De tweede aanval

Smalhart had Harry's botten niet genezen, maar verwijderd. Madame Plijster was helemaal niet blij. 'Je had direct hierheen moeten komen!' zei ze woedend en ze hield het trieste, slappe restant omhoog van wat een halfuur eerder nog een prima functionerende arm was geweest. 'Botbreuken genezen is een fluitje van een cent - maar botten laten teruggroeien -'

'Dat kunt u toch wel?' zei Harry wanhopig.

'O, dat kan ik zeker, maar het wordt een pijnlijke zaak,' zei Madame Plijster grimmig en ze gooide Harry een pyjama toe. 'Je zult vannacht hier moeten blijven...'

Hermelien en Jessica wachtte achter het gordijn om Harry's bed en Ron hielp hem om zijn pyjama aan te trekken. Het duurde een tijdje voor hij de rubberachtige, botloze arm in een mouw had gepropt.

'Hoe kun je het nu nog voor Smalhart opnemen, Hermelien?' riep Ron door het gordijn heen terwijl hij Harry's slappe vingers door de manchet trok. 'Als Harry geen botten meer had gewild, had hij dat wel gevraagd.'

'Vergissen is menselijk,' zei Hermelien. 'En het doet toch geen pijn meer, Harry?' 'Dat niet,' zei Harry. 'Maar verder doet het ook helemaal niets meer.' Zijn arm flapte nutteloos heen en weer toen hij zich in bed hees.

Hermelien en madame Plijster kwamen om het gordijn heen. Madame Plijster had een grote fles bij zich met het opschrift Skelettine.

'Bereid je maar voor op een slapeloze nacht,' zei ze terwijl ze een dampende beker inschonk en die aan Harry gaf. 'Botten laten terug-groeien is geen pretje.' Dat was het innemen van Skelettine ook niet. Het goedje verbrandde Harry's tong en verhemelte en hij hoestte en proestte. Misprijzend mompelend over gevaarlijke sporten en incapabele docenten vertrok madame Plijster. Ron en Hermelien bleven nog even en hielpen Harry om wat water te drinken.

'Maar goed, we hebben gewonnen,' zei Jessica met een brede grijns. 'Wat 'een vang! Je had Malfidus moeten zien... hij kon je bloed wel drinken!'

'Ik zou wel eens willen weten wat hij met die Beuker heeft gedaan,' zei Hermelien dreigend.

Op dat moment vloog de deur van de ziekenzaal open. De rest van het team van Griffoendor, doornat en modderig, kwam ook even op bezoek. 'Wat een ongelooflijk staaltje vliegkunst, Harry,' zei George. ik zag net dat Malfidus de wind van voren kreeg van Hork. Hij riep iets over blinden die de Snaai nog niet konden zien als hij vlak voor hun ogen hing. Malfidus keek niet bepaald blij.' Ze hadden snoep, taartjes en flessen pompoensap meegenomen. De hele groep ging rond Harry's bed zitten en wilde net een gezellig feestje bouwen toen madame Plijster binnenkwam en schreeuwde: 'Die jongen heeft rust nodig! Hij moet drieëndertig botten terug laten groeien! Eruit! ERUIT!'

In de avond in de leerlingenkamer van Griffoendor stelde Kasper voor om op bezoek te gaan Harry Potter. Jessica dacht na 'ja oké Kasper. Maar alleen vandaag.' Dus zo gingen zo op weg. Kasper had een trosdruiven bij zich.

'Wacht Kasper ik moet nog even naar de wc.'zei Jessica.

'Schiet wel een beetje op'

Toen Jessica terug kwam van de wc zag ze daar Kasper liggen maar hij was koud en bewoog niet. Snel rende Jessica naar het kantoortje van professor Anderling. 'Professor PROFESSOR!' schreeuwde Jessica. 'Westers wat moet dat!' zei een boze stem en professor Anderling kwam in een schots geruite ochtendjas haar kantoortje uit.

'Het gaat om Kasper ik kwam terug van de wc en Kasper lag steenkoud op de grond.'

'Wat zeg je nou. Meneer Krauwel op de grond.' Sputterde ze. Maar toen zei ze 'kom mee.'