Assepoetser

Disclaimer: Niets is van mij.

Hoofdstuk 1: Een beetje geschiedenis

Buiten het dorp stond een rijke villa. Een beetje bekommert, maar nog steeds goed genoeg om het een villa te noemen. De bewoners ervan waren rijke mensen, rijke maar onvriendelijke mensen.

De man des huizes heette Ababa. Hij had twee kinderen: Wen en Li. Ook was er nog zijn stiefzoon Terry, maar die was toch maar de 'meid' in huis.

Terry's moeder was gestorven toen Terry 5 was. Zijn moeder heette Mie en was weduwe. Ze kon haar zoon niet zonder vader laten en trouwde opnieuw, dan met Ababa.

Terry's echte vader was Armada, de broer van Ababa. Armada stierf bij de geboorte van Terry. Het laatste wat Mie voor hem kon doen was zijn zoon Terry noemen zoals Armada dat wou.

Nu heeft Terry het huis geërfd, maar in plaats van het huis op te eigenen, werkt Terry in het huis als een dienaar van zijn twee stiefbroers en stiefvader. Hij heeft geen eigen bed in zijn eigen huis, dus slaapt hij maar in de keuken waar hij elke ochtend wakker wordt met het gesjilpt van de vogels.

Terry is dol op vogels: zij kunnen gaan en staan waar ze wilden, zonder dat iemand er maar iets op zegt. De controle die ze hebben in hun vleugels was fantastisch en fascineerde Terry nog wel het meest van al.

"Ben je nu al weer naar de vogels aan het kijken?" grijnsde Wen.

Wen was de oudste van de drie en de meest arrogantste. Hij was degene die dacht dat hij de sterkste en slimste was, wat natuurlijk niet waar was.

Zelf al gedraagde Wen zich als een imbeciel, hij was een gemene jongen die nauwkeurig zijn tegenstanders afbeitelde met commentaar. Hij wist er juist die kleine dingen er uit te halen, die zijn vijanden beetje bij beetje binnenin kapot maakte.

Hij was ook een typ dat zich vaak kwaad maakte. Wen was dan ook zeer gedreven in vechten en dat was meestal zeer pijnlijk voor Terry.

"Hij zal zeker heimwee hebben naar zijn vrienden," voegde Li toe.

Li was de jongste van ze. Een jaar jonger dan Terry en twee jaar jonger dan Wen. Hij was eerder de pientere jongen van ze. Zeer slim en sluw.

Doordat hij klein was, gebruikte Wen hem als een soort spion om uit te zoeken wie er over hem iets fout zei. Li had verschillende valstrikken om Terry weer eens goed belachelijk te maken als hij er weer intrapte.

Hij zag eruit als een kind maar hij had een volwassenere geest dan zijn broer Wen.

"Jongens! Wat heb ik gezegd over praten met de bediendes?" vroeg Ababa aan zijn twee zoons.

"Alleen om ze uit te lachen," zei Wen.

"Of om ze te pesten," voegde Li toe.

"En om ze werk te geven," grijnsde Ababa, "En nu ik er toch over bezig ben. Terry, zou je al eens niet beginnen met Wens kamer op te ruimen?"

"Ja stiefvader", antwoordde Terry en hij vertrok naar Wens kamer.

Ababa was de gemeenste van ze allemaal. Hij was zowel slim, sluw, arrogant en sterk. Een combinatie van de twee broers. Terry had nog steeds blauwe plekken van de vorige keer hij tegen Ababa sprak en dat was vijf jaar geleden.

Terry heeft nooit begrepen wat Ababa, Wen en Li tegen hem hadden en waarom ze juist zo gemeen waren. Al bij al was Terry gelukkig: hij had een dak boven zijn hoofd, vrienden waartegen hij alles kon zeggen en die hem geen pijn deden en de vriendelijke mensen uit het dorp. Ja, Terry was gelukkig…

Ondertussen was Terry aangekomen bij Wens kamer. Toen hij de deur open deed, was hij met stomheid geslagen.

Wat een rommel daar was. Het leek eeuwen geleden dat er was gekuist, ook al had Terry, nog maar eergisteren de kamer opgeruimd.

"Tja, het leven zal nog niet hard genoeg geweest zijn voor mij," zuchtte Terry en hij begon met het terug opruimen van Wens kamer.

Ja Wen, Li en Ababa spelen ook mee in deze fic. Eigenlijk heb ik iedereen toch proberen een rol te geven.