευσης.