Hoofdstuk 9.

Herenigd…

Taranee kneep haar ogen dicht toen ze de felle daglicht inliep. Meteen voelde ze zichzelf opwarmen in de zon. Dit was veel beter. Waarschijnlijk vonden de andere dat ook wel. Over de andere gesprokken.

' Irma! Waar is Irma?' zei ze terwijl ze haar ogen opende.

Ze keek naar het meer, en daar zag ze de gedaante van Irma in het water liggen. Hay Lin en Cornelia die samen Taranee vast hielden lieten haar los en rende naar het meer.

' Laat mij maar.' Zei Hay Lin en met een sierlijke beweging met haar hand tilde een onzichtbare stroming lucht Irma op uit het water naar de zijkant.

Cornelia die het dichts bij was boog zich over Irma.

' Uuuh, volgens mij leeft ze nog. Moet ik nou zoiets doen als mond op mond beademing?' zei Cornelia.

' Doe maar. Weet je hoe het moet?' zei Will.

Cornelia knikte en boog zich over Irma.

' Gaat het.' Zei Will tegen Taranee. Taranee knikte.

' AAAH! Kreng!' schreeuwde de stem van Cornelia.

' Haha! Ik heb je te pakken.' Zei de lachende stem van Irma.

' Wat is er aan de hand?' zei Will.

' Die muts daar!… Oooh, ik ben zo boos. Toen ik haar mond op mond beademing wou geven, spoot ze me vol met water. Ze had een hele lading water in haar mond. Ooooh!… Irma jij betaald de kapper!' zei Cornelia en ze liep stampend weg.

' Nou, het is duidelijk dat Irma nog vol leven zit. zei Taranee lachend.

' Ik weet het. Wel eigenlijk dacht ik even dat het gebeurd was. ' zei Irma.

' Wat gebeurde er dan?' zei Will die achter Taranee stond.

' Wel, toen ik het water indook was alles oké. Maar toen ik de hendel overhaalde, toen werd ik aangevallen door iets. Ik hield het vol om te verzetten tot jullie de tempel in waren. Maar daarna verloor ik me bewustzijn. Pas toen, volgens mij, Hay Lin me uit het water haalde, kwam ik weer bij bewustzijn. En ik dacht, waarom haal ik niet meteen een grapje uit.' Zei Irma met een grijns op haar gezicht. ' Hoe verliep het daarbinnen?'

' Goed! Super!' zei Hay Lin. ' Je had Taranee moeten zien, echt super. Ik dacht even dat we allemaal door haar zouden worden geroosterd. En we hebben Lydia. Ze zat in magisch ijs. Echt freaky!' zei Hay Lin enthousiast.

' En hoe is het met Lydia?' vroeg Irma.

' Het komt goed, dat beloof ik je.' Zei Raven.

' Hoe gaat het met haar?' zei Will achter haar.

Snel pikte Raven een traantje van blijdschap en tegelijkertijd verdriet weg. ' Ze red het wel, ze is nog wat zwakjes.'

' Misschien helpt het als je even het Hart van Islea bij haar houd, het gaf jou ook weer energie.'

' Misschien wel.' Antwoordde Raven. Ze riep het Hart van Islea op, en hield het boven Lydia. Het Hart begon op te gloeien.

' Waar ben ik? Wat… wat is er gebeurd?' zei de zwakke stem van Lydia.

Raven pakte haar meteen vast en gaf haar een stevige knuffel.

' Oké, Raven, ik ben ook blij om jou te zien.' Zei Lydia terwijl ze naar adem snakte.

' Wat ben ik blij om jou stem te horen.' Zei Raven opgelucht.

' Dat merk ik.' En er verscheen een glimlach op het gezicht van Lydia.

' Wie zijn dat Raven? Het zijn wachters hé?'

' Ja, het zijn de wachters van Kandraker. Ze helpen ons om onze vriendinnen te bevrijden.'

Lydia sprong op en Raven viel pardoes naar achter.

' Waar zijn ze! Ik ga ze zo vermorzelen en een zonnesteek bezorgen!'

' Lydia, we kunnen ten eerste de jongens nog niet aan. En ten tweede, laten we eerst de rest van de wachters van Islea bevrijden.' Zei Raven die opstond.

' Ja! Tuurlijk, maar… daarna vermorzel ik ze wel! Ik ben zo!'

Raven liep haar naar haar toe, en pakte haar hand vast. ' Het is oké om boos te zijn, maar bewaar die woede tot het juiste moment.'

' Sorry, je hebt gelijk.'

Will keek toe hoe de 2 vriendinnen weer werden herenigd. Ze hoopte dat het met de andere 3 wachters ook zou lukken. Ze keek naar haar vriendinnen die ook met een glimlach toekeken naar Lydia en Raven.

' Meiden, ik denk dat we niet vandaag in staat zijn om de andere 3 te reden. We zijn allemaal nog een tikkeltje moe van het gevecht van daarnet. Raven weet je een plaats waar we hier kunnen overnachten?' zei Will.

Raven keek haar aan. ' Je hebt gelijk. We zijn allemaal verzwakt. Maar ik ben bang dat we niet in deze wereld kunnen verblijven. De drie jongens zullen achter ons aan gaan, ze zullen vast doorhebben dat Lydia bevrijd is. En we kunnen niet zonder de hulp van Jaimy het ijslandschap ingaan. Zo hebben we het beveiligd.'

' Oké, laten we dan terug gaan naar onze wereld. We vinden wel een plaats waar jullie kunnen verblijven.'

Raven knikte, en hief het Hart van Islea op. Iedereen ging om haar heen staan.

En in een flits verdwenen ze…