Hoofdstuk 8.

Zon, zand en Ven…

De warmte was verschrikkelijk. Het was als hell. Ze hoopte dat het zou ophouden. Dat iemand het stopte, ze was niet gewend aan die warmte.

' Open je ogen.' Zei de stem van een jongen. Met moeite kreeg ze haar ogen open, en keek om zich heen. Voor zich zag ze alleen maar zand, en zand, en zand. De lucht was helder blauw en er was geen wolkje te zien. ' Achter je.' Ze draaide zich om en zag achter zich Ven. Zijn ogen schitterde fel blauw op, hij was zo knap. Wat deed ze hier ook al weer?

Ze deed haar ogen dicht en dacht na, Ven, wachters van Islea, amulet. Meteen deed ze haar ogen open. ' Verrader!' Ze sprong op klaar om hem vast te grijpen. Maar van achter werd ze tegen gehouden. Hopeloos zakte ze in elkaar. Even keek ze naar achter om te zien wie haar vast hield, wat ze al dacht, Kevin en Marc. ' Hoe gaat het met je? Liefje?' Weer sprong ze op om hem aan te vallen, en weer werd ze vast gehouden. ' Je hebt niet het recht om me zo te noemen!' schreeuwde ze uit. ' Waarom niet?' ' Ven, alsjeblieft. Geef het amulet aan mij, het heeft je in zijn macht. Het is slecht.' Ven ging op zijn hurken voor haar zitten. En haalde het amulet uit zijn zak. ' Bedoel je dit ding?' ' Ven! Stop ermee! Dit doet je niks goed! Geef het aan ons wachters.' ' Denk je dat nu echt! Nee, nooit! Het amulet heeft ons iets gegeven, waar wij altijd naar verlangde. Het geeft ons maximale kracht.' Even stopte Ven en bekeek het amulet. Toen pakte hij haar liefdevol bij haar kin, en kwam dichterbij haar. ' En met jou, kunnen we oneindige kracht krijgen. Wat denk je ervan, sluit je jezelf bij ons aan. Met jou magie, kunnen we alles. Liefje.' Even keek ze in zijn ogen, die glinsterde in de zon. ' Nooit.' En ze spuugde in zijn gezicht.

Even keek Ven met zijn gezicht naar beneden, en keek haar daarna weer aan. ' Wat jij wil, maar zeg niet achteraf dat ik je het niet gevraagd hebt.' We laten je hier sudderen in de zon, zodat je er nog even over na kunt denken.'

Hij lachte even. ' Maar, voordat ik ga, nog even dit.'

Hij staarde haar aan, en zij staarde terug. Er was iets aan zijn ogen. Ze begonnen nog feller op je gloeien.

En voor ze het wist, was alles zwart…

TBC…

Ik ben bang dat ik aankomende tijd niet al te veel kan schrijven. Ik heb de tekeningen van de personages die ik heb verzonnen op en site staan. Ik heb de link van de site bij me profiel staan. Ik ben echt geheel weg van tekenen. En heb meerdere personages al getekend.