Nou, weer zo'n vaag hoofdstukje…. Lees maar gewoon, want ik weet verder niet zo veel te zeggen…
Bella sprong overeind en voerde het dansje dat ze net niet had kunnen doen toch maar uit. Anderling rende de verhoging op. Ze sloot Bella in de armen, samen danste ze in het rond, gevangen in een wilde knuffel. "Vrijgesproken!" riepen ze beiden. "Vrijgesproken!"
Anderling nam Bella aan de hand en voerde haar het podium af, de zaal uit. Achter hen stonden de meeste leden van de raad ook op. Het geluid van stoelen die verschoven werden weerklonk in de grote ruimte.
Samen met Anderling stond Bella om de hoek van de gang. Bella keek nog steeds heel blij en ook Anderling was opgelucht. De gehele raad liep langs. Enkele vrouwen feliciteerden Bella en iedereen maakte een praatje met Anderling.
Ergens in de rij van mensen liep de minister. De altijd norse man stapte meteen op hen af. "Ik wil U spreken, mevrouw van Detta." Mopperde hij. Enigszins verbijsterd keek ze hem aan. "Uh.. oke?"
De minister liep alweer weg en ging ervan uit dat Bella hem volgde, dat deed ze echter niet. Ze was te overrompeld om ook maar iets te doen. "Ga maar." Fluisterde Anderling terwijl ze Bella achter de minister aanduwde.
Eindelijk deden haar benen het weer. Ze bogen door terwijl ze zich achter de minister aan haastte. Snel tussen de mensen door naar het kamertje waar de minister in was gegaan.
Toen Bella de deur open deed zat de minister al. "Ah, daar bent u, gaat u zitten. Wilt u iets te drinken? Koffie, thee, iets fris misschien?" Alweer overdonderd antwoordde Bella het eerste wat in haar op kwam. "Niets, eh of toch wel, koffie alstublieft."
De minister zwaaide nonchalant met zijn staf en er verscheen een heerlijke mok koffie. "Alstublieft." Bella glimlachte. "Bedankt." Haar handen sloten zich om de mok en de warmte golfde door haar vingers.
"U bent hier omdat ik u wil vragen te getuigen tegen.." de man aarzelde. "Jeweetwel." Bella kon het niet laten, ze moest de arme minister even pesten. "Nee, sorry, maar er wil me niets te binnen schieten, wie bedoelt u?" De minister verbleekte. "Hij-die-niet-genoemd-mag-worden, De Heer van het duister…"
Bella grinikte. "Ik weet het wel hoor…. Maar ik ga heus niet tegen mijn eigen vader getuigen, ik bedoel hij is slecht enzo. Maar.. Of misschien…" Bella's blik werd opeens onheilspellend en veeleisend. "Of misschien wel... Het ligt eraan wat je biedt."
De minister zuchtte. Een echte dooddoener dit kind. "Ik biedt je een carrière tot schouwer. Een tweede start, een nieuwe begin. Oké?" Bella schudde haar hoofd. "Ik hoef geen hulp bij het worden van schouwer of wat dan ook, ik wil iets anders, beloof me dat je wat ik nu ga vertellen geheim houdt. Zweer het!" De minister knikte berustend.
"In de rechtzaak heb ik een bepaalde vraag ontweken. Ik heb een dooddoener gezien voor Azkaban, maar ja, die man vroeg niet door. En ik weet waar die dooddoener zich nu bevindt. In ruil voor mijn getuigenis en die van hem wil ik dat u stopt met het zoeken naar hem, dat u zijn arrestatiebevel intrekt. Begrepen? Gaat u akkoord?!"
De minister begon tegen te stribbelen. "Ik weet niet eens over welke dooddoener je het hebt, hoe kan ik dan instemmen. Ik heb je gezworen om het geheim te houden, dus vertel het me." Bella glimlachte. "Dat was ik ook van plan. Ik heb het over Draco Malfidus."
De minister twijfelde. Bekeek zijn handen, bewoog schuchter heen en weer, keek de kamer rond. Hij zuchtte en kuchte, liep de kamer drie keer rond, met zo'n zenuwachtig half-springend stapje. "Oké…" besloot hij. "Of toch.. nee… ja… ik ga akkoord!" Meteen zocht hij een secretaresse om een intrekkingbevel te citeren.
De minister ging akkoord. Hij ging écht akkoord! Bella stapte in het haardrooster. Nog steeds een beetje onwennig gooide ze brandstof en koos ze "het nest" als plaats van bestemming.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Alles is klaar, meneer Malfidus." Melde een huiself. "Mooi zo, het zal haar echt verrassen. Ik wéét gewoon dat ze komt." Antwoorde Draco.
Eigenlijk was hij helemaal niet zo zeker van zijn zaak. Zenuwachtig sloop hij van vertrek naar vertrek. Door angst gedreven keek hij steeds weer over zijn schouder.
Vragen spookten door zijn hoofd. Hoe zou het voor haar voelen? Om weer terug te zijn? Is ze bang? Is de rechtzaak al afgelopen? Zou ze zijn veroordeeld? Vooral die laatste vraag kwam steeds terug. Zou ze zijn veroordeeld? Het duurde zo lang. Zo tergend lang.
Bij elk geluid rende hij naar de grote hal, hopend dat het Anderling en Bella waren, maar steeds werd hij teleurgesteld.
Hij liep nog maar een keer naar de kamer waar zijn verrassing wachtte. Dat leidde hem een beetje af.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
KNAL!! Het was wel duidelijk dat Bella niet zo handig was met deze manier van reizen. Angstig krabbelde ze overeind, zich afvragend waar ze tegen op was geknald.
Het was groot en onhandig. Haar ogen bevestigden wat haar lichaam al had vast gesteld. Het ding was gemaakt van hard hout. Gekapt in de regenwouden waarschijnlijk. Zonde.
Het ding bewoog. Hé? Een ding dat beweegt? WTF??? Verward deinsde Bella achteruit. Maar het lukte niet. Het ding kwam te hard dichterbij.
Opeens drong het tot Bella door, in één flits was het duidelijk. Het ding bewoog niet. Zij bewoog. En ze bewoog keihard op het ding af.
Het ding was een openhaard, daar was ze net op geknald, ze was terug gestuiterd en knalde er nu weer tegen aan. Met opengesperde ogen slaakte Bella een kreet. "Help" (BAF) "MIJ."
En dan nu een bedankje aan de allerliefste mensjes die op mijn verhaaltje hebben gereviewd. Tip: Ook zo'n bedankje? REVIEWEN!!
Amandille: BEDANKT! Bedankt voor je allerliefste reviewtje! Ik voel me gevlijd. En gelukkig ben jij niet gemeen :P Ik heb het geprobeerd, mijn mouw opstropen terwijl ik vastgebonden was. Oké reality, ik zat met mijn mouw vast en probeerde die los te krijgen. Moet zeggen, das nog een hele klus. Ik ga voor Bellake, dat klinkt leuk! Smakkerd terug van die gestoorde schrijver hiero.
Love Fantasy: Heel erg bedankt voor je revieuw, maaruh: Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! Je valt in herhaling! En ik ook : )