Moeilijke lessen
Tijdens het ontbijt van Jessica`s eerste dag arriveerde er een breulbrief voor de vriend van Harry Potter. Er klonk geruis boven hun hoofd en wel honderd uilen scheerden over hun hoofd die door de ruimte cirkelden en brieven en pakjes bij de opgewonden pratende leerlingen lieten neervallen. Een tel later viel er een grijs ding in de melkkan van een het zelfde meisje dat ze in de trein hadden gezien. Egidius! ' zei de vriend van Harry Potter Ron Wemel. Hij trok de verfomfaaide uil aan zijn poten uit de melk. Egidius plofte bewusteloos op tafel neer, met zijn poten in de lucht en een natte rode envelop in zijn snavel. 'O nee -' zei Ron geschrokken. 'Maak je niet ongerust, hij leeft nog,' zei het Meisje.
die zachtjes met haar vinger tegen Egidius duwde. 'Dat is het niet - het is dat.' Ron wees op de rode envelop. 'Wat is er?' vroeg Harry. 'Ze - ze heeft een Brulbrief gestuurd,' zei Ron zwakjes. 'Ik zou hem maar openmaken als ik jou was, Ron,' fluisterde een jongen met een rond gezicht. 'Als je dat niet doet, wordt het alleen maar erger. Oma heeft me er ook 'ns een gestuurd en die maakte ik toen niet open en -' hij slikte moeizaam, 'dat was echt vreselijk. Ron stak een trillende hand uit, trok de envelop voorzichtig uit de snavel van Egidius en scheurde hem open. Marcel stopte zijn vingers in zijn oren en een fractie van een seconde later besefte Harry waarom. Even dacht hij dat de brief werkelijk ontploft was; er daverde zo'n orkaan van geluid door de enorme zaal dat het stof van het plafond viel. '... DE AUTO STELEN! HET ZOU ME NIKS VERBAASD HEBBEN ALS JE VAN SCHOOL WAS GESTUURD! WACHT MAAR TOT IK JE TE PAKKEN KRIJG, JE STOND ER NATUURLIJK GEEN SECONDE BIJ STIL WAT JE VADER EN IK ZOUDEN DOORMAKEN TOEN WE ZAGEN DAT HIJ WEG WAS...' Het geschreeuw van een vrouw. Kasper had van schrik de pompoensap omgestoten. En Jessica was van haar stoel gevallen.
GISTERAVOND EEN BRIEF VAN PERKAMENTUS. IK DACHT DAT JE VADER DOOR DE GROND ZOU GAAN VAN SCHAAMTE! ZO HEBBEN WE JE NIET OPGEVOED, JIJ EN HARRY HADDEN WEL KUNNEN VERONGELUKKEN...'. `Harry? Bedoelt ze Harry Potter?' vroeg Kasper WOEDEND! ER KOMT EEN OFFICIEEL ONDERZOEK NAAR JE VADER, DAT IS ALLEMAAL JOUW SCHULD EN ALS JE NOG EEN KEER OVER DE SCHREEF GAAT HALEN WE JE DIRECT VAN SCHOOL!' Er viel een galmende stilte. De rode envelop, die uit Rons krachteloze hand was gevallen, vatte vlam en krulde op tot een hoopje as. `laten we naar de les gaan' ze Jessica snel. Om de lessen en de lokalen te vinden was niet makkelijk. Want er waren 142 trappen in Zweinstein: brede, statige trappen; smalle, gammele trappen, trappen die op vrijdag plotseling naar een heel andere verdieping voerden en trappen met halverwege een verdwijnende tree, waar je vooral niet moest vergeten overheen te springen. Bovendien had je deuren die alleen open wilden gaan als je het beleefd vroeg, of ze op precies de juiste plaats kietelde en deuren die helemaal geen deuren waren, maar massieve muren die deden alsof. Het was moeilijk om je te herinneren waar iets was, omdat veel dingen zich leken te verplaatsen. De mensen op de portretten gingen soms bij elkaar op bezoek en Jessica was ervan overtuigd dat de harnassen konden lopen. De spoken maakten het er ook niet makkelijker op: je schrok je een ongeluk als er eentje geluidloos door een deur gleed die jij net probeerde open te krijgen. Haast Onthoofde Henk was altijd bereid om nieuwe Griffoendors de weg te wijzen, maar Foppe de Klopgeest was erger dan twee gesloten deuren en een neptrap als je hem tegenkwam en al te laat was voor je les. Hij liet prullenmanden op je hoofd vallen, trok vloerkleden onder je voeten vandaan, bekogelde je met krijtjes of dook opeens geruisloos achter je rug op, pakte je dan bij je neus en krijste: 'HEBBES! Argus Vilder, de conciërge, was zo mogelijk nog erger dan Foppe. Jessica en Kasper wisten het de eerste ochtend het bij hem te verbruien. Door mevrouw Norks (de kat van vilder) onder de voeten te lopen en geloofde niet dat ze haar niet hadden gezien. Hij dreigde met eenzame opsluiting in de kerkers, maar gelukkig werden ze gered door professor Smalhart die toevallig langskwam. mevrouw Norks, een mager, stofkleurig beest met uitpuilende, lichtgevende ogen,net als die van Vilder zelf. Ze patrouilleerde vaak in haar eentje door de gangen en als ze zag dat je iets deed wat niet mocht, als je ook maar één streepje over de schreef ging, schoot ze direct weg om Vilder te halen, die dan twee tellen later hijgend en piepend kwam aansjokken. Vilder kende de geheime gangen van de school beter dan iedereen (behalve misschien de broertjes Wemel) en kon even onverwacht opduiken als welk spook dan ook. De leerlingen konden zijn bloed wel drinken en hoopten vurig dat ze mevrouw Norks ooit nog eens een fikse schop zouden kunnen verkopen. En als je dan eindelijk het lokaal had weten te vinden, had je de lessen zelf nog. Toveren had heel wat meer om het lijf dan alleen met een toverstok zwaaien en rare woorden uitkramen, merkte Jessica. al gauw. Elke woensdag om middernacht bestudeerden ze de hemel door hun telescopen en leerden de namen van de sterren en de bewegingen van de planeten. Drie keer per week gingen ze naar de kassen achter het kasteel voor hun lessen Kruidenkunde onder leiding van professor Stronk, een kleine, gezette heks. Van haar leerden ze hoe ze voor al die bijzondere planten en zwammen moesten zorgen en waar ze voor gebruikt werden. Verreweg het saaiste vak was de Geschiedenis van de Toverkunst, het enige onderwerp dat gedoceerd werd door een spook. Professor Kist was stokoud geweest toen hij op een avond voor het haardvuur in de docentenkamer in slaap viel, en de volgende ochtend had hij zijn lichaam achtergelaten toen hij was opgestaan om les te geven. Kist neuzelde maar door tiet zijn monotone stem, terwijl ze namen en jaartallen neerkrabbelden en zich steeds vergisten tussen Emeric de Wraakzuchtige en Uric het Warhoofd. Professor Banning gaf les in Spreuken en Bezweringen en was een piepklein tovenaartje dat op een stapel boeken moest gaan staan om over zijn bureau heen te kunnen kijken. Toen hij aan het begin van hun eerste les hun namen oplas en bij die van Jessica was keek hij verbaast naar haar blauwe haar. Professor Anderling was weer anders. Ze was streng en intelligent en zei tijdens hun eerste les direct waar het op stond, 'Transfiguratie behoort tot de ingewikkeldste en gevaarlijkste takken van magie die jullie op Zweinstein zullen leren,' zei ze. 'Wie zich tijdens de les misdraagt, kan opkrassen en hoeft niet meer terug te komen, jullie zijn gewaarschuwd.' Vervolgens veranderde ze haar bureau in een varken en weer terug. Iedereen was diep onder de indruk en popelde om aan de slag te gaan, maar ze merkten al gauw dat het nog lang zou duren voor zij ook meubels in dieren konden veranderen. Na een hoop lastige aantekeningen te hebben gemaakt, kregen ze opdracht om een lucifer in een naald te veranderen. Aan het eind van de les was Jessica's lucifer zilver maar niet puntig. Het vak waar iedereen zich op had verheugd was Verweer Tegen de Zwarte Kunsten, omdat dat nu gegeven werd door Gladianus Smalhart. Jessica kende de boeken van Smalhart uit haar hoofd. Toen ze echter bij verweer tegen de zwarte kunsten aankwamen zagen ze Harry potter zijn vriend Ron Wemel , Hermelien Griffel, een meisje dat onder de inkt zat en een onbekend blond meisje. Kasper haalde zijn camera te voor schijn en nam wel twintig foto`s van het inktmonster. Jessica schrok en rende het lokaal in. Het lokaal was verwoest. Ze rende weer naar buiten aan schoot Ron aan. 'Wat hebben jullie in hemelsnaam met het lokaal van professor Smalhart gedaan?' vroeg ze boos aan hem. 'Wij hebben niks met het lokaal gedaan. Wij hebben geen aardmannetjes in de klas losgelaten.' zei hij boos terug.
Jessica en Kasper liepen naar het kantor van professor Smalhart. En vroegen of de les uitviel. Hij had gezegd dat ze beter nu huiswerk konden maken. Maar Kasper wilde het rooster van Harry Potter uit zijn hoofd leren. 'Kasper dat is stom. Je hebt hem na bezweringen al om zijn handtekening gevraagd en nu heb je er een. Is dat niet genoeg'? vroeg Jack die uit het niets verschenen was. `Waar was'? vroeg Jessica `Na dat we Harry Potter hadden gezien was je verdwenen'. Jack gaf geen teken dat hij haar gehoord had. Ze liepen samen naar de bibliotheek (met protest van Kasper) en gingen hun huis werk voor bezweringen maken.
Toen het tijd was voor hun blokuur toverdranken met de Zwadderaars
liepen ze naar de kerkers. Toverdranken werd gegeven door professor Sneep een magere leraar met vettig zwart haar, een kromme neus en een tanige huid. Sneep was ook hoofd van Zwadderich en trok zijn leerlingen moeiteloos voor. Net als Banning begon Sneep met het oplezen van de namen en net als Banning pauzeerde hij even toen hij bij Jessica's naam kwam. 'Ah,' zei hij zacht. 'Jessica Westers onze nieuwe transformagiër.'
De Zwaderaars gniffelde. 'Jullie zijn hier om de subtiele wetenschap en exacte kunst van het toverdrankbrouwen te leren,' begon hij Sneep fluisterde bijna, maar tochverstonden ze elk woord net als professor Anderling kon Sneep moeiteloos orde houden. 'Omdat daar weinig hersenloos stokgezwaai bij komt kijken, zullen velen van jullie nauwelijks geloven dat dit ook toverkunst is. Ik verwacht niet dat jullie de schoonheid van een zacht pruttelende ketel zullen waarderen, van de kringelende damp, de delicate kracht van vloeistoffen die door de menselijke aderen kruipen en de geest bedwelmen, de zintuigen begoochelen... ik kan jullie leren hoe jullie roem kunnen brouwen, glorie kunnen destilleren en zelfs de dood kunnen bottelen als jullie tenminste niet zulke grote reuzelkoppen zijn als de meeste leerlingen.' Er volgde opnieuw een stilte na dat toespraakje. `Westers!' zei Sneep plotseling. 'Wat krijg ik als ik gemalen affodilwortel toevoeg aan een aftreksel van alsem?' 'een slaapdrank die zo krachtig is dat hij ook bekend staat als de Drank van de Levende Dood.' Zei Jessica snel. 'Waar zou je zoeken als ik om een bezoar vroeg?' zei Sneep. 'Ik zou het niet weten, meneer.' Zei Jessica. Dacht Sneep soms dat ze alles wist. 'Wat is het verschil tussen monnikskap en akoniet?' 'Monnikskap en akoniet zijn één en dezelfde plant meneer.' Antwoorden Jessica. Sneep`s monthoeken krulden om in een lach. 'Het blijkt dat je je boeken kent. Nou? Waarom schrijven jullie dat niet op?' Plotseling werd haastig naar ganzenveren en perkament gezocht. Boven het lawaai uit zei Sneep: 'En Griffoendor krijgt een punt aftrek omdat je een vraag niet wist Westers. De rest van de les verliep ook niet bepaald gunstig voor de Griffoendors. Sneep verdeelde hen in paren en ze moesten een eenvoudig drankje mengen om zweren te genezen. Hij beende door de kerker in zijn lange zwarte gewaad en keek hoe ze gedroogde brandnetels afwogen en slangentanden fijnstampten. Op iedereen had hij wel iets aan te merken, behalve op de Zwadderaars.