Sorry dat het zo lang duurde tot ik een nieuw hoofdstuk plaatsten. Maar ik heb een tijd niet op internet kunnen komen. Maar nu eindelijk heb ik bij me moeder een nieuwe pc met internet :-).
Hoofdstuk 10.
Waar te verblijven?
Op het moment dat haar voeten de grond raakte opende Raven haar ogen. Om zich heen zag ze het prachtige en vredige Kandraker.
Naast haar had ze Lydia, die er al beter uit zag dan een korte tijd geleden. Ze moest diep van binnen lachen toen ze toekeek hoe Lydia's mond open viel toen ze om zich heen keek.
'Anders dan Islea? Hé?' zei Raven.
'Ja, veel, rozer. Bij ons is alles meer blauw. En het lijkt hier groter.'zei ze zachtjes.
'Inderdaad. Moet je wachten tot je het Orakel ziet. Het is een hij.'
' Een man? Dat meen je niet!'zei ze met een glimlach op haar gezicht.
'Ja, het is een man.'
'Wachters, zo te zien is het gelukt. Om een van de wachters van Islea te bevrijden. En zo te zien ging dat niet gemakkelijk.'zei het Orakel terwijl hij een blik wierp over de wachters
'U heeft gelijk. 'zei Will. 'We zijn van plan om eerst te rusten, en op krachten te komen.'
'Oké, gaan jullie dan maar.' En het Orakel liep weg.
' Oké, komen jullie om me heen staan.' Zei Will.
Iedereen liep naar Will toe, die het Hart van Kandraker te voorschijn haalde.
En in een flits verdwenen ze weer.
En alweer opende Raven haar ogen. Ditmaal waren ze op de zelfde plaats waar ze de wachters van Kandraker voor het eerst zag. Het steegje was gehuld in duister.
' Uuuh, waar gaan Raven en Lydia verblijven?' zei Cornelia. ´Denk maar niet dat ze bij mij kunnen verblijven.´
´Wel, uuuh.´ wist Will alleen uit te brengen.
´ Ik weet het, ze kunnen bij Orube blijven. Zal ze vast niet erg vinden. Denk ik.´ zei Irma. ´Ja, waarom ook eigenlijk niet.´zei Cornelia. ´Wel als jullie dat oké vinden, doen we dat.´zei Will tegen Raven en Lydia. Raven knikte ja, zo deed ook Lydia. ´Wel laten we daar heen gaan. Iedereen transformeer even naar je normale gedaante. Dat was wat iedereen deed.
Nadat iedereen was getransformeerd, zag Raven dat ze een klein probleempje hadden.
´Uuuh, als we moeten lopen, ben ik bang dat Lydia en ik wel gaan opvallen in onze kleding.´
Will keek naar Raven en antwoordde: ´Ik denk dat je gelijk hebt.´ Raven keek nog eens goed naar haar middeleeuwse stijl aan kleding, een de vage kleding die de wachters van Kandraker dragen. ´Laten we teleporteren. Dat is sneller en niemand merkt het.
´Wel, hoe moet dat.zei Lydia. ´Wel, uuuh, ja. Ik teleporteer jullie twee wel. Hoe je vast.
Will hield twee keer twee vinger boven elkaar, en er verscheen een bol ertussen. Even zag Raven nog dat Will de bol naar haar en Lydia toegooide, en toen werd alles om haar roze rondom haar. En ze kneep haar ogen dicht.
Toen ze haar ogen open deed stond ze in een kamer.
´Wat moeten jullie hier! Wie zijn jullie!….
Ik hoop dat het hoofdstuk oké is, ik zal proberen het de volgende keer langer te maken. Ik hoop dat ik weer een review krijg, het voelt net voor mij alsof iemand het verhaal leest. Geen idee of iemand het nog leest. Maar als ik review's krijg, krijg ik wat meer zin om te schrijven, want nu heb ik alleen eigenlijk maar intresse voor Omerta.