90. Vampier
Er liep een meisje met zwart haar door een bos ze had groene ogen. Ze heten Luthien Sneep. Het was volle maan. Opeens kwam er een wezen uit de bosjes het beet haar. In de hals. Ze rende gesrhoken naar huis.
Daar liep ze naar de badkamer. Ze bekeek de beten in de spiegel. Ze waren diep genoeg haar te besmeten. Ze zakte inelkaar in een hoekje van de badkamer. Ze trok haar bene op legden haar arme overelkaar en daarin haar hoofd. Zo zat ze te huilen.
Er werd na een tijdje op de deur geklopt. "Luthien is alles goed?" vroeg een stem bezorgd. Luthien antwoorden niet. "Luthien?" vroeg de stem aarzelend. "Doe open anders doe ik het." Zei de stem met een dreigende toon. Weer antwoorden Luthien niet. Ze wist zeker dat hij boos zou worden. Er werd gerommeld aan de anderen kant van de deur. "Alohomora." werd er gezegd en de deur sprong van het slot. "He, wat is er liefje?"vroeg de stem bezorgd toen hij Luthien zag in het hoekje. Luthien wist dat ze het moest zeggen anders zou hij er toch achterkomen. Hij was haar vader hij moest het weten. "I-i-i-ik l-l-liep i-i-in h-h-het b-b-bos." Zei Luthien snikkend. Veder kwam ze niet omdat ze zo hevig moest snikken. "Is er iets gebeurt in het bos?"vroeg Sneep. Luthien knikten. Ze haalde diep adem en zei toen snel. "Ik ben gebeten door een vampier!" zei ze. Sneep schrok en sloot haar in zijn armen. "Maar dan zou je er nu ook één moeten zijn."zei hij. "Het was een vollemaan's vampier."zei ze. Sneep knikte en hield haar goed vast. Er bestond geen remedie tegen vampieren.
Please reageer!