A.N.: Laatste hoofdstuk! Er zit ditmaal wat symboliek in, dus als je iets niet snapt, geef maar een seintje!

Iedereen (1 iemand tot nu toe :\ ) bedankt voor reviewen!

Drie jongens.

Die kleuren.

Eigenlijk geen enkel ding gemeen.

Rood was aanwezig, iets wat Wit en Blauw wel wilden, maar nooit zouden kunnen bereiken. Wit, omdat wit een kleur was die nooit zou opvallen temidden van zijn meerderen. Blauw, omdat hij altijd in de schaduw zou blijven lopen, en daarom ook nooit helemaal te zien zou zijn.

Wit was puur, iets wat Rood en Blauw wel wilden zijn, maar nooit zouden kunnen bereiken. Rood, omdat zijn handen altijd rood gekleurd zouden zijn. Blauw, omdat hij alleen maar van blauw bloed kon dromen.

Blauw was kalm, iets wat Rood en Wit wel wilden, maar nooit zouden kunnen bereiken. Rood, omdat hij nou eenmaal verbonden was met geweld, actie en leven. Wit, omdat hij het misschien wel leek, maar in realiteit scherpe randjes bezat die voortdurend venijnig konden steken.

Het was daarom toch wel raar dat juist die jongens, elk met hun eigen kleurrepresentatie, op een willekeurige nacht in een willekeurige maand in een willekeurig seizoen in een willekeurig jaar elkaar op een willekeurige plek tegenkwamen..

En elkaar eigenlijk na die ene nacht nooit meer wilden loslaten.

En dat terwijl hun kleuren niet bepaald mengbaar waren! Want Rood plus Wit plus Blauw stond gelijk aan … Lila. (En dat was wel een ernstige meisjeskleur! En als de drie iets niet waren, dan waren het wel meisjes)

Na die ene nacht was Gaara niet ineens minder gewelddadig. Hij sloeg nog steeds, schopte nog steeds, vermoordde nog steeds.. Niemand zag eigenlijk het verschil met de tijd voor en de tijd na die nacht. Natuurlijk merkten Neji en Sasuke wel dat Gaara zich anders begon te gedragen. Gaara begon namelijk een patroon in gewelddadig gedrag te ontwikkelen.

Rood-Wit-Blauw.

-- Niemand zag vanaf die tijd nog groen van misselijkheid, geen blauwe plek zwol nog op tot een paarsgele bult, en geen wond gaf nog doorzichtige pus af. Het enige geweld wat Gaara nog toepaste was gericht om iemand rode schrammen, witte littekens of blauwe plekken te bezorgen.

---

Na die ene nacht bezocht Neji het graf van zijn vader nog net zo vaak als altijd. Urenlang zat Neji naar het graf te kijken, en af en toe hoorde men hem iets mompelen. Precies zoals anders. Niemand zag dat er wel degelijk iets veranderd was.

Rood-Wit-Blauw.

-- In plaats van de gebruikelijke margrieten, madeliefjes en witte rozen bracht Neji ook ineens blauwe druifjes en rode klaprozen mee naar het graf. (omdat hij die kleuren zo mooi vond)

---

Na die ene nacht droeg Sasuke het symbool van zijn clan met nog meer trots als voorheen. Zijn mooie blauwe jack, met het symbool van de clan in wit en rood erop geborduurd. Want dat symbool, dat had een dubbele waarde gekregen.

Rood-Wit-Blauw.

Precies zoals hij het wilde.

-- Bleek dat zijn voorouders zo stom nog niet waren.

---

(Het was pas na een dik jaar aanklooien dat Gaara en Neji erachter kwamen dat ze allebei ontzettend veel om hun haar gaven. Neji maakte van die kennis gebruik en kamde vanaf dat moment niet alleen zijn eigen haren tweemaal per dag, maar haalde ook snel met veel liefde een borstel door de haren van Gaara heen)

(Het duurde zelfs bijna 2 jaar voordat Gaara en Sasuke erachter kwamen dat ze beiden erg geobsedeerd door bloed waren. Beiden snapten niet dat Neji er geen betekenis in zag toen ze een sneetje in hun vingers maakten en hun bloed lieten vermengen)

(Na 3 jaar kregen Neji en Sasuke door dat ze alle twee elke dag het graf van hun overleden ouders bezochten. Natuurlijk kreeg Sasuke vanaf dat moment dagelijks blauwe druifjes, witte rozen en rode klaprozen mee om bij het graf van zijn ouders te zetten)

…

(Gelukkig duurde het nog geen maand voordat zowel Gaara, Neji als Sasuke alledrie doorkregen dat ze bij elkaar hoorden)