De volgende dag was Jessica erg somber en eenzaam. gelukkig had ze jack nog. Die probeerde haar optevrolijken. ' hij word snel weer beter', probeerde Jack. 'Ja', zei Jessica week later, toen Jessica en Kasper door de hal liepen, zagen ze een groepje mensen bij het mededelingenbord staan en een perkamentje lezen dat net was opgeprikt. Simon Filister en Daan Tomas wenkten opgewonden.

'Ze willen een Duelleerclub oprichten!' zei Simon Filister. 'Vanavond is de eerste bijeenkomst! Ik zou best duelleerles willen hebben, je weet maar nooit wanneer dat van pas komt...'

'Denk je soms dat het monster van Zwadderich kan duelleren of zo?' zei Ron, maar hij las het briefje ook vol belangstelling.

'Zou best handig kunnen zijn,' zei hij tegen Harry en Hermelien toen ze gingen eten. 'Wat vinden jullie?'

Jessica en Jack waren er direct voor te porren en om acht uur 's avonds haastten ze zich opnieuw naar de Grote Zaal. De lange eettafels waren verdwenen en tegen een van de muren was een gouden podium opgericht, dat verlicht werd door duizend zwevende kaarsen. Het plafond was fluweelachtig zwart en het leek alsof de halve school in de zaal was samengepakt, iedereen had zijn toverstaf bij zich en was opgewonden.

'Ik ben benieuwd wie les gaat geven,' zei Hermelien, toen ze tussen de druk pratende leerlingen doorschuifelden. 'Ik heb wel eens gehoord dat Banning duelleerkampioen was in zijn jonge jaren. Misschien doet hij het.'

'Als het maar niet -' begon Harry, die eindigde met een hartgrondig gekreun; Gladianus Smalhart stapte het podium op, in een luisterrijk, donkerrood gewaad. Hij werd vergezeld door niemand minder dan Sneep, die zoals gewoonlijk in het zwart gekleed was.

Smalhart gebaarde om stilte en riep: 'Hierheen, iedereen, hierheen! Kan iedereen me zien? Kan iedereen me horen? Uitstekend! Professor Perkamentus heeft me toestemming gegeven om een duelleerclubje op te richten, zodat jullie weten wat je te doen staat als jullie jezelf ooit zouden moeten verdedigen, iets wat ik al talloze malen heb moeten doen - zie voor meer bijzonderheden mijn verzamelde werk. En laat ik ook even mijn assistent voorstellen, professor Sneep,' zei Smalhart met een tandenblikkerende glimlach. Hij heeft me verteld dat hij ook een beetje kan duelleren en heeft heel sportief aangeboden om me voor de aanvang van de eerste les te helpen met een kleine demonstratie. Maar maken jullie je geen zorgen, jongens en meisjes - ik zal voorzichtig zijn. Er zal jullie Toverdrankleraar niets overkomen, wees maar niet bang!'

Zou het niet mooi zijn als ze elkaar afmaakten?' hoorde Jessica Ron fluisteren.

Sneeps bovenlip krulde om en Jessica vroeg zich af waarom Smalhart nog steeds glimlachte; als Sneep haar zo had aangekeken, had zij het direct op een lopen gezet. Smalhart en Sneep gingen tegenover elkaar staan en bogen, of dat deed Smalhart tenminste, met veel zwierige handgebaartjes; Sneep knikte alleen nors. Ze hieven hun toverstokken op en hielden die als zwaarden vast.

'Zoals jullie zien, houden we onze stokken in de klassieke duelleerpositie,' zei Smalhart. Sneep ontbloten zijn tanden.

'Een - twee - drie -'

Ze lieten allebei hun toverstaf omhoog zwiepen over hun schouder en weer neerdalen en Sneep riep: 'Expelliarmus!' Er volgde een oogverblindende rode lichtflits en Smalhart werd van zijn sokken geblazen; hij vloog van het podium, smakte tegen de muur, gleed omlaag en plofte slap op de grond.

Malfidus en een stel andere Zwadderaars juichten. Hermelien danste op haar tenen op en neer. 'Zou hij gewond zijn?' piepte ze gesmoord, met haar handen voor haar mond.

'Mij een zorg!' riepen Harry en Ron in koor.

Smalhart krabbelde wankelend weer op. Zijn hoed was afgevallen en zijn golvende haar stond recht overeind.

'Kijk, zo gaat dat dus!' zei hij, terwijl hij terugstrompelde naar het podium. 'Dat was een Ontwapeningsspreuk - zoals jullie zien, ben ik m'n toverstaf kwijt - o, dank u, juffrouw Broom. Ja, een prima idee om die spreuk voor te doen, professor Sneep, maar wel een beetje erg doorzichtig, als ik het zeggen mag. Het zou een fluitje van een cent zijn geweest om uw spreuk te pareren, maar ik dacht dat het leerzaam zou zijn om...'

Sneep keek werkelijk moorddadig en dat zag Smalhart misschien ook, want hij zei gauw: 'Maar goed, genoeg gedemonstreerd! Ik ga jullie nu in paren verdelen. Als u me zoudt willen helpen, professor Sneep...'

Ze liepen langs de leerlingen en wezen partners aan. Smalhart koppelde Marcel aan Joost Flets-Frimel, maar Sneep was als eerste bij Harry en Ron.

'Het wordt tijd om ons droomteam op te splitsen, lijkt me,' sneerde hij. 'Wemel, jij gaat samen met Westers. Potter-'

Harry liep automatisch naar Hermelien.

'Nee, dat lijkt me niet,' zei Sneep met een kille glimlach. 'Meneer Malfidus, komt u eens. Laten we zien hoe u het er vanaf brengt tegen de befaamde Potter. En u, juffrouw Griffel - u neemt juffrouw Bullemans.'

Ron wierp een blik op Jessica`s haar dat vandaag zalm roze was.

'Ga tegenover uw partner staan en buig!' riep Smalhart, die weer op het podium was geklommen.

Jessica boog naar Ron en Ron boog terug.

Toverstokken in de aanslag!' riep Smalhart. 'Als ik tot drie heb geteld, roepen jullie je spreuk om je tegenstander te ontwapenen - alleen ontwapenen - we willen geen ongelukken. Een... twee... drie...'

Jessica zwaaide haar toverstok over haar schouder, maar er klonk een harde knal en Harry Potter lag op de grond. Harry krabbelde overeind en schreeude:' Rictuscempra.'

Een straal zilverkleurig licht raakte Malfidus in zijn maag en hij klapte dubbel, naar adem happend.

'Alleen ontwapenen, zei ik!' schreeuwde Smalhart geschrokken, over de hoofden van de duellerende leerlingen heen, terwijl Malfidus op zijn knieën neerviel; Harry had hem getroffen met een Kietelspreuk en hij moest zo vreselijk lachen dat hij zich nauwelijks kon verroeren. Malfidus richtte zijn toverstok op Harry's benen en proestte: 'Tarantallegra!' en een tel later begonnen Harry's benen onbedwingbaar te dansen, in een soort dolle quickstep.

'Stop! Stop!' gilde Smalhart, maar Sneep greep in. 'Finite Incantetem!' riep hij; Harry's voeten hielden op met dansen, Malfidus stopte met lachen.

'O jee, o jee,' zei Smalhart, terwijl hij zenuwachtig tussen de leerlingen door liep en de slachtoffers bemoedigend toesprak. 'Probeer of je weer kunt staan, Marsman... voorzichtig, juffrouw Fielts... gewoon in knijpen, dan houdt het bloeden vanzelf op, Bootsman...'

Smalhart ging in het midden van de zaal staan en zei nerveus: 'Zo te zien kan ik jullie beter leren hoe jullie vijandige spreuken moeten pareren.' Hij keek even in de fonkelende zwarte ogen van Sneep en wendde zijn blik snel weer af. 'Ik heb twee vrijwilligers nodig -Lubbermans en Flets-Frimel, wat dachten jullie ervan?'

'Geen goed idee, professor Smalhart,' zei Sneep, die aan kwam glijden als een grote, boosaardige vleermuis. 'Lubbermans richt zelfs met de eenvoudigste spreuken nog ware bloedbaden aan. Dan kunnen we dadelijk de resten van Flets-Frimel in een lucifersdoosje naar de ziekenzaal brengen.' Marcels ronde, roze gezicht liep rood aan. 'Wat dacht u van Malfidus en Potter.' zei Sneep.

Een heel goed idee!' zei Smalhart en hij wenkte Harry en Malfidus. De andere leerlingen gingen opzij.

'Oké, Harry,' zei Smalhart. 'Als Draco zijn toverstok op je richt, doe jij dit.'

Hij hief zijn eigen toverstaf op, probeerde er een ingewikkeld, krullerig gebaar mee te maken en liet hem uit zijn handen vallen. Sneep grijnsde sarcastisch terwijl Smalhart zijn staf snel opraapte en zei: 'Oeps - m'n stok is een beetje opgewonden, geloof ik.'

Sneep ging dichter bij Malfidus staan, boog zich naar hem toe en fluisterde iets in zijn oor. Malfidus grijnsde ook. Harry keek Smalhart aan en zei: 'Professor, zoudt u dat pareergedoe nog een keer voor willen doen?'

'Bang?' mompelde Malfidus zacht, zodat Smalhart hem niet kon horen.

'Voor jou zeker?' zei Harry uit zijn mondhoek.

Smalhart gaf Harry een joviale klap op zijn schouder. 'Doe nou maar gewoon wat ik deed, Harry!'

'Wat, m'n toverstok laten vallen?' Smalhart luisterde al niet meer. 'Drie twee - een - af!' riep hij.

Malfidus hief snel zijn toverstok op en brulde: 'Serpensortia!'

De punt van zijn toverstok explodeerde en Jessica zag vol ontzetting hoe er een lange, zwarte slang uitschoot, die tussen de twee duelleerders neersmakte en zich oprichtte, klaar om aan te vallen. Luid gillend deinsden de toeschouwers achteruit, weg van het podium.

'Verroer je niet, Potter,' zei Sneep loom, duidelijk genietend van de aanblik van een verstijfde Harry die oog in oog met een woedende slang stond, ik ruim hem wel weer...'

'Laat mij maar even!' riep Smalhart. Hij zwaaide met zijn toverstaf naar de slang en er volgde een harde knal, maar in plaats van te verdwijnen schoot de slang drie meter de lucht in en viel met een klap op de grond.

Woedend en venijnig sissend gleed hij op Joost Flets-Frimel af, richtte zich weer op en ontblootte zijn giftanden, klaar om toe te slaan.

Jessica keek toe hoe Harry op de slang af liep en begon te sissen als een slang. Jessica keek Jack ontzet aan. Wonderbaarlijk genoeg liet de slang zich inderdaad zakken, zo tam als een dikke zwarte tuinslang en hij staarde naar Harry.

Harry keek grijnzend naar Joost. 'Waar denk je dat je mee bezig bent?' schreeuwde had zich omgedraaid en was hij de zaal uitgestormd.

Sneep deed een stap naar voren en zwaaide met zijn toverstok en de slang verdween in een klein, zwart rookwolkje. Sneep keek Harry ook op een vreemde manier aan; op een sluwe, berekenende manier die Harry niet echt prettig vond. Hij was zich vaag bewust van een onheilspellend geroezemoes in de zaal en voelde iemand aan het achterpand van zijn gewaad trekken.

'Kom op,' fluisterde Ron in Harry's oor. 'Meekomen - vooruit...'

Ron nam Harry haastig mee naar buiten, gevolgd door Jessica en Hermelien. Toen ze bij de deur waren, gingen de mensen bij de ingang vlug opzij, alsof ze bang waren voor een besmettelijke ziekte. ze gingen naar de verlaten leerlingenkamer van Griffoendor. Ron duwde Harry in een gemakkelijke stoel neer en zei: 'Je bent een Sisseltong! Waarom heb je dat nooit verteld?'

'Ik ben een wat?' zei Harry.

'Een Sisseltong!' zei Jessica. 'Je kunt met slangen praten.'

'Weet ik,' zei Harry. ik bedoel, dat is me één keer eerder overkomen. Ik heb ooit in de dierentuin een boa constrictor opgehitst tegen m'n neefje Dirk - het is een lang verhaal, maar die slang zei tegen me dat hij nog nooit in Brazilië was geweest en toen liet ik hem per ongeluk vrij. Maar dat was voordat ik wist dat ik een tovenaar was...'

'Zei een boa constrictor tegen je dat hij nog nooit in Brazilië was geweest?' herhaalde Ron flauwtjes.

'Nou en?' zei Harry. 'Ik wed dat op Zweinstein hordes mensen met slangen kunnen praten.'

'Helemaal niet,' zei Jessica 'Dat is een heel zeldzaam talent. Dit is niet zo best, Harry.'

'Wat is niet zo best?' zei Harry 'Wat heeft iedereen toch? Hoor eens even, als ik niet tegen die slang had gezegd dat hij Joost niet moest aanvallen -'

Hoe bedoel je? Je was er zelf bij... je hoorde me toch?' ik hoorde je Sisselspraak gebruiken,' zei Ron. 'Slangentaal. Je had wel ik weet niet wat kunnen zeggen. Geen wonder dat Joost in paniek raakte. Het was net alsof je die slang opjutte of zo. Het klonk echt eng.'

Harry staarde hem met open mond aan. 'sprak ik een vreemde taal? Maar - ik wist niet - hoe kan ik nou een taal spreken zonder te weten dat ik die spreken kan?' Ron schudde zijn hoofd. Hij en Hermelien stonden erbij alsof er zojuist iemand was overleden, maar Harry snapte niet wat er zo vreselijk was.

'Waarom is het zo erg dat ik die smerige slang ervan weerhield om Joost z'n hoofd af te bijten?' zei hij. 'Wat doet het ertoe hoe ik dat gedaan heb, zolang Joost maar niet in aanmerking komt voor het lidmaatschap van de Koplopers?'

'Dat doet er iets toe,' zei Hermelien uiteindelijk op fluistertoon, 'omdat Zalazar Zwadderich beroemd was vanwege het feit dat hij met slangen kon praten. Daarom is het symbool van Zwadderich een slang.'

Harry's mond viel open.

'Precies,' zei Ron. 'En nu denkt de hele school dat jij z'n achter-achter-achter-achterkleinzoon bent of zo...'

'Maar dat ben ik niet!' zei Harry.

'Dat is moeilijk te bewijzen,' zei Hermelien. 'Zwadderich leefde zo'n duizend jaar geleden; wie weet ben je inderdaad wel familie van hem.'

Zou Harry inderdaad af kunnen stammen van Zalazar Zwadderich?